Δημήτριος Μάξιμος
 |
Αυτό το λήμμα ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το λήμμα. |
 O Δημήτριος Μάξιμος |
|
| Στο αξίωμα 24 Ιανουαρίου 1947 – 29 Αυγούστου 1947 |
|
| Προκάτοχος | Κωνσταντίνος Τσαλδάρης |
|---|---|
| Διάδοχος | Κωνσταντίνος Τσαλδάρης |
|
Προσωπικά στοιχεία
|
|
| Γέννηση | 1873 |
| Θάνατος | 1955 (82 ετών) |
| Εθνικότητα | Ελληνική |
| Πολιτικό Κόμμα | Λαϊκό Κόμμα |
Ο Δημήτριος Μάξιμος (1873 - 16 Οκτωβρίου 1955) ήταν οικονομολόγος και πολιτικός.
[Επεξεργασία] Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1873 και ήταν γιος του Επαμεινώνδα Μάξιμου και της Ασπασίας Λόντου, κόρης του πρώην δημάρχου Πατρέων Ανδρέα Λόντου. Τελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στο Β' Γυμνάσιο Πατρών κι έπειτα σπούδασε νομική και οικονομικές επιστήμες στην Αθήνα και το Παρίσι. Από το 1891, σε πολύ νεαρή ηλικία, ξεκίνησε τραπεζική σταδιοδρομία. Το 1903 ανέλαβε τη διεύθυνση του Υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας Πατρών και κατόπιν προήχθη στη θέση του Διευθυντή του Κεντρικού Καταστήματος Αθηνών. Το 1914 έγινε Υποδιοικητής της Τράπεζας, ενώ διετέλεσε διοικητής της την περίοδο 1921-1922. Το 1922 παραιτήθηκε και έφυγε με τη γυναίκα του στη Φλωρεντία.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1927 και ανέλαβε οικονομικός σύμβουλος του Λαϊκού κόμματος του Παναγή Τσαλδάρη. Το 1933 εξελέγη βουλευτής του ίδιου κόμματος και αμέσως μετά αριστίνδην γερουσιαστής. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών την περίοδο 1933 - 1935. Επί υπουργίας του υπεγράφη το Σύμφωνο της Διαβαλκανικής Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας, Γιουγκοσλαβίας και Ρουμανίας.
Κατα τη δίκη των δοσιλόγων κατέθεσε για τους κατηγορούμενους "Κατ' αρχάς ενόμιζον ότι δεν έπρεπε να σχηματισθή Κυβέρνηση κατοχής, όταν όμως είδον ότι οι Γερμανοί επέπεσαν ως όρνεα εις την Ελλάδα, επείσθην ότι εάν δεν εσχηματίζετο Κυβέρνησις, θα αφιέμεθα εις ουχί ισχυράς χείρας, διότι επρόκειτο να ανατεθή η διοίκησις εις υπαλληλίσκους, καθ' όσον οι ανώτεροι υπάλληλοι δεν θα εδέχοντο να αναλάβουν την Διοίκησιν και είπα τότε εις τον κ. Ράλλην ότι καλόν θα ήτο να δεχθή τον σχηματισμόν Κυβερνήσεως. Όλοι οι αποτελούντες τας Κυβερνήσεως κατέβαλον εξαιρετικάς προσπάθειας να εξυπηρετήσουν τον Λαόν και να βοηθήσουν τους συμπολίτας των" και περαιτέρω "επαναλαμβάνω ότι όλοι επί κατοχής εκυβέρνησαν τον τόπο από λόγους πατριωτικούς" [1]
Το 1947 ανέλαβε ως εξωκοινοβουλευτικός πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνασπισμού από 24 Ιανουαρίου έως 29 Αυγούστου. Κατόπιν αποσύρθηκε και έζησε ως απλός ιδιώτης. Το 1952 το Ελληνικό Δημόσιο ζήτησε να αγοράσει την κατοικία του Δημητρίου Μαξίμου, η οποία βρισκόταν επί της οδού Ηρώδου Αττικού 19. Συνεστήθη επιτροπή, η οποία εκτίμησε την αξία του "Μεγάρου Μαξίμου" σε 11 δισεκατομμύρια δραχμές. Ο ίδιος δήλωσε ότι αποδέχεται να πουλήσει την οικία του στο Δημόσιο στο μισό περίπου της εκτίμησης της επιτροπής, στα 5,75 δισεκατομμύρια δραχμές. Επιπλέον δε, προσέφερε στο Κράτος όλη την επίπλωση της κατοικίας του, καθώς και τους πίνακες που βρίσκονταν σε αυτή, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως «Κυβερνητικόν Μέγαρον» και για τη φιλοξενία ξένων υψηλών προσώπων. Από το 1982 το «Μέγαρο Μαξίμου» χρησιμοποιείται ως επίσημη κατοικία και γραφείο του εκάστοτε πρωθυπουργού.
Ο Δημήτριος Μάξιμος πέθανε το 1955. Ανιψιός του ήταν ο μετέπειτα υπουργός Γεώργιος Οικονομόπουλος.
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ Ιδού η αλήθεια, Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, σελίς 34
