Βουλή των Ελλήνων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βουλή των Ελλήνων
Έμβλημα ή λογότυπο.
Είδος
Είδος Μονοθάλαμο
Ηγεσία
Πρόεδρος
της Βουλής
Βαγγέλης Μεϊμαράκης,
Νέα Δημοκρατία
Αντιπρόεδροι
της Βουλής
Δομή
Μέλη 300 (Κατάλογος)
Δομή του Ελληνικού Κοινοβουλίου μετά τις βουλευτικές εκλογές Ιουνίου 2012
Πολιτικές ομάδες

Κυβέρνηση (154)

Μείζων Αντιπολίτευση

Ελάσσων Αντιπολίτευση

Εκλογή
Εκλογικό σύστημα Ενισχυμένη αναλογική
Τελευταία εκλογή 17 Ιουνίου 2012
Τόπος συσκέψεων
Hellenic Parliament-MPs swearing in.png
Αίθουσα Ολομέλειας
Παλαιά Ανάκτορα
Ιστοσελίδα
hellenicparliament.gr

Η Βουλή των Ελλήνων είναι το νομοθετικό σώμα της Ελλάδας. Σύμφωνα με το τρέχον Σύνταγμα αποτελεί απλό νομοθετικό σώμα, ο αριθμός των μελών του οποίου ορίζεται με νόμο και πρέπει να κυμαίνεται από 200 μέχρι 300. Σήμερα συγκροτείται από 300 μέλη τα οποία εκλέγονται από το εκλογικό σώμα για περίοδο τεσσάρων ετών.

Κατά τις περιόδους 1844-1863 και 1927-1935 το κοινοβούλιο αποτελείτο από δύο σώματα, την Γερουσία και τη Βουλή. Στεγάζεται στο κτήριο των Παλαιών Ανακτόρων επί της λεωφόρου Βασίλισσας Αμαλίας, πάνω από την Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα.

Μπροστά από το κτίριο του κοινοβουλίου βρίσκεται το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη.

Πίνακας περιεχομένων

Εκλογή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Coat of arms of Greece.svg
Αυτό το λήμμα ανήκει στη σειρά:
Πολιτικό σύστημα της Ελλάδας
 

Τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων, που ασκούν τη νομοθετική εξουσία στην Ελλάδα, εκλέγονται από το εκλογικό σώμα με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία για περίοδο τεσσάρων ετών. Η Βουλή μπορεί να διαλυθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να προκηρυχθούν εκλογές πρόωρα για συγκεκριμένους λόγους που προβλέπονται από το Σύνταγμα, όπως για παράδειγμα μετά από πρόταση της Κυβέρνησης για ανανέωση της λαϊκής εντολής, προκειμένου να αντιμετωπιστεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας. Από το 1974 μόνο η Βουλή της Δ΄ Περιόδου Προεδρευομένης Δημοκρατίας (1985-1989) τερμάτισε φυσιολογικά την θητεία της με τη συμπλήρωση τεσσάρων ετών από την προηγούμενη βουλευτική εκλογή.

Για την εκλογή των βουλευτών ισχύει ένα σύνθετο και μη γραμμικά αναλογικό εκλογικό σύστημα εκπροσώπησης των ψήφων, η ενισχυμένη αναλογική, που επιτρέπει ευκολότερα έναντι της απλής αναλογικής τον σχηματισμό κυβερνήσεων από ένα μόνο κόμμα, δίνοντάς του ισχυρή πλειοψηφία σε έδρες στη Βουλή ακόμα και αν υπολείπεται της απόλυτης πλειοψηφίας στο σύνολο των ψήφων. Για να μπορεί να καταλάβει μία από τις 300 βουλευτικές έδρες ένα κόμμα, πρέπει να έχει λάβει τουλάχιστον το 3% του συνόλου των έγκυρων ψήφων και με τον εκλογικό νόμο που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στις Βουλευτικές εκλογές του 2007 το πρώτο κόμμα είναι δυνατό να εξασφαλίζει απόλυτη πλειοψηφία βουλευτών στη Βουλή (151 βουλευτές) με ποσοστό 42,5% επί των έγκυρων ψηφοδελτίων. Σημειώνεται πως, εκτός των άκυρων, κατά την κατανομή των βουλευτικών εδρών δεν προσμετρώνται τα λευκά ψηφοδέλτια.

Σύνθεση ΙΕ΄ Περιόδου-Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύνθεση Προεδρείου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 28 Ιουνίου 2012 έλαβε χώρα η εναρκτήρια συνεδρίαση της νέας Βουλής και η ορκωμοσία των βουλευτών της. Στις 29 Ιουνίου ακολούθησε η εκλογή του νέου προεδρείου σε δύο συνεδριάσεις.

Στην πρώτη συνεδρίαση εξελέγη ο Πρόεδρος της Βουλής και στη δεύτερη οι Αντιπρόεδροι, οι Κοσμήτορες και οι Γραμματείς.

Με τον διορισμό του στις 12 Ιουλίου 2012 ως Υφυπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας ο Νίκος Παναγιωτόπουλος θεωρήθηκε ότι παραιτήθηκε αυτοδικαίως από τη θέση του Κοσμήτορα, σύμφωνα με το άρθρο 6§3 του Κανονισμού της Βουλής περί ασυμβιβάστου. Η εκλογή του Ιορδάνη Τζαμτζή ως νέου Κοσμήτορα έγινε την 1η Αυγούστου.

Στις 28 Μαρτίου 2013, ο Β΄ Αντιπρόεδρος, Θανάσης Νάκος, απεβίωσε και τη θέση του κατέλαβε ο Γ. Καλαντζής.

Με τον διορισμό του στις 24 Ιουνίου 2013 ως Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών ο Λεωνίδας Γρηγοράκος θεωρήθηκε ότι παραιτήθηκε αυτοδικαίως από τη θέση του Ε΄ Αντιπροέδρου, σύμφωνα με το άρθρο 6§3 του Κανονισμού της Βουλής περί ασυμβιβάστου.

Στις 9 Ιουλίου 2013, εξελέγη από την Ολομέλεια του Κοινοβουλίου Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής (προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ), μετά από πρόταση του προέδρου της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, ο βουλευτής Ν. Χαλκιδικής Γιάννης Δριβελέγκας.

Πρόεδρος
Βαγγέλης Μεϊμαράκης, Ν.Δ.
Αντιπρόεδροι Κοσμήτορες Γραμματείς

Σύνθεση Κοινοβουλευτικών Ομάδων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχική Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τις βουλευτικές εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, η σύνθεση της Βουλής ήταν η ακόλουθη:

Κοινοβουλευτική Ομάδα Πρόεδρος Αριθμός Βουλευτών Στήριξη της Κυβέρνησης
Νέα Δημοκρατία (Ν.Δ.)
Αντώνης Σαμαράς
129 / 300
Ναι
Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)
Αλέξης Τσίπρας
71 / 300
Όχι
Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Ευάγγελος Βενιζέλος
33 / 300
Ναι
Ανεξάρτητοι Έλληνες (ΑΝ.ΕΛ.)
Πάνος Καμμένος
20 / 300
Όχι
Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή (Χ.Α.)
Νίκος Μιχαλολιάκος
18 / 300
Όχι
Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜ.ΑΡ.)
Φώτης Κουβέλης
17 / 300
Ναι
Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Κ.Κ.Ε.)
Αλέκα Παπαρήγα
12 / 300
Όχι

Σημερινή Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τις παραπάνω ανακατατάξεις, η σύνθεση της Βουλής σήμερα είναι η εξής:

Κοινοβουλευτική Ομάδα Πρόεδρος Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι Αριθμός Βουλευτών Στήριξη της Κυβέρνησης
Νέα Δημοκρατία (Ν.Δ.)
Αντώνης Σαμαράς
Αναστάσιος Νεράντζης
126 / 300
Ναι
Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)
Αλέξης Τσίπρας
Παναγιώτης Λαφαζάνης
Παναγιώτης Κουρουμπλής
71 / 300
Όχι
Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Ευάγγελος Βενιζέλος
Γιάννης Κουτσούκος
28 / 300
Ναι
Ανεξάρτητοι Δημοκρατικοί Βουλευτές (Α.ΔΗ.Β.)
Πάρις Μουτσινάς
-
15 / 300
Άγνωστο
Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή (Χ.Α.)
Νίκος Μιχαλολιάκος
Χρήστος Παππάς,
Μιχάλης Αρβανίτης-Αβράμης
16 / 300
Όχι
Ανεξάρτητοι Έλληνες (ΑΝ.ΕΛ.)
Πάνος Καμμένος
Ραχήλ Μακρή
Μαρίνα Χρυσοβελώνη
13 / 300
Όχι
Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Κ.Κ.Ε.)
Αλέκα Παπαρήγα
Θανάσης Παφίλης
Νίκος Καραθανασόπουλος
12 / 300
Όχι
Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜ.ΑΡ.)
Φώτης Κουβέλης
Νίκος Τσούκαλης
11 / 300
Όχι
Ανεξάρτητοι Βουλευτές
-
-
8 / 300
Άγνωστο

Έδρες ανά εκλογική περιφέρεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι έδρες ανά εκλογική περιφέρεια βάσει των αντίστοιχων απογραφών. [2] [3]

Βουλή των Ελλήνων
Εκλογική Περιφέρεια Έδρες
(1991)
Έδρες
(2001)
Έδρες
(2011)
Νομός Έβρου 4 4 4
Νομός Ροδόπης 3 3 3
Νομός Ξάνθης 3 3 3
Νομός Δράμας 3 3 3
Νομός Καβάλας 4 4 4
Α' Θεσσαλονίκης 14 16 16
Β' Θεσσαλονίκης 7 7 9
Νομός Σερρών 7 7 6
Νομός Χαλκιδικής 3 3 3
Νομός Κιλκίς 3 3 3
Νομός Πέλλας 5 4 4
Νομός Ημαθίας 4 4 4
Νομός Πιερίας 4 4 4
Νομός Φλώρινας 2 2 2
Νομός Κοζάνης 5 5 5
Νομός Καστοριάς 2 2 2
Νομός Γρεβενών 1 1 1
Νομός Ιωαννίνων 5 5 5
Νομός Άρτας 3 3 3
Νομός Θεσπρωτίας 2 1 2
Νομός Πρέβεζας 2 2 2
Νομός Λάρισας 8 8 8
Νομός Μαγνησίας 6 5 6
Νομός Τρικάλων 5 5 4
Νομός Καρδίτσας 3 3 4
Νομός Κέρκυρας 3 3 3
Νομός Κεφαλληνίας 1 1 1
Νομός Λευκάδας 1 1 1
Νομός Ζακύνθου 1 1 1
Νομός Αιτωλίας και Ακαρνανίας 8 8 7
Νομός Αχαΐας 9 9 8
Νομός Ηλείας 6 6 5
Νομός Φθιώτιδας 6 5 5
Νομός Ευρυτανίας 1 1 1
Νομός Φωκίδας 2 1 1
Νομός Βοιωτίας 4 4 3
Νομός Εύβοιας 6 6 6
Α' Αθηνών 19 17 14
Β' Αθηνών 38 42 44
Α' Πειραιώς 7 6 6
Β' Πειραιώς 8 8 8
Νομός Αττικής 9 12 15
Νομός Κορινθίας 4 4 4
Νομός Αργολίδας 3 3 3
Νομός Αρκαδίας 4 3 3
Νομός Μεσσηνίας 6 5 5
Νομός Λακωνίας 3 3 3
Νομός Λέσβου 3 3 3
Νομός Χίου 2 2 2
Νομός Σάμου 1 1 1
Νομός Κυκλάδων 3 3 4
Νομός Δωδεκανήσου 4 5 5
Νομός Χανίων 4 4 4
Νομός Ρεθύμνης 2 2 2
Νομός Ηρακλείου 8 8 8
Νομός Λασιθίου 2 2 2

Επιτροπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βουλή των Ελλήνων ασκεί νομοθετικό έργο και κοινοβουλευτικό έλεγχο. Για το σκοπό αυτό συνιστώνται επιτροπές που συγκροτούνται από Bουλευτές, ανάλογα με τη δύναμη των κοινοβουλευτικών ομάδων και των ανεξάρτητων Bουλευτών. Οι επιτροπές επιλαμβάνονται του νομοθετικού έργου ή του κοινοβουλευτικού ελέγχου ή ειδικών θεμάτων.

Διαρκείς Επιτροπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνίστανται και συγκροτούνται στην αρχή κάθε τακτικής συνόδου της Βουλής με απόφαση του Προέδρου της Βουλής, προκειμένου να επεξεργάζονται και να εξετάζουν σχέδια νόμων ή προτάσεις νόμων. Μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001 και την αντίστοιχη τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής, μπορούν να ασκούν και νομοθετικό έργο και κοινοβουλευτικό έλεγχο. Επίσης μπορούν να συζητούν θέματα συναφή με την αρμοδιότητά τους, καθώς και να διατυπώνουν γνώμη για τους προτεινόμενους προς διορισμό σε ορισμένες θέσεις, εφόσον αυτό προβλέπεται από τον Κανονισμό ή νόμο. Επιπλέον τις διαρκείς επιτροπές ενημερώνουν ο αρμόδιος Υπουργός, ή ο εκπρόσωπος φορέα μαζί με τον εποπτεύοντα Υπουργό, πριν από τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων μεγάλης αξίας.

Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων είναι μια διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων είναι μια διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων είναι μια διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων είναι μια διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης είναι μια διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου είναι μια διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Ειδικές Διαρκείς Επιτροπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προβλέπονται τέσσερις ειδικές διαρκείς επιτροπές, στις οποίες εφαρμόζονται οι διατάξεις περί διαρκών επιτροπών.

Επιτροπή του απολογισμού και του γενικού ισολογισμού του Κράτους και ελέγχου της εκτέλεσης του προϋπολογισμού του Κράτους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επιτροπή του απολογισμού και του γενικού ισολογισμού του Κράτους και ελέγχου της εκτέλεσης του προϋπολογισμού του Κράτους είναι μια ειδική διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Επιτροπή ευρωπαϊκών υποθέσεων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επιτροπή ευρωπαϊκών υποθέσεων είναι μια ειδική διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Επιτροπή εξοπλιστικών προγραμμάτων και συμβάσεων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επιτροπή εξοπλιστικών προγραμμάτων και συμβάσεων είναι μια ειδική διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Επιτροπή παρακολούθησης του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επιτροπή παρακολούθησης του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης είναι μια ειδική διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Ειδικές Επιτροπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνιστώνται από τον Πρόεδρο της Βουλής, μετά από πρόταση της Κυβέρνησης, με σκοπό να επεξεργασθούν και να εξετάσουν συγκεκριμένα σχέδια νόμων ή προτάσεις νόμων. Η λειτουργία τους διαρκεί εως ότου πάρουν οριστική απόφαση σχετικά με την επεξεργασία και εξέταση των νομοσχεδίων και των προτάσεων νόμων για τα οποία συστάθηκαν.

Ειδικές Μόνιμες Επιτροπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνιστώνται στην αρχή κάθε τακτικής συνόδου της Βουλής, με απόφαση του Προέδρου της Βουλής, πλην της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, η οποία συνιστάται στην αρχή κάθε βουλευτικής περιόδου και λειτουργεί καθ'όλη τη διάρκειά της.

Ειδική μόνιμη επιτροπή θεσμών και διαφάνειας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ειδική μόνιμη επιτροπή θεσμών και διαφάνειας είναι μια ειδική μόνιμη κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Ειδική μόνιμη επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ειδική μόνιμη επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς είναι μια ειδική μόνιμη κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Ειδική μόνιμη επιτροπή προστασίας περιβάλλοντος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ειδική μόνιμη επιτροπή προστασίας περιβάλλοντος είναι μια ειδική μόνιμη κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Υποεπιτροπή υδατικών πόρων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Υποεπιτροπή υδατικών πόρων είναι μια ειδική μόνιμη κοινοβουλευτική υποεπιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Ειδική μόνιμη επιτροπή έρευνας και τεχνολογίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ειδική μόνιμη επιτροπή έρευνας και τεχνολογίας είναι μια ειδική μόνιμη κοινοβουλευτική επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων.

Ειδική μόνιμη επιτροπή ισότητας, νεολαίας και δικαιωμάτων του ανθρώπου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Υποεπιτροπή για τα θέματα των ατόμων με αναπηρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ειδική μόνιμη επιτροπή περιφερειών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Υποεπιτροπή νησιωτικών και ορεινών περιοχών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ειδική μόνιμη επιτροπή οδικής ασφάλειας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ειδική μόνιμη επιτροπή κοινοβουλευτικής δεοντολογίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ειδική μόνιμη επιτροπή σωφρονιστικού συστήματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιτροπές εσωτερικών θεμάτων της Βουλής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Eπιτροπή Κανονισμού της Βουλής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιτροπή Βιβλιοθήκης της Βουλής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιτροπή δημοσίων επιχειρήσεων, τραπεζών, οργανισμών κοινής ωφελείας και φορέων κοινωνικής ασφάλισης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνιστάται με απόφαση του Προέδρου της Βουλής στην αρχή κάθε βουλευτικής περιόδου και λειτουργεί καθ'όλη τη διάρκεια αυτής, περιλαμβανομένου και του μεταξύ των συνόδων χρόνου. Διατυπώνει γνώμη για την καταλληλότητα των προτεινομένων προς διορισμό ή επαναδιορισμό ή ανανέωση θητείας σε θέσεις προέδρου ή διευθύνοντος συμβούλου δημοσίων επιχειρήσεων, τραπεζών, οργανισμών κοινής ωφελείας και φορέων κοινωνικής ασφάλισης. Μπορεί να καλεί σε ακρόαση οποιοδήποτε από τα προηγούμενα πρόσωπα μετά την πάροδο 6 μηνών από το διορισμό του ή από την προηγούμενη ακρόασή του.

Επιτροπή δημοσίων επιχειρήσεων, τραπεζών, οργανισμών κοινής ωφελείας και φορέων κοινωνικής ασφάλισης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιτροπές για εθνικά ή γενικότερου ενδιαφέροντος ζητήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνιστώνται με απόφαση της Βουλής, μετά από πρόταση της Κυβέρνησης ή του Προέδρου της Βουλής ή των Προέδρων των κοινοβουλευτικών ομάδων, με σκοπό τη μελέτη εθνικών ή γενικότερου ενδιαφέροντος ζητημάτων. Με την απόφαση της σύστασης της επιτροπής η Βουλή προσδιορίζει το αντικείμενο με το οποίο θα ασχοληθεί η επιτροπή και καθορίζει την προθεσμία υποβολής της σχετικής έκθεσης.

Εξεταστικές επιτροπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εξεταστικές επιτροπές συνιστώνται για την εξέταση ειδικών ζητημάτων δημόσιου ενδιαφέροντος, μετά από πρόταση του ενός πέμπτου του όλου αριθμού των Βουλευτών (60 Βουλευτές) και απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής, που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων, η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη από τα δύο πέμπτα του όλου αριθμού των Βουλευτών (120 ψήφοι). Αν το θέμα αφορά στην εξωτερική πολιτική ή την εθνική άμυνα, απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των Βουλευτών (151 Βουλευτές). Η απόφαση της Βουλής καθορίζει την προθεσμία υποβολής του πορίσματος της επιτροπής. Οι εξεταστικές επιτροπές έχουν όλες τις αρμοδιότητες των ανακριτικών αρχών και του εισαγγελέα πλημμελειοδικών.

Ειδικές κοινοβουλευτικές επιτροπές για τη διεξαγωγή προκαταρκτικής εξέτασης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή "προς διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης,κατά του πρώην Υπουργού, κ.Γ. Παπακωνσταντίνου,σχετικά με την υπόθεση του ψηφιακού δίσκου ηλεκτρονικών αρχείων της Τράπεζας HSBC[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέλη της είναι:

Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνιστάται από τον Πρόεδρο της Βουλής μετά την υποβολή, από 50 τουλάχιστον Βουλευτές, προτάσεων για την αναθεώρηση του Συντάγματος, οι οποίες παραπέμπονται σ' αυτήν για εξέταση. Η Βουλή, με απόφασή της, που λαμβάνεται μετά από πρόταση του Προέδρου της, ορίζει προθεσμία για την υποβολή της έκθεσης της επιτροπής, η οποία μπορεί να παρατείνεται με νεότερες αποφάσεις της Βουλής.

Διάσκεψη των Προέδρων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι το διακομματικό συλλογικό όργανο που συστάθηκε με τον Κανονισμό της Βουλής του 1987 και αναγνωρίσθηκε συνταγματικά με την αναθεώρηση του 2001. Αποστολή του είναι η καλύτερη οργάνωση των εργασιών της Βουλής μέσα από τη συνεργασία του Προεδρείου και όλων των κοινοβουλευτικών ομάδων.

Αποτελείται από τον Πρόεδρο και τους Αντιπροέδρους της Βουλής, τους διατελέσαντες Προέδρους της Βουλής εφόσον έχουν εκλεγεί Βουλευτές, τους Προέδρους των Διαρκών Επιτροπών, τον Πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, τους Προέδρους των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και έναν εκπρόσωπο των ανεξάρτητων Βουλευτών (εφόσον οι τελευταίοι είναι τουλάχιστον πέντε).

Η Διάσκεψη των Προέδρων συνέρχεται σε τακτική συνεδρίαση μία φορά την εβδομάδα. Αποστολή της είναι να εξετάζει την ημερήσια διάταξη των εργασιών της Βουλής, να οργανώνει τη διεξαγωγή του νομοθετικού έργου, να αποφασίζει για τη διεξαγωγή οργανωμένης συζήτησης και να ασκεί κάθε άλλη αρμοδιότητα που της αναγνωρίζει το Σύνταγμα ή ο Κανονισμός της Βουλής.

Η Διάσκεψη των Προέδρων έχει την αρμοδιότητα να επιλέγει, με ομοφωνία ή με πλειοψηφία των 4/5 των μελών της, τα μέλη των Ανεξάρτητων Αρχών που προβλέπονται από το Σύνταγμα, ενώ ασκεί επίσης, την κοινοβουλευτική τους εποπτεία.

Επίσης, με ομοφωνία ή με πλειοψηφία των 4/5 των μελών της, επιλέγει τον πρόεδρο, τον αντιπρόεδρο και δύο μέλη της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και εκφράζει γνώμη, μετά από ακρόαση των υποψηφίων, για την επιλογή δικαστικών λειτουργών στις κορυφαίες θέσεις της Δικαιοσύνης.

Σημερινή σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κτίριο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σημερινή έδρα της Βουλής, τα λεγόμενα Παλαιά Ανάκτορα.

Στις 18 Μαρτίου του 1844 το Μέγαρο Κοντοσταύλου στην Αθήνα γίνεται έδρα της νεοσύστατης τότε ελληνικής Βουλής και Γερουσίας που προέβλεπε το νέο Σύνταγμα (1844) που καθιέρωνε την Συνταγματική Μοναρχία. Εκεί παρέμεινε για δέκα μόνο χρόνια, μέχρι το 1854, οπότε και καταστράφηκε από πυρκαγιά. Τότε με διάταγμα του Βασιλέως Όθωνα η Βουλή στεγάστηκε προσωρινά σε αίθουσα του Οθωνείου Πανεπιστημίου, όπως ονομαζόταν τότε το Πανεπιστήμιο Αθηνών, που είχε ολοκληρωθεί η ανέγερσή του από το 1841, μέχρι της ανέγερσης νέου κτιρίου, στον ίδιο χώρο του κατεστραμμένου.

Στις 15 Αυγούστου του 1858 η Βασίλισσα Αμαλία θέτει το θεμέλιο λίθο του νέου Βουλευτηρίου, γνωστού σήμερα ως Μεγάρου της Παλαιάς Βουλής, το οποίο βρίσκεται στην οδό Σταδίου στην Αθήνα, σε σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Φρανσουά Λουί Φλοριμόν Μπουλανζέ, τα οποία στη συνέχεια τροποποιούνται από τον Έλληνα αρχιτέκτονα Παναγιώτη Κάλκο.

Με την έλευση του Βασιλέως Γεωργίου, η Βουλή μεταστεγάζεται στη λεγόμενη "παράγκα", που ήταν ένα πλιθόκτιστο οίκημα παράπλευρα του οικοπέδου ανέγερσης του νέου κτιρίου. Τελικά στις 11 Αυγούστου του 1875, παρουσία των Βασιλέων και επί πρωθυπουργίας Χαριλάου Τρικούπη, εγκαινιάζεται το νέο κτήριο του Βουλευτηρίου. Στο νεοκλασικό κτήριο αυτό στεγάστηκε η Βουλή από το 1875 μέχρι το 1932. Σήμερα αυτό το κτήριο είναι γνωστό ως Παλιά Βουλή.

Τον Μάρτιο του 1929 η κυβέρνηση του Ε. Βενιζέλου αποφασίζει τη μεταρρύθμιση του κτιρίου των Παλαιών Ανακτόρων, που είχαν υποστεί τεράστιες φθορές από την εκεί εγκατάσταση Μικρασιατών προσφύγων. Έτσι στις 3 Δεκεμβρίου του 1930 ξεκίνησαν οι εργασίες μετατροπής του κτιρίου σε κοινοβούλιο από τον αρχιτέκτονα Ανδρέα Κριεζή.

Tρία χρόνια μετά, στις 2 Αυγούστου του 1934 επί πρωθυπουργίας Παναγή Τσαλδάρη εγκαινιάζεται στο ανακαινισμένο κτήριο η αίθουσα της Γερουσίας και τον επόμενο χρόνο, στις 1 Ιουλίου 1935, επί ιδίου πρωθυπουργού πραγματοποιούνται πανηγυρικά σ΄ αυτό οι εργασίες της Ε΄ Εθνοσυνέλευσης, στη νέα αίθουσα συνεδριάσεων της Ολομέλειας της Βουλής.

Σήμερα το κτήριο αυτό στεγάζει την αίθουσα της Ολομέλειας και των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών, τα γραφεία του Προέδρου της Βουλής και των Αντιπροέδρων, μέρος του αρχείου της Βουλής (το υπόλοιπο βρίσκεται στο Καπνεργοστάσιο επί της οδού Λένορμαν), τα γραφεία των κοινοβουλευτικών ομάδων των κομμάτων, το τηλεοπτικό κανάλι της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και διοικητικές υπηρεσίες.

Άλλα κτήρια, που στεγάζουν υπηρεσίες της Βουλής των Ελλήνων είναι το πρώην Καπνεργοστάσιο της οδού Λένορμαν (Βιβλιοθήκη και Αρχείο της Βουλής), τα κτήρια της Λεωφόρου Αμαλίας 14 & 21 (διοικητικές υπηρεσίες και τηλεοπτικός σταθμός), τα κτήριο των οδών Βουλής 4, Σέκερη 1 και Μητροπόλεως 2, όπου βρίσκονται τα γραφεία των Βουλευτών επαρχίας και το Εκθετήριο του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων, τμήμα του Μεγάρου Αρβανίτη (διοικητικές υπηρεσίες) και το κτήριο της οδού Σέκερη 1Α (διοικητικές υπηρεσίες).

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πολιτικά Κόμματα με λιγότερους από 10 βουλευτές, δεν αναγνωρίζονται από τον Κανονισμό της Βουλής ως Κοινοβουλευτικές Ομάδες
  2. Αλλαγές στις βουλευτικές έδρες
  3. Αλλαγές στις βουλευτικές έδρες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα