Ζηνόβιος Βάλβης

Ζηνόβιος Βάλβης

Ο Ζηνόβιος Βάλβης, ελαιογραφία στο Δημαρχείο Μεσολογγίου
Πρωθυπουργός της Ελλάδας (ως Πρόεδρος της Προσωρινής Κυβέρνησης)
Στο αξίωμα 13 Φεβρουαρίου 1863 – 27 Μαρτίου 1863
Προκάτοχος	Αριστείδης Μωραϊτίνης
Διάδοχος	Διομήδης Κυριακός
Πρωθυπουργός της Ελλάδας
Στο αξίωμα 16 Απριλίου 1864 – 26 Ιουλίου 1864
Προκάτοχος	Κωνσταντίνος Κανάρης
Διάδοχος	Κωνσταντίνος Κανάρης
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση	1800 Μεσολόγγι
Θάνατος	25 Αυγούστου 1886 (86 ετών) Μεσολόγγι
Εθνικότητα	Ελληνική

Ο Ζηνόβιος-Ζαφείριος Ι. Βάλβης (1800 - 1886) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας και πρόεδρος της Βουλής. Αδερφός του ήταν ο επίσης πρωθυπουργός, Δημήτριος Βάλβης.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και καταγόταν από οικογένεια ιερωμένων. Το βαφτιστικό του όνομα ήταν Ζαφείριος αλλά λόγω της μοναχικής του ιδιότητας για κάποιο μικρό διάστημα μεταβλήθηκε σε Ζηνόβιος. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη κοντά στον θείο του τον Παντολέοντα Βάλβη, ιερέα. Μαθήτευσε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και αργότερα εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, κοντά στον θείο του Σπύρο Βάλβη. Εκεί σπούδασε νομικά στην Πίζα και στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα όπου εργάστηκε ως δικαστής διοριζόμενος εισαγγελέας στην Άμφισσα. Παραιτήθηκε το 1841 απο το δικαστικό σώμα και ιδιώτευσε για κάποιο χρονικό διάστημα ως δικηγόρος. Στις εκλογές του 1844 εξελέγη βουλευτής Μεσολογγίου.

Ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου δικαιοσύνης και των οικονομικών στις κυβερνήσεις Κριεζή και Κανάρη αλλά συγκρούστηκε με τον Όθωνα με αποτέλεσμα να αποσυρθεί από την πολιτική. Με την έξωση του Όθωνα, εξελέγη πληρεξούσιος στη Β΄ Εθνοσυνέλευση, της οποίας στις 17 Ιανουαρίου 1863 εξελέγη πρόεδρος. Έναν μήνα αργότερα ανέλαβε για μια ημέρα, τις 8 Φεβρουαρίου 1863 το υπουργείο δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Βούλγαρη και στις 13 Φεβρουαρίου ανέλαβε την πρωθυπουργία (Κυβέρνηση Ζηνοβίου Βάλβη 1863) μέχρι τα τέλη Μαρτίου οπότε και παραιτήθηκε. Ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ τον διόρισε πάλι πρωθυπουργό στις 16 Απριλίου 1864 και σχημάτισε την Κυβέρνηση Ζηνοβίου Βάλβη 1864 στην οποία παρέμεινε έως τις 26 Ιουλίου του ίδιου χρόνου. Τον επόμενο χρόνο διορίστηκε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, απ' όπου παραιτήθηκε τον ίδιο χρόνο.

Αποσύρθηκε στο Μεσολόγγι και απεβίωσε στις 25 Αυγούστου 1872. Ενταφιάστηκε στο Ηρώο της πόλης, δίπλα στον πατέρα του Ιωάννη Βάλβη και τον θείο του Πανταλέοντα Βάλβη. Ήταν παντρεμένος με την Αρσινόη Ρατζηκώτσικα και είχε εννά παιδιά: τον Περικλή, τον Σωκράτη, τον Επαμεινώνδα, την Κορίννα, την Ευγενία, την Αμαλία, την Παγώνα, την Ανδρομάχη και την Τερπινή. Εγγονός του ήταν ο Κωνσταντίνος Βάλβης, δικηγόρος και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Αθηνών.