Αντώνης Σαμαράς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η ουδετερότητα αυτού του άρθρου αμφισβητείται. Πιθανότατα παρουσιάζει κάποια γεγονότα ή απόψεις μονομερώς ή με δυσανάλογη ισορροπία σε σχέση με την αντίστοιχη βαρύτητά τους. Παρακαλούμε δείτε τη σχετική συζήτηση στη σελίδα συζήτησης του άρθρου.
Αντώνης Σαμαράς
ANT.SAMARAS.jpg
Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας
Ανέλαβε   2009
Προκάτοχος Κωνσταντίνος Α. Καραμανλής
Βουλευτής Μεσσηνίας
Θητεία
1977 – 1996, 2009 –
Πρόεδρος της Πολιτικής Άνοιξης
Θητεία
1993 – 2004
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 23 Μαΐου 1951 (1951-05-23) (60 ετών)
Αθήνα
Πολιτικό Κόμμα Νέα Δημοκρατία
Σύζυγος Γεωργία Κρητικού
Παιδιά 2
Ιστοσελίδα http://www.nd.gr/web/proedros

Ο Αντώνης Σαμαράς (γεννημένος στις 23 Μαΐου 1951 στην Αθήνα) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Μεσσηνίας και πρόεδρος του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας από το Νοέμβριο του 2009. Στη δεκαετία του 1990 ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη και ήταν αρχηγός της μέχρι τη διάλυση του κόμματος, το 2004[1].

Έχει διατελέσει Υπουργός Οικονομικών από τις 2 Ιουλίου 1989 έως τις 12 Οκτωβρίου 1989, Υπουργός Εξωτερικών για δύο θητείες από τις 23 Νοεμβρίου 1989 έως 16 Φεβρουαρίου 1990 και από τις 11 Απριλίου 1990 έως τις 14 Απριλίου 1992 και Υπουργός Πολιτισμού από τις 8 Ιανουαρίου 2009 έως τις 7 Οκτωβρίου 2009 σε κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Ήταν επίσης ευρωβουλευτής το διάστημα 2004-2007.

Πίνακας περιεχομένων

Βιογραφικά στοιχεία

Είναι γιος του καρδιολόγου Κωνσταντίνου Σαμαρά[2] και της Ελένης Ζάννα, εγγονός του παλιού βουλευτή Θεσσαλονίκης Αλέξανδρου Ζάννα και ανιψιός του πρώην βουλευτή Μεσσηνίας της ΕΡΕ Γεωργίου Σαμαρά. Από το γένος της μητέρας του είναι δισέγγονος της συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα, κόρης του Εμμανουήλ Μπενάκη.

Το 1969 αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών. Έκανε τις προπτυχιακές του σπουδές στα Οικονομικά στο Κολλέγιο Άμχερστ των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου σπούδαζε την ίδια περίοδο και ο Γιώργος Παπανδρέου με τον οποίο ήταν και συγκάτοικοι.[2] Παράλληλα με τις σπουδές εργαζόταν σε Ελληνοαμερικάνικο εστιατόριο.[3] Έκανε μεταπτυχιακό Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΜΒΑ) στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.

Στις 20 Μαϊου 1990 παντρεύτηκε την Γεωργία Κρητικού, με την οποία έχει αποκτήσει δύο παιδιά.[4]. Είναι μόνιμος κάτοικος Αθηνών.

Πολιτική πορεία

1977 - 1993

Υπήρξε ενεργό μέλος της ΟΝΝΕΔ και εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής Μεσσηνίας με τη Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) στις 1977 σε ηλικία 26 ετών, ο νεότερος βουλευτής στην ιστορία του Ελληνικού Κοινοβουλίου.[5] Τον Ιούλιο 1989 ορίστηκε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση συνεργασίας της Νέας Δημοκρατίας με τον Συνασπισμό υπό τον πρωθυπουργό Τζανή Τζαννετάκη. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών στην Οικουμενική Κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμού υπό τον πρωθυπουργό Ξενοφώντα Ζολώτα. Μετά τις επόμενες εκλογές τον Απρίλιο του 1990, όταν η Νέα Δημοκρατία κατάφερε να κερδίσει αυτοδυναμία στο Κοινοβούλιο [σ 1][6], θήτευσε πάλι ως υπουργός Εξωτερικών. Την περίοδο αυτή χειρίστηκε δύο μείζονα θέματα: το Ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ και τις σχέσεις με τη γειτονική Αλβανία.

Στις 13 Απριλίου 1992 συγκλήθηκε το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών για το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου, μετά τη σύνοδο, ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανακοίνωσε την αποπομπή του Α. Σαμαρά από την κυβέρνηση και ακολούθως ανέλαβε ο ίδιος το υπουργείο Εξωτερικών, καθώς ο υπουργός είχε προηγουμένως διαφοροποιηθεί από την κυβερνητική γραμμή παρουσιάζοντας στη σύσκεψη σημείωμα με επτά σημεία δράσης, τα οποία προκάλεσαν την αντίδραση Προέδρου τη Δημοκρατίας και του πρωθυπουργού.[7] Στο διάστημα από το 1992 έως το τέλος της κυβέρνησης Μητσοτάκη διατήρησε τις απόψεις του επί της εξωτερικής πολιτικής. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους παραιτήθηκε από τη βουλευτική του έδρα και αποχώρησε από τη Νέα Δημοκρατία.

1993 - 2000

Στις 30 Ιουνίου 1993 ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη (ΠολΑν) συγκεντρώνοντας στελέχη όπως ο Νικήτας Κακλαμάνης, ο Ανδρέας Λεντάκης, ο Άκης Γεροντόπουλος, ο Στέφανος Γιώτας, ο Στάθης Παναγούλης, ο Δημήτρης Σταμάτης (Θεσσαλονίκης), ο Δημήτρης Σταμάτης (Αιτωλοακαρνανίας), ο Στέφανος Στεφανόπουλος, ο Μανώλης Καλαμίδας και άλλοι. Από τη συνολική του πορεία το κόμμα χαρακτηρίστηκε προσωποπαγές[8] (καθώς συνδέθηκε αδιάσπαστα με το όνομα του ιδρυτή του, που αποτέλεσε το κυρίως προβεβλημένο στέλεχος του και συνεκτικό παράγοντα των μελών του) και μονοθεματικό[9] (καθώς η απήχησή του ήταν σε ευθεία συνάρτηση της έξαρσης του «μακεδονικού»), κινούμενο δεξιότερα της ΝΔ, με έμφαση στα εθνικά θέματα και πατριωτική ρητορική.[10][11] Στα αξιοσημείωτα πρέπει να αναφερθεί ότι εμπνευστής του ονόματος "Πολιτική Άνοιξη" ηταν ο Οδυσσέας Ελύτης[12][13][14].

Στις αρχές Σεπτεμβρίου 1993 δύο βουλευτές της ΝΔ προσχώρησαν στην Πολιτική Άνοιξη διατηρώντας τη βουλευτική τους έδρα ως ανεξάρτητοι· πρώτα ο Στέφανος Β. Στεφανόπουλος, βουλευτής Ηλείας, και μετά ο Γιώργος Συμπιλίδης, βουλευτής Κιλκίς. Έτσι, η Νέα Δημοκρατία απώλεσε τη δεδηλωμένη, έχοντας μόνο 150 έδρες στην κοινοβουλευτική της ομάδα. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αναγκάστηκε να προκηρύξει πρόωρες εκλογές για τον Οκτώβριο του 1993.

  • Στις εκλογές του 1993 η Πολιτική Άνοιξη συγκέντρωσε 4,88% και εξέλεξε 10 βουλευτές. Στις 20 Απριλίου 1994 στην ΚΟ της Πολιτικής Άνοιξης προσχώρησε και ο βουλευτής Σερρών Χρήστος Καλαϊτζίδης, που είχε εκλεγεί με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, αυξάνοντας σε 11 τους βουλευτές του κόμματος.[15]
  • Στις ευρωεκλογές του 1994 έλαβε 8,7% των ψήφων και δύο έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο.
  • Στις εκλογές του 1996 έλαβε 2,94% των ψήφων και έμεινε εκτός κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης.
  • Στις ευρωεκλογές του 1999 έλαβε 2,3% των ψήφων και δεν μπόρεσε να επανεκλέξει ευρωβουλευτή.

Την άνοιξη του 1995, με τη λήξη της δεύτερης προεδρικής θητείας του Κωνσταντίνου Καραμανλή, επίκειτο νέα εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας. Για να εκλέξει πρόεδρο και να αποφύγει τις εκλογές διατηρώντας την κυβέρνησή του, η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου χρειαζόταν τουλάχιστον 180 ψήφους από τους 300 της Βουλής. Ο τότε πρωθυπουργός ήρθε τελικά σε συμφωνία με την Πολιτική Άνοιξη με στόχο να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο πρώην υπουργός Κωστής Στεφανόπουλος, στηριζόμενος με το συνδυασμό των ψήφων του ΠΑΣΟΚ και της Πολιτικής Άνοιξης, όπως και έγινε. Αυτό έφερε σε δύσκολη θέση τη Νέα Δημοκρατία, που τελούσε υπό την προεδρία του Μιλτιάδη Έβερτ, η οποία αποζητούσε να διεξαχθούν εκλογές με σκοπό την εκμετάλλευση της ραγδαίας πτώσης της δημοτικότητας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ώστε να κερδίσει τις εκλογές η ΝΔ. Ο Μ. Έβερτ και πολλά στελέχη της ΝΔ επιτέθηκαν με βαρύτατες εκφράσεις κατά του Σαμαρά μετά την εκλογή Στεφανόπουλου.[16][17]

2000 - 2009

Στις εκλογές του 2000 η Πολιτική Άνοιξη δεν συμμετείχε και ο Αντώνης Σαμαράς υποστήριξε δημόσια τη Νέα Δημοκρατία, παρότι πολλά στελέχη του κόμματός του είχαν ταχθεί υπέρ του ΠΑΣΟΚ.[18] Πριν από τις εκλογές του 2004, ο Α. Σαμαράς εντάχτηκε και πάλι στη Νέα Δημοκρατία και συμμετείχε στο ψηφοδέλτιό της στις ευρωεκλογές Ιουνίου 2004, στις οποίες εξελέγη ευρωβουλευτής. Τη θέση αυτή κατείχε μέχρι το 2007 που έθεσε υποψηφιότητα και εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας υπό τη Νέα Δημοκρατία. Με τον ανασχηματισμό της 7ης Ιανουαρίου 2009, τοποθετήθηκε στη θέση του Υπουργού Πολιτισμού, θέση που κράτησε μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2009.[19].

Μετά την ήττα της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 2009 ο Κώστας Καραμανλής ξεκίνησε διαδικασίες εκλογής νέου αρχηγού του κόμματος. Μετά από διαβουλεύσεις, για πρώτη φορά στην ιστορία του κόμματος η εκλογή θα γινόταν με ανοικτή διαδικασία από τα μέλη του, πράγμα που είχε εισηγηθεί από το 2000 η Ντόρα Μπακογιάννη.[20][21] Στις 15 Οκτωβρίου 2009, ο Α. Σαμαράς ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την προεδρία του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και εξελέγη πρόεδρος στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 29 Νοεμβρίου 2009, με ποσοστό 50,06% έναντι 39,72% της Ντόρας Μπακογιάννη και 10,22% του Παναγιώτη Ψωμιάδη.

Συμμετοχή της Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου

Τον Νοέμβριο του 2011 υπό το βάρος δυσμενών εξελίξεων και τον κίνδυνο χρεοκοπίας της χώρας, ο Αντώνης Σαμαράς για πρώτη φορά από την έναρξη της κρίσης αποδέχθηκε ως αναπόφευκτη τη δανειακή σύμβαση και συμφώνησε στο σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, εγκαταλείποντας τη μέχρι τότε αντιπολιτευτική τακτική του, προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση.[22][23]

Κατόπιν ολιγοήμερων διαβουλεύσεων μεταξύ του τότε πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, του Αντώνη Σαμαρά και του προέδρου του Λα.Ο.Σ., Γιώργου Καρατζαφέρη, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, ο πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος επί πρωθυπουργίας Σημίτη και πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Λουκάς Παπαδήμος, έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και ορκίστηκε πρωθυπουργός.[24] Παρά την πίεση της κοινής γνώμης και τις διεθνείς πιέσεις για συνεργασία, οι διαπραγματεύσεις πολλές φορές κινδύνευσαν με αποτυχία λόγω της απροθυμίας και των παλινωδιών των αρχηγών των δύο μεγάλων κομμάτων.[25] Τελικά, συμφωνήθηκε η νέα Κυβέρνηση (την οποία ο Σαμαράς χαρακτήριζε ως μεταβατική), αφού εξασφάλιζε τη συνέχιση του δανεισμού της χώρας, με την αποδέσμευση της 6ης δόσης, την επιτυχία της ανταλλαγής των κρατικών ομολόγων (PSI+) και τη χορήγηση του δανείου της συμφωνημένης νέας σύμβασης, να οδηγήσει τη χώρα σε εθνικές εκλογές, στις 19 Φεβρουαρίου 2012. Η διεξαγωγή, τελικά, των εκλογών αναβλήθηκε επ' αόριστον, λόγω των διαπραγματεύσεων του PSI.

Παρά τη στήριξη της νέας κυβέρνησης από τη ΝΔ, τόσο με την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης από τους βουλευτές της όσο και με τη συμμετοχή κορυφαίων στελεχών της (όπως οι δύο Αντιπρόεδροι του κόμματος Δήμας και Αβραμόπουλος) σε αυτήν, ο Α. Σαμαράς επέμεινε να αρνείται τον όρο «συγκυβέρνηση».[26] Δεν επέτρεψε τη συμμετοχή βουλευτών της ΝΔ στη νέα κυβέρνηση και υποχρέωσε τον Δημήτρη Αβραμόπουλο να παραιτηθεί από τη βουλευτική του έδρα προκειμένου να αναλάβει το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και ο ίδιος παρέμεινε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.[27][28]

  • Μάρτιος 2010, σύνοδος κορυφής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

  • Οκτώβριος 2010 με τον Wilfried Martens, πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

  • Μάρτιος 2011, σύνοδος κορυφής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

  • 6 Νοεμβρίου 2011, συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Αντιπολιτευτική δράση

Αντιμνημονιακή πολιτική και κριτική

Τον Μάιο του 2010, μετά την όξυνση της δημοσιονομικής κρίσης της χώρας και τη σύναψη της δανειακής σύμβασης με την τρόικα, ήρθε προς ψήφιση στη Βουλή το νομοσχέδιο με τίτλο "Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη−μέλη της Ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ)"[29] (που έγινε γνωστό ως «Μνημόνιο»), το οποίο ο Σαμαράς απέρριψε, επιβάλλοντας γραμμή "κομματικής πειθαρχίας".[30] Μετά την ψηφοφορία η Ντόρα Μπακογιάννη διαγράφηκε από την Νέα Δημοκρατία ύστερα από απόφαση του Αντώνη Σαμαρά, λόγω της επιλογής της να υπερψηφίσει την νομοθετική διάταξη.[31]

Στο επόμενο διάστημα η ΝΔ υπό την ηγεσία του Α. Σαμαρά ακολούθησε αντιπολιτευτική και αντιμνημονιακή τακτική, βασισμένη στο αίτημα επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου και της υιοθέτησης νέου μίγματος πολιτικής, προς την κατεύθυνση της λήψης αναπτυξιακών μέτρων και τόνωσης της αγοράς, η οποία όμως χαρακτηρίστηκε από μεγάλη μερίδα πολιτικών αναλυτών και δημοσιογράφων ως αδύνατη και ουτοπική.[32][33]

Προκειμένου να συνεχισθεί η χορήγηση του δανείου, οι Ευρωπαίοι εταίροι απαίτησαν την παροχή ενυπόγραφων συγκαταθέσεων για τη δανειακή σύμβαση από τους πολιτικούς αρχηγούς που στήριζαν την κυβέρνηση Παπαδήμου. Ωστόσο, ο Αντώνης Σαμαράς αρχικά αρνήθηκε, θεωρώντας προσβλητική την αξίωση ενυπόγραφης δέσμευσης.[34] Τελικά υπαναχώρησε, και απέστειλε επιστολή προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ με την οποία παρείχε τις απαιτούμενες δεσμεύσεις για επίτευξη των στόχων του προγράμματος στήριξης. [35][36] Το επόμενο διάστημα ο Αντώνης Σαμαράς δέχθηκε έντονη κριτική από πολλές πλευρές του κόμματος για την απόφαση του να συναινέσει.[37]

Ο Α. Σαμαράς υπερασπίζεται ως και το 2012 την επιλογή της αντίθεσής του στο «Μνημόνιο 1», παρότι στελέχη του κόμματός του τον επικρίνουν τόσο για την επιλογή στήριξης της Κυβέρνησης Παπαδήμου, όσο και για την πρόθεσή του να υποστηρίξει το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων (PSI), τη νέα δανειακή σύμβαση και τα μέτρα που τη συνοδεύουν. [38] [39]

Υπολογίζοντας ως απειλή τον κίνδυνο χρεοκοπίας της χώρας, στις 11 Φεβρουαρίου του 2012 ζήτησε κομματική πειθαρχία από την κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ. στην υπερψήφιση των μέτρων του «Μνημονίου 2» ώστε να εξακολουθήσει η χρηματοδότηση της Ελλάδας από νέα δανειακή σύμβαση [40] [41] , εγκαταλείποντας έτσι την αντιμνημονιακή του πολιτική. Κατά την ψήφιση, 20 από τους συνολικά 83 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας καταψήφισαν το «Μνημόνιο 2», ένας απείχε [42] και οι 21 συνολικά διαγράφηκαν από την κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ. [43]

Κριτική

Αλβανικό ζήτημα

Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργός εξωτερικών το 1993 δέχθηκε έντονες κατηγορίες για τα μαζικά κύματα μεταναστεύσεων από την Αλβανία. Ο ίδιος έχει αρνηθεί τα όσα του προσάπτονται υποστηρίζοντας ότι η πτώση του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα ήταν το γεγονός που σημάδεψε την Αλβανία και οδήγησε πολλούς κατοίκους της να προσφύγουν σε γειτονικές χώρες όπως η Ελλάδα.[εκκρεμεί παραπομπή] Σήμερα ο Σαμαράς διατηρεί σκληρή γραμμή στο ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης[44], παρόλα αυτά τα γεγονότα του 1993 και οι χειρισμοί τους έχουν χρησιμοποιηθεί, και χρόνια μετά, ως σημείο πίεσης και κριτικής[45].

Το ζήτημα του ονόματος των Σκοπίων

Η ίδρυση της Πολιτικής Άνοιξης μετά την αποπομπή του Α. Σαμαρά από τη ΝΔ προξένησε αντιδράσεις στις τάξεις των οπαδών της ΝΔ, οι οποίοι για πολλά χρόνια του απέδιδαν τον χαρακτηρισμό του «αποστάτη» και έχει γίνει έκτοτε αντικείμενο πολλών συζητήσεων.[46] Ο Κ. Μητσοτάκης έκανε λόγο για «διαπλεκόμενα οικονομικά και εκδοτικά συμφέροντα» που οδήγησαν στην ανατροπή της κυβέρνησής του, ως όργανο των οποίων κατηγόρησε τον Αντώνη Σαμαρά.[47][48] Ο Αντώνης Σαμαράς έχει επανειλημμένως απορρίψει τις κατηγορίες υποστηρίζοντας πως έπραξε κατ' αυτόν τον τρόπο για λόγους αρχής, συνδέοντας τον Κ. Μητσοτάκη με υποχωρητικότητα στο «Μακεδονικό», θέση που έχει διατυπωθεί και δημοσιευτεί και από τρίτους, για διαφορετικούς από την δημόσια τοποθέτησή του, παρασκηνιακούς χειρισμούς του Κ. Μητσοτάκη, πλέον των οποίων και η αποπομπή Σαμαρά. [49] [50] Ο Α. Σαμαράς μερικά χρόνια μετά εμφάνισε, σε τηλεοπτική συνέντευξή του, επιστολή που του είχε αποστείλει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με την οποία επικαλείται σύμπλευση απόψεων των δύο ανδρών για το θέμα.[εκκρεμεί παραπομπή]

Σημερινές θέσεις

Ο Αντώνης Σαμαράς υπερασπίζεται τους χειρισμούς του 1993 για το ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ, ωστόσο φαίνεται έμμεσα πλέον να αποδέχεται τη λεγόμενη «κόκκινη γραμμή»[σ 2] της εξωτερικής πολιτικής για το θέμα. Ο Α. Σαμαράς το 1993 απέρριπτε τη σύνθετη ονομασία, ωστόσο σήμερα δεν έχει ταχθεί δημοσίως κατά της συγκεκριμένης θέσης η οποία απετέλεσε τον πυρήνα της πολιτικής που ακολούθησε η χώρα επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή.[51]

Σκανδαλολογία

Χωρίς να έχει αποδειχθεί για κανέναν Έλληνα πολιτικό η ενδεχόμενη εμπλοκή του με το Σκάνδαλο Siemens[52], έγινε προσπάθεια σύνδεσης του Α. Σαμαρά για έμμεση συμμετοχή του σε αυτό, με αφορμή ηλεκτρονική αλληλογραφία που του είχε αποσταλεί από συγγενή εξ' αγχιστείας, μέσω της οποίας του ζητήθηκε να μεσολαβήσει υπέρ του αποστολέα στον Μιχάλη Χριστοφοράκο, τον τότε διευθύνοντα σύμβουλο της θυγατρικής της Siemens στην Ελλάδα[53][54][55][56]. Για το συγκεκριμένο θέμα άφησε αιχμές ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης, κάνοντας λόγο για τηλεφωνικές συνομιλίες μεταξύ Α Σαμαρά και Μ. Χριστοφοράκου.[57]

Κυβέρνηση Παπαδήμου και αντιπολίτευση

Το γεγονός ότι ο Αντώνης Σαμαράς παρέμεινε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, παρότι έδωσε προσωπικά ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Παπαδήμου και η Νέα Δημοκρατία τη στήριξε και συμμετείχε διά στελεχών της σε αυτήν, έγινε αφορμή κριτικής καθώς θεωρήθηκε πολιτειακό παράδοξο.[58]

Σημειώσεις

  1. ↑ συνεργαζόμενη με το Βουλευτή της Δημοκρατικής Ανανέωσης Θεόδωρο Κατσίκη
  2. ↑ Ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είχε μεταθέσει την «κόκκινη γραμμή» για την αποδοχή (από την Ελλάδα) ονομασίας για το γειτονικό κράτος, από την μη ύπαρξη του όρου «Μακεδονία», στη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, που περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία ή παράγωγό του.

Παραπομπές

  1. ↑ Τέλος εποχής για την Πολιτική Ανοιξη, ΣΚΑΙ.gr, 14/05/2004
  2. ↑ 2,0 2,1 Όταν Παπανδρέου και Σαμαράς ήταν συμφοιτητές στο Amherst
  3. ↑ [1] Βήμα, 16-06-2011]
  4. ↑ Ποιός είναι ο Αντώνης Σαμαράς: Βιογραφικά στοιχεία, Μαντάτα, 30 Νοεμβρίου 2009
  5. ↑ Βιογραφικό του Αντώνη Σαμαρά στον ιστότοπο του Ελληνικού Κοινοβουλίου
  6. ↑ http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=112541
  7. ↑ Η σύσκεψη του '92 και η αποπομπή του Σαμαρά, Ελευθεροτυπία 9-04-2005
  8. ↑ Θανάσης Διαμαντόπουλος, Η Ελληνική πολιτική ζωή: εικοστός αιώνας. Από την προβενιζελική στην μεταπαπανδρεϊκή εποχή, εκδ.Παπαζήσης, Αθήνα 1997,σελ 504
  9. ↑ όπ.π.σελ.299,υποσ.2
  10. ↑ [http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=187 Ο άγιος Αντώνιος της Πολιτικής Ανοιξης] Protagon
  11. ↑ Αντώνης Σαμαράς: Ο παίκτης περιοδικό "Χύμα", Protagon
  12. ↑ Και οι Σκοπιανοί το βιολί τους... Έθνος, 10-1-2009
  13. ↑ Το παιχνίδι με τη λογοτεχνία Το Βήμα, 26/9/2004
  14. ↑ [2] Εκπομπή της ΕΡΤ "Αντ' Αυτού"
  15. ↑ Ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός Ελευθεροτυπία, 07-07-2007
  16. ↑ Ελεύθερος Τύπος, 12 Μαρτίου 1995
  17. ↑ Απογευματινή, 15 Μαρτίου 1995
  18. ↑ Όταν οι Πολανίτες στήριζαν ΠΑΣΟΚ... ΑΝΤ1, YouTube
  19. ↑ Ορκίζεται αύριο η νέα κυβέρνηση Καραμανλή, Εκτός: Αλογοσκούφης, Φώλιας, Λιάπης, Δούκας Κοντός, Τζήμας Το Βήμα, 07-01-2009
  20. ↑ Επανήλθε με νέα πρόταση και η Ντόρα Μπακογιάννη Real FM, Κήρυκας
  21. ↑ Η ομιλία της Ντόρας Μπακογιάννη στο συνέδριο της Ν.Δ. Telegraph
  22. ↑ http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=428353
  23. ↑ Δήλωση Αντώνη Σαμαρά Mega, YouTube
  24. ↑ Λουκάς Παπαδήμος: «Με την ενότητα όλων θα επιτύχουμε αποτέλεσμα» Βήμα, 11-11-2011
  25. ↑ Σφοδρή επίθεση Σαρκοζί σε Σαμαρά από τις Κάννες Παραπολιτική
  26. ↑ Σαμαράς: Δεν είναι συγκυβέρνηση, αλλά μεταβατική κυβέρνηση ειδικού σκοπού Ελευθεροτυπία, 13-11-2011
  27. ↑ Ψήφο εμπιστοσύνης έλαβε η νέα κυβέρνηση Παπαδήμου Πρώτο Θέμα
  28. ↑ Αντώνης Σαμαράς: Η μεγάλη στροφή του προέδρου της ΝΔ Βήμα, 07-11-2011
  29. ↑ ΦΕΚ65, τ. Α', 06-05-2010
  30. ↑ 172 «ναι» με αλληλοκατηγορίες και διαγραφές Ελευθεροτυπία
  31. ↑ [3] Τα Νέα
  32. ↑ Αντ. Σαμαράς: «διαφωνώ με το μείγμα πολιτικής της κυβέρνησης» Βήμα, 23-06-2011
  33. ↑ Επιμένει για αλλαγή κατεύθυνσης ο Σαμαράς Έθνος, 24-10-2011
  34. ↑ Ολι Ρεν: Χωρίς υπογραφές δεν θα εκταμιευθεί η έκτη δόση Βήμα, 08-11-2011
  35. ↑ Η επιστολή Σαμαρά στα αγγλικά Έθνος, 23-11-2011
  36. ↑ http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=161233
  37. ↑ Ν.Δ.: συνεχίζεται η σύγχυση με την επιστολή Ελευθεροτυπία, 25-11-2011
  38. ↑ http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=442683
  39. ↑ http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=176549
  40. ↑ "Με κομματική πειθαρχία απειλεί τους «αντάρτες» της ΝΔ ο Σαμαράς". έθνος.gr. 12 Φεβ 2012. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63615278. Ανακτήθηκε την 13 Φεβ 2012. 
  41. ↑ Κωβαίος Άγγελος (12 Φεβ 2012). "Γ. Παπανδρέου: Με κομματική πειθαρχία στην ψηφοφορία του Μνημονίου". To Βήμα. Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε.. http://www.vimamen.gr/politics/article/?aid=443132. Ανακτήθηκε την 13 Φεβ 2012. 
  42. ↑ "Εγκρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία 199 βουλευτών το μνημόνιο". Πρώτο Θέμα. 13 Φεβ 2012. http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=176853. Ανακτήθηκε την 13 Φεβ 2012. 
  43. ↑ Newsroom ΔΟΛ (13 Φεβ 2012). "Διαγραφές 45 βουλευτών που δεν συντάχθηκαν στη γραμμή έναντι του Μνημονίου". in.gr. http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231149976. Ανακτήθηκε την 13 Φεβ 2012. 
  44. ↑ http://news.in.gr/greece/article/?aid=1104180
  45. ↑ Απόσπασμα τηλεοπτικής συνέντευξης Γιώργου Καρατζαφέρη όπου κατηγορεί τον Αντώνη Σαμαρά ως υπαίτιο της εισόδου λαθρομεταναστών το 1993, ANT1 Ιανουάριος 2010
  46. ↑ Να διευκρινίσει ο κ. Μητσοτάκης ποιός τον έριξε- Ποιό μικρό κεντροδεξιό κόμμα πήρε χρήματα της Siemens iNews, 07-06-2010
  47. ↑ [4] Ίδρυμα Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
  48. ↑ Πώς έπεσε ο Μητσοτάκης Βήμα, 27-04-2008
  49. ↑ Κρις Σπύρου (15 Μαρ 2008). "7 Απριλίου 1993 - Έτσι έδωσαν στα Σκόπια το όνομα «Μακεδονία»". Τα Ελληνοκαναδικά Νέα: σελ. 2,4,5,10,11. http://tanea.ca/papers/TaNea0205.pdf. Ανακτήθηκε την 15 Φεβ 2012. 
  50. ↑ Κρις Σπύρου: «Ο Μητσοτάκης μας κορόιδευε με τα Σκόπια και τη Μακεδονία» Πρώτο Θέμα, Κυριακή 21/2/2010
  51. ↑ Οι δύο μονομάχοι και το Μακεδονικό Αγγελιοφόρος, 22-11-2011
  52. ↑ «Ταφόπλακα» στο σκάνδαλο της Siemens 25/08/2011
  53. ↑ ΠΑΣΟΚ καλεί Σαμαρά στην εξεταστική για τη Siemens Πρώτο Θέμα
  54. ↑ E-mail εμπλέκει και τον Αντώνη Σαμαρά στην υπόθεση Siemens Ελευθεροτυπία, 02-06-2010
  55. ↑ Το επίμαχο e-mail στον κ. Σαμαρά Βήμα, 03-06-2010
  56. ↑ Ο κ. Σαμαράς και η Siemens Βήμα, 26-01-2011
  57. ↑ Αιχμές για Σαμαρά από Καρατζαφέρη Ελευθεροτυπία, 02-06-2010
  58. ↑ Αντιπολιτεύεται... συμπολιτευόμενος ο Σαμαράς! Ελευθεροτυπία, 10-11-2011

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ


π • σ • ε
Πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας
Στοιχεία προσώπου
ΟΝΟΜΑ Σαμαράς Αντώνης
ΑΛΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ Αντώνης Σαμαράς
ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ Έλληνας πολιτικός, πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ 23 Μαΐου
ΕΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ 1951
ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ Αθήνα, Ελλάδα
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΕΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΤΟΠΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ
Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%91%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82_%CE%A3%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82&oldid=3161239"
Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες