Δημήτριος Κιουσόπουλος
| Περίοδος 11 Οκτωβρίου 1952 – 19 Νοεμβρίου 1952 |
|
| Προκάτοχος | Νικόλαος Πλαστήρας |
|---|---|
| Διάδοχος | Αλέξανδρος Παπάγος |
|
Προσωπικά στοιχεία
|
|
| Γέννηση | Ανδρίτσαινα Ηλείας |
| Θάνατος | Αθήνα |
| Εθνικότητα | Ελληνική |
Ο Δημήτριος Κιουσόπουλος ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός. Διετέλεσε ανώτατος δικαστικός και υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Βιογραφία [Επεξεργασία]
Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα του Νομού Ηλείας στην Πελοπόννησο το 1892. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1917 εισήλθε στο δικαστικό κλάδο ως έμμισθος πάρεδρος. Αφού διήλθε όλη την ιεραρχία, διορίστηκε Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου το 1939. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου διορίσθηκε το 1950, όπου και παρέμεινε έως το 1961. Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών. Την περίοδο 1973-1974 χρημάτισε πρόεδρος της Αθηναϊκής Λέσχης.
Το 1945 εκπροσώπησε την Ελλάδα, ως βοηθός κατήγορος, στη Δίκη της Νυρεμβέργης, με κατηγορούμενους τους ναζιστές εγκληματίες πολέμου. Το 1951 συμμετείχε ως υπηρεσιακός Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου (εκλογές 9ης Σεπτεμβρίου 1951) και τον Οκτώβριο του 1952, ως Υπηρεσιακός Πρωθυπουργός, σχημάτισε υπηρεσιακή κυβέρνηση για τη διενέργεια των εκλογών της 16ης Νοεμβρίου, που έφεραν στην εξουσία τον «Συναγερμό» του Αλέξανδρου Παπάγου.
Διακρίθηκε για την ακεραιότητα με την οποία άσκησε τα υπηρεσιακά και κυβερνητικά του καθήκοντα. Πέθανε στην Αθήνα στις 20 Ιανουαρίου του 1977.[1]
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Απεβίωσε ο πρώην υπηρεσιακός πρωθυπουργός Κιουσόπουλος, Εφημερίδα Μακεδονία, 22-01-1977.
| Προκάτοχος: Νικόλαος Πλαστήρας |
Πρωθυπουργός της Ελλάδας 11 Οκτωβρίου 1952–19 Νοεμβρίου 1952 |
Διάδοχος: Αλέξανδρος Παπάγος |
