Tempo TV

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Tempo TV
Tempo.png
Ίδρυση 3 Ιανουαρίου 1990
Πρώτη λειτουργία 17 Φεβρουαρίου 1990
Έναρξη λειτουργίας 17 Φεβρουαρίου 1990
Τέλος λειτουργίας 17 Οκτωβρίου 2003
Ιδιοκτήτης Νέο Κανάλι Α.Ε.
Δημοσιογραφικός Όμιλος Μιχάλη Ανδρουλιδάκη
Συνεργαζόμενα κανάλια TV 100 (Δήμος Θεσσαλονίκης)
Σημαντικά πρόσωπα Αννίτα Πάνια
Βίκυ Μιχαλονάκου
Μάκης Τριανταφυλλόπουλος
Νίκος Ευαγγελάτος
Τατιάνα Στεφανίδου
Σλόγκαν Ο κινηματογράφος στο σπίτι σας (1990-1991)
Ποιο κανάλι βλέπει ο πρωθυπουργός;
Ιδρυτής Σωτήρης Κούβελας
Φώτης Μανούσης
Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Γλώσσα Ελληνικά
Περιοχή εκπομπής Πανελλαδικά
Κεντρικά γραφεία Φαβιέρου 5, Αθήνα (στούντιο Τ/Σ από το 1990 μέχρι το 1992)
Πειραιώς 9-11, Αθήνα
(στούντιο 1992-2000)
Δαβάκη 1, Αθήνα
(στούντιο 2000-2003)
Αντικατέστησε New Channel (1990-1999)
New Tempo (1999-2000)
Λήψη
Επίγεια Αναλογικά
Συχνότητα 22 UHF (Υμηττός)
59 UHF (Πάρνηθα)
64 UHF (Πήλιο)
35 UHF (Χορτιάτης)

Το Tempo TV υπήρξε ένα από τα πρώτα μη κρατικά τηλεοπτικά κανάλια που εξέπεμψαν στην Ελλάδα μετά την έναρξη λειτουργίας του MEGA, του ΑΝΤ1 και του Καναλιού 29.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

17 Φεβρουαρίου 1990: Ο σταθμός ξεκίνησε τις εκπομπές του από την Θεσσαλονίκη ως New Channel (Νέο Κανάλι) με ιδρυτές τον Σωτήρη Κούβελα (ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος στο δήμο Θεσσαλονίκης την περίοδο 1987-1989 όπου ίδρυσε τη δημοτική ραδιοτηλεόραση) και τον επιχειρηματία και τότε γενικό γραμματέα του ΥΠΕΧΩΔΕ Φώτη Μανούση. Το New Channel με την TV 100 είχαν συνεργαστεί μεταξύ τους για αρκετό χρονικό διάστημα, ανταλλάσσοντας προγράμματα και δελτία ειδήσεων (κυρίως τα σύντομα).

1992: Το New Channel κάνει το μεγάλο "άνοιγμα" στην αγορά ξεκινώντας να προβάλλει ξένες σειρές όπως την γνωστή αμερικάνικη σαπουνόπερα Δυναστεία, αλλά και ελληνικές σειρές, δικής του παραγωγής, όπως Το τίμημα. Στη συνέχεια άρχισε να παίζει και διάφορες σειρές του ΑΝΤ1 σε επανάληψη ενώ από το κεντρικό ειδησεογραφικό δελτίο του σταθμού πέρασαν ονόματα όπως ο Δημήτρης Κωνσταντάρας και η Μένυα Παπαδοπούλου. Από το New ξεκίνησε τη μακροχρόνια πορεία του και το "Χρυσό Κουφέτο" της Αννίτας Πάνια, ενώ το κανάλι δεν δίστασε να ταράξει τα νερά της τότε ελεύθερης ιδιωτικής τηλεόρασης με την εκπομπή "Ερωτοδικείο", την οποία παρουσίαζε η Βίκυ Μιχαλονάκου, μαζί με τον Πέτρο Λεωτσάκο, την Πέπη Τσεσμελή, την Ελένη Λουκά και καλεσμένους από τον "λούμπεν" χώρο. Άλλες γνωστότερες εκπομπές ήταν οι Λογοδοσμένοι, το Αυτόφωρο με την Πέπη Τσεσμελή, καθώς και μετάδοση ελληνικών και ξένων μουσικών video clips.

1993: Το New ξεκινάει τη μετάδοση Ελληνικών αγώνων μπάσκετ, συγκεκριμένα του κυπέλλου Ελλάδος. Το κανάλι μετέδιδε την πρώτη εκπομπή του δημοσιογράφου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου με τον τίτλο Κίτρινος Τύπος. Επίσης μετέδιδε και την πρώτη εκπομπή τύπου life style, στην Ελληνική τηλεόραση, με καλλιτεχνικά νέα και με ειδήσεις για τα πρόσωπα της showbiz με τίτλο Μύθοι και πραγματικότητα την οποία παρουσίαζε ο Δημήτρης Παπανώτας, ο οποίος διετέλεσε παρουσιαστής επίσης των πρώτων δελτίων ειδήσεων του σταθμού. Επίσης άλλες παρόμοιες εκπομπές καλλιτεχνικού περιεχομένου παρουσίαζε ο σκηνοθέτης Κώστας Καπετανίδης.

1999: Στα τέλη εκείνης της χρονιάς το New Channel αλλάζει ιδιοκτησία και πωλείται στην Stabilton Α.Ε., του τότε γνωστού εκδότη Μιχάλη Ανδρουλιδάκη και μετονομάζεται προσωρινά σε New Tempo ενώ ένα χρόνο μετά (τον Οκτώβριο του 2000) παίρνει την οριστική ονομασία του σε Tempo TV ή απλά Tempo.

2000: Στα εγκαίνια του καναλιού είχε παρευρεθεί και ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Σημίτης ενώ το πρώτο πρόγραμμα του σταθμού παρουσιάστηκε στο Hilton Αθηνών. Το στήσιμο ανέλαβε ο Νίκος Ευαγγελάτος με πολυμελή δημοσιογραφική ομάδα, στην οποία συμμετείχε και η σύζυγός του Τατιάνα Στεφανίδου. Το κανάλι Tempo ξεπερνάει κάθε γνωστό όριο, φτάνοντας τους 700 εργαζόμενους, την εποχή που τα άλλοτε δυο μεγάλα ιδιωτικά κανάλια MEGA και ΑΝΤ1 δεν έχουν πάνω από 400 εργαζόμενους.

2001-2002: Το πρόγραμμα αλλάζει ριζικά στην προσπάθεια αναβάθμισής του και αναλαμβάνει παρουσιαστής ειδήσεων για πολύ μικρό όμως χρονικό διάστημα, ο Νίκος Ευαγγελάτος. Οικονομική κρίση της ιδιοκτήτριας εταιρείας στα τέλη του 2001 αναγκάζει τον Νίκο Ευαγγελάτο να αποχωρήσει από το κανάλι. Τα νούμερα τηλεθέασής του ήταν πολύ χαμηλά (έφτανε μέχρι το 3% ενώ το μεγαλύτερο ήταν το 7%), και η μετοχή της Stabilton στο κανάλι αρχίζει να πέφτει.

2002-2003: Στα τέλη του 2002 αναλαμβάνει το πρόγραμμα του σταθμού, εξ ολοκλήρου η εταιρία τηλεοπτικών παραγωγών VCA. Τελικά ο σταθμός δεν κατόρθωσε να ξεπεράσει τα σοβαρά οικονομικά προβλήματά του, και την Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2003, σταμάτησε οριστικά τη λειτουργία του.

Oριστική πτώχευση του σταθμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν κλείσει οριστικά ο σταθμός στα τέλη του 2003, το ΕΣΡ αποφάσισε από πριν τη διακοπή της λειτουργίας του, με την αιτιολογία, ότι η ιδιοκτησία του σταθμού δεν κατέβαλε τις οφειλόμενες αποδοχές στο προσωπικό, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι του σταθμού να προχωρήσουν σε επίσχεση εργασίας και να κάνουν κατάληψη στις κεντρικές εγκαταστάσεις εκεί όπου στεγαζόταν τελευταία το κανάλι στην Αθήνα, ενώ παράλληλα στις αρχές της χρονιάς εκείνης ο σταθμός μετέδιδε μηνύματα σεξουαλικού περιεχομένου (κυρίως ετεροφυλικού και ομοφυλοφιλικού) και διαφημίσεις αστροπροβλέψεων, χαρτοπροβλέψεων και χαρτομαντειών, με τις οποίες γίνεται εκμετάλλευση των προλήψεων και δεισιδαιμονιών των ανθρώπων, ενώ τόσο τα μηνύματα όσο και οι διαφημίσεις αυτές προκαλούν κίνδυνο ηθικής βλάβης στους ανηλίκους. Όπως αναφέρεται, το όλο περιεχόμενο της εκπομπής είναι εκτός της υπό της προαναφερθείσης διατάξεως του Συντάγματος επιβαλλομένης ποιοτικής στάθμης προς επίτευξη της πολιτιστικής ανάπτυξης της χώρας και του σεβασμού της αξίας του ανθρώπου και της παιδικής ηλικίας.[1][2]

Διαθεσιμότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κανάλι είχε αρκετές αναλογικές εκπομπές, και κάλυπτε πολλά μέρη της Ελλάδας. Όταν ο σταθμός έκλεισε το 2003, δύο χρόνια αργότερα το 2005, η συχνότητά του από τον Υμηττό (22 UHF) καταλήφθηκε από το παράνομο χρηματιστηριακό κανάλι SBC ενώ η συχνότητα της Πάρνηθας (59 UHF) καταλήφθηκε από το Smart Channel, νυν RISE TV.

Στην Θεσσαλονίκη η συχνότητα του σταθμού από τον Χορτιάτη (35 UHF) καταλήφθηκε από το περιφερειακό κανάλι TOP Channel (πρώην TV Παρατηρητής), το οποίο είχε την ίδια μοίρα με το Tempo τρία χρόνια μετά[3] ενώ μετέπειτα την Πρωταπριλιά του 2006 η συχνότητα παραχωρήθηκε στον τότε ολοκαινούργιο ΣΚΑΪ, και τέλος στο Πήλιο η συχνότητα του Tempo παραχωρήθηκε στο Alter Channel, το οποίο και αυτό είχε την ίδια κατάληξη μια δεκαετία μετά.

Το κανάλι εξέπεμπε και μέσω NOVA, από το 2000 μέχρι και το 2003 που έκλεισε εντέλει.

Ιδιοκτησία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σταθμός ανήκε ιδιοκτησιακά στη Νέο Κανάλι Ραδιοτηλεοπτική Α.Ε. με διακριτικό τίτλο Νέο Κανάλι Α.Ε. η οποία συστάθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1990, με πρώτη έδρα τη Θεσσαλονίκη.[4] Στα τέλη του 1995 άλλαξε δύο φορές έδρα, την πρώτη στο Νέο Ρύσιο και τη δεύτερη ξανά στη Θεσσαλονίκη.[5] Ωστόσο, για μικρό χρονικό διάστημα, ο σταθμός διατηρούσε στούντιο στην Καλαμαριά.[6] Πέντε χρόνια μετά, ο σταθμός μεταφέρεται στο κεντρικό υποκατάστημα των Αθηνών που διατηρούσε από τα μέσα του 1992 στην οδό Πειραιώς[7][8] ενώ από το ξεκίνημά του, ήταν στην οδό Φαβιέρου.[9] Ωστόσο, πέντε μήνες μετά, ο σταθμός μεταφέρεται στα καινούργια του γραφεία, στην οδό Δαβάκη.[10]

Παρότι τα κεντρικά γραφεία του φορέα του καναλιού ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Θεσσαλονίκη, χορηγήθηκε υπογεγραμμένη από τους υπουργούς Σωτήρη Κούβελα (Προεδρίας Κυβερνήσεως), Γιάννη Κεφαλογιάννη (Εσωτερικών), Στέφανο Μάνο (Οικονομικών) και τον υφυπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών Παναγιώτη Δελημήτσο άδεια ιδρύσεως και λειτουργίας τηλεοπτικού σταθμού τοπικής εμβέλειας στην περιοχή της Αττικής και παροχή ειδικής αδείας τεχνικής δικτύωσης για να μεταδοθεί πανελλαδικά κάτι που έγινε από το 1993 μέχρι το κλείσιμο του καναλιού.[11][12] Από το 2003 και έπειτα, η Νέο Κανάλι Α.Ε. δεν έχει τεθεί σε λύση και εκκαθάριση.

Με τη σύσταση του φορέα, πρόεδρος ανέλαβε η σύζυγος του Φώτη Μανούση, Καλλιόπη (επίσης επιχειρηματίας). Τρία χρόνια μετά, την προεδρία ανέλαβε ο ίδιος. Ωστόσο, στα τέλη του 1995, πρόεδρος ανέλαβε ο γιος του επιχειρηματία, Ανδρέας Μανούσης.[13] Στα τέλη του 1999, ο σταθμός περνάει στα χέρια της συγχωνευόμενης Stabilton Α.Ε.[14][15][16][17] και πρόεδρος αναλαμβάνει ο εκδότης Μιχαήλ Ανδρουλιδάκης.[18]

Ονομασίες του καναλιού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • New Channel (1990-1999)
  • New Tempo (1999-2000)
  • Tempo TV (2000-2003)

Λογότυπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Newchannel.png Newchannel2.png New tempo logo.jpeg Tempo TV first logo.jpeg Tempo.png
1990-1992 1992-1999 1999-2000 2000-2001 2001-2003

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Απόφαση Ολομέλειας ΕΣΡ: 082/22.10.2002
  2. Απόφαση Ολομέλειας ΕΣΡ: 214/08.04.2003
  3. Απόφαση Ολομέλειας ΕΣΡ: 268/30.05.2006
  4. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 45/1990». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 5 Ιανουαρίου 1990. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFWwnXHUzxPWXdtvSoClrL8m0HlgIesvCDtIl9LGdkF5_iYS6NUtou08knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIub_9DqdAg5GemkZi-Ba9eq5r1z-bdP_y1ScAVibGJtis. 
  5. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 8/1996». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 2 Ιανουαρίου 1996. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGW8w3YEhDyt3dtvSoClrL8Brhf8tweTVIpCCmqt4mgGFrvzWsmy92AyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijGo8FM8nEEdX30vLbZh8I0B0EHz5MZwwQYarI_pIZlik. 
  6. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 3622/1995». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 30 Ιουνίου 1995. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wEqaJsMsZeph3dtvSoClrL8daD3V9qz-bjnMRVjyfnPUeJInJ48_97uR_L9VDRJSMaAjkxp0HIviVTzBGm8pBsqXJHxrbqI-HQgiZ7qUS3x82Pu5V6JN8utNd0ZuKdojFmlcA2aw2QHX9W3CSpBaaV6Yb_qtd93tK4byJowUFiJaGkPV2F__1Cr. 
  7. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 894/2000». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 9 Φεβρουαρίου 2000. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wEtf2Ep4n9LfndtvSoClrL8dCFmyIkdsjp5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V6vbKgb9LTWdiCiBSQOpYnTy36MacmUFCx2ppFvBej56Mmc8Qdb8ZfRJqZnsIAdk8Lv_e6czmhEembNmZCMxLMteUtWN5nz6VG9IJTx3Sml185gDNy55UTIK_8PbX1oKo3. 
  8. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 4291/1993». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 15 Ιουλίου 1993. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGldAs1HD7Xe3dtvSoClrL8CXEEjRXO2rctiDow6HlTE-JInJ48_97uR_L9VDRJSMaAjkxp0HIviVTzBGm8pBsqXJHxrbqI-HQgiZ7qUS3x82Pu5V6JN8utNd0ZuKdojFmlcA2aw2QHXzlaoix-AOqeOTQgf5rMBA59RawQDoqSuirCvwL0IRRd. 
  9. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 3378/1992». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 8 Ιουλίου 1992. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wF7YkbUtryc43dtvSoClrL88bwy3eyVpoLuFUDqazHcNeJInJ48_97uR_L9VDRJSMaAjkxp0HIviVTzBGm8pBsqXJHxrbqI-HQgiZ7qUS3x82Pu5V6JN8utNd0ZuKdojFmlcA2aw2QHX9Su8QdJ2TzSiAF2nXFG10euZVBnpILFuzwiJ1gJOk_S. 
  10. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 5482/2000». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 26 Ιουνίου 2000. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wEtf2Ep4n9LfndtvSoClrL894hv0JSwFNHnMRVjyfnPUeJInJ48_97uR_L9VDRJSMaAjkxp0HIviVTzBGm8pBsqXJHxrbqI-HQgiZ7qUS3x82Pu5V6JN8utNd0ZuKdojFmlcA2aw2QHX1dgPuBUiY4mVyN7YtWf6vs1Mwuzacs0osxS0XyFn1nc. 
  11. «ΦΕΚ B 713/1993». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 10 Σεπτεμβρίου 1993. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGldAs1HD7Xe3dtvSoClrL8wW7qhix580h5MXD0LzQTLf7MGgcO23N88knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIubkSUSFAs2vLyNsrMOwbaf_T2FC0TPQQusgiOozOjOvg. 
  12. «Ποιοι πήραν τότε, και ποιοι θέλουν τώρα τηλεοπτικές άδειες». e-tetRadio.gr. 10 Ιουλίου 2016. http://www.e-tetradio.gr/article/13847/Poioi-piran-tote-kai-poioi-theloun-tora-tileoptikes-adeies. 
  13. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 3984/1996». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 24 Ιουνίου 1996. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGW8w3YEhDyt3dtvSoClrL8mjb6qIwnZH1_zJjLAILKFuJInJ48_97uR_L9VDRJSMaAjkxp0HIviVTzBGm8pBsqXJHxrbqI-HQgiZ7qUS3x82Pu5V6JN8utNd0ZuKdojFmlcA2aw2QHX8rLTvsAiBxIzu_MDYvJKSR_k69EmF1E_4JEGD86CWKI. 
  14. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 8833/1999». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 3 Νοεμβρίου 1999. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wE56mFqysdfkXdtvSoClrL8t1hMXT2up2y4ndCieBbLVuJInJ48_97uR_L9VDRJSMaAjkxp0HIviVTzBGm8pBsqXJHxrbqI-HQgiZ7qUS3x82Pu5V6JN8utNd0ZuKdojFmlcA2aw2QHX8L0z9pfccAdX5liO0Vg13Hfdynd7IpDRFFFGBtnHFIy. 
  15. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 8916/1999». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 8 Νοεμβρίου 1999. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wE56mFqysdfkXdtvSoClrL8iJZjqUhfj54fP1Rf9veiteJInJ48_97uR_L9VDRJSMaAjkxp0HIviVTzBGm8pBsqXJHxrbqI-HQgiZ7qUS3x82Pu5V6JN8utNd0ZuKdojFmlcA2aw2QHX55oqT8kRKfCpmTkjTzQ6dYAK6YzQS4TznSoX7Jex4fA. 
  16. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 1499/2000». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 24 Φεβρουαρίου 2000. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wEtf2Ep4n9LfndtvSoClrL8JfWk9tSupxZp6k5uE6xNduJInJ48_97uR_L9VDRJSMaAjkxp0HIviVTzBGm8pBsqXJHxrbqI-HQgiZ7qUS3x82Pu5V6JN8utNd0ZuKdojFmlcA2aw2QHX_N69ZQqbpSktTkApHc4S5GPtF3uC1JGxw5ClvGO3oXj. 
  17. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 7720/2000». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 16 Αυγούστου 2000. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wEtf2Ep4n9LfndtvSoClrL8QtpHkDjBQBbNZ8op6Z_wSuJInJ48_97uR_L9VDRJSMaAjkxp0HIviVTzBGm8pBsqXJHxrbqI-HQgiZ7qUS3x82Pu5V6JN8utNd0ZuKdojFmlcA2aw2QHX0ecibSRS-QKtWtD8Yv1zHT_s97AZL4ZrK2E9dF-tTRv. 
  18. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 895/2000». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. 9 Φεβρουαρίου 2000. http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wEtf2Ep4n9LfndtvSoClrL8b8GJ4kywG395MXD0LzQTLWPU9yLzB8V6vbKgb9LTWdiCiBSQOpYnTy36MacmUFCx2ppFvBej56Mmc8Qdb8ZfRJqZnsIAdk8Lv_e6czmhEembNmZCMxLMtapkwUbjtJcsjo0BUoTiL5-eWdLjJH1eFwALHRImYzJS.