Tempo TV

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Tempo TV
Tempo.png
Το λογότυπο του Tempo (2001-2003)
Ίδρυση3 Ιανουαρίου 1990
Έναρξη Λειτουργίας17 Φεβρουαρίου 1990 (New Channel)
Τέλη 1999 (New Tempo)
Οκτώβριος 2000 (Tempo)
Τέλος Λειτουργίας17 Οκτωβρίου 2003
Αιτία εκκαθάρισηςΟικονομικά προβλήματα
ΧώραΕλλάδα
ΙδιοκτήτηςΝέο Κανάλι Ραδιοτηλεοπτική Α.Ε.

Το Tempo TV (αρχικά New Channel) ήταν ελληνικός ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός πανελλαδικής εμβέλειας, με έδρα την Αθήνα. Το New Channel, ήταν ο τέταρτος κατά σειρά τηλεοπτικός σταθμός που λειτούργησε στην Ελλάδα, μετά την έναρξη λειτουργίας του MEGA, του ΑΝΤ1 και του Καναλιού 29.

Την πρώτη του ονομασία την πήρε από την ιδιοκτήτρια εταιρεία του (Νέο Κανάλι). Επί κυβέρνησης Μητσοτάκη την διετία 1993-1994, απέκτησε προσωρινή τηλεοπτική άδεια, ισχύος επτά ετών (1993-2000), χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα, όπως και όλοι οι υπόλοιποι τηλεοπτικοί σταθμοί εθνικής εμβέλειας.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορικό πλαίσιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το New Channel, βγήκε στον αέρα σε μια εποχή αλλαγών για το ραδιοτηλεοπτικό σκηνικό της Ελλάδας, την εποχή που η κυβέρνηση του Τζαννή Τζαννετάκη ψήφισε τη νομιμοποίηση της ιδιωτικής ραδιοτηλεόρασης, βάζοντας τέλος στο κρατικό μονοπώλιο που υπήρχε εκείνη την εποχή στην ενημέρωση. Δύο χρόνια πριν την πρώτη εκπομπή του σταθμού, πραγματοποιήθηκε η συγχώνευση της ΕΡΤ1 και της ΕΡΤ2 σε έναν ενιαίο φορέα (ΕΡΤ Α.Ε.), ο οποίος θα λειτουργούσε ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Ακολούθησε η ίδρυση του Ινστιτούτου Ραδιοτηλεοπτικών Μέσων (ΙΟΜ) και της Εταιρείας Παραγωγής και Εμπορίας Εκπομπών και Προγραμμάτων Τηλεόρασης, ενώ το 1989 ιδρύθηκε το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ).

Προετοιμασία και πρώτη εκπομπή στις 17 Φεβρουαρίου 1990[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λίγες μέρες πριν από την ημέρα της πρώτης εκπομπής, το κανάλι διαφημίζεται σε περιοδικά και εφημερίδες. Ο σταθμός ξεκίνησε τις εκπομπές του, το Σάββατο 17 Φεβρουαρίου 1990 από την Θεσσαλονίκη ως New Channel (Νέο Κανάλι) με ιδρυτές τον Σωτήρη Κούβελα (ο οποίος διετέλεσε εκείνη την εποχή δήμαρχος στο δήμο Θεσσαλονίκης την περίοδο 1986-1989 όπου ίδρυσε τη δημοτική ραδιοτηλεόραση) και τον επιχειρηματία και τότε γενικό γραμματέα του ΥΠΕΧΩΔΕ Φώτη Μανούση. Το New Channel αποτελούσε αρχικά την Αθηναϊκή εκδοχή του δημοτικού τοπικού καναλιού καθώς είχαν συνεργαστεί μεταξύ τους για αρκετό χρονικό διάστημα, ανταλλάσσοντας προγράμματα και δελτία ειδήσεων (κυρίως τα σύντομα) ενώ τις βραδινές ώρες ο τηλεοπτικός σταθμός, δικτυωνόταν και με το Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, FM 100.

Τα πρώτα προγράμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα, από ένα ξεκίνημα σχετικά χαμηλών τόνων, το New Channel έκανε μία προσπάθεια να κατακτήσει μεγαλύτερο μερίδιο της τηλεθέασης από το 1992 και έπειτα, αγοράζοντας και επαναπροβάλλοντας δημοφιλείς ξένες σειρές όπως η Δυναστεία, προβάλλοντας και Ελληνικές σειρές δικής του παραγωγής όπως «Το τίμημα», «Σώου και αβλαβές» και «Το αστυνομικό μας τμήμα», οι οποίες δεν είχαν ιδιαίτερη επιτυχία, και σταμάτησαν μετά από ορισμένο αριθμό επεισοδίων.

Το διάστημα 1993-1996, ο σταθμός ξεκινάει τη μετάδοση Ελληνικών αγώνων μπάσκετ, συγκεκριμένα του κυπέλλου Ελλάδος. Την ίδια περίοδο το κανάλι μετέδιδε την πρώτη εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου με τον τίτλο Κίτρινος Τύπος και την πρώτη εκπομπή τύπου τρόπου ζωής (life style) με καλλιτεχνικά νέα και με ειδήσεις για τα πρόσωπα της σοουμπίζ με τίτλο Μύθοι και πραγματικότητα που παρουσίαζε ο Δημήτρης Παπανώτας, ο οποίος διετέλεσε παρουσιαστής επίσης των πρώτων δελτίων ειδήσεων του σταθμού.

Επίσης άλλες παρόμοιες εκπομπές παρουσίαζε ο σκηνοθέτης Κώστας Καπετανίδης ενώ πέρασε και η Αννίτα Πάνια με το Χρυσό Κουφέτο προερχόμενοι από το Μακεδονία TV ενώ παράλληλα πρόβαλλε και μερικές σειρές του ΑΝΤ1 σε επανάληψη και μουσικά βίντεο από το ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο. Από το κεντρικό δελτίο πέρασαν πολλά γνωστά ονόματα όπως ο Δημήτρης Κωνσταντάρας και η Μένυα Παπαδοπούλου ενώ το κανάλι δεν δίστασε να ταράξει τα νερά της ελεύθερης τηλεόρασης με την εκπομπή "Ερωτοδικείο", την οποία παρουσίαζε η Βίκυ Μιχαλονάκου μαζί με τον Πέτρο Λεωτσάκο, την Πέπη Τσεσμελή, την Ελένη Λουκά και καλεσμένους από τον "λούμπεν" χώρο. Άλλες γνωστότερες εκπομπές του τηλεοπτικού σταθμού, ήταν οι trash εκπομπές Λογοδοσμένοι και το Αυτόφωρο με την Πέπη Τσεσμελή, οι οποίες έγιναν ταυτόσημες με τον σταθμό.

Η εξαγορά και η νέα εποχή του σταθμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Δεκέμβριο του 1999 το New Channel για να γίνει ανταγωνίσιμο στα υπόλοιπα τότε πέντε μεγάλα ιδιωτικά κανάλια (MEGA, ΑΝΤ1, STAR, τους τότε νεοσύστατους ALPHA και Alter 5) και την ΕΡΤ αλλάζει ιδιοκτησία καθώς πωλείται στην Stabilton Ανώνυμη Κατασκευαστική, Βιομηχανική, Εμπορική, Τουριστική, Συμμετοχική και Κλωστοϋφαντουργική Εταιρεία του Μιχάλη Ανδρουλιδάκη, ο οποίος κατείχε και έκδιδε μέσω των συνεργαζόμενων Τέταρτη Εξουσία Εκδοτικές Επιχειρήσεις Α.Ε. και Κλέβερ Ελλάς Εκδοτική ΕΠΕ τις εφημερίδες Εξουσία και Επενδυτής αντίστοιχα, μετονομάζοντας μεταβατικά το κανάλι από τον Μάρτιο του 2000, στο New Tempo[1] μέχρι τις 23 Οκτωβρίου που καταλήγει στο Tempo TV ή απλά Tempo,[2] ενώ παράλληλα και η άνοδος της θεαματικότητας του σταθμού, δεν ήταν ανέκαθεν η αναμενόμενη, καθότι δεν διέθετε ποτέ μεγάλο διαφημιστικό χρόνο από τους υπόλοιπους πανελλαδικούς τηλεοπτικούς σταθμούς προσδοκώντας πάντα περισσότερες διαφημίσεις κάτι που τον οδήγησε πολύ γρήγορα στα τεράστια οικονομικά προβλήματα.

Το νεοσύστατο Tempo, είχε ένα πολύ δυνατό ξεκίνημα στην πρεμιέρα του, καθώς διέθετε πολυποικίλο πρόγραμμα μέσω του οποίου αναβαθμίστηκε ριζικά το κανάλι το οποίο ήταν και το πρώτο στην Ελλάδα, που λάνσαρε την κινούμενη εικόνα στο δελτίο καιρού του. Στην αυγή της νέας χιλιετίας, στα εγκαίνια του νεοσύστατου καναλιού είχε παρευρεθεί και ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ενώ το πρόγραμμα του παρουσιάστηκε στο Hilton Αθηνών. Το στήσιμο του καναλιού ανέλαβε ο Νίκος Ευαγγελάτος ο οποίος ανέλαβε τη γενική διεύθυνση και το ενημερωτικό τμήμα όπου έστησε πολυμελή δημοσιογραφική ομάδα με κάποιους εξ αυτών να προέρχονται από την ΕΡΤ, στην οποία συμμετείχε και η σύζυγός του Τατιάνα Στεφανίδου.[3]

Το σχέδιο για τα τότε τηλεοπτικά δεδομένα, αποδείχθηκε τελικά βραχύβιο, διότι ξεπεράστηκαν τα όρια, φτάνοντας να απασχολεί στο δυναμικό του, πάνω από 700 εργαζόμενους, την εποχή που τα άλλοτε δυο αντίπαλα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια MEGA και ΑΝΤ1 δεν είχαν πάνω από 400 εργαζόμενους, ενώ ο Ευαγγελάτος αποχώρησε από το κανάλι το Νοέμβριο του 2001 λόγω των οικονομικών προβλημάτων που υπέστη[4] και με τη Λιάνα Κανέλλη να αναλαμβάνει από τις 3 Δεκεμβρίου την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων.[5] Νωρίτερα στις 15 Φεβρουαρίου σταμάτησε η έκδοση της εφημερίδας Εξουσία.[6]

Η Βρετανική Turner Broadcasting System Europe Limited η οποία είναι υπεύθυνη για τη διανομή και μετάδοση του CNN σε παγκόσμια κλίμακα κατήγγειλε εκείνη την εποχή το Tempo περί παράνομης αναμετάδοσης ειδήσεων του συγκεκριμένου δικτύου άνευ συμβάσεως με θέμα τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.[7][8]

Οι συνέπειες και το τέλος εποχής του σταθμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις αρχές του 2002, ξεκίνησε η πρωτοφανής για τα έως τότε τηλεοπτικά δεδομένα, διαμάχη μεταξύ των εργαζομένων του TEMPO και της ιδιοκτησίας εταιρείας του. Χαρακτηριστικά, οι πρώτοι έχοντας μείνει απλήρωτοι προχώρησαν σε απεργιακή κινητοποίηση και από τον επόμενο μήνα σε επίσχεση εργασίας καταθέτοντας ταυτόχρονα ασφαλιστικά μέτρα με αποτέλεσμα να πάρουν στα χέρια τους τη ροή και το κτίριο του καναλιού, εκπέμποντας στον αέρα κάρτες με τα αιτήματά τους.[9][10][11][12][13][14][15][16][17]

Ο Ανδρουλιδάκης, προσπαθώντας να τους εμποδίσει, έκλεισε τους πομπούς σε Αθήνα (22 UHF από Υμηττό και 59 UHF από Πάρνηθα) και Θεσσαλονίκη (35 UHF από Χορτιάτη), διέκοψε την ροή από τις κύριες εγκαταστάσεις, έβγαλε στον αέρα διαφορετική από άγνωστο σημείο, παίζοντας μόνο μουσικά βίντεο, και τους κατέθεσε μήνυση, εξ ου η εισβολή ΜΑΤ στις εγκαταστάσεις και η επιχείρηση σύλληψης των τότε 33 εργαζομένων.[18][19]

Εξαιτίας αυτών των γεγονότων το ΕΣΡ έκρινε στις 22 Οκτωβρίου την διακοπή της λειτουργίας του καναλιού[20] απόφαση που ακυρώνεται από το ΣτΕ.[21] Ο ιδιοκτήτης του καναλιού, Μιχάλης Ανδρουλιδάκης προσπάθησε να εντάξει την «Νέο Κανάλι Ραδιοτηλεοπτική Α.Ε.», που λειτουργούσε το TEMPO, σε καθεστώς «ειδικής εκκαθάρισης», δηλώνοντας πως η εταιρεία είχε χρέη πάνω από 43 εκατομμύρια ευρώ,[22] όπως έγινε αντίστοιχα το ίδιο και με τις μικρότερες εταιρίες του Ομίλου Ανδρουλιδάκη.

Για περίπου έναν χρόνο το TEMPO, χάνει ως κανάλι την αξιοπιστία του, και από ενημερωτικό μετατρέπεται σε μουσικό σταθμό με μουσικά βίντεο και γραμμές υψηλής χρέωσης,[23] ενώ ταυτόχρονα προβάλλονταν και μηνύματα σεξουαλικού περιεχομένου, ακόμα και τις πρωινές και μεσημεριανές ώρες εκπομπής.

Στα τέλη του 2002 αναλαμβάνει το πρόγραμμα του σταθμού, εξ ολοκλήρου η εταιρία τηλεοπτικών παραγωγών VCA ενώ στις 8 Απριλίου 2003 το ΕΣΡ αποφασίζει ξανά την διακοπή της λειτουργίας του καναλιού ο οποίος δεν κατόρθωσε να ξεπεράσει τα σοβαρά οικονομικά προβλήματά του,[24] με αποτέλεσμα να σταματήσει και τυπικά τη λειτουργία του μετά από έξι μήνες (17 Οκτωβρίου), χάνοντας εντελώς και την άδεια εθνικής εμβέλειας που διέθετε, από το 1993.

Τον μήνα εκείνο απολύθηκαν οι τελευταίοι επικεφαλής που λειτουργούσαν τόσο το Tempo όσο και το νεοϊδρυθές Alter Channel ενώ νωρίτερα τα νούμερα τηλεθέασης του ήταν πολύ χαμηλά (έφτανε μέχρι το 3% με το μεγαλύτερο να φτάνει το 7%), και η μετοχή της Stabilton στο κανάλι είχε αρχίσει να πέφτει.

Οριστική πτώχευση του σταθμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν κλείσει οριστικά ο σταθμός στα τέλη του 2003 το ΕΣΡ αποφάσισε από πριν τη διακοπή της λειτουργίας του, καθώς η ιδιοκτησία του σταθμού δεν κατέβαλε τις οφειλόμενες αποδοχές στο προσωπικό, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι του να προχωρήσουν σε επίσχεση εργασίας και να κάνουν κατάληψη στις κεντρικές εγκαταστάσεις εκεί όπου στεγαζόταν τελευταία το κανάλι στην Αθήνα, ενώ παράλληλα στις αρχές της χρονιάς εκείνης ο σταθμός μετέδιδε μηνύματα σεξουαλικού περιεχομένου (κυρίως ετεροφυλοφιλικού και ομοφυλοφιλικού) και διαφημίσεις αστροπροβλέψεων, χαρτοπροβλέψεων και χαρτομαντειών, με τις οποίες γίνεται εκμετάλλευση των προλήψεων και δεισιδαιμονιών των ανθρώπων, ενώ τόσο τα μηνύματα όσο και οι διαφημίσεις αυτές προκαλούν κίνδυνο ηθικής βλάβης στους ανηλίκους. Όπως αναφέρεται, το όλο περιεχόμενο της εκπομπής είναι εκτός της υπό της προαναφερθείσης διατάξεως του Συντάγματος επιβαλλομένης ποιοτικής στάθμης προς επίτευξη της πολιτιστικής ανάπτυξης της χώρας και του σεβασμού της αξίας του ανθρώπου και της παιδικής ηλικίας.[24][25] Μία εβδομάδα πριν το κλείσιμο του μετονομάζεται σε Neo, με παρόμοιο περιεχόμενο.[26][27][28]

Η μετά εποχή Tempo[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 2011, ο ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού σταθμού επανεμφανίζεται στο προσκήνιο μετά από δέκα έτη, για να αγοράσει από τον άλλοτε ΔΟΛ την εφημερίδα Εξέδρα των Σπορ όπου πληρώνει 560.000 ευρώ για την εφημερίδα και άλλα τόσα για τον ιστότοπο exedrasports.gr, μέσω της κυπριακής εταιρείας του Nikoya Limited (μόνο που τέτοια εταιρεία δεν υπάρχει καταχωρημένη σε κανένα μητρώο του Υπουργείου Εμπορίου). Εκείνη την εποχή, εν μέσω μνημονίου και μακροπρόθεσμου, η κυβέρνηση δίνει στην δημοσιότητα λίστα με τους μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου.

Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται τέσσερις εταιρείες του Ανδρουλιδάκη: Νέο Κανάλι Ραδιοτηλεοπτική Α.Ε. (38,5 εκατ. ευρώ), Ευρωπαϊκός Τύπος Εκδοτικές Επιχειρήσεις Α.Ε. – Max Line (36,5 εκατ. ευρώ), Τέταρτη Εξουσία Εκδοτικές Επιχειρήσεις Α.Ε. (17,5 εκατ. ευρώ) και Κλέβερ Ελλάς Εκδοτική ΕΠΕ (44 εκατ. ευρώ). Το όλον συνολικά 136,5 εκατ. ευρώ, δίχως να λογαριαστούν οι μικρότερες εταιρείες του. Ο ίδιος ο Ανδρουλιδάκης, χρωστάει στην εφορία 540.042,31 ευρώ (241.493,87 βασικές οφειλές και 298.548,44 προσαυξήσεις). Τελικά, η Εξέδρα των Σπορ επιβιώνει λιγότερο από 9 μήνες και κλείνει οριστικά στις 21 Μαρτίου 2012. Σ' αυτό το χρονικό διάστημα δεν καταβλήθηκε καμιά ασφαλιστική εισφορά για τους 15 εργαζόμενους (τόσοι είχαν ξεμείνει από την εποχή του ΔΟΛ), οι οποίοι δεν εισέπραξαν δεκάρα ως αποζημίωση στο κλείσιμο. Στο μεταξύ, είχαν ξεκινήσει έλεγχοι τόσο από την Επιθεώρηση Εργασίας όσο και από τον ΣΔΟΕ, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Ωστόσο, η τρίτη εταιρεία του Ανδρουλιδάκη τέθηκε σε διάλυση και εκκαθάριση από το 2006 και έπειτα.[29]

Διαθεσιμότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κανάλι διέθετε ένα ευρύ δίκτυο συχνοτήτων και κάλυπτε αρκετές περιοχές της Ελλάδας. Όταν έκλεισε οριστικά, από τα οικονομικά του προβλήματα, το 2003 στις συχνότητες του, βγήκε για πολύ μικρό χρονικό διάστημα το πειρατικό κανάλι «Neo», το οποίο μετέδιδε μόνο γραμμές υψηλής χρέωσης (090) και όταν έκλεισε, οι τότε αναλογικές συχνότητες του Tempo, απελευθερώθηκαν και καταλήφθηκαν με τα χρόνια σε όλες τις περιοχές της χώρας, κυρίως από διάφορους άλλους πειρατικούς σταθμούς, αλλά και από νόμιμους τοπικούς και περιφερειακούς σταθμούς, ορισμένους εθνικής εμβέλειας (κυρίως ο Seven - σημερινός ΣΚΑΪ, ο οποίος τότε δεν διέθετε πανελλαδικά συχνότητες) εκ των οποίων και τα δημόσια κανάλια, αλλά και από πειρατικό δίκτυο προγραμμάτων TV Chat της εταιρείας Telecom στο βόρειο τμήμα της χώρας.[30] Επίσης το Tempo TV εξέπεμπε στα πρώτα χρόνια, μέχρι και το τέλος λειτουργίας του και συνδρομητικά μέσω της NOVA, το οποίο τροφοδοτούσε και δεκάδες αναλογικούς αναμεταδότες πανελλαδικά. Το κανάλι λόγω χρεών, εδώ και πολλά χρόνια, είναι πλέον ενεχυριασμένο στις συστηματικές τράπεζες, και παραμένει άγνωστο, το τι απέγινε ο σταθμός στο σύνολό του (ταινιοθήκη, πνευματικά δικαιώματα, εξοπλισμός κ.λπ.), ενώ μπορεί και να έχει καταστραφεί, διότι έχει διακόψει την λειτουργία του, εδώ και 20 χρόνια, ενώ την εποχή που εξέπεμπε το κανάλι, δεν ήταν διαδεδομένο το διαδίκτυο, και πολλά από τα προγράμματα του (αν διασώζονται), είναι γραμμένα σε βιντεοταινίες.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Επίσπευση λόγω εκλογών». Ριζοσπάστης. 8 Μαρτίου 2000. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  2. «Πρεμιέρα με 24ωρο πρόγραμμα». Ριζοσπάστης. 25 Οκτωβρίου 2000. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  3. «Αλλαγές στο «TEMPO»». Ριζοσπάστης. 28 Αυγούστου 2001. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  4. «Από κανάλι σε... κανάλι». Ριζοσπάστης. 28 Νοεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  5. «Η Λιάνα Κανέλλη στο TEMPO». Ριζοσπάστης. 23 Νοεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  6. «Κλείνει η «Εξουσία»». Ριζοσπάστης. 15 Φεβρουαρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  7. «Αναβολή για... τεχνικούς λόγους». Ριζοσπάστης. 1 Ιανουαρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  8. «Στην τελική ευθεία η μοριοδότηση». Ριζοσπάστης. 7 Φεβρουαρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  9. «Εκβιασμοί για απολύσεις». Ριζοσπάστης. 2 Μαρτίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  10. «Εικοσιτετράωρη απεργία στον «Planet»». Ριζοσπάστης. 5 Μαρτίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  11. «Υπό «προθεσμία» πρόεδρος ο Β. Λαμπρίδης». Ριζοσπάστης. 30 Μαρτίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  12. ««Κομμένες» οι... γραμμές του «TEMPO»». Ριζοσπάστης. 18 Απριλίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  13. «Απλήρωτοι έκαναν Πάσχα». Ριζοσπάστης. 8 Μαΐου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  14. «Στον «αέρα» οι εργαζόμενοι». Ριζοσπάστης. 24 Μαΐου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  15. «Συνεχίζουν τον αγώνα τους». Ριζοσπάστης. 30 Ιουλίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  16. «Ευθύνες στην κυβέρνηση». Ριζοσπάστης. 10 Σεπτεμβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  17. «Η κυβέρνηση «καλύπτει» τον Μ. Ανδρουλιδάκη». Ριζοσπάστης. 11 Σεπτεμβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  18. «Πειρατεία... ψηλά στον Υμηττό». Ριζοσπάστης. 12 Ιουλίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  19. «Εστειλαν τα ΜΑΤ στους απλήρωτους!». Ριζοσπάστης. 21 Σεπτεμβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  20. «Απόφαση ΕΣΡ 82-2002 περί ανάκλησης άδειας λειτουργίας του NEW TEMPO». ΕΣΡ/ΕΚΤ. 22 Οκτωβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2019. 
  21. «Απόφαση Ν24/2003». Συμβούλιο της Επικρατείας. 16 Ιανουαρίου 2003. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2003. 
  22. «Μηχανορραφίες του Μ. Ανδρουλιδάκη». Ριζοσπάστης. 8 Οκτωβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  23. Μανωλάς, Χρήστος (11 Οκτωβρίου 2005). «Στα 090 η Ελλάδα αναστενάζει». Τα Νέα. Alter Ego Επιχείρηση Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2020. 
  24. 24,0 24,1 Μανωλάς, Χρήστος (9 Απριλίου 2003). «Δεύτερη ανάκληση της άδειας του Τempo». Τα Νέα. Alter Ego Επιχείρηση Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2020. 
  25. «Απόφαση ΕΣΡ 214-2003 περί ανάκλησης άδειας λειτουργίας του NEW TEMPO». ΕΣΡ/ΕΚΤ. 8 Απριλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2019. 
  26. «Tempo & Alter: Τα κανάλια που «βάρεσαν κανόνι» πριν το Mega». e-tetradio.gr. 4 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2018. 
  27. «To «TEMPO» εξαφανίστηκε και ...επανεμφανίστηκε ως «ΝΕΟ»!». Ριζοσπάστης. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. 14 Οκτωβρίου 2003. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2020. 
  28. «Διαμάχη για τις τηλεσυχνότητες». Τα Νέα. Alter Ego Επιχείρηση Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. 16 Νοεμβρίου 2003. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2020. 
  29. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 1968/2006». Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 21 Μαρτίου 2006. 
  30. «Το δίκτυο και ο ρόλος Χρηστίδη με τα τσοντοκάναλα». Το Παρόν. 11 Οκτωβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2020.