Σφαγή της Μαράθας, του Σανταλάρη και της Αλόας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κακοποιημένα και αποσυντεθειμένα πτώματα τουρκοκύπριων πολίτών στον Σανταλάρη, μετά την εκταφή τους, στις 3 Σεπτεμβρίου 1974
Τα 3 γειτονικά χωριά Μαράθα, Σανταλάρη και Αλόα. Το τέταρτο χωριό που απεικονίζεται είναι η Τόχνη.

Η σφαγή της Μαράθα, του Σανταλάρη και της Αλόα αναφέρεται στην σφαγή Τουρκοκυπρίων από την ΕΟΚΑ Β' που πραγματοποιήθηκε στις 14 Αυγούστου 1974 κατά την διάρκεια της δεύτερης Τουρκικής Εισβολής της Κύπρου στα χωριά Μαράθα, Σανταλάρη και Αλόα.[1][2][3][4] Συνολικά, 126[5] άτομα σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια της σφαγής, ενώ είχαν προηγηθεί καθημερινοί βιασμοί γυναικών και κοριτσιών. Ειδικότερα, ήταν 89 (ή 84) κάτοικοι από την Μαράθα και το Σανταλάρη και 37 από το χωριό Αλόα[6]

Η σφαγή χαρακτηρίστηκε ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας από τον ΟΗΕ.[7]

Το ιστορικό της σφαγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μαράθα, ο Σανταλάρης και η Αλόα ήταν τρία μικρά αμιγώς τουρκοκυπριακά χωριά, βόρια της Αμμοχώστου.[8][9][10][11]To 1973, o συνολικός πληθυσμός της Μαράθας 124, του Σανταλάρη 100 και της Αλόας 46.

Tον Ιούλιο του 1974, μετά την πρώτη τουρκική εισβολή στην Κύπρο, όλοι οι άνδρες μάχιμης ηλικίας συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν ως αιχμάλωτοι πολέμου από άντρες της ΕΟΚΑ Β' σε στρατόπεδα συγκέντρωσης αιχμαλώτων αρχικά στην Αμμόχωστο και από εκεί, έπειτα στην Λεμεσό. Έπειτα από την απομάκρυνση των ανδρών, σύμφωνα με τις μαρτυρίες που κατατέθηκαν από την δημοσιογράφο Σεβγκιούλ Ουλουντάγ, άντρες της ΕΟΚΑ Β' μάζεψαν τα γυναικόπαιδα στο ελληνικό σχολείο Περιστερωνοπηγής. Αναφέρονται καθημερινοί βιασμοί κοριτσιών, γυναικών και αγοριών από τις 20 Ιουλίου έως τις 14 Αυγούστου. Λόγω της έναρξης της δεύτερης εισβολής του τουρκικού στρατού, οι δράστες αποφάσισαν να μην αφήσουν μάρτυρες και εκτέλεσαν όλο τον πληθυσμό που ήταν τότε στα χωριά.[12][13] Στην Μαράθα και το Σανταλάρη θανατώθηκαν 84-89 άτομα. Ο ιμάμης της Μαράθας δήλωσε ότι υπήρχαν 90 κάτοικοι στο χωριό πριν την σφαγή, και πως απόμειναν μόνο έξι.[14] Ηλικιωμένοι άνθρωποι και παιδιά επίσης θανατώθηκαν.[15] Μόλις τρία άτομα παρέμειναν μετά τη σφαγή στην Αλόα. Οι κάτοικοι και των τριών χωριών θάφτηκαν σε ομαδικούς τάφους και από αυτούς οι κάτοικοι της Μαράθας και του Σανταλάρη σε κοινό ομαδικό τάφο.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1974, έγινε η εκκαφή των νεκρών. Αναγνωρίστηκαν δύο μητέρες να κρατούν στα χέρια τους τα μωρά τους. Το Assosciated Press χαρακτήρισε τα πτώματα «τόσο κακοποιημένα και αποσυντεθειμένα ώστε κομματιάζονταν όταν οι στρατιώτες τους έβγαζαν από τον σκυβαλότοπο με φτυάρια».[14] Ο Κιαμίλ Μέριτς, κάτοικος της Μάραθας, δήλωσε ότι στον τάφο βρέθηκε η γυναίκα του «να κρατά το μικρότερο παιδί μας, 18 μηνών, και το μωρό μου είχε σαράντα σφαίρες στο σώμα του».[16]

Αντιδράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σφαγή χαρακτηρίστηκε ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας από τον ΟΗΕ[17] ενώ το γεγονός δημοσιεύθηκε και καταγράφηκε από διεθνή μέσα ενημέρωσης όπως οι εφημερίδες The Guardian και The Times[18].

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. L'Événement du jeudi, Issues 543-547 (1995), S.A. L'Evénement du jeudi, p. 45 (Γαλλικά)
  2. Documents officiels, United Nations: "Only three of the inhabitants of Atlilar (Aloa) survived this massacre. For the defenceless inhabitants of the villages of Murataga (Maratha) and Sandallar (Sandallaris)..."
  3. Gilles de Rapper, Pierre Sintès. Nommer et classer dans les Balkans (2008), French School of Athens, p.263: "le massacre des villages turcs de Tochni (entre Larnaka et Limassol), Maratha, Santalaris et Aloda"
  4. Paul Sant Cassia, Bodies of Evidence: Burial, Memory, and the Recovery of Missing Persons in Cyprus, Berghahn Books, 2007, (ISBN 978-1-84545-228-5), p. 237.
  5. List of Turkish Cypriot missing persons (Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Cyprus) ανακτήθηκε τον Ιούλιο 18, 2011.
  6. Paul Sant Cassia, Bodies of Evidence: Burial, Memory, and the Recovery of Missing Persons in Cyprus, Berghahn Books, 2007, (ISBN 978-1-84545-228-5), p. 69.
  7. UN monthly chronicle, Volume 11 (1974), United Nations, Office of Public Information, p. 98
  8. «PRIO». www.prio-cyprus-displacement.net. http://www.prio-cyprus-displacement.net/default.asp?id=618. Ανακτήθηκε στις 2017-12-23. 
  9. «PRIO». www.prio-cyprus-displacement.net. http://www.prio-cyprus-displacement.net/default.asp?id=599. Ανακτήθηκε στις 2017-12-23. 
  10. «PRIO». www.prio-cyprus-displacement.net. http://www.prio-cyprus-displacement.net/default.asp?id=554. Ανακτήθηκε στις 2017-12-23. 
  11. «Famagusta». PRIO Cyprus Center. http://www.prio-cyprus-displacement.net/default.asp?id=253. Ανακτήθηκε στις 3 April 2015. 
  12. Uludağ, Sevgül (13 July 2014). «From Maratha to Voni: Rapes as a weapon of war…». Politis. http://sevgululudag.blogspot.com.tr/2014/07/from-maratha-to-voni-rapes-as-weapon-of.html. Ανακτήθηκε στις 23 April 2015. 
  13. Uludağ, Sevgül. «The story of Assia (Pasakoy) and Afanya (Gazikoy)». ιστότοπος Hamamböcüleri. http://www.stwing.upenn.edu/~durduran/hamambocu/authors/svg/svg9_2_2008.html. Ανακτήθηκε στις 23 April 2015. 
  14. 14,0 14,1 https://news.google.com/newspapers?nid=861&dat=19740903&id=r2AdAAAAIBAJ&sjid=VlsEAAAAIBAJ&pg=3020,430189
  15. «CYPRUS: Ankara's Slow Nibble». Time. 16 September 1974. http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,908688,00.html. Ανακτήθηκε στις 19 January 2011. 
  16. Δημητρίου, Με τον Μάριο. «Ο Κιαμίλ Μέριτς από τη Μάραθα | News». www.sigmalive.com. http://www.sigmalive.com/simerini/columns/eks-aformis/265548/o-kiamil-merits-apo-ti-maratha. Ανακτήθηκε στις 2017-12-23. 
  17. UN monthly chronicle, Volume 11 (1974), United Nations, Office of Public Information, p. 98
  18. Clement Henry Dodd, The political, social and economic development of Northern Cyprus (1993), Eothen Press, p. 101

Περαιτέρω Μελέτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Cassia, Paul Sant (2005). Bodies of Evidence: Burial, Memory and the Recovery of Missing Persons in Cyprus. Oxford: Berghahn Books. ISBN 1571816461. 
  • Oberling, Pierre (1982). The Road to Bellapais: The Turkish Cypriot Exodus to Northern Cyprus. University of Michigan. ISBN 0880330007. 
  • O. Richmond, J. Ker-Lindsay, επιμ. (2001). The Work of the UN in Cyprus: Promoting Peace and Development. Springer. ISBN 0230287395.