Νίκος Αναστασιάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νίκος Αναστασιάδης
Anastasiades.jpg
7ος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
28 Φεβρουαρίου 2013
ΠροκάτοχοςΔημήτρης Χριστόφιας
3ος Πρόεδρος ΔΗΣΥ
Περίοδος
8 Ιουνίου 1997 – 10 Μαΐου 2013
ΠροκάτοχοςΓιαννάκης Μάτσης
ΔιάδοχοςΑβέρωφ Νεοφύτου
Βουλευτής
Βουλής των Αντιπροσώπων
(Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας)
Περίοδος
4 Ιουνίου 1981 – 27 Φεβρουαρίου 2013
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση27 Σεπτεμβρίου 1946 (1946-09-27) (73 ετών)
Πέρα Πεδί, Κύπρος
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΚυπριακή
Πολιτικό κόμμαΠρόεδρος ΔΗΣΥ
ΣύζυγοςΆντρη Μουστακούδη
Παιδιά2 κόρες
ΣπουδέςΝομικά
ΕπάγγελμαΔικηγόρος

Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2013 είναι πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.[1] Επιπρόσθετα, έχει διατελέσει Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού (1997-2013)[2] και βουλευτής (1981-2013).[3]

Βιογραφικά Στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νίκος Αναστασιάδης γεννήθηκε στο Πέρα Πεδί στις 27 Σεπτεμβρίου 1946.[1][3] Έχει ένα δίδυμο αδερφό και μία αδερφή.[4] Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα.[3] Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.[1][3] Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο ναυτικό δίκαιο στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου.[1][3] Μετά την αποπεράτωση των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και άνοιξε δικηγορικό γραφείο στη Λεμεσό.[1][4]

Είναι νυμφευμένος με τη Άντρη Μουστακούδη από τις 2 Οκτωβρίου 1971 και έχει δύο κόρες.[1][5]

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο των σπουδών του υπήρξε ενεργό στέλεχος της Νεολαίας της Ένωσης Κέντρου, επί προεδρίας του Γεώργιου Παπανδρέου.[1][4] Όταν επέστρεψε στην Κύπρο, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Δημοκρατικού Συναγερμού (1976), καθώς και της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ).[3][1] Την περίοδο 1976-1985 διετέλεσε Επαρχιακός Γραμματέας της ΝΕΔΗΣΥ Λεμεσού.[1][4] Ακολούθως διετέλεσε αντιπρόεδρος (1985-1987) και πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ (1987-1990).[1][4][3] Στη συνέχεια υπηρέτησε τον ΔΗΣΥ από τις θέσεις του Α΄ Αντιπροέδρου (1990-1995) και του Αναπληρωτή Προέδρου (1995-1997).[1][4][3]

Πρόεδρος ΔΗΣΥ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 8 Ιουνίου 1997 εξελέγη Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού λαμβάνοντας ποσοστό 70% έναντι 30% του ανθυποψηφίου του Δημήτρη Συλλούρη.[2][6] Το 1999 επανεξελέγη χωρίς ανθυποψήφιο. Στις 25 Μαΐου 2003 ανθυποψήφιος του ήταν ο Ιωάννης Κασουλίδης. Ο Νίκος Αναστασιάδης αναδείχθηκε πρόεδρος του κόμματος με ποσοστό 55% έναντι 45% του ανθυποψηφίου του.[6] Επανεκλέχθηκε το 2009.[2] Όταν εκλέχτηκε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας το 2013 παραιτήθηκε από Πρόεδρος του ΔΗΣΥ.[2]

Βουλευτικές εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νίκος Αναστασιάδης ήταν επικεφαλής του ΔΗΣΥ σε τρεις βουλευτικές εκλογές. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει το αποτέλεσμα των εκλογών στις οποίες επικεφαλής του κόμματος ήταν ο Νίκος Αναστασιάδης.

Εκλογές Ποσοστό Θέση Έδρες Πηγή
Βουλευτικές 2001 34,00% 2ο 19/56 [7]
Βουλευτικές 2006 30,34% 2ο 18/56 [8]
Βουλευτικές 2011 34,28% 1ο 20/56 [9]

Προεδρικές εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως επικεφαλής του ΔΗΣΥ οδήγησε το κόμμα σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις για την ανάδειξη προέδρου της Δημοκρατίας. Στις προεδρικές εκλογές του 1998 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε τον τότε πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη, ιδρυτή του ΔΗΣΥ, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές.[10] Στις προεδρικές εκλογές του 2003 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε και πάλι τον Γλαύκο Κληρίδη, ο οποίος δεν εξελέγη.[10]

Στις προεδρικές εκλογές του 2008 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε τον Ιωάννη Κασουλίδη, ο οποίος, παρόλο που στον Α΄ γύρο πήρε τους περισσότερους ψήφους, στον Β΄ γύρο δεν κατάφερε να εκλεγεί έναντι του Δημήτρη Χριστόφια.[10] Στις προεδρικές εκλογές του 2013 ήταν ο ίδιος υποψήφιος και κατάφερε να εκλεγεί με τη στήριξη του ΔΗΣΥ, του ΔΗΚΟ και του ΕΥΡΩΚΟ.[11]

Δημοψήφισμα 2004[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Απρίλιο του 2004 πραγματοποιήθηκε δημοψήφισμα για επίλυση του κυπριακού προβλήματος με βάση το σχέδιο Ανάν. Ο ΔΗΣΥ, του οποίου επικεφαλής ήταν ο Νίκος Αναστασιάδης, τάχθηκε υπέρ του σχεδίου αυτού.[12][13][14] Ο κυπριακός λαός απέρριψε τελικά το σχέδιο με ποσοστό 76%.[15][14] Η απόφαση του ΔΗΣΥ να υποστηρίξει το σχέδιο Ανάν προκάλεσε εσωκομματικά προβλήματα, με πολλά στελέχη να στηρίζουν καταψήφιση του σχεδίου. Ακολούθησαν διαγραφές και αποχωρήσεις τεσσάρων βουλευτών από το κόμμα.[7][16][17][18][19][20]

Ευρωεκλογές 2004[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Μάιο του 2004 η Κύπρος έγινε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λίγο αργότερα διεξήχθησαν οι πρώτες ευρωεκλογές στην Κύπρο. Οι εκλογές διεξήχθησαν δύο περίπου μήνες μετά το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν και την αποχώρηση στελεχών του ΔΗΣΥ που είχαν διαφωνήσει με την στήριξη του σχεδίου Ανάν.[21] Μάλιστα, οι διαφωνούντες είχαν κατεβεί στις εκλογές με δικό τους συνδυασμό (Για την Ευρώπη) λαμβάνοντας ποσοστό 10,80%, εκλέγοντας ως ευρωβουλευτή τον πρώην πρόεδρο του ΔΗΣΥ Γιαννάκη Μάτση.[21][18][19] Ωστόσο, ο ΔΗΣΥ, με επικεφαλής τον Νίκο Αναστασιάδη, κατέλαβε την πρώτη θέση με ποσοστό 28,23%.[21][22] Εξέλεξε 2 από τους 6 ευρωβουλευτές της Κύπρου.[21]

Στις ευρωεκλογές του 2009 ο ΔΗΣΥ ήταν και πάλι πρώτο κόμμα με ποσοστό 35,65% εκλέγοντας 2 από τους 6 ευρωβουλευτές της Κύπρου.[21]

Κοινοβουλευτική πορεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ.[23] Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 1985,[24] στις βουλευτικές εκλογές του 1991,[25] στις βουλευτικές εκλογές του 1996,[26] στις βουλευτικές εκλογές του 2001[27] στις βουλευτικές εκλογές του 2006[28] και στις βουλευτικές εκλογές του 2011.[29] Μετά τις εκλογές του 2001 και του 2006 διεκδίκησε την Προεδρία της Βουλής, ωστόσο δεν εκλέχθηκε.[30] Την περίοδο 1996-2001 ήταν αναπληρωτής πρόεδρος της Βουλής.[30][3]

Ως βουλευτής, διετέλεσε αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΣΥ, αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Συνασπισμού ΔΗΣΥ - Κόμμα Φιλελευθέρων (1991-1993) και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Συνασπισμού ΔΗΣΥ - Κόμμα Φιλελευθέρων (1993-1997).[3] Επιπλέον, διετέλεσε Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών,  Πρόεδρος της Επιτροπής της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Βουλευτών (1990-1996), Μέλος της Επιτροπής Επιλογής, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση (1991-2011), αντιπρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομάδας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, πρώτος αντιπρόεδρος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ευρωπαϊκής Ένωσης-Κύπρου, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στο Σύνδεσμο Ασιατικών Κοινοβουλίων για την Ειρήνη (μετέπειτα Ασιατική Κοινοβουλευτική Συνέλευση), αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Ευρωμεσογειακή Κοινοβουλευτική Συνέλευση (μετέπειτα Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Ένωσης για τη Μεσόγειο), αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Ένωσης για τη Μεσόγειο και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Ασιατική Κοινοβουλευτική Συνέλευση.[3]

Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις προεδρικές εκλογές του 2013 διεκδίκησε και κέρδισε την εκλογή του στην προεδρία της Κυπριακές Δημοκρατίας.[31] Υποστηριζόταν από τον ΔΗΣΥ, το ΔΗΚΟ και το ΕΥΡΩΚΟ.[11] Στον Α΄ γύρο συγκέντρωσε το 45,46%.[31] Στον Β΄ γύρο συγκέντρωσε το 57,48%, έναντι 42,52% του ανθυποψηφίου του Σταύρου Μαλά.[31]

Στις προεδρικές εκλογές του 2018 επανεκλέγηκε.[11] Υποστηριζόταν μόνο από τον ΔΗΣΥ.[11] Στον Α΄ γύρο συγκέντρωσε το 35,51%.[32][33] Στον Β΄ γύρο συγκέντρωσε το 55,99%, έναντι 44,01% του ανθυποψηφίου του Σταύρου Μαλά.[34]

Τιμητικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νίκος Αναστασιάδης έλαβε τα εξής παράσημα:

Επιπλέον, έχει λάβει το Βραβείο των Εθνών «Light Unto» από την Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή «για τη σταθερή υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών, τη διαρκή επιδίωξη ειρήνης και την ακλόνητη δέσμευσή του για τη διατήρηση φιλικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ».[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 «Βιογραφικό Προέδρου της ΚΔ Νίκου Αναστασιάδη». presidency.gov.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 «Ιστορία». Δημοκρατικός Συναγερμός. Δημοκρατικός Συναγερμός. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019. 
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 «Αναστασιάδης Νίκος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 «Curriculum vitae» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  5. «Επέτειος γάμου για το προεδρικό ζεύγος της Κύπρου». Alpha News Live. 2 Οκτωβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  6. 6,0 6,1 «Κόμματα: Εκλογές άνευ ανθυποψηφίου». Πολίτης. 29 Απριλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2019. 
  7. 7,0 7,1 «Εκλογές 27ης Μαΐου 2001». www.parliament.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019. 
  8. «Εκλογές 21ης Μαΐου 2006». www.parliament.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019. 
  9. «Εκλογές 22ας Μαΐου 2011». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019. 
  10. 10,0 10,1 10,2 Στυλιανού, Μαρία (12 Νοεμβρίου 2012). «Ιστορία των Προεδρικών Εκλογών». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019. 
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 «Λυμένα τα χέρια του ΠτΔ για κυβέρνηση ευρύτατης συνεργασίας». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 5 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  12. «ΔΗΣΥ: 78% «ναι» με επίθεση στον Τάσσο». www.makarios.eu. 16 Απριλίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  13. «Καταγγέλλει φίμωση του «ναι», στο πόδι υπάλληλοι που χάνουν». www.makarios.eu. 21 Απριλίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  14. 14,0 14,1 «Η Κύπρος 12 χρόνια μετά το «Όχι»». ProtoThema. 24 Απριλίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  15. Μιχάλαρος, Χρήστος (24 Απριλίου 2016). «Δώδεκα χρόνια από το ΟΧΙ των Ελληνοκύπριων στο Σχέδιο Ανάν». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  16. «Διαγραφή δύο μελών του ΔΗΣΥ για «αντικομματικές ενέργειες»». www.skai.gr. 4 Μαΐου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019. 
  17. «Cyprus News Agency: News in Greek, 04-07-07». www.hri.org. 7 Ιουλίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019. 
  18. 18,0 18,1 «Πρόδρομος Προδρόμου: Ο άσωτος υιός». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 18 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019. 
  19. 19,0 19,1 «Κόμματά που ήλθαν, είδαν και απήλθαν». ΡΕΠΟΡΤΕΡ. 4 Δεκεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019. 
  20. «Και οι βουλευτές έχουν τις... μεταγραφές τους». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 20 Μαΐου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  21. 21,0 21,1 21,2 21,3 21,4 «Η ιστορία των Ευρωεκλογών στην Κύπρο από το 2004». www.sigmalive.com. 26 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019. 
  22. «Η προϊστορία δείχνει ΔΗΣΥ-Εκλογές κομμένες και ραμμένες στα μέτρα του». ΡΕΠΟΡΤΕΡ. 25 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  23. «Εκλογές 24ης Μαΐου 1981». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  24. «Εκλογές 8ης Δεκεμβρίου 1985». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  25. «Εκλογές 19ης Μαΐου 1991». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  26. «Εκλογές 26ης Μαΐου 1996». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  27. «Εκλογές 27ης Μαΐου 2001». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  28. «Εκλογές 21ης Μαΐου 2006». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  29. «Εκλογές 22ας Μαΐου 2011». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019. 
  30. 30,0 30,1 «Οι Πρόεδροι της Βουλής των Αντιπροσώπων από το 1960 έως σήμερα». www.parliament.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019. 
  31. 31,0 31,1 31,2 «1959-2018: Η ιστορία των Προεδρικών εκλογών». Alpha News Live. 27 Ιανουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  32. «Εκλογές 2018: Αναστασιάδης-Μαλάς στο Β γύρο». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 28 Ιανουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  33. «Αναστασιάδης - Μαλάς στον β΄ γύρο». Kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 28 Ιανουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  34. «12 μονάδες η διαφορά Αναστασιάδη και Μαλά - Σύγκριση με 2013». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 5 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  35. «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συναντήθηκε με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων». Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. 7 Μαΐου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  36. «Παρασημοφόρηση του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον Παναμά». Kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 23 Ιουλίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  37. «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έτυχε επίσημης υποδοχής από το Βασιλιά του Μπαχρέιν». Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. 9 Μαρτίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  38. «Παράσημα και τη "ψυχή μας" έδωσε ο ΠτΔ στον Παυλόπουλο». www.sigmalive.com. 30 Μαρτίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  39. Andreou, Evie (20 Νοεμβρίου 2017). «Security, energy, migration the focus of Sisi visit (Update 5)». Cyprus Mail (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  40. «Με τον Μεγαλόσταυρο του Αγίου Μάρκου τιμήθηκε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης». Kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 1 Μαΐου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  41. «ΠτΔ: Στην Κύπρο η 2η Διακυβερνητική Κύπρου - Σερβίας». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 10 Μαΐου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  42. «Ο Πρόεδρος παρασημοφορήθηκε από τον Πατριάρχη Σερβίας». Kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 10 Μαΐου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Δημήτρης Χριστόφιας
Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας
28 Φεβρουαρίου 2013 - σήμερα
Διάδοχος
Εν ενεργεία
Κομματικά πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Γιαννάκης Μάτσης
Πρόεδρος Πρόεδρος ΔΗΣΥ
8 Ιουνίου 1997 - 10 Μαΐου 2013
Διάδοχος
Αβέρωφ Νεοφύτου