Χρήστος Πολίτης
| Χρήστος Πολίτης | |
|---|---|
.jpg) Ο Χρήστος Πολίτης σε σκηνή της ταινίας "Ο τελευταίος των Κομιτατζήδων" (1970) | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Χρήστος Πολίτης (Ελληνικά) |
| Ψευδώνυμο | Χρήστος Πολίτης |
| Γέννηση | Χρήστος Πολιτάκης[1][2] 27 Δεκεμβρίου 1942 Ηράκλειο |
| Θάνατος | 5 Ιανουαρίου 2026 (83 ετών) Αθήνα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Σπουδές | Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου |
| Ιδιότητα | ηθοποιός |
| Συγγενείς | Γιώργος Πατούλης (ξάδερφος) |
Ο Χρήστος Πολίτης (πραγματικό όνομα Χρήστος Πολιτάκης[1][2] και υιοθετημένος ως Πιατουλάκης,[3] Ηράκλειο, 27 Δεκεμβρίου 1942 - Αθήνα, 5 Ιανουαρίου 2026) ήταν Έλληνας ηθοποιός, πρωταγωνιστής του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.
Εργάστηκε στο θέατρο από το 1966 έως το 1998, συμμετέχοντας σε πάνω από 45 θεατρικές παραγωγές. Στον κινηματογράφο, από το 1968 έως το 1974, εμφανίστηκε σε 18 ταινίες. Παράλληλα, κατά τις δεκαετίες '70 και '80 δραστηριοποιήθηκε στο ραδιόφωνο λαμβάνοντας μέρος σε ραδιοφωνικές θεατρικές παραγωγές και σε πολιτιστικές εκπομπές ως ηθοποιός φωνής. Στην τηλεόραση εργάστηκε από το 1973 έως το 2005, πρωταγωνιστώντας σε οκτώ τηλεοπτικές σειρές, με πιο γνωστή τη σειρά Η Λάμψη του Νίκου Φώσκολου.[4]
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου και μεγάλωσε. Ο Πολίτης ήταν το μεσαίο παιδί της οικογένειας του Ματθαίου και της Ελένης.[5]
Ο ίδιος είχε δηλώσει το 2001 σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι γεννήθηκε με το επίθετο Πολιτάκης, και αυτό έγινε λόγω της Κρήτης αφού ο πατέρας του ήταν από την Κωνσταντινούπολη.[1] Έλαβε το επώνυμο Πιατουλάκης, όταν υιοθετήθηκε για λόγους φτώχειας από έναν μακρινό συγγενή του πατέρα του, ο οποίος καταγόταν από το Καβούσι Ρεθύμνης.[3] Έως τον θάνατό του έφερε το επώνυμο αυτό.[6] Στην ίδια συνέντευξη είχε δηλώσει πως επέλεξε να δημιουργήσει το καλλιτεχνικό επώνυμο Πολίτης συνδυάζοντας το πραγματικό του επώνυμο και την ιδέα του «Πολίτη του κόσμου».[1] Το 2022, σε συνέντευξή του, παρουσίασε μια άλλη εκδοχή, δηλώνοντας ότι η επιλογή του καλλιτεχνικού επωνύμου οφειλόταν σε αγενές σχόλιο του Αλέξη Μινωτή για το πραγματικό του επώνυμο.[4]
Ο Πολίτης δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν απέκτησε παιδιά. Ήταν μόνιμος κάτοικος Νέας Σμύρνης.[7] Μετά από ολιγόμηνη κατάπτωση της υγείας του,[8] απεβίωσε στις 5 Ιανουαρίου 2026, σε ηλικία 83 ετών.[9][10] Η σορός του αποτεφρώθηκε λίγες ημέρες αργότερα.[11]
Επαγγελματική πορεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν απόφοιτος της Εμπορικής Σχολής Ηρακλείου[4] και της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965).[12]
Θέατρο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αρχικά καθιερώθηκε ως ζεν-πρεμιέ[13] σε θιάσους του ελεύθερου θεάτρου, ενώ σταδιακά προσπάθησε να εστιάσει στο θέατρο ρεπερτορίου. Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο των Γιάννη Φέρτη και Ξένιας Καλογεροπούλου, στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966) και ακολούθησε ο θίασος Τιτίκας Νικηφοράκη και Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968)[14] και Τσάι και συμπάθεια (1969),[15] ενώ συνεργάστηκε με τον θίασο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο.[16] Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι-Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη, ερμηνεύοντας τον ρόλο του Ορέστη και του Ιππόλυτου, αντίστοιχα. Με αυτές τις παραστάσεις συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό.
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990), που είχε στόχο τη θεατρική αποκέντρωση, με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα, και από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα.[17] Το Απλό Θέατρο επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη και άλλων και παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον.[18] Ο κύκλος του Απλού Θεάτρου ολοκληρώθηκε, κυρίως λόγω οικονομικών δυσχερειών το 1990, με τη διάλυσή του.
Παράλληλα με το έργο του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με ηθοποιούς, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, και θιάσους όπως το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το Άρμα Θέσπιδος κ.ά.. Μετά την αποχώρηση του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου.
Τη δεκαετία του 1990 υπήρξε για δύο χρόνια δάσκαλος στη Δραματική Σχολή του Γιώργου. Θεοδοσιάδη.
Στο χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλέξη Μινωτή με το Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε υπήρξε Το λιοντάρι του χειμώνα του Τζ. Γκόλντμαν, κατά τη θεατρική περίοδο 1997-98.
Κινηματογράφος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Στον κινηματογράφο καθιερώθηκε ως ζεν-πρεμιέ και υπήρξε ένας από τους τελευταίους κινηματογραφικούς σταρ του ελληνικού εμπορικού κινηματογράφου. Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε με έναν πολύ μικρό ρόλο, το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου Λεωφόρος του μίσους, και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στην ταινία Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών[19]. Το 1969 κέρδισε το βραβείο Β' Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17.[20][21] Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.
Τηλεόραση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, πρωταγωνίστησε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977).[22] Τη δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικές σειρές, κυρίως στην τηλεοπτική εκπομπή «Το Θέατρο της Δευτέρας». Το 1991, επανεμφανίστηκε στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου Η Λάμψη,[23] συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού στον ρόλο του Γιάγκο Δράκου, τον οποίο ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005. Η συμμετοχή του στη Λάμψη υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.
Κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980 συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Πολιτική
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Πολίτης συμμετείχε ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας[6] της Πολιτικής Άνοιξης στις βουλευτικές εκλογές του 1996.[24] Το 1998 εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου[25], θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Φιλμογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κινηματογράφος[26][27]
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
|---|---|---|
| 1968 | Η λεωφόρος του μίσους | Έρικ |
| 1969 | Θυμήσου αγάπη μου | |
| Το μαύρο χρονικό (μικρού μήκους) | ||
| Το κορίτσι του 17 | Άρης Κομνάκης | |
| Όχι | Χέρμαν φον Σβάιτσερ | |
| Άγιος Νεκτάριος, ο προστάτης των φτωχών | Άγιος Νεκτάριος | |
| 1970 | Ο λιποτάκτης | Αλέξης |
| Στη μάχη της Κρήτης | Νικηφόρος Καλλέργης | |
| Ο τελευταίος των κομιτατζήδων | Γρηγόρης / Ιβάν Συμεώνοφ | |
| 1971 | Ολοκαύτωμα | Βάλτερ Ράιμαν |
| Παπαφλέσσας | Δημήτριος Υψηλάντης | |
| Δώστε τα χέρια | Γιώργος Δουμάκης | |
| 28η Οκτωβρίου ώρα 05.30 | Στέλιος | |
| 1972 | Οι Σουλιώτες | Βασίλης Τότας |
| Ως την τελευταία στιγμή | Αλέκος Καλλέργης / Δήμος Φωκάς | |
| 1973 | Οι τελευταίοι του Ρούπελ | Αλέξανδρος Κομνηνός |
| Αστερισμός της Παρθένου | Νίκος | |
| 1974 | Ο γιος μου ο Στέφανος | Στέφανος Σαλβάνης |
| 2022 | Broadway | Κλειδαράς (παππούς) |
Τηλεόραση[28]
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος Προγράμματος | Κανάλι | Ρόλος | Σημειώσεις |
|---|---|---|---|---|
| 1972-1973 | Στα δίχτυα του τρόμου | ΕΙΡΤ | Άντολφ Ράχμαν | Σειρά; Πρωταγωνιστικός ρόλος; 25 επεισόδια |
| 1974-1976 | Βασίλισσα Αμαλία | Βασιλιάς Όθων | Σειρά; Πρωταγωνιστικός ρόλος; 68 επεισόδια | |
| Ρωμαίος Και Ιουλιέττα '75 | ΥΕΝΕΔ | Σειρά; Πρωταγωνιστικός ρόλος; 26 επεισόδια | ||
| 1977-1978 | Αφροδίτη | Θράσος Μανιάτης | Σειρά; Πρωταγωνιστικός ρόλος; 28 επεισόδια | |
| 1978-1979 | Τυχεροί Και Άτυχοι | Ρίτσος Καλογεράς | Σειρά; Πρωταγωνιστικός ρόλος; 30 επεισόδια | |
| 1978 | Κολόμπ[29] | Κανάλι 11 - ΥΕΝΕΔ | Ζουλιέν | Θέατρο της Δευτέρας; 1 επεισόδιο |
| 1979 | Ο βασιλιάς της ρέγγας | ΥΕΝΕΔ | Ελληνικό και Ξένο Μονόπρακτο;1 επεισόδιο | |
| 1979 | Πανώρια | ΕΡΤ | Γύπαρης | Θέατρο της Δευτέρας; 1 επεισόδιο |
| 1981 | Σύγχρονη Εύα: αφιέρωμα στον Τάκη Παπατσώνη[30] | ΥΕΝΕΔ | ανάγνωση κειμένων | Ενημερωτική εκπομπή; 1 επεισόδιο |
| 1982 | Μπουάτ[31] | ΕΡΤ | αφηγητής | Μουσική εκπομπή; 1 επεισόδιο |
| 1983 | Η μάσκα και το πρόσωπο[32] | ΕΡΤ | Θέατρο της Δευτέρας; 1 επεισόδιο | |
| 1986 | Τα λάθη μιας νύχτας | ΕΡΤ-1 | Κάρολος Μαρλόουν | Θέατρο της Δευτέρας; 1 επεισόδιο |
| 1987 | Καλλιτεχνικό καφενείο[33] | ΕΡΤ-1 | προσκεκλημένος | Καλλιτεχνική εκπομπή; Συνέντευξη; 1 επεισόδιο |
| 1987 | Μικρογραφίες: Οι κήποι του διαβόλου | ΕΡΤ-1 | Μωρίς | Σειρά; Πρωταγωνιστικός ρόλος; 1 επεισόδιο |
| Μικρογραφίες: Φονικό στο Ξοχώρι | ΕΡΤ-1 | Αλέξης Μαριανός | Σειρά; Πρωταγωνιστικός ρόλος; 1 επεισόδιο | |
| 1987 | Ο Ελληνισμός στον Κόσμο[34] | ΕΤ2 | παρουσιαστής | Ενημερωτική εκπομπή, 13 επεισόδια |
| 1988 | Εσείς τι λέτε;[35] | ΕΤ1 | προσκεκλημένος | Τηλεπαιχνίδι; 1 επεισόδιο |
| 1989 | Ερωτόκριτος | ΕΤ1 | Ποιητής | Θέατρο της Δευτέρας; 1 επεισόδιο |
| 1990 | Η Νύχτα Των Μάγων | ANT1 | άγγελος | Τηλεταινία, Πρωταγωνιστικός ρόλος; 1 επεισόδιο |
| 1991-2005 | Η Λάμψη | Γιάγκος Δράκος | Σειρά; Πρωταγωνιστικός ρόλος; 3457 επεισόδια | |
| 1998 | Καλημέρα Ζωή | Σειρά; Guest Star; 4 επεισόδια |
Θέατρο[36]
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Χαρακτήρας | Συγγραφέας | Θίασος / Θέατρο |
|---|---|---|---|---|
| 1965/1966 | Δέκα μικροί νέγροι | Άντονι Μάρστον | Αγκάθα Κρίστι | Θίασος Γ. Φέρτη - Ξ. Καλογεροπούλου |
| 1968 | Πολύ κακό για το τίποτα | Κλαύδιος | Ουίλλιαμ Σαίξπηρ | Θίασος Ρεπερτορίου Ν. Χατζίσκου / Θέατρο Κάβα |
| 1969 | Τσάι και συμπάθεια
Τα μεγάλα χρόνια Τσάο |
Τομ
Δημήτρης Σολωμός Βενσαν Μαρτινέ |
Ρόμπερτ Άντερσον
Μαρκ Ζιλμπέρ Σωβαζόν |
Θίασος Ρεπερτορίου Ν. Χατζίσκου / Θέατρο Κάβα
Θίασος Αλ. Αλεξανδράκη / Θέατρο Μετροπόλιταν Θίασος Κ. Μουσούρη / Θέατρο Μουσούρη |
| 1970 | Η κοιμωμένη και ο Χαλεπάς
Τοβάριτς |
Γιαννούλης Χαλεπάς
Αλμπέρ |
Δημήτρης Γιαννουκάκης
Ζακ Ντεβάλ |
Θίασος Α. Βαλάκου / Αθηναϊκό - Β. Μπουρνέλη
Θίασος Κ. Μουσούρη / Θέατρο Μουσούρη |
| 1971 | Ερωτικές και φορολογικές υποθέσεις | Ρομπέρ Βιντάλ | Ζορζ Μπερ, Λουί Βερνέιγ | Θίασος Κ. Μουσούρη / Θέατρο Μουσούρη |
| 1972 | Χοηφόροι-Ευμενίδες
Ο Ρόζενγκραντς και ο Γκίλντενστερν πέθαναν |
Ορέστης
Γκίλντενστερν |
Αισχύλος | Εθνικό Θέατρο / Επίδαυρος
Εθνικό Θέατρο / Νέα Σκηνή |
| 1973 | Τέλος καλό, όλα καλά | Μπέρτραμ
Ιππόλυτος Κάσσιος |
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ |
Εθνικό Θέατρο / Νέα Σκηνή
Εθνικό Θέατρο / Επίδαυρος Εθνικό Θέατρο / Νέα Σκηνή |
| 1974 | Προμηθέας Δεσμώτης | Ερμής | Αισχύλος | Εθνικό Θέατρο / Επίδαυρος |
| 1974 | Ήταν όλοι τους παιδιά μου | Τζιμ | Άρθουρ Μίλερ | Απλό Θέατρο / Περιοδεία |
| 1975 | Ερωτόκριτος
Καμπίρια |
Ερωτόκριτος
Όσκαρ |
Βιτσέντζος Κορνάρος
Νιλ Σάιμον |
Εταιρεία Θεάτρου Κρήτης / Περιοδεία
Θίασος Αλ. Βουγιουκλάκη / Θέατρο Αλίκη |
| 1976 | Το αρμένικο φεγγάρι | μπέης
Σιγισμούνδος |
Νίκος Φώσκολος | Θέατρο Σμαρούλα
Απλό Θέατρο / Περιοδεία |
| 1977 | Ρωμαίος και Ιουλιέτα | Ρωμαίος | Ουίλλιαμ Σαίξπηρ | Άρμα Θέσπιδος / Περιοδεία |
| 1977 | Ο ποπολάρος | Ζέππος Πεμπονάρης | Γρηγόριος Ξενόπουλος | Άρμα Θέσπιδος / Περιοδεία |
| 1978 | Γύπαρης ή Πανώρια | Γύπαρης | Γεώργιος Χορτάτσης | Απλό Θέατρο / Περιοδεία |
| 1979 | Οι πεταλούδες πετούν ελεύθερες
Ιουλιανός ο οραματιστής |
Ντον Μπέικερ
Ιουλιανός Λέοναρντ Βόουλ |
Λέοναρντ Γκερς
Νίκος Ζακόπουλος |
Αττικό Θέατρο
Απλό Θέατρο / Θέατρο Λυκαβηττού Θίασος Αλ. Αλεξανδράκη Ν. Γαληνέα / Ακροπόλ |
| 1980 | Περικλής, ο ηγεμόνας της Τύρου | Περικλής
Τομ |
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ | Θίασος Προσκήνιο Αλ. Σολωμού
Απλό Θέατρο / Περιοδεία |
| 1981 | Ένας ιππότης για τη Βασούλα | Μήτσος | Ασημάκης Γιαλαμάς, Κώστας Πρετεντέρης | Θίασος Μ. Αλιφέρη |
| 1982 | Τα γούστα του κυρίου Σλόαν | Έντι | Τζο Όρτον | Απλό Θέατρο / Απλό Θέατρο |
| 1983 | Τι είδε ο υπηρέτης | γιατρός Πρέντις | Τζο Όρτον | Απλό Θέατρο / Απλό Θέατρο |
| 1984 | Τα λάθη μιας νύχτας | Κάρολος Μαρλόουν | Όλιβερ Γκόλντσμιθ | Απλό Θέατρο / Απλό Θέατρο |
| 1985 | Η λέσχη | Μπάρνι | Α.Ρ. Γκέρνι Τζ. | Απλό Θέατρο / Απλό Θέατρο |
| 1986 | Οιδίπους επί Κολωνώ | Εξάγγελος
Νίκος γιατρός Πρέντις |
Σοφοκλής
Τζο Όρτον |
Εμπειρικό Θέατρο Αλ. Μινωτή
Απλό Θέατρο / Απλό Θέατρο Απλό Θέατρο / Απλό Θέατρο |
| 1987 | Λόρδος Βύρων | Λόρδος Βύρων
Ιγκόρ |
Αλέκος Λιδωρίκης | Μοντέρνο Θέατρο Γ. Μεσσάλα / Θέατρο Λυκαβηττού
Απλό Θέατρο / Απλό Θέατρο |
| 1988 | Γυάλινος κόσμος | Τομ | Τενεσί Ουίλιαμς | Απλό Θέατρο / Απλό Θέατρο |
| 1989 | Λεηλασία | Τράσκοτ
Ποιητής |
Τζο Όρτον | Απλό Θέατρο / Απλό Θέατρο
ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης / Περιοδεία |
| 1991 | Ένας ιδανικός σύζυγος | Λόρδος Γκόρινγκ | Όσκαρ Ουάιλντ | Εθνικό Θέατρο / Θέατρο Κάππα |
| 1992 | Αντιγόνη | Αίμων
Χιούγκο |
Σοφοκλής | Εθνικό Θέατρο
Εθνικό Θέατρο / Θέατρο Κάππα |
| 1993 | Ο ιμπρεσάριος της Σμύρνης
Sweet Charity |
κόμης Λάσκα
Βιτόριο |
Κάρλο Γκολντόνι | Εθνικό Θέατρο / Κεντρική Σκηνή
Θίασος Β. Λιβαδά / Θέατρο Παρκ & Βέμπο |
| 1994 | Άννα Καρένινα | Αλεξέι Καρένιν | Λέων Τολστόι | Θίασος Μ. Ντενίση / Θέατρο Ακροπόλ |
| 1995 | Αδερφοί Καραμαζόφ | Ντιμίτρι Καραμαζόφ | Φιόντορ Ντοστογιέφσκι | Θίασος Β. Λιβαδά / Θέατρο Βέμπο |
| 1997 | Το λιοντάρι του χειμώνα (Q59593988) | Ερρίκος Β' | Τζέιμς Γκόλντμαν | Έβδομο Θέατρο / Θέατρο Ριάλτο |
Ραδιόφωνο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Συγγραφέας | Χαρακτήρας | Σημειώσεις |
|---|---|---|---|---|
| 1971 | Quo Vadis | Χ. Σιενκιέβιτς | Μάρκους Βινίσιους | |
| 1972 | Χοηφόροι | Αισχύλος | Ορέστης | ζωντανή ηχογράφηση της παράστασης που δόθηκε στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου |
| 1972 | Ευμενίδες | Αισχύλος | Ορέστης | ζωντανή ηχογράφηση της παράστασης που δόθηκε στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου |
| 1972 | Χορός λωποδυτών[7] | Ζ. Ανούιγ | Γουσταύος | εκπομπή «Το θέατρο της εβδομάδας» |
| 1972 | Ατλαζένιο γοβάκι | Π. Κλωντέλ | Δον Ροντρίγκο | εκπομπή «Μικρή αυλαία» |
| Σαπφώ / Βατραχομυιομαχία | Φ. Γκρίλπάρτζερ / Όμηρος | εκπομπή «Θεατρικά μονόπρακτα» | ||
| 1973 | Ιππόλυτος | Ευριπίδης | Ιππόλυτος | ζωντανή ηχογράφηση της παράστασης που δόθηκε στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου |
| 1976 | Ιστορία ζωολογικού κήπου[37] | Έ. Άλμπι | Τζέρι | εκπομπή «Από το ελληνικό και ξένο δραματολόγιο» |
| 1976 | Γλυκιά ζωή[38] | Φ. Φελίνι | Μαρτσέλο | εκπομπή «Θεατρικές σειρές Β' Προγράμματος», 14 επεισόδια |
| 1976 | Εγώ, ο Κλαύδιος[39] | Τζ. Μόρτιμερ | Καλιγούλας | εκπομπή «Από το ελληνικό και ξένο δραματολόγιο» |
| 1976 | Σιωπή | Ίν. Μπέργκμαν | αφηγητής | εκπομπή «Από τη μεγάλη οθόνη στο μικρόφωνο» |
| 1976 | Μέσα απ' τον σπασμένο καθρέφτη | Ίν. Μπέργκμαν | εκπομπή «Από τη μεγάλη οθόνη στο μικρόφωνο» | |
| 1978 | Η άνοιξη που χάθηκε[40] | Π. Βάντενμπερλγκ | Κλωντ Βερνιέ | εκπομπή «Θέατρο της Κυριακής» |
| 1981 | Αιχμές του λόγου: αφιέρωμα στον Γιώργο Θεοτοκά[41] | Θ. Νιάρχος | ανάγνωση κειμένων | Λογοτεχνική εκπομπή |
| 1982 | Αιχμές του λόγου: αφιέρωμα στον Βασίλη Δασκαλάκη[42] | Θ. Νιάρχος | ανάγνωση κειμένων | Λογοτεχνική εκπομπή |
| 1983 | Η ζωή είναι όνειρο[43] | Καλντερόν | εκπομπή «Μικρή αυλαία», Α' Πρόγραμμα, 3 επεισόδια | |
| 1983 | Η ωραία του Πέραν | Δ. Παπαδόπουλος (Τυμφρηστός) | 2ο Πρόγραμμα, 4 επεισόδια | |
| 1984 | Αλέξανδρος Υψηλάντης: η ζωή και ο θάνατος ενός επαναστάτη[44] | Τ. Βουρνάς | ανάγνωση κειμένων | Ιστορικό αφιέρωμα |
| 1984 | Το βιβλίο στο μικρόφωνο: Αλ. Παπαδιαμάντης | Γ. Σαρηγιάννης | ανάγνωση κειμένων | Λογοτεχνική εκπομπή |
| 1985 | Η στοργή | Άγγ. Τερζάκης | αφηγητής | 5 επεισόδια, 2ο Πρόγραμμα |
| 1985 | Ο Αγώνας και οι εφημερίδες του | Γιάννης Αγγέλου | ανάγνωση κειμένων | Ιστορικό αφιέρωμα, 3/6 επεισόδια |
| 1987 | Γυναίκες διασήμων ανδρών | Ηλ. Παπακώστα | αφηγητής | 5 επεισόδια, 2ο Πρόγραμμα |
| 1987 | Η λέσχη των τρελών[45] | Β. Κατάγιεφ | Κόστια | εκπομπή «Θεατρική Βραδιά»; 1ο Πρόγραμμα |
| 1988 | Η ωραία Έμα | Ζ. Σιμενόν | επιθεωρητής Μεγκρέ | εκπομπή «Ο επιθεωρητής Μεγκρέ στο Β' Πρόγραμμα»; 4 επεισόδια |
| 1988 | Μικρές αλεπούδες | Λ. Χέλμαν | Οράτιος | εκπομπή «Θεατρική Βραδιά»; 1ο Πρόγραμμα |
| 1988 | Ημέρες νιότης[7] | Ντ. Στόρεϊ | γιατρός | εκπομπή «Θεατρική Βραδιά»; 1ο Πρόγραμμα |
| 1988 | Χριστουγεννιάτικη Ιστορία | Κάρολος Ντίκενς | ανάγνωση κειμένου | εκπομπή «Τα κείμενα και οι δημιουργοί τους»; 1ο Πρόγραμμα |
| 1989 | Ένα δωμάτιο ευκαιρίας[46] | Κ. Σιμενός | Παύλος | εκπομπή «Θεατρική Βραδιά»; 1ο Πρόγραμμα |
| 1989 | Οι ευεργέτες | Μ. Φρέιν | Ντέιβιντ | εκπομπή «Το θέατρο της νύχτας» |
| 1989 | Γκαούρ-Ταρζάν του Ν. Ρούτσου | Γιώργος Χριστοδουλάκης | εκπομπή «Πες μου ένα παραμύθι να πιστέψω»; ΕΡΑ2 |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 «Όσα Φέρνει η Ώρα - Χρήστος Πολίτης MEGA 16/12/2001 (2:25)». Mega Channel. 16 Δεκεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2026.
- 1 2 «Χρήστος Πολίτης Χρήστος Πολιτάκης». filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2026.
- 1 2 NEWSROOM (9 Ιανουαρίου 2026). «Χρήστος Πολίτης: Οι άγνωστες πτυχές της ζωής του στην Κρήτη». cretalive.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2026.
- 1 2 3 Μίχος, Θεοδόσης (9 Ιανουαρίου 2026). «Χρήστος Πολίτης: «Ο Φώσκολος δε με συμπάθησε ποτέ. Ούτε εγώ αυτόν»». news247.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2026.
- ↑ «Ο Χρήστος Πολίτης στη βάφτιση που έμεινε στην ιστορία των Καμινίων!». voltarakia.gr. 12 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2026.
- 1 2 CE%91_%CE%92%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%95%CE%A5%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%95%CE%A3_1996_09_22_1%CE%A4%CE%9F%CE%9C_%CE%A3%CE%A5%CE%93%CE%9A%CE%95%CE%9D%CE%A4%CE%A1%CE%A9%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%91/PDF/%ce%91%ce%a0%ce%9f%ce%a4%ce%95%ce%9b%ce%95%ce%a3%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%91_%ce%92%ce%9f%ce%a5%ce%9b%ce%95%ce%a5%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%95%ce%a3_22091996_1%ce%a4%ce%9f%ce%9c_%ce%a3%ce%a5%ce%93%ce%9a%ce%95%ce%9d%ce%a4%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%91.pdf Συνολικά αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών 1996, Υπουργείο Εσωτερικών, σελίδα 55.
- 1 2 3 Το θέατρο της Εβδομάδας - Το Ραδιόφωνο Που Αγαπήσαμε, εκδ. Αρχείο Ελληνικής Ραδιoφωνίας (Σειρά CDs)
- ↑ «Χρήστος Πολίτης: «Σοβαρά προβλήματα υγείας τον οδήγησαν σε απομόνωση» λέει ο «Ευλογητός» από τη Λάμψη». Iefimerida. 10 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2026.
- ↑ «Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης». News 24/7. 8 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ Καράμπελα, Μαίρη (9 Ιανουαρίου 2026). «Χρήστος Πολίτης: Πέθανε τη Δευτέρα και τον βρήκε ο αδελφός του νεκρό μια μέρα αργότερα». NewsIT. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Στη Ριτσώνα η αποτέφρωση του Χρήστου Πολίτη: «Ήταν σεμνός άνθρωπος», λέει ο αδελφός του». reader.gr. 9 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2026.
- ↑ Έξαρχος, Θόδωρος (2009). Έλληνες ηθοποιοί : Έτος γέννησης από 1941 μέχρι 1950: Μ-Ω. Αθήνα. σελ. 552-553. ISBN 9789608636798.
- ↑ Θρύλος, Άλκης (1981). Το ελληνικό θέατρο, τόμ. ΙΑ. Αθήνα: Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη. σελ. 372.
- ↑ «Ψηφιοποιημένες συλλογές ΕΛΙΑ - Πολύ κακό για τίποτα». Ψηφιοποιημένες συλλογές ΕΛΙΑ.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ «Ψηφιοποιημένες συλλογές ΕΛΙΑ - Τσάι και συμπάθεια». Ψηφιοποιημένες συλλογές ΕΛΙΑ.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ «Ψηφιοποιημένο Αρχείο: Πρόσωπα: Χρήστος Πολίτης». Εθνικό Θέατρο: Ψηφιοποιημένο Αρχείο.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ Σιάφκος, Χρήστος (08 Ιανουαρίου 1984). [1984-01-08%20TO%201984-01-08 «Τεχνάσματα για την Τέχνη»]. Έθνος της Κυριακής: σελ. 33. https://digitallibrary.parliament.gr/newspapers/items/3d726b67-fba5-431c-baf5-27decd5e0aec?search=date:[1984-01-08%20TO%201984-01-08].
- ↑ Απλό Θέατρο : 1990 - 2010 | 20 χρόνια Καλλιτεχνικός Οργανισμός Φάσμα. Αθήνα: Μικρή Άρκτος. 2010. σελ. 24-29. ISBN 978-960-8104-23-5.
- ↑ «Άγιος Νεκτάριος (Ο)». Ταινιοθήκη της Ελλάδος - Ψηφιακή Συλλογή - Φιλμογραφία.
- ↑ Κουσουμίδης, Μαρίνος (1981). Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου. Αθήνα. σελ. 134, 305.
- ↑ Σολδάτος, Γιάννης (2002). Ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. 2ος τόμος (1967-1990). Αθήνα. σελ. 39. ISBN 9603221244.
- ↑ Βαλούκος, Στάθης (2008). Ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Αθήνα: Αιγόκερως, σελ. 226, 229, 299, 300, 319, 354, 383. ISBN 9789603223474.
- ↑ Τρούσας, Φώντας (2 Οκτωβρίου 2022). «Χρήστος Πολίτης: Ένας ηθοποιός που βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα ταράζοντας τα νερά». LiFO. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2023.
- ↑ «Λάμψη και υπέρβαση». Τα Νέα. 14 Σεπτεμβρίου 1996. σελ. 4.
- ↑ Πετροπούλου, Κ. (14 Οκτωβρίου 1998). «Πολιτική: Οι πρώτοι αριθμοί για του συμβούλους που εκλέγονται: οι νομαρχιακές της Αθήνας». Τα Νέα. σελ. 13.
- ↑ Βαλούκος, Στάθης (2001). Φιλμογραφία του ελληνικού κινηματογράφου : 1914-2007. Αθήνα: Αιγόκερως. ISBN 9789603221074.
- ↑ Κουσουμίδης, Μαρίνος (1981). Ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη. σελ. 134, 135, 136, 208, 209, 212, 213, 224.
- ↑ Βαλούκος, Στάθης (2008). Ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Αθήνα: Αιγόκερως. σελ. 226, 229, 299, 300, 319, 354, 383. ISBN 9789603223474.
- ↑ «Απόψε στο Θέατρο της Δευτέρας». Εφημερίδα Απογευματινή: σελ. 17. 11 Δεκεμβρίου 1978.
- ↑ «Τηλεοπτικό πρόγραμμα». Ραδιοτηλεόραση (598). 25 Ιουλίου 1981.
- ↑ «Πρόγραμμα». Ραδιοτηλεόραση (647). 01 Ιουλίου 1982.
- ↑ «Τηλεοπτικό Πρόγραμμα». Το Βήμα: σελ. 45. 29 Μαΐου 1983.
- ↑ «Πρόγραμμα». Εφημεριδα "Τα Νέα": σελ. 22. 1 Απριλίου 1987.
- ↑ «Δύο νέες απαράδεκτες σειρές». Εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος": σελ. 32. 3 Νοεμβρίου 1987.
- ↑ «Εβδομαδιαίο πρόγραμμα». Ραδιοτηλεόραση (938). 06 Φεβρουαρίου 1988.
- ↑ «Θεατρικά Προγράμματα - Τμήμα Παραστατικών Τεχνών του ΕΛΙΑ». ΕΛΙΑ - Ψηφιακές Συλλογές. Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο.
- ↑ «Θέατρο Παρασκευής». Ραδιοτηλεόραση (322). 11 Απριλίου 1976.
- ↑ «Πρόγραμμα της εβδομάδας». Ραδιοτηλεόραση (344). 12 Αυγούστου 1976.
- ↑ «Ραδιόφωνο». Ραδιοτηλεόραση (345): σελ. 11. 19 Σεπτεμβρίου 1976.
- ↑ «Από το ελληνικό και ξένο δραματολόγιο». Ραδιοτηλεόραση (455). 28 Οκτωβρίου 1978.
- ↑ «Ραδιόφωνο». Ραδιοτηλεόραση (598). 25 Ιουλίου 1981.
- ↑ «Ραδιόφωνο». Ραδιοτηλεόραση (650). 24 Ιουλίου 1982.
- ↑ «Ραδιόφωνο». Ραδιοτηλεόραση (721). 10 Δεκεμβρίου 1983.
- ↑ «Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα». Εφημερίδα "Ειδήσεις". 20 Μαρτίου 1984.
- ↑ «Θεατρική βραδιά». Ραδιοτηλεόραση (932). 26 Δεκεμβρίου 1987.
- ↑ «Ραδιόφωνο». Εφημερίδα "Εξόρμηση". 26 Μαΐου 1989.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Απλό Θέατρο: 1990 - 2010 | 20 χρόνια Καλλιτεχνικός Οργανισμός Φάσμα. Αθήνα: Μικρή Άρκτος. 2010.
- «Από το ελληνικό και ξένο δραματολόγιο». Ραδιοτηλεόραση (455). 28 Οκτωβρίου 1978.
- «Απόψε στο Θέατρο της Δευτέρας». Εφημερίδα "Απογευματινή", 11 Δεκεμβρίου 1978, σελ. 17.
- Βαλούκος, Στάθης. Ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Αθήνα: Αιγόκερως, 2008.
- Βαλούκος, Στάθης. Φιλμογραφία του ελληνικού κινηματογράφου: 1914-2007. Αθήνα: Αιγόκερως, 2001.
- «Δύο νέες απαράδεκτες σειρές». Εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος", 03 Νοεμβρίου 1987, σελ. 32.
- «Εβδομαδιαίο πρόγραμμα». Ραδιοτηλεόραση (938), 06 Φεβρουαρίου 1988.
- Έξαρχος, Θεόδωρος, Έλληνες Ηθοποιοί: Έτος Γέννησης από 1941 μέχρι 1950, τόμος Β (Μ-Ω). Αθήνα: Εκδόσεις Γκόνη, 2009.
- «Θεατρική βραδιά». Ραδιοτηλεόραση (932), 26 Δεκεμβρίου 1987.
- «Θέατρο Παρασκευής». Ραδιοτηλεόραση (322), 11 Απριλίου 1976.
- Θρύλος, Άλκης: Το ελληνικό θέατρο, τόμ. ΙΑ΄, Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, Αθήνα 1981, σσ. 372.
- Κουσουμίδης, Μαρίνος, Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη, 1981.
- Πετροπούλου, Κ. «Πολιτική: Οι πρώτοι αριθμοί για του συμβούλους που εκλέγονται: οι νομαρχιακές της Αθήνας». Τα Νέα, 14-10-1998, σελ. 13.
- «Πρόγραμμα». Ραδιοτηλεόραση (647), 01 Ιουλίου 1982.
- «Πρόγραμμα». Εφημεριδα "Τα Νέα", 1 Απριλίου 1987, σελ. 22.
- «Πρόγραμμα της εβδομάδας». Ραδιοτηλεόραση (344), 12 Αυγούστου 1976.
- «Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα». Εφημερίδα "Ειδήσεις", 20 Μαρτίου 1984.
- «Ραδιόφωνο». Ραδιοτηλεόραση (345), 19 Σεπτεμβρίου 1976, σελ. 11.
- «Ραδιόφωνο». Ραδιοτηλεόραση (598), 25 Ιουλίου 1981.
- «Ραδιόφωνο». Ραδιοτηλεόραση (650), 24 Ιουλίου 1982.
- «Ραδιόφωνο». Ραδιοτηλεόραση (721),10 Δεκεμβρίου 1983.
- Σιάφκος, Χρήστος, «Τεχνάσματα για την Τέχνη», Έθνος της Κυριακής, 08 Ιανουαρίου 1984, σελ. 33.
- Σολδάτος, Γιάννης. Ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. 2ος τόμος (1967-1990). Αθήνα: Αιγόκερως, 2002.
- «Τηλεοπτικό πρόγραμμα». Ραδιοτηλεόραση (598), 25 Ιουλίου 1981.
- «Τηλεοπτικό πρόγραμμα». Το Βήμα: 29 Μαΐου 1983, σελ. 45.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Χρήστος Πολίτης στην IMDb (Αγγλικά)
- Ταινιοθήκη της Ελλάδος
- Αρχείο Εθνικού Θεάτρου
- Ψηφιοθήκη ΑΠΘ: Θεατρικές Κριτικές
- Ψηφιοποιημένες συλλογές ΕΛΙΑ: Θεατρικά προγράμματα
 |
Αυτό το λήμμα σχετικά με ένα/μία ηθοποιό χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |
