Φρανσουάζ Σαγκάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φρανσουάζ Σαγκάν
Françoise Sagan 1960.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Françoise Sagan (Γαλλικά)
Προφορά
Γέννηση21  Ιουνίου 1935[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10]
Καζάρ
Θάνατος24  Σεπτεμβρίου 2004[1][3][4][6][7][9][10]
Ονφλέρ
Αιτία θανάτουπνευμονική εμβολή
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςνεκροταφείο του Σουζάκ[11]
ΕθνικότηταΓάλλοι
ΨευδώνυμοFrançoise Sagan
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[12]
ΣπουδέςHattemer
Πανεπιστήμιο του Παρισιού[13]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας
θεατρική συγγραφέας
μυθιστοριογράφος
σεναριογράφος
βιογράφος
σκηνοθέτρια ταινιών κινηματογράφου[14]
ΕργοδότηςL'Express (Neuchâtel)
Αξιοσημείωτο έργοBonjour tristesse
Περίοδος ακμής1954
Ποινική κατάσταση
Κατηγορίες εγκλήματοςφοροδιαφυγή
Οικογένεια
ΣύζυγοςΓκάι Σέλερ (1958–1960)
Σύντροφοςd:Q67214230
ΤέκναΝτένις Βέστχοφ
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών
ΒραβεύσειςΒραβείο Ιδρύματος Πρίγκηπα Πιέρ
Prix du Brigadier
Ιστότοπος
http://www.francoisesagan.fr/
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Φρανσουάζ Σαγκάν (Françoise Sagan ; γεννημένη ως Françoise Quoirez ; 21 Ιουνίου 1935 – 24 Σεπτεμβρίου 2004) ήταν Γαλλίδα μυθιστοριογράφος, σεναριογράφος και θεατρική συγγραφέας. Ήταν γνωστή για έργα με ισχυρά ρομαντικά θέματα, στο οποία συμπεριλαμβάνονταν πλούσιοι και απογοητευμένοι χαρακτήρες της υψηλής κοινωνίας. Το γνωστότερο μυθιστόρημά της ήταν το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε – Bonjour Tristesse (Καλημέρα Θλίψη, 1954) – το οποίο έγραψε όταν ήταν έφηβη.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια και καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σαγκάν γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1935 στο Καγιάρκ και πέρασε την πρώιμη παιδική της ηλικία στο Λοτ, περιτριγυρισμένη από ζώα, ένα πάθος που διατήρησε καθ'όλη την διάρκεια της ζωής της. Με το ψευδώνυμο 'Kiki', ήταν το μικρότερο παιδί μιας οικογένειας της υψηλής κοινωνίας – ο πατέρας της ήταν παραγωγός και σκηνοθέτης και η μητέρα της ήταν κόρη γαιοκτημόνων.

Η οικογένεια πέρασε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (1939–45) αρχικά στο Ντωφιρέ και έπειτα στο Βερκόρ. Η πατρική προγιαγιά της ήταν Ρωσίδα από την Αγία Πετρούπολη. Η οικογένεια διατηρούσε ένα σπίτι στο δημοφιλές 17ο διαμέρισμα του Παρισιού, στο οποίο επέστρεψαν μετά τον πόλεμο. Η Σαγκάν αποβλήθηκε από το πρώτο σχολείο επειδή "δεν διέθετε βαθιά πνευματικότητα". Αποβλήθηκε από το σχολείο Louise-de-Bettignies επειδή είχε στην κατοχή της "μια προτομή του Μολιέρου με ένα στρινγκ". Έλαβε το απολυτήριό της με την δεύτερη προσπάθεια και έγινε αποδεκτή στην Σορβόννη το φθινόπωρο 1952. Ήταν μια αδιάφορη φοιτήτρια και δεν αποφοίτησε ποτέ.

Επέλεξε το ψευδώνυμο "Σαγκάν" από έναν λογοτεχνικό χαρακτήρα (Πριγκίπισσα Σαγκάν από το έργο Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο του Προυστ). Το πρώτο μυθιστόρημα της Σαγκάν, Bonjour Tristesse (Καλημέρα Θλίψη), δημοσιεύτηκε το 1954, όταν ήταν 18 ετών. Έγινε αμέσως διεθνής επιτυχία. Το μυθιστόρημα αναφέρεται στην ζωή της δεκαεφτάχρονης Σεσίλ που διάγει μια ζωή καθοδηγούμενη από την απόλαυση και στην σχέση της με το αγόρι της και τον αργόσχολο μοιχό πατέρα της.

Οι χαρακτήρες της Σαγκάν, που έγιναν πρότυπα για τους απογοητευμένους έφηβους, μοιάζουν εν μέρει με τους χαρακτήρες του Τζερόμ Ντέιβιντ Σάλιντζερ. Κατά την διάρκεια της λογοτεχνικής καριέρας της που διήρκεσε μέχρι το 1998, η Σαγκάν παρήγαγε δεκάδες έργα, πολλά από τα οποία έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο. Διατήρησε το αυστηρό στυλ του γαλλικού ψυχολογικού μυθιστορήματος, παρόλο που το νέο κύμα ήταν στην μόδα. Οι συζητήσεις μεταξύ των χαρακτήρων της θεωρείνται συχνά ότι περιλαμβάνουν υπαρξιακά ζητήματα. Παράλληλα με μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και μια αυτοβιογραφία, έγραψε στίχους για τραγούδια και σενάρια για ταινίες.

Την δεκαετία του 1960, η Σαγκάν αφιερώθηκε στα θεατρικά έργα τα οποία, παρόλο που διέθεταν εξαιρετικούς διαλόγους, έλαβαν μέτρια επιτυχία. Αργότερα επικεντρώθηκε στην καριέρα της ως μυθιστοριογράφος.

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σαγκάν παντρεύτηκε δυο φορές. Στις 13 Μαρτίου 1958, παντρεύτηκε τον πρώτο σύζυγό της, τον Guy Schoeller, εκδότη στην Hachette, που ήταν 20 χρόνια μεγαλύτερός της. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο τον Ιούνιο 1960. Το 1962, παντρεύτηκε τον Bob Westhof, έναν νεαρό Αμερικανό πλέιμποι που ήθελε να γίνει κεραμοποιός. Το ζευγάρι χώρισε το 1963 ; ο γιος τους Denis Westhoff γεννήθηκε τον Ιούνιο 1962. Έπειτα είχε μια μακροχρόνια σχέση με την σχεδιάστρια μόδας Peggy Roche. Είχε επίσης έναν άνδρα εραστή, τον Bernard Frank, έναν παντρεμένο δοκιμιογράφο που είχε εμμονή με το διάβασμα και το φαγητό. Ξεκίνησε μια μακροχρόνια σχέση με την γαλλίδα εκδότρια του Playboy Annick Geille, μετά την συνέντευξη που έδωσε η Σαγκάν στο ίδιο περιοδικό.

Το 2010, ο γιος της Denis δημιούργησε το Βραβείο Φρανσουάζ Σαγκάν.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μυθιστορήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Bonjour Tristesse (1954, (Hello Sadness), translated 1955)
  • Un certain sourire (1955, A Certain Smile, translated 1956)
  • Dans un mois, dans un an (1957, Those Without Shadows, translated by Frances Frenaye, 1957)
  • Aimez-vous Brahms? (1959, translated 1960)
  • Les merveilleux nuages (1961, Wonderful Clouds, translated 1961)
  • La chamade (1965, translated 1966 as La Chamade; newly translated 2009 as That Mad Ache)
  • Le garde du cœur (1968, The Heart-Keeper, translated 1968)
  • Un peu de soleil dans l'eau froide (1969, Sunlight on Cold Water, translated 1971)
  • Des bleus à l'âme (1972, Scars on the Soul, translated 1974)
  • Un profil perdu (1974, Lost Profile, translated 1976)
  • Le lit défait (1977, The Unmade Bed, translated 1978)
  • Le chien couchant (1980, Salad Days, translated 1984)
  • La femme fardée (1981, The Painted Lady, translated 1983)
  • Un orage immobile (1983, The Still Storm, translated 1984)
  • De guerre lasse (1985, Engagements of the Heart, translated 1987)
  • Un sang d'aquarelle (1987, Painting in Blood, translated 1991)
  • La laisse (1989, The Leash, translated 1991)
  • Les faux-fuyants (1991, Evasion, translated 1993)
  • Un chagrin de passage (1994, A Fleeting Sorrow, translated 1995)
  • Le miroir égaré (1996)
  • Les Quatre coins du coeur, Paris, Plon, 2019

Συλλογές με μικρές ιστορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Des yeux de soie (1975, Silken Eyes, translated 1977)
  • Musiques de scène (1981, Incidental Music, translated 1983)
  • La maison de Raquel Vega (1985)

Θεατρικά έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Château en Suède (Château in Sweden) (1960)
  • Les violons parfois (1961)
  • La robe mauve de Valentine (1963)
  • Bonheur, impair et passe (1964)
  • L'écharde (1966)
  • Le cheval évanoui (1966)
  • Un piano dans l'herbe (1970)
  • Il fait beau jour et nuit (1978)
  • L'excès contraire (1987)

Αυτοβιογραφικά έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Toxique (1964, journal, translated 1965)
  • Réponses (1975, Night Bird: Conversations with Françoise Sagan, translated 1980)
  • Avec mon meilleur souvenir (1984, With Fondest Regards, translated 1985)
  • Au marbre: chroniques retrovées 1952–1962 (1988, chronicles)
  • Répliques (1992, interviews)
  • ...Et toute ma sympathie (1993, a sequel to Avec mon meilleur souvenir)
  • Derrière l'épaule (1998, autobiography)

Published posthumously by L'Herne:

  • Bonjour New-York (2007)
  • Un certain regard (2008, compilation of material from Réponses and Répliques)
  • Maisons louées (2008)
  • Le régal des chacals (2008)
  • Au cinéma (2008)
  • De très bons livres (2008)
  • La petite robe noire (2008)
  • Lettre de Suisse (2008)

Βιογραφικά έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Brigitte Bardot (1975)
  • Sarah Bernhardt, ou le rire incassable (1987, Dear Sarah Bernhardt, translated 1988)

Επιλεγμένη φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σενάρια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119232743. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) SNAC. w6js9rt0. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 Itaú Cultural: (Πορτογαλικά) Enciclopédia Itaú Cultural. Itaú Cultural. Σάο Πάολο. pessoa402139/francoise-sagan. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-85-7979-060-7.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 9513555. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 FemBio. 23967. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 (Γαλλικά) BD Gest'. 31491. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 9,2 (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000007246. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. 10,0 10,1 10,2 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. sagan-francoise. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  11. 11,0 11,1 www.landrucimetieres.fr/spip/spip.php?article196.
  12. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119232743. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  13. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2019.
  14. Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]