Νόνικα Γαληνέα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νόνικα Γαληνέα
Γέννηση 8  Ιουνίου 1938
Flag of Greece.svg Αθήνα
Εθνικότητα Flag of Greece.svg Ελληνική
Υπηκοότητα Flag of Greece.svg Ελληνική
Εκπαίδευση Densons Secretarial College οf London Flag of the United Kingdom.svg
Ιδιότητα Ηθοποιός - Συγγραφέας
Σύζυγος Νίκος Μουτούσης
Τέκνα Αριέττα Μουτούση
Αλεξία Μουτούση
Αμαλία Μουτούση
Γονείς Πέτρος Γαληνέας
Ντορέτ Kαραϊωσηφόγλου
Συγγενείς Νόνικα Τσαπέλα (εγγονή)
Ιωάννα Τσαπέλα (εγγονή)
Μιχάλης Δαλαρέτος (εγγονός)
Νίκος Δαλαρέτος (γαμπρός)
Μάκης Μηλάτος (γαμπρός)

Η Νόνικα (Αντιγόνη) Γαληνέα (Αθήνα 8 Ιουνίου 1938-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, συγγραφέας, μεταφράστρια, επιχειρηματίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πατέρας της ο Πέτρος Γαληνέας, δικηγόρος από την Καρδαμύλη της Μάνης. Διατέλεσε διευθυντής των Μύλων Αγίου Γεωργίου. Αργότερα διατηρούσε γραφείο στην οδό Νίκης όπου διαχειριζόταν περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας Μυταράκη από όπου προερχόταν η δεύτερη σύζυγός του.

Μητέρα της η Θεοδοσία (Dorette) Kαραϊωσηφόγλου (1912-2010) η οποία κατόπιν του χωρισμού της με τον Πέτρο Γαληνέα, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Παναγιωτόπουλο με τον οποιο απέκτησε ένα γιο. Τρίτος σύζυγός της ήταν ο εφοπλιστής και τραπεζίτης Στρατής Ανδρεάδης (1905-1989).

Η Νόνικα Γαληνέα φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Μακρή και στην ηλικία των 14 ετών μεταγράφηκε στη Φλωρεντία. Τον επόμενο χρόνο πήγε στο αγγλικό σχολείο Montre-Satelard School στην Ελβετία, και στην ηλικία των 18 εγγράφηκε στο Densons Secretarial College στο Λονδίνο. Κατόπιν σπούδασε στο Weber Douglas School of Singing and dramatic art.

Παντρεύτηκε τον Νίκο Μουτούση, νευρολόγο στην Ελλάδα, και έζησαν στο Παρίσι για 5 χρόνια όπου έκαναν τρία παιδιά τις δίδυμες Αλεξία και Αριέττα (γ.1957) και την Μαρία-Αμαλία (γ.1961). Η Αριέττα Μουτούση έχει σημαντική πορεία στο θέατρο και την τηλεόραση ενώ η Αμαλία Μουτούση [1] έχει πολύ σημαντική πορεία στο χώρο του θεάτρου.

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σταδιοδρομία της ξεκινάει το 1963 με εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης, όπου η πρώτη της παράσταση ήταν με τους Όρνιθες του Αριστοφάνη. Συνεργαζόταν με τον Κάρολο Κουν, την Κατίνα Παξινού, τον Δημήτρη Χορν, την Άννα Συνοδινού, τον Αλέξη Μινωτή, τον Δημήτρη Μυράτ κ.α.

Από το 1969 έζησε και συνεργάστηκε με τον Αλέκο Αλεξανδράκη. Μαζί, δημιούργησαν δύο θεατρικές σκηνές, το Θέατρο Ιλίσια και το Στούντιο Ιλίσια.

Στη συνέχεια συνεργάστηκε με το Εθνικό θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Αμφιθέατρο ενώ παράλληλα έκανε πολλές συνεργασίες με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και παραστάσεις στη Μεγάλη και στη Μικρή Επίδαυρο καθώς και στο Κόβεντ Γκάρντεν στο Λονδίνο.

Έχει συνεργαστεί με αναγνωρισμένους καλλιτέχνες όπως ο Μίνως Βολανάκης, ο Γιάννης Κόκκος, ο Σπύρος Ευαγγελάτος, ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο Ανδρέας Βουτσινάς, ο Stuart Burge, ο Διονύσης Φωτόπουλος, η Θεώνη Βαχλιώτη-Όλντριτζ, ο Νίκος Πετρόπουλος κ.α.

Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ετών, ένα μεγάλο διάστημα του χρόνου της ζει στο Λονδίνο. Έχει μεταφράσει δεκαεπτά θεατρικά έργα, πολλά εκ των οποίων έχουν δημοσιευτεί. Έχει εκδώσει την αυτοβιογραφία της σε βιβλίο με τίτλο «Η Ζωή μου» (εκδόσεις Λιβάνη 2005) όπως και το βιβλίο «Επέστρεφε»[2] (εκδόσεις Ιανός, 2007).

Το 2006, βραβεύτηκε με το έπαθλο «Κυβέλη» [3] , για την προσφορά της στο ελληνικό θέατρο.

Είναι η πρώτη Ελληνίδα που έχει 50 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο θέατρο [4] , η πρώτη Ελληνίδα ηθοποιός που ερμήνευσε στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου [5] στην αγγλική γλώσσα και η μόνη που έχει πρωταγωνιστήσει 6 φορές στο Μέγαρο μουσικής [6] Αθηνών.

Παραστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

«Όρνιθες», Αριστοφάνη (1959), Θέατρο Τέχνης, περιοδεία 1963 – 1966

«Η δολοφονία του Μαρά», Πήτερ Βάις, Θέατρο Τέχνης, 1966

«Η σκιά», Ντάριο Νικοντέμι, θίασος Δημήτρη Μυράτ, Φεβρουάριος 1967

«Απόψε αυτοσχεδιάζουμε», Λουίτζι Πιραντέλο, θίασος Δ. Μυράτ, καλοκαίρι 1967,περιοδεία, σε 43 πόλεις στην Ελλάδα.

«Το βαλς των ταυρομάχων», Ζαν Ανούιγ, θίασος Δ. Μυράτ, 1967-68

«Η δικηγορίνα», Λουί Βερνέιγ, θίασος Δημήτρη Μυράτ, θέατρο Αθηνών, άνοιξη 1968 & περιοδεία στη Γερμανία, καλοκαίρι 1968

«Δον Ζουάν», Μολιέρου, θίασος Δημήτρη Χόρν, 1968-69

«Η καλή καρδιά της Ελεονώρας», Τζ. Κρομστάιλ, θίασος Δημήτρη Χόρν, άνοιξη 1969

«Τα μεγάλα χρόνια», Γεωργίου Ρούσσου, θίασος Αλέκου Αλεξανδράκη, Σκηνοθεσία: Αλέξη Μινωτή, καλοκαίρι 1969

«Η Ήρα και το παγώνι», Σον Ο’ Κέιζι, θίασος Παξινού, Μινωτή, 1969-70

«Φτωχό σα σπουργιτάκι», Π. Φρανκ & Λ. Φιοντόρ, θίασος Αντιγόνης Βαλάκου, καλοκαίρι 1970

«Οι ατίθασοι», Δημήτρη Ψαθά, θίασος Βουτσά, Ρίζου, Κοντού, 1970-71

«Εθελοντής στον έρωτα», Π. Βασιλειάδη & Λ. Μιχαηλίδη, θίασος Βουτσά, Ρίζου, Κοντού, καλοκαίρι 1971

«Βασίλισσα Αμαλία», Γεωργίου Ρούσσου, θίασος Βουγιουκλάκη, Παπαμιχαήλ, Κατράκη, 1971

«Τέσσερα δωμάτια με κήπο», Μπαριγιέ & Γκρεντί, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1971-72

«Ηλέκτρα», Σοφοκλή, Ηρώδειο, θίασος Άννας Συνοδινού, 1972

«Πρόσεξε το σκαλοπάτι», Ντάγκλας Χιούμ, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1972-73 & καλοκαίρι 1973, περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.

«Βαθιά, γαλάζια θάλασσα», Τέρενς Ράτιγκαν, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1973

«Η στροφή», Φρανσουάζ Ντορέν, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1973-74

«Δύο και δύο κάνουν σέξ», Ρίτσαρντ Χάρις & Λέσλι Ντάρμπον, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, καλοκαίρι 1974

«Η δίκη των φακέλλων», Ντάνιελ Μπέριγκαν, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1974-75

«Τέσσερα δωμάτια με κήπο», Μπαριγέ & Γκρεντί, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, περιοδεία, καλοκαίρι 1975 (επανάληψη)

«Κάθε χρόνο τέτοια μέρα», Μπέρναρντ Σλέιντ, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1975-76

«O γλάρος», Άντον Τσέχοφ, θίασος Αλεξανδράκη, Κούρκουλου, Γαληνέα, 1976-77

«Η επιστροφή», Χάρολντ Πίντερ, θίασος Αλεξανδράκη, Κούρκουλου, Γαληνέα, 1977-78

«Πέπσι», Πιερέτ Μπρινό, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, καλοκαίρι 1978

«Μερικοί το προτιμούν καυτό», θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1978-79

«Ο άντρας της ζωής μου», Μπαριγιέ & Γκρεντί, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, καλοκαίρι 1979

«Μάρτυς κατηγορίας», Αγκάθα Κρίστι, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1979-80

«Καινούργια σελίδα», Νιλ Σάιμον, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1980-81

«Σουίτα για δύο», Νιλ Σάιμον, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1980-81

«Μια σταθερή σύζυγος», Σόμερσετ Μομ, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1982-83

«Η βεντάλια της λαίδης Γουΐντερμιρ», Όσκαρ Ουάιλντ, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1983-84

«Κάθε χρόνο τέτοια μέρα», Μπέρναρντ Σλέιντ, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1984-85 (επανάληψη)

«Παράξενο ιντερμέτζο», Γιουτζίν Ο’ Νιλ, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1985-86

«Ευαίσθητη ισορροπία», Έντουαρντ Άλμπι, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1986-87

«Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα», Γιουτζίν Ο’ Νιλ, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1987-88

«Λεωφορείο ο Πόθος», Τενεσί Ουίλιαμς, θίασος Νόνικας Γαληνέα, 1988-89

«Φήμες», Νιλ Σάιμον, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, Παράβα, 1989-90

«Η κυρία του Μαξίμ», Ζορζ Φεϊντό, θίασος Αλεξανδράκη, Γαληνέα, 1991-92 (σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο)

«Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας», Φρίντριχ Ντίρενματ, θίασος Αλεξανδράκη Γαληνέα, 1991-92 (σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο)

«Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα», Γιουτζίν Ο’ Νιλ, Αμφι-θέατρο Σπύρου Ευαγγελάτου, 1994-95

«Παραμύθι χωρίς όνομα», Ιάκωβου Καμπανέλλη, Εθνικό θέατρο, 1995-96

«Ο χορός του θανάτου», Άουγκουστ Στρίντμπεργκ, θέατρο Ιλίσια, 1996-97

«Η σονάτα του σεληνόφωτος», Γιάννη Ρίτσου, Μικρή Επίδαυρος, 1997

«Ηλέκτρα», Σοφοκλή (Κλυταιμνήστρα) Επίδαυρος, 1998

«Φαίδρα», Γιάννη Ρίτσου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών/Μικρή Επίδαυρος, 2002

«The stronger», Άουγκουστ Στρίντμπεργκ, Covent Garden, 2003

«Something unspoken», Τενεσί Ουίλιαμς, Covent Garden, 2003

«Ιωάννα στην πυρά», Πολ Κλοντέλ και Αρτίρ Χονεγκέρ, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 2004

«Αυτοκράτωρ Μιχαήλ», Άγγελου Τερζάκη (Ζωή Πορφυρογέννητη) Κ.Θ.Β.Ε, Βασιλικό θέατρο, 2004-05

«Οιδίπους Τύραννος», Σοφοκλή (Ιοκάστη), Σύγχρονο θέατρο Αθήνας, Επίδαυρος, 2005

«Σελεστίνα», Φερνάντο ντε Ρόχας, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Σεπτέμβριος 2007

«Η εκατομμυριούχος», Τζωρτζ Μπέρναντ Σω, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Νοέμβριος 2009

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1968 Η λεωφόρος του μίσους Σάσα Βενέτη
1971 Η κόρη του ήλιου Βγενιώ Δημητρέλη
1972 Θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι και εμείς
1972 Η κόμισσα της Κέρκυρας Φρόσω

Τηλεόραση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1972 Παράξενος ταξιδιώτης ΕΡΤ
1992 13ο κιβώτιο ΑΝΤ1
1993 Ζιγκολό ΑΝΤ1

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Επέστρεφε - Η ζωή μου, Θεσσαλονίκης, Ιανός, 2007

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]