Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φρειδερίκος Γ'
Pierreale 1360.jpg
Ρεάλ του Φρειδερίκου Γ'. Εμπρόσθια όψη: FRIDERICUS DEI GRATIA REX SICILIE. Οπόσθια όψη: DUX ATHENARUM * DUX NEOPATRIAE
Βασιλιάς της Σικελίας
thum
Περίοδος 1355 - 1377
Προκάτοχος Λουδοβίκος
Διάδοχος Μαρία
Δούκας Αθηνών και Νέων Πατρών (ως Β')
Περίοδος 1355 - 1377
Προκάτοχος Φρειδερίκος Α΄ των Αθηνών
Διάδοχος Μαρία της Σικελίας
Γέννηση 1 Σεπτεμβρίου 1341
Κατάνια, Σικελία
Θάνατος 27 Ιουλίου 1377 (ετών 36)
Μεσσίνα, Σικελία
Σύζυγος Κωνσταντία Βαρκελώνης
Αντωνία του Μπω
Οίκος Βαρκελώνης-Σικελίας
Πατέρας Πέτρος Β΄ της Σικελίας
Μητέρα Ελισάβετ της Καρινθίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας[1] ή Φρειδερίκος ο Απλός (Ιταλικά : Federico IV di Sicilia, Κατάνια, 1 Σεπτεμβρίου 1341 - Μεσσήνη 27 Ιουλίου 1377)[2] μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Βασιλιάς της Σικελίας, Δούκας των Αθηνών και Δούκας των Νέων Πατρών (1355 - 1377). Ο Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας ήταν δευτερότοκος υιός του Πέτρου Β΄ της Σικελίας και της Ελισάβετ, κόρης του Όθωνα Γ' δούκα της Καρινθίας.

Άνοδος στην Σικελία και το Δουκάτο των Αθηνών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διαδέχθηκε την ίδια χρονιά τον μεγαλύτερο αδελφό του Λουδοβίκο της Σικελίας στην Σικελία και τον πρώτο ξάδελφο του Φρειδερίκο Α΄ των Αθηνών στην Αθήνα και την Υπάτη, πέθαναν και οι δυο 17ετής και 15ετής αντίστοιχα από την Μαύρη πανώλη. Με την άνοδο του τα δυο Ελληνικά δουκάτα έγιναν τμήμα του βασιλείου της Σικελίας.[3] Διαδέχθηκε τον Λουδοβίκο 14ετής με αντιβασίλισσα τη μεγαλύτερή τους αδελφή Ευφημία η οποία έμεινε ως την ενηλικίωσή του (1357). Κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας της το βασίλειο ήταν υπό την εξουσία των ισχυρών βαρώνων, ιδιαίτερα του Αρτάλε Α΄ Αλαγκόνα. Τα προβλήματα που αντιμετώπιζε με τους πολέμους και την Μαύρη πανώλη τον ανάγκασαν να ζητήσει στρατιωτική βοήθεια από τον γαμπρό του Πέτρο Δ΄ της Αραγωνίας που είχε παντρευτεί την αδελφή του Ελεονώρα της Σικελίας με αντάλλαγμα τα δυο Ελληνικά δουκάτα (1357). Η βοήθεια τελικά δεν ήρθε ποτέ και η δωρεά ακυρώθηκε.[4]

Δουκάτο των Αθηνών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μακρινοί του υπήκοοι στην Αθήνα του ζήτησαν την αντικατάσταση του Γενικού Βικάριου του Δουκάτου των Αθηνών Ραϋμόνδου Μπερναρντί, τα δυο Δουκάτα αντιμετώπιζαν μεγάλους κινδύνους λόγω μόνιμης απουσίας του ίδιου του Δούκα. Οι απεσταλμένοι πρότειναν να διοριστεί νέος βικάριος ο Ορλάνδος της Αραγώνας νόθος γιος του βασιλικού Οίκου της Σικελίας ή ένας από τους γιους του Αλφόνσο Φαδρίκ : ο Ιάκωβος Φαδρίκ ή ο Ιωάννης Φαδρίκ. Ο Φρειδερίκος Γ΄ δέχτηκε την πρόταση και διόρισε νέο Γενικό Βικάριο του Δουκάτου τον Ιάκωβο Φαδρίκ (1356).[5] Ο Φρειδερίκος Γ΄ διέταξε να δώσουν γενναίες ανταμοιβές στον Αλφόνσο Φαδρίκ για την άμυνα του Δουκάτου. Ο σημαντικότερος αγώνας του ήταν εναντίον του αντάρτη κληρονομικού Πρωτοστράτωρ Ερμενγκόλ ντε Νοβέλες που είχε μεγάλη δύναμη στο Δουκάτο, είχε την υποστήριξη των Ελλήνων και απειλούσε την εξουσία των Καταλανών. Ο Φρειδερίκος Γ΄ διέταξε να αφαιρέσουν από τον Ερμενγκόλ το Σιδηρόκαστρο και από την Οικογένεια Νοβέλες το σπαθί του Πρωτοστάτορα το οποίο κέρδισε στην θέση τους ο Ρογήρος Α΄ ντε Λούρια.[6]

Ο Ιάκωβος Φαδρίκ κέρδισε επίσης την Κομητεία των Σαλώνων και το Λιδωρίκι που κατείχαν παλιότερα ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του Πέδρο Φαδρίκ αλλά κατασχέθηκαν από το Στέμμα της Αραγωνίας (1350 - 1355). Τα γεγονότα δείχνουν ότι υπήρχε σοβαρή σύγκρουση ανάμεσα στους τιμαριούχους της Καταλωνίας και τους άλλους ευγενείς, ο τίτλος του Βικάριου έπρεπε να ενισχυθεί σημαντικά επειδή ο Πρωτοστάτορας δημιουργούσε μεγάλα προβλήματα στον μονάρχη που ζούσε μακριά από το Δουκάτο.[7] Η εξουσία του Ιακώβου Φαδρίκ δεν κράτησε πολύ, απεσταλμένοι από το Δουκάτο των Αθηνών ζήτησαν από τν βασιλιά να τον αντικαταστήσει αλλά και ο ίδιος ο Φρειδερίκος Γ΄ είχε υποψίες εναντίον του λόγω της ανταρσίας παλιότερα του πατέρα του. Ο Γκονσάλβο Χιμένεθ ντε Αρενός διορίστηκε νέος Βικάριος των Αθηνών (1359) και τον αντικατέστησε αργότερα την ίδια χρονιά ο Ματθαίος Μονκάδα.[8] Ο Φρειδερίκος Γ΄ ήθελε να ενιχύσει περισσότερο τον Βικάριο παραχωρώντας του το Άργος, το Ναύπλιο και το Μαρκιζάτο της Βοδονίτσας αλλά δεν μπορούσε να το κάνει επειδή είχαν άλλους κατόχους.

Θρησκευτική πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1369 διέταξε όλους του Εβραίους να φέρουν ένα κόκκινο τμήμα υφάσματος λίγο μεγαλύτερο από μια βασιλική σφραγίδα, οι άνδρες το έφεραν κάτω από το πηγούνι και οι γυναίκες επάνω στο στήθος τους. Το 1372 ο πάπας Γρηγόριος ΙΑ', τυπικά επικυρίαρχος του βασιλείου της Σικελίας-Νάπολης, επικύρωσε τη "Συνθήκη της Βιλενέβ" στην Αβινιόν όπου έθεσε ειρήνη μεταξύ της Σικελίας και της Νάπολης: ο τίτλος του βασιλιά της Σικελίας (που παλαιότερα περιελάμβανε τη Σικελία και τη Νάπολη) έμενε στο βασιλιά της Νάπολης, ενώ ο βασιλιάς της νήσου έπρεπε να χρησιμοποιεί τον τίτλο βασιλιάς της Τρινακρίας, αρχαίο όνομα της Σικελίας, δικαίωμα διαδοχής είχαν μόνο οι απόγονοι του Φρειδερίκου Γ' και όχι αδέλφια του ή άλλοι συγγενείς. Τον διαδέχθηκε το μόνο του τέκνο, η Μαρία στην ηλικία των 15 ετών.[9][2]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Κωνσταντία της Αραγωνίας (1361), κόρη του δεύτερου εξαδέλφου του Πέτρου Δ΄ της Αραγωνίας, μαζί της απέκτησε:

Το 1363 απεβίωσε η Κωνσταντία και το 1372 νυμφεύτηκε για 2η φορά, την Αντωνία του Μπω, κόρη της Μαργαρίτας Καπέτων-Ανζού,[10] χωρίς τέκνα.

Θέλησε να νυμφευτεί για 3η φορά, αλλά απεβίωσε το 1377.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. να μην γίνει σύγχυση με τον πάππο του Φρειδερίκο βασιλιά της Σικελίας, ο οποίος υπέγραφε λανθασμένα ως Γ' αντί του ορθού Φρειδερίκος Β'
  2. 2,0 2,1 Setton, Kenneth M. (1975), βλ. πηγές σελ. 214
  3. Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / William Miller, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, σ.398
  4. Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / William Miller, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, σ.398
  5. Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / William Miller, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, σ.399
  6. Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / William Miller, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, σ.399
  7. Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / William Miller, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, σ.400
  8. Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / William Miller, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, σ.400
  9. Μίλλερ, μετάφρ. Λάμπρου, 1909-10, Tόμος A', βλ. πηγές σελ. 434.
  10. η Μαργαρίτα ήταν κόρη του Φιλίππου Α' πρίγκιπα του Τάραντος και της Αχαςιας, δεσπότη της Ηπείρου

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας
Γέννηση: 1 Σεπτεμβρίου 1341 Θάνατος: 27 Ιουλίου 1377
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Φρειδερίκος Α΄ των Αθηνών
Δούκας των Αθηνών
Blason fam fr La Roche (Ducs d'Athènes) (selon Gelre).svg

1355 - 1377
Διάδοχος
Μαρία της Σικελίας
Δούκας των Νέων Πατρών
Coat of Arms of the Duchy of Neopatria.svg

1355 - 1377
Προκάτοχος
Λουδοβίκος της Σικελίας
Βασιλιάς της Σικελίας
Arms of the Aragonese Kings of Sicily(Crowned).svg

1355 - 1377
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Frederick the Simple της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).