Κάρολος Β΄ της Νάπολης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρολος Β'
Charles 2 of Naples.jpg
Βασιλιάς της Νάπολης
Περίοδος
εξουσίας
7 Ιανουαρίου 1285 - 8 Μαΐου 1309
Προκάτοχος Κάρολος ο Ανδεγαυός
Διάδοχος Ροβέρτος της Νάπολης
Σύζυγος Μαρία της Ουγγαρίας
Επίγονοι Κάρολος Μαρτέλος της Ουγγαρίας
Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης
Ροβέρτος της Νάπολης
Φίλιππος Α΄ του Τάραντα
Ραϋμόνδος Βερεγκάριος της Άντρια
Ιωάννης της Γκραβίνα
Μαργαρίτα, κόμισσα του Ανζού
Ελεονώρα του Ανζού
και άλλοι
Οίκος Καπέτων-Ανζού Νεαπόλεως
Πατέρας Κάρολος ο Ανδεγαυός
Μητέρα Βεατρίκη της Προβηγκίας
Γέννηση 1254
Θάνατος 8 Μαΐου 1309
Νάπολη, Βασίλειο της Νάπολης
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )
Κάρολος Β΄ της Νάπολης

Ο Kάρολος Β΄ ο Χωλός (Γαλλικά: Charles d'Anjou) (1254 - 8 Μαΐου 1309) ήταν Βασιλιάς της Νάπολης (1285 - 1309), μεγαλύτερος γιος του βασιλιά της Νάπολης Καρόλου Α΄ του Ανδεγαυού και της Βεατρίκης της Προβηγκίας.

Κατά τους Σικελικούς Εσπερινούς, sυνελήφθη το 1284 στη ναυμαχία της Νάπολης από τον Ρογήρο ντε Λαούρια. Όταν πέθανε ο πατέρας του (1285) ήταν αιχμάλωτος στην αυλή του βασιλιά της Αραγωνίας Πέτρου Γ΄. Ελευθερώθηκε το 1288 με τη μεσολάβηση του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου A΄.

Προσπάθησε να πείσει τον εξάδελφό του, Κάρολο Βαλουά, να αποκηρύξει το βασίλειο της Αραγωνίας, που δόθηκε σε αυτόν από τον Πάπα Μαρτίνο Δ΄, για 20.000 ασημένιες λίρες και να τιμωρήσει τον Πέτρο Γ' που είχε επιτεθεί στην Σικελία. Ο Κάρολος Βαλουά σε συμμαχία με τον βασιλιά της Καστίλης ξεκίνησε την Αραγωνική Σταυροφορία.

Ο Αλφόνσος Γ΄ της Αραγωνίας πιέστηκε να δεχτεί την Συνθήκη του Ταρασκόν, να αποσύρει τα στρατεύματα που είχε στείλει για να βοηθήσουν τον αδελφό του Ιάκωβο Β΄ στην Σικελία και να αποκηρύξει τα δικαιώματά του στο νησί. Ο Αλφόνσος πέθανε άτεκνος (1291), και έτσι ο Ιάκωβος έσπευσε ταχύτατα να αναλάβει τον θρόνο της Αραγωνίας, αφήνοντας την Σικελία στον μικρό αδελφό του, Φρειδερίκο. Νέος πάπας εξελέγη ο Βονιφάτιος Η΄ (1294) με την υποστήριξη του Καρόλου και εξανάγκασε τον Ιάκωβο να υπογράψει την ταπεινωτική συνθήκη του Ανάνι (1295), να νυμφευτεί την κόρη του Καρόλου, Λευκή, και να αφήσει την Ανδεγαυική δυναστεία να βασιλεύσει μόνη της στην Σικελία.

Η Σικελία ανακτήθηκε ξανά (1302) από τον οίκο της Αραγωνίας και δόθηκε προίκα στην Ελεονώρα, κόρη του Καρόλου Β΄, η οποία παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο. Προσκάλεσε στην αυλή του τους πρίγκιπες της Αχαΐας Φίλιππο της Σαβοΐας και Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνου (1306), αφαιρώντας τους το χρίσμα λόγω ανυπακοής, αφού η Ισαβέλλα προχώρησε σε τρίτο γάμο παρά την θέληση του, και δίνοντάς το στον τέταρτο γιο του, Φίλιππο. Στην Νάπολη διάδοχός του ήταν ο τρίτος γιος του, Ροβέρτος (1309 - 1343).

Οικγένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1270, παντρεύτηκε την Μαρία Άρπαντ, κόρη του βασιλιά Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας και έκαναν 14 παιδιά, τα περισσότερα εκ των οποίων πέθαναν σε πολύ μικρές ή νεαρότατες ηλικίες. Μεταξύ αυτών είναι:


Προκάτοχος:
Κάρολος Α΄ της Σικελίας
Βασιλιάς της Νάπολης
12851309
Διάδοχος:
Ροβέρτος ο Σοφός
Προκάτοχος
Κάρολος Α΄ της Σικελίας
Πρίγκηπας της Αχαΐας
Armoiries Achaïe.svg
12781285
Διάδοχος
Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνη


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles II of Naples της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Armorial de la maison d'Anjou-Sicile της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).