Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Κάρολος Β΄ της Νάπολης)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάρολος Β'
Charles 2 of Naples.jpg
Περίοδος 7 Ιανουαρίου 1285 - 5 Μαΐου 1309
Προκάτοχος Κάρολος ο Ανδεγαυός
Διάδοχος Ροβέρτος της Νεαπόλεως
Γέννηση 1254
Θάνατος 5 Μαΐου 1309 (55 ετών)
Νάπολη, Βασίλειο της Νεαπόλεως
Σύζυγος Μαρία της Ουγγαρίας
Επίγονοι Κάρολος Μαρτέλος της Ουγγαρίας
Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης
Ροβέρτος της Νεαπόλεως
Φίλιππος Α΄ του Τάραντα
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος της Άντρια
Ιωάννης του Δυρραχίου
Μαργαρίτα, κόμισσα του Ανζού
Ελεονώρα του Ανζού
και άλλοι
Οίκος Καπέτων-Ανζού
Πατέρας Κάρολος ο Ανδεγαυός
Μητέρα Βεατρίκη της Προβηγκίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )
Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως
Ο Κάρολος Β΄ με την σύζυγο του Μαρία της Ουγγαρίας και τα παιδιά τους - Βίβλος της Νάπολης

Ο Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως ή Κάρολος ο Χωλός (Carlo II di Napoli, 1254 - 5 Μαΐου 1309) μέλος του Οίκου των Καπέτων-Ανζού ήταν βασιλιάς της Νεαπόλεως (1285 - 1309), βασιλιάς της Αλβανίας, πρίγκηπας του Σαλέρνο, πρίγκηπας της Αχαΐας, κόμης της Προβηγκίας και του Φορκαλκιέ και Κόμης του Ανζού.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κάρολος π Χωλός ήταν μεγαλύτερος γιος του Καρόλου του Ανδεγαυού και της Βεατρίκης του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης και κληρονόμου του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Προβηγκίας & του Φορκαλκιέ.

Αιχμάλωτος του βασιλιά της Αραγωνίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πατέρας του κατέκτησε την δεκαετία του 1260 το βασίλειο της Σικελίας και της Νεαπόλεως από τον Μαμφρέδο της Σικελίας. Ανατράπηκε στην Σικελία μετά την εξέγερση του Σικελικού Εσπερινού (1282) από συμμαχία του Πέτρου Γ΄ της Αραγωνίας που τον διαδέχθηκε με τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο Κάρολος Β΄ συνελήφθη στην ναυμαχία της Νάπολης από τον Ρουτζέρο ντι Λαούρια (5 Ιουνίου 1283). Όταν απεβίωσε ο πατέρας του (1285) ήταν αιχμάλωτος στην Αυλή του Πέτρου Γ΄ ο οποίος απεβίωσε την ίδια χρονιά (1285) και το βασίλειό του μοιράστηκε: την Αραγωνία κληρονόμησε ο μεγαλύτερος γιος του Αλφόνσος Γ΄ της Αραγωνίας και την Σικελία ο δεύτερος γιος του Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας. Ο Κάρολος Β΄ ελευθερώθηκε (1288) με τη μεσολάβηση του Εδουάρδου A΄ της Αγγλίας, με αυστηρούς όρους όπως να είναι βασιλιάς της Νεαπόλεως και όχι Σικελίας, να δώσει τρεις γιους του και 60 ευγενείς από την Προβηγκία ως ομήρους, να πληρώσει 30.000 μάρκα και να επιστρέψει ο ίδιος στην αιχμαλωσία, αν δεν εκπληρώσει τις υποσχέσεις του σε τρία χρόνια. [1]

Προσπάθειες για ανακατάληψη της Σικελίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πάπας Μαρτίνος Δ΄ που εμφανιζόταν ως επικυρίαρχος της Σικελίας, είχε δυσαρεστηθεί με την κατάληψή της από τον Πέτρο Γ΄, έδωσε την Αραγωνία στον ανιψιό του Πέτρου Γ΄ Κάρολο Βαλουά αντί 20.000 ασημένιων λιρών. Ο Κάρολος Β΄ προσπάθησε στην συνέχεια να πείσει τον γαμπρό του Κάρολο Βαλουά να διεκδικήσει το βασίλειο της Αραγωνίας, ο Κάρολος Βαλουά σε συμμαχία με τον βασιλιά της Καστίλης, ξεκίνησε την Αραγωνική Σταυροφορία. Ο Αλφόνσος Γ΄ αναγκάστηκε να υπογράψει την ταπεινωτική Συνθήκη του Ταρασκόν, στην οποία υποσχέθηκε να στείλει στρατό στην Σικελία για να ζητήσει από τον αδελφό του Ιάκωβο Β΄ να απαρνηθεί τα δικαιώματά του στον θρόνο της Σικελίας υπέρ του Καρόλου Β΄ και να πληρώσει φόρο υποτέλειας στην Αγία Έδρα. Η συνθήκη δεν εφαρμόστηκε λόγω του θανάτου του Αλφόνσου Γ΄ χωρίς απογόνους (1291). Το Βασίλειο της Αραγωνίας κληροδοτήθηκε στον αδελφό του Ιάκωβο Β΄ της Σικελίας, ο οποίος έφυγε για την Αραγωνία, αφήνοντας στην Σικελία τον μικρότερο αδελφό του Φρειδερίκο Β΄ αντιβασιλιά. Ο νέος Πάπας Βονιφάτιος Η΄ (1294) μεσολάβησε μεταξύ του Καρόλου Β΄ και του Ιακώβου Β΄. Ο Ιάκωβος Β΄ υπέγραψε την Συνθήκη του Ανάγνι (1295) με την οποία ο ίδιος θα νυμφευόταν την Λευκή, κόρη του Καρόλου Β΄, θα παραχωρούσε τη νήσο της Σικελίας πάλι στον Κάρολο Β΄ και ως αντάλλαγμα ο πάπας θα τον βοηθούσε να κατακτήσει την Κορσική και την Σαρδηνία.

Βασιλιάς της Σικελίας χωρίς στέμμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν ο Κάρολος Β΄ ταξίδεψε στην Σικελία να την παραλάβει συνάντησε βίαιη αντίσταση από τους κατοίκους, που δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο να κυβερνηθούν ξανά από την δυναστεία των Ανδεγαυών, οι ίδιοι έσφαξαν τους Γάλλους στην εξέγερση του Σικελικού Εσπερινού. Οι εξεγερμένοι ανακήρυξαν νέο βασιλιά τον Φρειδερίκο Β΄, που είχε αφήσει στο νησί ο αδελφός του Ιάκωβος Β΄ σαν αντιβασιλιά, ο πάπας τον πίεσε να μην δεχτεί τον θρόνο αλλά ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν αρνήθηκε την πρόταση κάτι που τον έφερε σε σύγκρουση ακόμη και με τον αδελφό του. Ο πόλεμος για την κατάκτηση του νησιού ήταν πολύ σκληρός : ο Κάρολος Β΄ είχε συμμάχους τον πάπα, τον Κάρολο του Βαλουά, αλλά και τον ίδιο τον Ιάκωβο Β΄ της Αραγωνίας, αδελφό του Φρειδερίκου Β΄. Παρόλα αυτά δεν κατέλαβε το νησί και ο γιος του Φίλιππος Α΄ του Τάραντος πιάστηκε αιχμάλωτος στην μάχη της Φαλκονάρα (1299). Τελικά έκλεισε η Συνθήκη της Καλταμπελλόττα (1302) με την οποία ο Κάρολος Β΄ αποκήρυξε οριστικά τα δικαιώματά του στο νησί της Σικελίας υπέρ του Φρειδερίκου Β΄ ο οποίος θα νυμφευόταν την κόρη εκείνου Ελεονόρα, η συνθήκη επικυρώθηκε και από τον πάπα (1303). Ο Κάρολος Β΄ επέστρεψε στην Νάπολη και τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την πρόοδο και τον καλλωπισμό της πόλης. Τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Νεαπόλεως ο τρίτος γιος του Ροβέρτος ο Σοφός αφού οι δυο μεγαλύτεροι είχαν αποβιώσει πριν από τον ίδιον.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1270 τη Μαρία των Άρπαντ, κόρη του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας[2] και παιδιά τους ήταν:

  • Κάρολος-Μαρτέλος 1271-1295, τιτουλάριος βασιλιάς της Ουγγαρίας. [3] Ιδρυτής τού κλάδου της Ουγγαρίας.
  • Μαργαρίτα 1273-1299, κόμισσα του Ανζού & του Μαιν, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Κάρολο των Καπετιδών κόμη του Βαλουά και ιδρυτή του κλάδου των Βαλουά. [4]
  • Λουδοβίκος 1274-1298, επίσκοπος της Τουλούζης. Ανακηρύχθηκε άγιος.[5]
  • Ροβέρτος ο σοφός 1275-1343, βασιλιάς της Νάπολης.[6] Ιδρυτής τού κλάδου της Νάπολης.
  • Φίλιππος Α΄ 1278-1332, πρίγκιπας του Τάραντα και βασιλιάς της Αλβανίας. [7] Ιδρυτής τού κλάδου τού Τάραντα.
  • Μπλανς (Λευκή) 1280-1307, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ της Αραγωνίας του Οίκου της Βαρκελώνης.
  • Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος 1281-1307, κόμης της Προβηγκίας, πρίγκιπας του Πεδεμοντίου και της Άντρια.
  • Ιωάννης 1283-μετά το 1308, ιερέας.
  • Ελεονόρα1289-1341, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ της Σικελίας, του Οίκου της Βαρκελώνης.[8]
  • Μαρία 1290-π. 1346, που παντρεύτηκε πρώτα τον Σάντσο της Μαγιόρκα του Οίκου της Βαρκελώνης και μετά τον Χάιμε (Ιάκωβο) δε Εχερίκα.
  • Πέτρος η καταιγίδα 1291-1315, κόμης του Έμπολι.
  • Ιωάννης 1294-1336, κόμης της Γραβίνας, μετέπειτα δούκας του Δυρραχίου. Ιδρυτής τού κλάδου τού Δυρραχίου.
  • Βεατρίκη 1295-π. 1321, παντρεύτηκε τον Άτσο Η΄ των Έστε μαρκήσιο της Φερράρα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Charles II. (King of Naples)". Encyclopædia Britannica. 5 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 923–924.
  2. Steven Runciman, The Sicilian Vespers, (Cambridge University Press, 2000), 138.
  3. Ronald G. Musto, Apocalypse in Rome: Cola di Rienzo and the Politics of the New Age, (University of California, 2003), 78.
  4. Ronald G. Musto, Apocalypse in Rome: Cola di Rienzo and the Politics of the New Age, (University of California, 2003), 78.
  5. Ronald G. Musto, Apocalypse in Rome: Cola di Rienzo and the Politics of the New Age, (University of California, 2003), 78.
  6. Ronald G. Musto, Apocalypse in Rome: Cola di Rienzo and the Politics of the New Age, (University of California, 2003), 78.
  7. Ronald G. Musto, Apocalypse in Rome: Cola di Rienzo and the Politics of the New Age, (University of California, 2003), 78.
  8. Ronald G. Musto, Apocalypse in Rome: Cola di Rienzo and the Politics of the New Age, (University of California, 2003), 78.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Charles II. (King of Naples)". Encyclopædia Britannica. 5 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 923–924.
  • Steven Runciman, The Sicilian Vespers, (Cambridge University Press, 2000), 138.
  • Ronald G. Musto, Apocalypse in Rome: Cola di Rienzo and the Politics of the New Age, (University of California, 2003), 78.
Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως
Νεότερος κλάδος του Οίκου των Καπέτων
Γέννηση: 1254 Θάνατος: 5 Μαΐου 1309
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Κάρολος ο Ανδεγαυός
Κόμης του Ανζού
Blason duche fr Anjou (moderne).svg

1285 - 1290
Διάδοχος
Κάρολος του Βαλουά και Μαργαρίτα, κόμισσα του Ανζού
Βασιλιάς της Νεαπόλεως
Arms of Charles II dAnjou.svg

1285 - 1307
Διάδοχος
Ροβέρτος της Νεαπόλεως
Πρίγκιπας της Αχαΐας
Armoiries Achaïe.svg

1285 - 1289
Διάδοχος
Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνη
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles II of Naples της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Armorial de la maison d'Anjou-Sicile της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).