Φίλιππος Α΄ του Τάραντος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Φίλιππος Α΄ του Τάραντα)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φίλιππος Α΄ του Τάραντα
Filippo-dangio.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 10  Νοεμβρίου 1278
Νάπολη
Θάνατος 26  Δεκεμβρίου 1332
Νάπολη
Υπηκοότητα Αλβανία
Οικογένεια
Σύζυγος Αικατερίνη Β' του Βαλουά
Θαμάρ της Ηπείρου
Τέκνα Λουδοβίκος, πρίγκηπας του Τάραντα
Ροβέρτος του Τάραντος
Φίλιππος Β', πρίγκηπας του Τάραντα
Ιωάννα των Ανζού, βασίλισσα της Αρμενίας
Φίλιππος των Ανζού
Μαργαρίτα του Τάραντα
Κάρολος του Τάραντα
Γονείς Κάρολος Β΄ της Νάπολης και Μαρία της Ουγγαρίας
Αδέλφια Ελεονώρα του Ανζού
Λευκή του Ανζού
Μαρία του Ανζού
Μαργαρίτα του Ανζού
Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης
Ροβέρτος της Νάπολης
Κάρολος Μαρτέλος της Ουγγαρίας
Ραϋμόνδος Βερεγκάριος της Άντρια
Πιέτρο Τεμπέστα
Ιωάννης της Γραβίνας
Οικογένεια Οίκος των Καπέτων-Ανζού
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Φίλιππος Α΄ του Τάραντος (Γαλλικά: Philippe d'Anjou) (10 Νοεμβρίου 1278 - 26 Δεκεμβρίου 1332) από τον Οίκο των Καπέτων-Ανζού υπήρξε πρίγκιπας του Τάραντος και της Αχαΐας, κύριος του Δυρραχίου και βασιλιάς της Αλβανίας. Λόγω και των γάμων του ήταν δεσπότης της Ηπείρου και τιτουλάριος Λατίνος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης ως Φίλιππος Β΄.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο τέταρτος υιός του Καρόλου B΄ του Χωλού βασιλιά της Νάπολης και της Μαρίας των Άρπαντ, κόρης του Στεφάνου Ε΄της Ουγγαρίας.

Θυρεός του Φιλίππου Α΄ του Τάραντος

Πρίγκηπας του Τάραντος και της Αχαΐας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1294, ο πατέρας του τον ονόμασε "πρίγκιπα του Τάραντος" και "αρχιστράτηγο της Σικελίας". Αυτό δείχνει τα σχέδια του Καρόλου Β΄ να βασιστεί επάνω στον γιο του Φίλιππο Α΄, προκειμένου να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία δυτικά της Αδριατικής. Ο Φίλιππος Β΄ παντρεύτηκε δι' αντιπροσώπου την Θαμάρ Αγγελίνα, κόρη του Νικηφόρου Α΄ δεσπότη της Ηπείρου. Απειλούμενος από τους Βυζαντινούς, ο Νικηφόρος Α΄ αποφάσισε να δεχτεί τη Ναπολιτάνικη κυριαρχία και να συμφωνήσει στον επικείμενο γάμο (1294). Με το γάμο αυτόν, ο Κάρολος Β΄ έδωσε στον Φίλιππο Α΄ το βασίλειο της Αλβανίας, την κυριότητα της Αχαΐας και όλα τα δικαιώματά του στον Λατινικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης. Με το θάνατο του Νικηφόρου Α΄ (1297), ο Φίλιππος Α΄ πήρε τον τίτλο του "δεσπότη της Ρωμανίας (Ηπείρου)" περιλαμβάνοντας και τις περιοχές της Ακαρνανίας και της Μεγάλης Βλαχίας.

Πήρε μέρος στην εκστρατεία εναντίον της Σικελίας, που ακολούθησε τον Σικελικό Εσπερινό, αλλά ηττήθηκε (1299) στην μάχη της Φαλκονάρα από τον Φρειδερίκο Γ΄ της Σικελίας. Έμεινε αιχμάλωτος στη Αραγωνική αυλή μέχρι την Συνθήκη της Καλταμπελότα (1302).

Το 1306 η Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνου πριγκίπισσα της Αχαΐας με τον σύζυγό της Φίλιππο Α΄ κόμη του Πεδεμοντίου επισκέφθηκαν την αυλή του Καρόλου Β΄ στην Νάπολη. Κατηγορήθηκαν για απιστία υποτελούς, διότι δεν ήθελαν να τον υποστηρίξουν στην εκστρατεία του κατά της Αιγύπτου. Ο Κάρολος Β΄ αποκήρυξε τους δύο πρίγκιπες, δίνοντας τον τίτλο στον υιό του Φίλιππο Α΄ και έκανε προσωπικά ο ίδιος επίσκεψη στην Αχαΐα, όπου έγινε δεκτός από τους υποτελείς του βαρόνους, κάνοντας επιτυχώς μια εκστρατεία κατά του δεσποτάτου της Ηπείρου. Άφησε τον Γκυ Β΄ ντε Λα Ρος δούκα της Αθήνας ως βάιλό του στην Αχαΐα και ανάγκασε την Ισαβέλλα και τον σύζυγό της να ανταλλάξουν τα δικαιώματά τους στην Αχαΐα με το δουκάτο της Άλμπα (1307).

Θυρεός του Φιλίππου Α΄ του Τάραντος μετά το γάμο του με την Αικατερίνη Β΄ του Βαλουά τιτουλάριας Λατίνας Αυτοκράτειρας της Κωνσταντινούπολης.

Λατίνος Αυτοκράτορας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1309, κατηγόρησε την Θαμάρ για μοιχεία, πιθανώς εσκεμμένα. Τότε η Αικατερίνη Β΄ του Βαλουά, τιτουλάρια Λατίνα Αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης, αρραβωνιάστηκε τον Ούγο Ε΄ δούκα της Βουργουνδίας, τιτουλάριο βασιλιά της Θεσσαλονίκης. Ο αρραβώνας διακόπηκε με παρέμβαση του Φιλίππου Α΄, για να την παντρευτεί ο ίδιος στο Φονταινεμπλώ (1313), αφού πρώτα χώρισε με την Θαμάρ. Ως αποζημίωση, τα εδάφη της Αικατερίνης Β΄ από τη μητέρα της στο Κουρτεναί παραχωρήθηκαν στην αδελφή τού Ούγου Ε΄, την Ιωάννα, που παντρεύτηκε τον Φίλιππο ΣΤ΄ της Γαλλίας, αδελφό της Αικατερίνης Β΄ των Βαλουά.

Ο Ούγος Ε΄ της Βουργουνδίας αρραβωνιάστηκε αργότερα την Ιωάννα, κόμισσα της Βουργουνδίας και του Αρτουά. Επίσης ως αποζημίωση ο Φίλιππος Α΄ παραχώρησε το πριγκιπάτο της Αχαΐας στον αδελφό του Ούγου Ε΄, τον τον Λουδοβίκο της Βουργουνδίας και τη σύζυγό του Ματθίλδη του Αινώ (κόρη της Ισαβέλλας Βιλλεαρδουίνου). Αν το ζεύγος απεβίωνε χωρίς απογόνους, το πριγκιπάτο θα έπρεπε να αποδοθεί στον οίκο της Βουργουνδίας, ενώ η Ματθίλδη θα είχε την ισόβια επικαρπία και θα μπορούσε να παντρευτεί ξανά.

Για να ξεχωρίσει τα δυτικά από τα ανατολικά δικαιώματά του, ο Ούγος Ε΄ έδωσε τη διεκδίκησή του στη Θεσσαλονίκη στον Λουδοβίκο, που την παραχώρησε στους γονείς του. Ο μεγαλύτερος γιος του Φιλίππου Α΄, ο Κάρολος πρίγκιπας του Τάραντα, αρραβωνιάστηκε την Μαργαρίτα των Βαλουά, νεώτερη αδελφή της Αικατερίνης Β΄, και ο πατέρας του τού παραχώρησε τον ψιλό τίτλο του δεσπότη της Ηπείρου ("Ρωμανίας").

Το 1315, ο Φίλιππος Α΄ στάλθηκε από τον αδελφό του Ροβέρτο της Νάπολης να οδηγήσει στρατό προς υπεράσπιση των Φλωρεντινών, που απειλούντo από τους Πιζάνους. Τελικά ο Φλωρεντινο-ναπολιτάνικος στρατός ηττήθηκε (1315) στην μάχη του Μοντεκατίνι και ο πρώτος γιος του Φιλίππου Α΄, Κάρολος διάδοχος του Τάραντα, σκοτώθηκε στην μάχη.

Κατοχύρωση του πριγκιπάτου της Αχαΐας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο θάνατος του Λουδοβίκου της Βουργουνδίας χωρίς απογόνους (1316) ξύπνησε τα Ανδεγαυικά σχέδια στην Αχαΐα. Η Ματθίλδη πριγκίπισσα της Αχαΐας κλήθηκε να παντρευτεί τον Ιωάννη, κόμη της Γραβίνας, μικρότερο αδελφό του Φιλίππου Α΄. Αυτή αρνήθηκε και απήχθη βίαια στη Νάπολη, όπου παντρεύτηκε παρά τη θέλησή της· ο Ιωάννης έγινε πρίγκιπας της Αχαΐας. Στη συνέχεια στάλθηκε ως νέος βάιλος στην Αχαΐα ο Φρειδερίκος Τρογκίσιο.

Το 1320, ο Εύδης Δ΄ της Βουργουνδίας (αδελφός του Ούγου Ε΄ και του Λουδοβίκου) πώλησε τα δικαιώματά του στην Αχαΐα και τη Θεσσαλονίκη για 40.000 λίβρες στον Λουδοβίκο δούκα του Μπουρμπόν. Από αυτόν αγόρασε ο Φίλιππος Α΄ (χρηματοδοτούμενος από τον βασιλιά της Γαλλίας) τα δικαιώματα στην Αχαΐα με το ίδιο ποσό.

Η ανυπάκουη Ματθίλδη στο μεταξύ ζήτησε τα δίκαιά της από την παπική αυλή της Αβινιόν, όπου αποκάλυψε ότι είχε παντρευτεί μυστικά τον Ούγο ντε λα Παλίς ευγενή της Βουργουνδίας. Ο γάμος της με τον Ιωάννη ακυρώθηκε υπό το πρόσχημα της μη εκπλήρωσής του, αλλά η αποκάλυψη του μυστικού της γάμου χρησιμοποιήθηκε από τους Ανδεγαυούς σαν πρόσχημα για να αφαιρέσουν από αυτήν τα δικαιώματά της στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. Αποδόθηκαν στον Ιωάννη της Γραβίνας αντί του ποσού των 40.000 λιβρών. Η Ματθίλδη πέρασε την υπόλοιπη ζωή της ως αιχμάλωτη στην Ναπολιτάνικη αυλή.

Το 1330 απεβίωσε ο δεύτερος υιός του Φίλιππος και του επεστράφη ο ψιλός τίτλος του δεσπότη της Ηπείρου ("Ρωμανίας").

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον πρώτο του γάμο το 1296 με την Θαμάρ Αγγελίνα, κόρη του Νικηφόρου Α΄ δεσπότη της Ηπείρου, απέκτησε τέκνα:

  • Κάρολος 1296-1315, σκοτώθηκε στην μάχη του Μοντεκατίνι. Διάδοχος του Τάραντα και της Αχαΐας.
  • Ιωάννα 1297 - 1317, παντρεύτηκε πρώτα τον Οσίν των Χετουμιδών της Αρμενίας και έπειτα τον Οσίν των Χετουμιδών κύριο του Κόρυκος (2ο εξάδελφο του προηγουμένου).
  • Μαργαρίτα 1298-1340, παντρεύτηκε τον Γκωτιέ ΣΤ΄ ντε Μπριέν τιτουλάριο δούκα των Αθηνών.
  • Φίλιππος 1300-1330, δεσπότης της Ρωμανίας (Ηπείρου, ψιλός τίτλος). Νυμφεύτηκε τη Βιολάντε του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρη του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας.
  • Μαρία 1301/04-1368, ηγουμένη στο αββαείο του Κονβερσάνο.
  • Λευκή 1309-1337, παντρεύτηκε τον Ραμόν-Βερεγγάριο κόμη του Πράδες (γιο του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας).

Με τον δεύτερό του γάμο το 1313 με την Αικατερίνη Β΄ τιτουλάρια Λατίνα Αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης, κόρη του Καρόλου κόμη του Βαλουά, απέκτησε τέκνα:

  • Μαργαρίτα π.1325-1380, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο του Μπω δούκα της Άντρια και είχε γιο τον Ιάκωβο του Μπω.
  • Ροβέρτος 1319-1364, πρίγκιπας του Τάραντα, τιτουλάριος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης, νυμφεύτηκε τη Μαρία των Βουρβόνων, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν.
  • Λουδοβίκος 1320-1362, πρίγκιπας του Τάραντα, σύζυγος της κόρης του εξαδέλφου του Ιωάννας Α΄ των Καπέτων-Ανζού βασίλισσας της Νάπολης.
  • Φίλιππος Β΄ 1329-1374, πρίγκιπας του Τάραντα, τιτουλάριος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης. Νυμφεύτηκε πρώτα την κόρη του εξαδέλφου του Μαρία των Καπέτων-Ανζού, κόρη του Καρόλου δούκα της Καλαβρίας και έπειτα την εγγονή του εξαδέλφου του Ελισάβετ των Καπέτων-Ανζού, κόρης του Στεφάνου δούκα της Σλαβονίας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Setton, Kenneth M. (general editor) A History of the Crusades: Volume III — The Fourteenth and Fifteenth Centuries. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975.
Προκάτοχος
Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνη
Πρίγκηπας της Αχαΐας
Armoiries Achaïe.svg
13071313
Διάδοχος
Ματθίλδη του Αινώ

Ανταπαιτητής: Μαργαρίτα Βιλλεαρδουίνου (13071313)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Philip I, Prince of Taranto της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).