Νέριο Β΄ Ατσαγιόλι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νέριο Β΄ Ατσαγιόλι
Neri di Francesco Acciaiuoli, quarto Duca d'Atene - Fanelli Francesco - 1695.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1416
Φλωρεντία
Θάνατος1451[1]
Αθήνα
Οικογένεια
ΣύζυγοςΚιάρα Ζόρζι
ΤέκναΦραγκίσκος Α´ Ατσαϊόλι
ΑδέλφιαΑντώνιος Β΄ Ατσαγιόλι
ΟικογένειαΑτσαγιόλι
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Νέριο Β΄ Ατσαγιόλι (ιταλικά: Nerio II Acciaioli, 1416 - 1451) ήταν δούκας των Αθηνών, σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις το 1435-1439 και ξανά το 1441-1451. Καταγόταν από την οικογένεια Ατσαγιόλι από την Φλωρεντία· ήταν γιος του Φραγκίσκο Ατσαγιόλι, που ήταν κύριος ενός φέουδου στα Συκάμινα Αττικής και της Μαργαρίτας Malpigli. Έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις αρχαιότητες και την ελληνική γλώσσα· ο ίδιος μάλιστα μιλούσε ελληνικά και στόλισε την πόλη της Αθήνας με σπουδαία μνημεία.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήρθε στην Ελλάδα το 1419 μετά τον θάνατο του πατέρα του, όταν ήταν μόλις τριών ετών. Ονομάστηκε διάδοχος του θείου του Αντώνιου Α΄, αλλά μετά τον θάνατο του θείου του το 1435, αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει την χήρα του Μαρία Μελισσηνή και τον Γεώργιο Χαλκοκονδύλη που διεκδικούσαν το δουκάτο. Ο τελευταίος πήγε στον Οθωμανό σουλτάνο Μουράτ Β΄στις Σέρρες για να το ζητήσει. Ο Μουράτ όμως δε δέχτηκε, θεωρώντας του χεριού του το νεαρό Νέριο. Αλλά και οι Αθηναίοι δε δέχτηκαν το σφετερισμό κι εξόρισαν το Χαλκοκονδύλη και τη Μαρία, οπότε ο Νέριο στα 19 του ανέβηκε στο θρόνο του δουκάτου, ως υποτελής στους Οθωμανούς (καταβαλλοντας υψηλό ετήσιο χρηματικό φόρο).

Μετά από 4 χρόνια (1439) και πάλι αντιμετώπισε προβλήματα, αυτή την φορά από τον αδελφό του Αντώνιο Β΄. Ο Νέριο διατηρούσε φέουδο στην περιοχή της Τοσκάνης και πήγε εκεί για να λύσει κάποια προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί και πιθανόν παρέστη στο ενωτικό συλλείτουργο ορθοδόξων και καθολικών στις 6 Ιουλίου 1439 στο τέλος της Συνόδου Φερράρας Φλωρεντίας. Στην Αθήνα άφησε επίτροπο τον αδελφό του Αντώνιο Β', αυτός όμως σφετερίστηκε τη εξουσία και δεν επέτρεπε στο Νέριο να την ξαναπάρει.

Σύντομα όμως πέθανε ο Αντώνιο το 1441 κι ο Νέριο επέστρεψε στο δουκάτο και ανακατέλαβε την εξουσία μετά από παραμονή σχεδόν τριών ετών στη Φλωρεντία, εξορίζοντας αμέσως τη χήρα του αδερφού του Μαρία Ζόρζι. Το 1444 δέχτηκε επίθεση από τους Βυζαντινούς από το Δεσποτάτο του Μυστρά υπο τον Κωνσταντίνο ΙΑ' Παλαιολόγο που εισέβαλε στην Αθήνα και τη Θήβα, υποχρεώνοντας το Νέριο να πληρώνει φόρο υποτελείας. Μετά τη μάχη της Βάρνας (Νοέμβριος 1444) όμως ο Νέριο άλλαξε στρατόπεδο, έστειλε διπλωμάτες στο σουλτάνο Μουράτ Β και ζήτησε την προστασία του[2]. Ο τελευταίος δεν έχασε την ευκαιρία, συμμάχησε με το Νέριο και με μεγάλο τουρκικό στρατό κατέβηκε από τη Μακεδονία στην Αττική και στις 10 Δεκεμβρίου 1446 με τα νέα του κανόνια γκρέμισε το Τείχος του Εξαμιλίου και νίκησε τους Βυζαντινούς. Ο Νέριο έλαβε και πάλι την Αθήνα για να βασιλέψει για άλλα πέντε χρόνια, όχι όμως τη Θήβα.

Μετά το θάνατό του το 1451 τον διαδέχτηκε ο νεαρός γιος του Φραγκίσκος Α΄ υπό την αντιβασιλεία της χήρας του Κιάρα Ζόρζι.

Ο ιστορικός Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, γιος του Γεωργίου Χαλκοκονδύλη, του οποίου η οικογένεια εξορίστηκε από το Νέριο, τον αποκαλεί "θηλυπρεπή"[3]. Δύο φορές υποδέχτηκε στην Αθήνα τον Ιταλό ιστοριοδίφη κι ουμανιστή Κυριακό Αγκωνίτη.

Θυρεοί των Ατσαγιόλι

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γιος του, από τη σύζυγό του Κιάρα Ζόρζι, ήταν ο:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Nerio II Acciaioli της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).