Εκλογές στην Κροατία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Στην Κροατία διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές, όπως επίσης και ευρωεκλογές. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία και το Κοινοβούλιο (Hrvatski sabor) είναι μονοθάλαμο και αριθμεί 151 έδρες. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

Προεδρικές εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1990 έχουν διεξαχθεί 6 προεδρικές εκλογές.

Πρόσφατες εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2014[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 28 Δεκεμβρίου 2014 με τον δεύτερο γύρο στις 11 Ιανουαρίου 2015.[1]

1992[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτες προεδρικές εκλογές στη χώρα έγιναν στις 2 Αυγούστου 1992 μαζί με τις βουλευτικές εκλογές.[2] Ο υποψήφιος της Κροατικής Δημοκρατικής Ένωσης (HDZ) Φράνιο Τούτζμαν εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 57,8% των ψήφων. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 74,9%.[3] Οι εκλογές επικρίθηκαν από τους διεθνείς παρατηρητές, οι οποίοι επεσήμαναν προβλήματα, όπως την πρόσβαση της αντιπολίτευσης στα ΜΜΕ, την χρονική στιγμή των εκλογών (αργία, πολύ σύντομη περίοδος από την ανακοίνωση των εκλογών μέχρι τη διεξαγωγή τους) και την αμεροληψία των αρχών.[4]

Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Φράνιο Τούτζμαν Κροατική Δημοκρατική Ένωση 1.519.100 57,8
Ντράζεν Μπούτισα Κροατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Φιλελευθέρων 585.535 22,3
Σάφκα Ντάμπτσεβιτς-Κουτσάρ Κροατικό Κόμμα του Λαού 161.242 6,1
Ντομπροσλάβ Παράγκα Κροατικό Κόμμα των Δικαιωμάτων 144.695 5,5
Σιλβίγιε Ντεγκέν Σοσιαλιστικό Κόμμα της Κροατίας 108.979 4,1
Μάρκο Βεσέλιτσα Κροατικό Δημοκρατικό Κόμμα 45.593 1,7
Ιβάν Σεζάρ Κροατικό Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα 43.134 1,6
Άντουν Βούγιτς Σοσιαλδημοκράτες της Κροατίας 18.783 0,7
Άκυρα/λευκά 50.703
Σύνολο 2.677.764 100
Πηγές: Nohlen & Stöver, p419 Επίσημα αποτελέσματα[5]

1997[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φράνιο Τούτζμαν επανεξελέγη στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 15 Ιουνίου 1997, με ποσοστό 61,4% των ψήφων. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 54,6%. [3]

Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Φράνιο Τούτζμαν Κροατική Δημοκρατική Ένωση 1.337.990 61,4
Ζντράβκο Τόματς Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κροατίας 458.172 21,0
Βλάντο Γκότοβατς Κροατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Φιλελευθέρων 382.630 17,6
Άκυρα/λευκά 39.656
Σύνολο 2.218.448 100
Εγγεγραμμένοι 4.061.479
Πηγές: Nohlen & Stöver; Official results[6]

2000[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επόμενες προεδρικές εκλογές έγιναν στις 24 Ιανουαρίου και στις 7 Φεβρουαρίου 2000. Πρόεδρος εξελέγη στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 56% ο Στίπε Μέσιτς.Ήταν οι πρώτες εκλογές στην ιστορία της χώρας που κρίθηκαν στον 2ο γύρο.[2]

Υποψήφιος Κόμμα 1ος γύρος 2ος γύρος
Ψήφοι % Ψήφοι %
Στίπε Μέσιτς Κροατικό Κόμμα του Λαού 1.100.671 41,3 1.433.372 56,01
Ντράζεν Μπούτισα Κροατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Φιλελευθέρων 741.837 27,8 1.125.969 43,99
Μάτε Γκράνιτς Κροατική Δημοκρατική Ένωση 601.588 22,6
Σλάβεν Λέτιτσα Ανεξάρτητος 110.782 4,2
Άντο Ντάπιτς Κροατικό Κόμμα των Δικαιωμάτων 49.288 1,8
Άντε Λέντιτς Ανεξάρτητος 22.875 0,9
Τόμισλαβ Μέρτσεπ Κροατικό Λαϊκό Κόμμα 22.672 0,9
Άντε Πρεκάτσιν Νέα Κροατία 7.401 0,3
Ζβόνιμιρ Σεπάροβιτς Ανεξάρτητος 7.235 0,3
Άκυρα/λευκά 13.212 29.779
Σύνολο 2.677.561 100 2.589.120 100
Πηγές: Croatian State Election Committee[7][8]

2005[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι προεδρικές εκλογές του 2005 κρίθηκαν ξανά στον δεύτερο γύρο. Στον πρώτο γύρο, που έγινε στις 2 Ιανουαρίου, δεν υπήρξε υποψήφιος που να συγκεντρώσει το απαιτούμενο ποσοστό ώστε να εκλεγεί πρόεδρος. Έτσι, διεξήχθη δεύτερος γύσρος στις 16 Ιανουαρίου, στον οποίο πρόεδρος επανεξελέγη ο Στίπε Μέσιτς με ποσοστό γύρω στο 66% έναντι 34% για την Γιάντρανκα Κόσορ.[9]


Υποψήφιοι και κόμματα στα οποία πρόσκεινται Ψήφοι % Ψήφοι %
Στίπε Μέσιτς - Κροατικό Κόμμα του Λαού και λοιπά 1.089.398 48,92 1.454.451 65,93
Γιάντρανκα Κόσορ - Κροατική Δημοκρατική Ένωση 452.218 20,31 751.692 34,07
Μπόρις Μίξιτς 396.093 17,78 - -
Τζούρντα Άντλεσιτς - Κροατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Φιλελευθέρων 59.795 2,68 - -
Σλάβεν Λέτιτσα - Κροατικό Κόμμα των Δικαιωμάτων 57.748 2,59 - -
Λιούμπο Τσέσιτς 41.216 1,85 - -
Ίβιτς Πάσαλιτς - Κροατικό Μπλοκ - Κίνημα για μια Σύγχρονη Κροατία 40.637 1,82 - -
Άντο Κοβάσεβιτς - Κροατική Χριστιανοδημοκρατική Ένωση 19.145 0,86 - -
Μίροσλαβ Μπλάζεβιτς 17.847 0,80 - -
Μίροσλαβ Ρατζ - Κροατικό Κόμμα Νεολαίας 14.766 0,66 - -
Ντόρις Κόστα 8.721 0,37 - -
Μλάντεν Κέσερ 7.056 0,32 - -
Τόμισλαβ Πέτρακ - Κροατικό Λαϊκό Κόμμα 2.614 0,12 - -
Άκυρα 20.269 35.617
Σύνολο (συμμετοχή 50,57 %) 2.227.073 100,0 2.241.760 100,0
Εγγεγραμμένοι 4.403.933 4.392.220
Πηγή: Κρατική Εφορευτική Επιτροπή (Državno izborno povjerenstvo) Επίσημα αποτελέσματα

2009-10[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο οποίος διεξήχθη στις 27 Δεκεμβρίου 2009, προηγήθηκε με ποσοστό 32,4% ο σοσιαλδημοκράτης Ίβο Γιοσίποβιτς, υποψήφιος της αντιπολίτευσης έναντι 14,8% για τον Μίλαν Μπάντιτς, δήμαρχο του Ζάγκρεμπ.[10] Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 10 Ιανουαρίου 2010. Νικητής αναδείχθηκε ο Γιοσίποβιτς με ποσοστό 60,26% έναντι 39,74% για τον Μπάντιτς.[11]

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Πρόεδρος της Κροατίας, 27 Δεκεμβρίου 2009 και 10 Ιανουαρίου 2010
Υποψήφιοι Πρώτος γύρος Δεύτερο γύρος
Υποψήφιος Κόμμα στο οποίο πρόσκειται Ψήφοι % Ψήφοι %
Ίβο Γιοσίποβιτς Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κροατίας
(Socijaldemokratska partija Hrvatske)
640.594 32,42 1.339.385 60,26
Μίλαν Μπάντιτς ανεξάρτητος 293.068 14,83 883.222 39,74
Αντρίγια Χέμπρανγκ (Andrija Hebrang) Κροατική Δημοκρατική Ένωση
(Hrvatska demokratska zajednica)
237.998 12,04
Νάνταν Βιντόσεβιτς ανεξάρτητος 223.892 11,33
Βέσνα Πούσιτς Κροατικό Λαϊκό Κόμμα – Φιλελεύθεροι Δημοκράτες
(Hrvatska narodna stranka - liberalni demokrati)
143.190 7,25
Ντράγκαν Πρίμορατς ανεξάρτητος 117.154 5,93
Μίροσλαβ Τούτζμαν ανεξάρτητος 80.784 4,09
Νταμίρ Καγίν Δημοκρατική Συνέλευση Ίστριας
(Istarski demokratski sabor)
76.411 3,87
Γιόζιπ Γιούρτσεβιτς ανεξάρτητος 54.177 2,74
Μπόρις Μίκσιτς ανεξάρτητος 41.491 2,1
Βέσνα Σκάρε-Όσμπολτ (Vesna Škare-Ožbolt) ανεξάρτητος 37.373 1,89
Σλάβκο Βούκσιτς ανεξάρτητος 8.309 0,42
Σύνολο έγκυρων ψηφοδελτίων 1.954.441 98,94 2.222.607 98,64
Συμμετοχή 1.975.909 43,96 2.253.570 50,13
Πηγή: Αποτελέσματα πρώτου γύρου Αποτελέσματα δευτέρου γύρου

Βουλευτικές εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόσφατες εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2016[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Σεπτέμβριο του 2016. Το συντηρητικό κόμμα HDZ κέρδισε τις εκλογές χωρίς αυτοδυναμία, με δεύτερους τους σοσιαλδημοκράτες.[12]

1990[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη σοσιαλιστική δημοκρατία της Κροατίας διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές το 1990. Οι εκλογές έγιναν σε 2 γύρους: στις 22 Απριλίου και στις 6 Μαΐου.[2] Ήταν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές από τότε που εισήχθη ο πολυκομματισμός στη χώρα. Νικητής των εκλογών ήταν η Κροατική Δημοκρτική Ένωση, η οποία έλαβε τις 55 από τις συνολικά έδρες στο Κοινωνικό-Πολιτικό Συμβούλιο Η συμμετοχή στον πρώτο γύρο ήταν 84,5%.[13] Το νεοεκλεγέν κοινοβούλιο συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 30 Μαΐου.

Κόμμα 1ος γύρος 2ος γύρος Σύνολο
εδρών
Ψήφοι % Έδρες Ψήφοι % Έδρες
Κροατική Δημοκρατική Ένωση 1.201.122 41,9 55
SKH-SDP-SSH 1.001.967 35,0 20
Συνασπισμός της Συμφωνίας του Λαού 439.372 15,3 3
Σερβικό Δημοκρατικό Κόμμα 46.418 1,6 1
Γιουγκοσλαβικό Ανεξάρτητο Δημοκρατικό Κόμμα 13.560 0,5 0
Λίστα Πρασίνων της Ευρώπης 12.282 0,4 0
Δημοκρατική Ένωση της Ριέκα 8.008 0,3 0
Λοιπά κόμματα 23.855 0,8 0
Ανεξάρτητοι 118.147 4,1 1
Άκυρα/λευκά 115.852
Σύνολο 2.980.663 100 80
Πηγή: Nohlen & Stöver

1992[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι βουλευτικές εκλογές του 1992 έγιναν στις 2 Αυγούστου 1992 μαζί με τις προεδρικές εκλογές. Ήταν οι πρώτες μετά την ανεξαρτησία της χώρας και με το νέο Σύνταγμα.[2] Στις εκλογές κέρδισε η Κροατική Δημοκρατική Ένωση, με 85 επί συνόλου 138 εδρών στο κοινοβούλιο και με συμμετοχή 75,6%.[13]

1995[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Οκτωβρίου 1995.[2] Για μία ακόμη φορά νικήτρια αναδείχθηκε η Κροατική Δημοκρατική Ένωση, κερδίζοντας 75 από τις συνολικά 127 έδρες. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 68,8%.[14]

2000[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκλογές που διεξήχθησαν στις 3 Ιανουαρίου 2000 για τη Βουλή των Αντιπροσώπων ήταν οι πρώτες που έγιναν μετά τη λήξη μιας πλήρους θητείας των μελών της προηγούμενης Βουλής. Τελικά, ο συνασπισμός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος - Κροατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Φιλελευθέρων (SDP-HSLS), μαζί με το μπλοκ 4 άλλων κομμάτων, κέρδισαν πλειοψηφία δύο τρίτων, κάτι που τους επέτρεψε να αναθεωρήσουν το Σύνταγμα και να μετατραπεί η χώρα από ημιπροεδρική δημοκρατία σε κοινοβουλευτική δημοκρατία.[15] Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Ίβιτσα Ράτσαν ορκίστηκε πρωθυπουργός και σχημάτισε εξακομματική κεντροαριστερή κυβέρνηση συνασπισμού με υπουργούς από το a SDP, το HSLS, το Κροατικό Κόμμα Γεωργών (HSS),το Φιλελεύθερο Κόμμα (LS),το Κροατικό Κόμμα του Λαού (HNS) και τη Δημοκρατική Συνέλευση της Ιστρίας (IDS).[16]

2003[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές που έγιναν στις 23 Νοεμβρίου 2003 κέρδισε η Κροατική Δημοκρατική Ένωση με 46 έδρες και 2ο το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, με 43 έδρες.[17] Πρωθυπουργός ανέλαβε ο Ίβο Σάναντερ, ο οποίος σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με την υποστήριξη των κομμάτων από τις εθνικές μειονότητες. Ο επίσημος διορισμός του στην πρωθυπουργία έγινε στις 23 Δεκεμβρίου 2003.[18]

2007[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επόμενες εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Νοεμβρίου 2007 στην Κροατία και στις 24 και 25 Νοεμβρίου 2007 στο εξωτερικό.[19] Η κυβερνητική Κροατική Δημοκρατική Ένωση προηγήθηκε στις εκλογές, χωρίς όμως να έχει αυτοδύναμη πλειοψηφία. Η κεντροαριστερά της αντιπολίτευσης (Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κροατίας) πέτυχαν το καλύτερό τους αποτέλεσμα στην ιστορία τους. Τελικά, σχηματίστηκε η δεύτερη κυβέρνηση του Ίβο Σάναντερ, υποστηριζόμενη από την Κροατική Δημοκρατική Ένωση (HDZ), το Κροατικό Κόμμα Γεωργών (HSS), το Κροατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Φιλελευθέρων (HSLS) και τους αντιπροσώπους των εθνικών μειονοτήτων..[20] Το νέο κοινοβούλιο πραγματοποίησε την πρώτη του συνεδρίαση στις 11 Ιανουαρίου 2008.[21] Μία ημέρα μετά, το κοινοβούλιο ενέκρινε τη νέα κυβέρνηση του Σάναντερ.[22]

2011[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2011, δημιουργήθηκε ο συνασπισμός Κουκουρίκου, στον οποίο συμμετέχουν τέσσερα μεγάλα κεντροαριστερά κόμματα: το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κροατίας, το Κροατικό Λαϊκό Κόμμα - Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, η Δημοκρατική Σύγκληση της Ίστριας και το Κροατικό Κόμμα Συνταξιούχων. Ο συνασπισμός κέρδισε εύκολα τις εκλογές που έγιναν στις 4 Δεκεμβρίου 2011[23] και ο Ζόραν Μιλάνοβιτς ψηφίστηκε πρωθυπουργός της Κροατίας, αφότου το κοινοβούλιο ενέκρινε την κυβέρνησή του.


Κόμματα και συνασπισμοί Ψήφοι % Έδρες % +/–[24] +/–[25]
Εθνικές εκλογικές περιφέρειες (1η–10η)]]
Συνασπισμός Κουκουρίκου (Kukuriku koalicija) Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κροατίας (Socijaldemokratska partija Hrvatske) 958.312 40,4% 61 40,4% +5 +8[26]
Κροατικό Κόμμα του Λαού – Φιλελεύθεροι Δημοκράτες (Hrvatska narodna stranka - Liberalni demokrati) 13 8,6% +6 +8[27]
Δημοκρατική Σύγκληση της Ίστριας (Istarski demokratski sabor) 3 2,0% ±0 ±0
Κροατικό Κόμμα Συνταξιούχων (Hrvatska stranka umirovljenika) 3 2,0% +2 +2
HDZ, συμπεριλαμβανομένων των συνασπισμών Κροατική Δημοκρατική Ένωση (Hrvatska demokratska zajednica) 554.765 23,4% 41 29,1% –20 –19[28]
Κροατικό Κόμμα των Πολιτών (Hrvatska građanska stranka) 2 1,3% +2 +2
Δημοκρατικό Κέντρο (Demokratski centar) 1 0,7% +1 +1
Κροάτες Εργατικοί – Εργατικό Κόμμα (Hrvatski laburisti - Stranka rada) 121.785 5,1% 6 4,0% +6 +5[29]
Κροατικός Δημοκρατικός Συνασπισμός της Σλαβονίας και Μπαράνια (Hrvatski demokratski savez Slavonije i Baranje) 68.995 2,9% 6 4,0% +3 +2[30]
Λίστα ανεξάρτητων του Ιβάν Γκρούμπισιτς (Neovisna lista Ivan Grubišić) 66.266 2,8% 2 1,3% +2 +2
Κροατικό Κόμμα Χωρικών · Κόμμα Πρασίνων · Κόμμα Συνταξιούχων (Hrvatska seljačka stranka · Zelena stranka · Stranka penzionera) 71.450 3,0% 1 0,7% –5 –5
Κροατικό Κόμμα των Δικαιωμάτων Δρα Άντε Στάρτσεβιτς  · Κροατικό Καθαρό Κόμμα των Δικαιωμάτων (Hrvatska stranka prava dr. Ante Starčević · Hrvatska čista stranka prava) 66.150 2,8% 1 0,7% +1 +1
Κροατικό Κόμμα των Δικαιωμάτων (Hrvatska stranka prava) 72.360 3,0% 0 –1 –1
Κροατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Φιλελευθέρων (Hrvatsko socijalno-liberalna stranka) 71.077 3,0% 0 –2 ±0[31]
Μπλοκ Συνταξιούχοι Μαζί (Blok umirovljenici zajedno) – Συνασπισμός του Πριμόριε-Γκόρσκι Κοτάρ (Primorsko-goranski savez) – Κροατικό Εργατικό Κόμμα (Hrvatska radnička stranka) 66.239 2,8% 0 ±0 –1[32]
Λοιπά 247.689 10,4% 0 ±0 ±0
Εθνική συμμετοχή 2.373.538
Κροάτες πολίτες του εξωτερικού
Κροατική Δημοκρατική Ένωση – Λίστα 11ης εκλογικής περιφέρειας 15.016 71,98% 3 1,98% -2 -2
Κροατικό Κόμμα των Δικαιωμάτων – Λίστα 11ης εκλογικής περιφέρειας 2.105 10,09% 0 ±0 ±0
Λοιπές λίστες 11ης εκλογικής περιφέρειας 3.979 18,85% 0 ±0 ±0
Συμμετοχή 11ης εκλογικής περιφέρειας 21.100 (5,12%)
Στατιστικά για τις πρώτες 11 εκλογικές περιφέρειες
Εγγεγραμμένοι 4.254.121
Έγκυρα 2.394.638 (56,29%)
Άκυρα 41.173 (1,72%)
12η εκλογική περιφέρεια – Εκλογική περιφέρεια εθνικών μειονοτήτων
Ανεξάρτητο Δημοκρατικό Σερβικό Κόμμα (Samostalna demokratska srpska stranka) – Σερβική εθνική μειονότητα Διαφορετικό εκλογικό σύστημα 3 2,0% ±0 ±0
συνασπισμός ΚουκουρίκουΚροατικό Κόμμα του Λαού – Φιλελεύθεροι Δημοκράτες – εθνικές μειονότητες Τσέχων και Σλοβάκων 1 0,7% +1 +1
Λοιποί αντιπρόσωποι των εθνικών μειονοτήτων 4 2,6% –1 –1
Συνολικά στατιστικά
Σύνολο κοινοβουλευτικών εδρών 151 100,0% –2 –2
Πηγές: State Election Committee;[33][34] Vjesnik[35]


2015[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ευρωεκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2014[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι δεύτερες ευρωεκλογές στην Κροατία έγιναν στις 25 Μαΐου 2014. Συνολικά εξελέγησαν 11 ευρωβουλευτές. Ο κυβερνών συνασπισμός Kukuriku του Ίβο Γιοσίποβιτς υπέστη απώλειες, μένοντας στις 4 έδρες έναντι 6 για την Κροατική Δημοκρατική Ένωση και τους εταίρους της και 1 για τους Πράσινους.[36]

2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτες ευρωεκλογές στη χώρα διεξήχθησαν στις 14 Απριλίου 2013 και εξελέγησαν συνολικά 12 ευρωβουλευτές.[37] Οι εκλεγέντες υπηρέτησαν το υπόλοιπο της θητείας των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της περιόδου 2009-2013, καθώς η Κροατία έγινε μέλος της ΕΕ την 1η Ιουλίου 2013. Η εκλογή των μελών έγινε αναλογικά με ανοικτές λίστες.[38][39] Διαψεύδοντας τις δημοσκοπήσεις, που ήθελαν το σοσιαλδημοκρατικό συνασπισμό να κερδίζει, νικητής των εκλογών με οριακή πλειοψηφία αναδείχθηκε η κεντροδεξιά Κροατική Δημοκρατική Ένωση και οι εταίροι της.[40] Η συμμετοχή ήταν μόλις 20,8% που είναι και το χαμηλότερο ποσοστό σε εθνικές εκλογές στην ιστορία της Κροατίας.[41]

Δημοψηφίσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1991[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο πρώτο δημοψήφισμα της Κροατίας στις 19 Μαΐου 1991, η χώρα υπερψήφισε την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία με ποσοστό 93,2%.[42] Μετά το δημοψήφισμα, η χώρα κήρυξε την ανεξαρτησία της στις 25 Ιουνίου 1991.[43] Η ΕΟΚ και τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν διπλωματικά την Κροατία το 1992.

Δημοψήφισμα για ανεξαρτησία στην Κροατία 1991
Εκλογικό σώμα 3.652.225
Συμμετοχή (83,56%) 3.051.881
Ανεξαρτησία
από τη Γιουγκοσλαβία
Επιλογές ψηφοφορίας Ψήφοι %
Ναι 2.845.521 93,24
Όχι 126.630 4,15
Παραμονή της Κροατίας
στην ομοσπονδία της Γιουγκοσλαβίας
Επιλογές ψηφοφορίας Ψήφοι %
Ναι 164.267 5,38
Όχι 2.813.085 92,18
Πηγή: Κρατική Εκλογική Επιτροπή[44]

Δημοψήφισμα 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε δημοψήφισμα που έγινε στις 22 Ιανουαρίου 2012 οι ψηφοφόροι της χώρας τάχθηκαν με ποσοστό 66% υπέρ της ένταξης στην ΕΕ έναντι 33% που καταψήφισαν την πρόταση.[45]

Δημοψήφισμα 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Κροάτες ψηφοφόροι, σε δημοψήφισμα που διεξήχθη την 1η Δεκεμβρίου 2013, υπερψήφισαν την πρόταση (με ποσοστό 65,8%) να ορίζεται στο Σύνταγμα ο γάμος ως η "ένωση ανάμεσα σε έναν άντρα και σε μία γυναίκα"[46].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Για πρόεδρο ψηφίζουν οι Κροάτες, voria.gr, 28-12-2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Nohlen, D & Stöver, P (2010) Elections in Europe: A data handbook, p410 ISBN 978-3-8329-5609-7
  3. 3,0 3,1 Nohlen & Stöver, p419
  4. Elections in the Republic of Croatia: 2-8-1992 International Republican Institute
  5. «1992 Izbori za predsjednika Republike Hrvatske» [1992 Elections for the Croatian President] (PDF). Croatian State Election Committee. 2-8-1992.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
  6. «Izbor Predsjednika Republike Hrvatske» [Election of the Croatian President] (PDF) (στα Croatian). Croatian State Election Committee. 24-6-1997.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
  7. «Complete official results of the elections for the Croatian President - Second round». Croatian State Election Committee. 
  8. «Complete official results of the elections for the Croatian President - First round». Croatian State Election Committee. 
  9. Lucia Kubosova, Croatian president re-elected, euobserver, 17-1-2005.
  10. VOA News, Ο πρώτος γύρος σε σοσιαλδημοκράτη στην Κροατία, 28-12-2009.
  11. Ημερησία, Ο Γιοσίποβιτς νέος πρόεδρος της Κροατίας, 12-1-2010.
  12. Κροατία: Το συντηρητικό κόμμα κόβει πρώτο το νήμα στις εκλογές, in.gr, 12-9-2016.
  13. 13,0 13,1 Nohlen & Stöver, p414
  14. Nohlen & Stöver, p415
  15. "Republic of Croatia - Legislative election of 3 January 2000". Adam Carr's Election Archive.
  16. «Sedma vlada» (στα Croatian). Croatian Information-Documentation Referral Agency. Ανακτήθηκε στις 10-12-2010.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  17. Odluka o raspisivanju izbora za zastupnike u Hrvatskom saboru
  18. «Deveta vlada» (στα Κροατικά). Croatian Information-Documentation Referral Agency. Ανακτήθηκε στις 10-12-2010.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  19. (Κροατικά) President announces elections
  20. (Κροατικά)net.hr: Sanader sastavlja Vladu
  21. BalkanInsight.com - Croatia's New Parliament Convened
  22. Croatian parliament approves PM Sanader's cabinet - Boston.com
  23. Βουλευτικές εκλογές στις 4 Δεκεμβρίου στην Κροατία, voria.gr, 4-12-2011.
  24. Συγκριτικά με τις εκλογές του 2007.
  25. Συγκριτικά με την 6η Βουλή.
  26. Ο Ίβιτσα Πάντσιτς αποχώρησε από το SDP έπειτα από τις προεδρικές εκλογές του 2009-2010. Ο Ζόραν Βίνκοβιτς έφυγε από το κόμμα τον Οκτώβριο του 2010 και προσχώρησε στο HDSSB. Ο Λιούμπο Τζούρτζιτς έγινε ανεξάρτητος το 2011.
  27. Ο Ντράγκουτιν Λεσάρ έφυγε από το HNS-LD το 2008 και δημιούργησε δικό του κόμμα, το Εργατικό Κόμμα, το 2010. Ο Ζλάτκο Χορβάτ έφυγε από το HNS-LD και κατέστη ανεξάρτητος βουλευτής.
  28. Ο Ίβο Σάναντερ πήρε μία έδρα στο κοινοβούλιο ως ανεξάρτητος το 2010.
  29. Ο Ντράγκουτιν Λεσάρ εξελέγη το 2007 με τη λίστα του HNS-LD. Αποχώρησε από το κόμμα το 2008 και ίδρυσε το δικό του Εργατικό Κόμμα.
  30. Ο Ζόραν Βίνκοβιτς έφυγε από το SDP το 2010 και έγινε ο 4ος βουλευτής του HDSSB.
  31. O Τζούρτζα Άντλεσιτς και ο Ιβάν Τσεχόκ εξελέγησαν με τη λίστα HSLS το 2007. Έπειτα από την αποχώρηση του HSLS από την κυβερνητική πλειοψηφία το 2010, οι δύο αυτοί βουλευτές έγιναν ανεξάρτητοι.
  32. Ο Λιούμπο Τζούρτζιτς εξελέγη με τη λίστα του SDP το 2007. Το 2011 έγινε ανεξάρτητος.
  33. «Izbori 2011 - Rezultati» (στα Croatian). State Election Committee of the Republic of Croatia. 6-12-2011. Ανακτήθηκε στις 6-12-2011.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια)
  34. «Konačni službeni rezultati izbora zastupnika u Hrvatski sabor» (PDF) (στα Κροατικά). State Election Committee of the Republic of Croatia. 13-12-2011. Ανακτήθηκε στις 18-12-2011.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια)
  35. «Kukuriku osvojila 80 mandata, koalicija HDZ-a s dijasporom 47» (στα κροατικά). Vjesnik. 5-12-2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14-6-2012. http://www.webcitation.org/68PdL3YwE. Ανακτήθηκε στις 12-12-2011. 
  36. ΚΡΟΑΤΙΑ: ΣΟΒΑΡΗ ΗΤΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ, newsbomb.gr, 27-5-2014.
  37. Ništa od uštede! Izbori za Europski parlament 14. travnja
  38. «Zakon o izborima zastupnika Republike Hrvatske u Europski parlament». Croatian Parliament. Ανακτήθηκε στις 15-4-2013.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  39. Uskoro idemo na izbore za Europski parlament, evo kako će to izgledati
  40. PRIVREMENI NESLUŽBENI REZULTATI
  41. «Odaziv hrvatskih birača na euroizborima vrlo nizak, ali ipak bolji od slovačkog» (στα κροατικά). Novi list. HINA. 15-4-2013. http://www.novilist.hr/Vijesti/Hrvatska/Odaziv-hrvatskih-biraca-na-euroizborima-vrlo-nizak-ali-ipak-bolji-od-slovackog. Ανακτήθηκε στις 15-4-2013. 
  42. Sudetic, Chuck (20-5-1991). «Croatia Votes for Sovereignty and Confederation». The New York Times. http://www.nytimes.com/1991/05/20/world/croatia-votes-for-sovereignty-and-confederation.html?ref=croatia. Ανακτήθηκε στις 12-12-2010. 
  43. Chuck Sudetic (26-6-1991). «2 Yugoslav States Vote Independence To Press Demands». The New York Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29-7-2012. http://www.webcitation.org/69Wj75HVR. Ανακτήθηκε στις 12-12-2010. 
  44. «Odluka o raspisu referenduma [Decision to hold a referendum]» (στα κροατικά). Narodne Novine. 2-5-1991. http://narodne-novine.nn.hr/clanci/sluzbeni/254259.html. Ανακτήθηκε στις 27-1-22011. 
  45. BBC
  46. «Όχι» στους γάμους ομοφυλόφιλων είπαν οι Κροατοί σε δημοψήφισμα, in.gr, 1-12-2013.