Εκλογές στη Μαλαισία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Εκλογές στη Μαλαισία υπάρχουν σε δύο επίπεδα: το ομοσπονδιακό και το κρατιδιακό επίπεδο. Ομοσπονδιακές εκλογές διεξάγονται για τη συμμετοχή στο Ντεουάν Ρακιάτ, τον κατώτερο οίκο του Κοινοβουλίου, ενώ κρατιδιακές εκλογές διεξάγονται για τις διάφορες περιφερειακές συνελεύσεις (κοινοβούλια).

Πρόσφατες εκλογές (2022)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τελευταίες γενικές εκλογές διεξήχθησαν το 2022.

Προηγούμενες γενικές εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1955[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ομοσπονδία της Μαλαισίας την Τετάρτη, 27 Ιουλίου 1955, οι μοναδικές γενικές εκλογές πριν από την ανεξαρτησία το 1957. Διεξήχθησαν για να εκλεγούν τα μέλη του Ομοσπονδιακού Νομοθετικού Συμβουλίου, τα μέλη του οποίου είχαν προηγουμένως διοριστεί πλήρως από τον Βρετανικό Ύπατο Αρμοστή. Εκλογές διεξήχθησαν και στις 52 ομοσπονδιακές εκλογικές περιφέρειες, από τις οποίες η καθεμιά εξέλεξε ένα μέλος. Οι πολιτειακές εκλογές πραγματοποιήθηκαν επίσης και στις 136 πολιτειακές εκλογικές περιφέρειες σε εννέα πολιτείες της Μαλάγιας και σε δύο οικισμούς από τις 10 Οκτωβρίου 1954 έως τις 12 Νοεμβρίου 1955, εκλέγοντας από έναν σύμβουλο στο Κρατικό Συμβούλιο ή στο Συμβούλιο Διακανονισμού.

Το Ισλαμικό Κόμμα Πάσης της Μαλαισίας (PMIP) ιδρύθηκε κυρίως για να διεκδικήσει τις εκλογές του 1955. Προηγουμένως, η PMIP ήταν γνωστή ως "Ισλαμική Ένωση Παν-Μαλαϊανών", ως μέρος του UMNO. Το PMIP κέρδισε την υποστήριξη διακηρύσσοντας τον στόχο του να καταστήσει το Ισλάμ τη βάση της κοινωνίας στα βόρεια της Χερσονήσου της Μαλαισίας, η οποία αντιμετώπιζε τη χαμηλότερη οικονομική ανάπτυξη στη Μαλαία.

Οι εκλογές κατέληξαν σε μια αποφασιστική νίκη για το Κόμμα Συμμαχίας, μια συμμαχία του UMNO, του Μαλαισιανού Κινεζικού Συνδέσμου (MCA) και του Κογκρέσου των Ινδών της Μαλαισίας (MIC), και μια ηχηρή ήττα για το Parti Negara, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο του UMNO Ον Τζααφάρ. Ο ίδιος ο Ον δεν κατάφερε να κερδίσει μια έδρα, ενώ η Συμμαχία προχώρησε στο σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, με τον αρχηγό της Τουνκού Αμπντούλ Ραχμάν να γίνεται πρωθυπουργός.[1]

1959[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στην Ομοσπονδία της Μαλαισίας την Τετάρτη, 19 Αυγούστου 1959 για τα μέλη του πρώτου Κοινοβουλίου της Ομοσπονδίας της Μαλαισίας,[2] ήταν οι πρώτες κοινοβουλευτικές εκλογές στη Μαλαία. Ήταν οι τρίτες πανεθνικές εκλογές που διεξήχθησαν στη Μαλαία από το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Η Μαλαία σχημάτισε αργότερα τη Μαλαισία με τρεις άλλες πολιτείες το 1963. Ψηφοφορία διεξήχθη και στις 104 κοινοβουλευτικές περιφέρειες της Μαλαισίας, εκλέγοντας το καθένα ένα μέλος του Κοινοβουλίου στο Dewan Rakyat, τον κυρίαρχο οίκο του Κοινοβουλίου. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 73%.

Στις εκλογές, το Κόμμα Συμμαχίας – αργότερα Barisan Nasional – αναδείχθηκε νικητής. Το κόμμα ήταν ένας συνασπισμός που σχηματίστηκε από τον Εθνικό Οργανισμό των Μαλαίων, τον Κινέζικο Σύνδεσμο της Μαλαίας και το Κογκρέσο των Ινδών της Μαλαισίας. Ο συνασπισμός κέρδισε 74 από τις 104 έδρες στην Dewan Rakyat με μόνο 51,8% των συνολικών ψήφων. Η αντιπολίτευση στο σύνολό της συγκέντρωσε 30 έδρες με 48,3% των συνολικών ψήφων.

Η πλειοψηφία του 71,1% επέτρεψε στο Κόμμα Συμμαχίας να σχηματίσει κυβέρνηση όπως επικυρώθηκε από το Σύνταγμα της Μαλαισίας.


1964[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Κόμμα Συμμαχίας κέρδισε 89 από τις συνολικά 104 έδρες στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 25 Απριλίου 1964. [3] Ήταν οι πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά την ίδρυση της Μαλαισίας.

1969[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις γενικές εκλογές στις 10 Μαΐου 1969 εξελέγησαν τα μέλη του 3ου Κοινοβουλίου της Μαλαισίας, παρότι η ψηφοφορία αναβλήθηκε μέχρι το διάστημα μεταξύ 6 Ιουνίου και 4 Ιουλίου 1970 στην Σάμπα και στο Σαραγουάκ.[3] Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν να επιστρέψει στην εξουσία το κυβερνών Κόμμα Συμμαχίας, αποτελούμενο από τον Εθνικό Οργανισμό των Μαλαίων, τον Κινέζικο Σύνδεσμο της Μαλαίας και το Κογκρέσο των Ινδών της Μαλαισίας

1974[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν μεταξύ του Σαββάτου 24 Αυγούστου και του Σαββάτου 14 Σεπτεμβρίου 1974 για τα μέλη του 4ου Κοινοβουλίου της Μαλαισίας. Ψηφοφορία διεξήχθη και στις 154 κοινοβουλευτικές περιφέρειες της Μαλαισίας, με την καθεμιά να εκλέγει ένα μέλος του Κοινοβουλίου στο Dewan Rakyat, τον κυρίαρχο οίκο του Κοινοβουλίου.[3] Πολιτειακές εκλογές πραγματοποιήθηκαν επίσης σε 360 εκλογικές περιφέρειες (εκτός από τη Σάμπα την ίδια ημέρα. Αυτή ήταν η πρώτη και μοναδική εκλογή για τον Τουν Αμπντούλ Ραζάκ ως πρωθυπουργό από τότε που διορίστηκε στη θέση το 1970 και οι πρώτες γενικές εκλογές για το Barisan Nasional, την νέα πολιτική συμμαχία που αντικατέστησε το Κόμμα Συμμαχίας με το Πανμαλαισιανό Ισλαμικό Κόμμα (PAS), το Parti Gerakan Rakyat Malaysia (PGRM) και το Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα (PPP) να αποτελούν μέρος του Barisan Nasional.


1978[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενικές εκλογές διενεργήθηκαν μεταξύ του Σαββάτου 8 Ιουλίου και του Σαββάτου 22 Ιουλίου 1978 για τα μέλη του 5ου Κοινοβουλίου της Μαλαισίας. Ήταν οι πρώτες και μοναδικές εκλογές του Χουσεΐν Ον από τότε που έγινε ο τρίτος πρωθυπουργός της χώρας το 1976. Το κόμμα του, το Barisan Nasional, αναδείχθηκε νικητής με 131 από τις 154 έδρες στη Βουλή. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 75,3%.[3]

1982[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με ποσοστό συμμετοχής 75,4% διεξήχθησαν γενικές εκλογές μεταξύ 22 Απριλίου και 26 Απριλίου 1982 για τα μέλη του 6ου Κοινοβουλίου της Μαλαισίας. Ήταν οι πρώτες εκλογές για τον Μαχαθίρ Μοχάμαντ ως Πρωθυπουργό από τον διορισμό του σε αυτή τη θέση το 1981. [4] Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για τον Barisan Nasional, ο οποίος κέρδισε 132 από τις 154 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 75,4%.

1986[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρωθυπουργός Μαχαθίρ κέρδισε και νέα εκλογική νίκη για το UMNO στις εκλογές που έγιναν στις 2-3 Αυγούστου 1986, αφήνοντας το Ισλαμικό Κόμμα της Μαλαισίας με μία έδρα. Ο συνασπισμός Barisan Nasional κατέλαβε τις 148 έδρες.[5]

1990[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επόμενες εκλογές στις 20-21 Οκτωβρίου 1990 είχαν ως αποτέλεσμα Ο συνασπισμός Barisan Nasional να κερδίσει 127 έδρες από τις συνολικά 180 της Βουλής. Το ποσοστό συμμετοχής ήταν 72,3%. Για πρώτη φορά στην εκλογική ιστορία της χώρας την κυριαρχία του Barisan Nasional αμφισβήτησσε ένας πολυεθνικός συνασπισμός. [6]

1995[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο υπό την ηγεσία του UMNO συνασπισμός Barisan Nasional κέρδισε και τις γενικές εκλογές στις 24-25 Απριλίου 1995, κερδίζοντας τις 162 από τις συνολικά 192 έδρες. Το ποσοστό συμμετοχής διαμορφώθηκε στο 68,3%.[3]

1999[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις πρώτες εκλογές που διεξήχθησαν αυθημερόν, στις 29 Νοεμβρίου 1999, κέρδισε το κυβερνών Barisan Nasional (Εθνικό Μέτωπο), με 148 έδρες. [7]

2004[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Εθνικό Μέτωπο κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό γύρω στο 64% και 198 έδρες επί συνόλου 250 στις 21 Μαρτίου 2004, οπότε εξελέγη το 11ο Κοινοβούλιο. [8]

2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι γενικές εκλογές του 2013 διεξήχθησαν στις 5 Μαΐου. [9]Ο κυβερνών συνασπισμός Barisan Nasional (BN), που κυριαρχείται από τον Εθνικό Οργανισμό των Ενωμένων Μαλαίων (UMNO) του πρωθυπουργού Νατζίμπ Ραζάκ, σχημάτισε κυβέρνηση με πλειοψηφία εδρών και ποσοστό 47,38% των ψήφων, ενώ ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης Pakatan Rakyat (PR) υπό τον Ανουάρ Ιμπραχίμ κέρδισε 50,87% των ψήφων. Παρότι το PR ενίσχυσε τη δύναμή του στο Κοινοβούλιο κατά 7 έδρες, δεν ήταν αρκετό να έχει την απαιτούμενη πλειοψηφία των 112 εδρών για να σχηματίσει κυβέρνηση.


2018[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Gill, Ranjit (1990). Of Political Bondage. Sterling Corporate Services. σελ. 40. ISBN 981-00-2136-4. 
  2. Ντίτερ Νόλεν, Florian Grotz & Christof Hartmann (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume II, p152 (ISBN 0-19-924959-8)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Dieter Nohlen· Florian Grotz· Christof Hartmann (15 Νοεμβρίου 2001). Elections in Asia and the Pacific : A Data Handbook: Volume II: South East Asia, East Asia, and the South Pacific. OUP Oxford. σελ. 152. ISBN 978-0-19-924959-6. 
  4. Milne, R. S.; Mauzy, Diane K. (1999). Malaysian Politics under Mahathir. Routledge. ISBN 0-415-17143-1.
  5. Sankaran, Ramanathan; Mohd Hamdan Adnan (1988). Malaysia's 1986 General Election: the Urban-Rural Dichotomy. Institute of Southeast Asian Studies. ISBN 981-3035-12-9.
  6. Khong, (1991) Malaysia's General Election 1990: Continuity, Change, and Ethnic Politics, p1 (ISBN 981-3035-77-3)
  7. Chin, James (2000). «A New Balance: The Chinese Vote in the 1999 Malaysian General Election». South East Asia Research 8 (3): 281–299. doi:10.5367/000000000101297299. 
  8. Lim, Hong-Hai· Ong, Kiang-Min (2006). The 2004 General Election and the Electoral Process in Malaysia. Between Consolidation and Crisis: Elections and Democracy in Five Nations in Southeast Asia. Berlin: Lit. σελίδες 147–214. 
  9. «Malaysia PM Dissolves Parliament; Elections Expected Within Weeks». Voice of America. 3 Απριλίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2018.