Εμμανουήλ Μπενάκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Ο Εμμανουήλ Μπενάκης ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής και υπουργός του 19ου και 20ού αιώνα. Ανακηρύχθηκε Εθνικός Ευεργέτης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1843 στην Ερμούπολη της Σύρου. Μετά τις σπουδές του στη Βρετανία, πήγε στην Αίγυπτο και εργάστηκε στην εταιρεία εμπορίας βάμβακος Χωρέμη στην Αλεξάνδρεια. Παντρεύτηκε την κόρη του Χωρέμη κι έτσι απέκτησε μεγάλη περιουσία. Χρημάτισε πρώτος Πρόεδρος του Επιμελητηρίου της Αλεξάνδρειας. Ήταν στενός φίλος του Βενιζέλου, με το κόμμα του οποίου εκλέχτηκε, το 1910, βουλευτής. Χρήστηκε υπουργός Ναυτιλίας, Γεωργίας, Οικονομικών και Βιομηχανίας. Το 1914 εκλέχτηκε δήμαρχος Αθηνών. Μετά την ήττα του Ε. Βενιζέλου στις εκλογές καταδιώχθηκε και βασανίστηκε. Το 1920 εξορίστηκε στο Παρίσι. Επέστρεψε λίγο αργότερα και πραγματοποίησε σημαντικές δωρεές (Σχολή νοσοκόμων Ερυθρού Σταυρού). Επίσης ήταν ιδρυτικό μέλος του Κολλεγίου Αθηνών. Εικάζεται ότι ήταν ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Ίωνα Δραγούμη.

Καρποί του γάμου του με τη θυγατέρα τού Χωρέμη, Βιργινία, ήταν η Αλεξάνδρα (1871), ο Αντώνης (1873), η Πηνελόπη (1874), ο Αλέξανδρος (1878-πέθανε 44 ετών) και η Αργίνη (1883).

Πέθανε στις 20 Ιουνίου 1929 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη. Η πολιτεία τον ανακήρυξε Εθνικό Ευεργέτη.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ελένη Γαρδίκα-Κατσιαδάκη, «H γνωριμία Eλευθερίου Bενιζέλου και Eμμανουήλ Mπενάκη», Πρακτικά Z' Διεθνούς Kρητολογικού Συνεδρίου (Pέθυμνο, 25- 31 Aυγούστου 1991, σελ. 75-85