Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος
Kostis stephanopoulos.jpg
Πρόεδρος της Eλληνικής Δημοκρατίας
Περίοδος
10 Μαρτίου 1995 – 12 Μαρτίου 2005
Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου
Κώστας Σημίτης
Κώστας Καραμανλής
Προκάτοχος Κωνσταντίνος Καραμανλής
Διάδοχος Κάρολος Παπούλιας
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 15 Αυγούστου 1926 (1926-08-15) (87 ετών)
Πάτρα, Ελλάδα
Εθνικότητα Έλληνική
Πολιτικό Κόμμα Ε.Ρ.Ε.,
Νέα Δημοκρατία,
Δημοκρατική Ανανέωση
Επάγγελμα Δικηγόρος
Υπογραφή Signature of Konstantinos Stephanopoulos.png

Ο Κωνσταντίνος (Κωστής) Στεφανόπουλος (Πάτρα, 15 Αυγούστου 1926), είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε έκτος κατά σειρά, μετά τη μεταπολίτευση του 1974 και την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος, Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1926 ήταν γιος του υπουργού Δημήτριου Στεφανοπουλου[1] και της Βρισηίδας Κων. Φιλοπούλου. Στα νεανικά του χρόνια ήταν αθλητής της κολύμβησης και της υδατοσφαίρισης, αρχικά στον ανεξάρτητο σύλλογο "Κολυμβητικός Όμιλος Γλυφάδας" και από το 1949 στον Αχιλλέα Πατρών [2].

Φοίτησε στο Λεόντειο Λύκειο και στη συνέχεια σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και από το 1954 άσκησε ενεργό δικηγορία μέχρι το 1974, ως μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών[3] .

Πολιτικός βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1958 με την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ) και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1964. Μετα την πτώση της δικτατορίας εντάχθηκε στο νεοσύστατο τότε κόμμα της Νέα Δημοκρατία. Εξελέγη μαζί της βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1974 και συμμετείχε στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως Υφυπουργός Εμπορίου. Σε επακόλουθους κυβερνητικούς μετασχηματισμούς ανέλαβε Υπουργός Εσωτερικών από το Νοέμβριο του 1974 μέχρι το Σεπτέμβριο του 1976 και Υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών (Σεπτέμβριος 1976 - Νοέμβριος 1977)[3] .

Στις εκλογές του 1977 επανεξελέγη βουλευτής Αχαΐας και ανέλαβε Υπουργός Προεδρίας της κυβέρνησης από το 1977 έως το 1981, αρχικά υπό τον Καραμανλή και στη συνέχεια υπό τον Γεώργιο Ράλλη. Στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση του 1981 ο Στεφανόπουλος επανεξελέγη βουλευτής Αχαΐας αλλά το κόμμα του έχασε τις εκλογές από το ανερχόμενο ΠΑΣΟΚ. Η ήττα οδήγησε στην παραίτηση του Ράλλη από την αρχηγία του κόμματος. Στη Βουλή που σχηματίστικε από τις εκλογές διετέλεσε Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής ομάδας και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. [3] Ήταν υποψήφιος στις εσωκομματικές εκλογές για την προεδρία της ΝΔ αλλά ηττήθηκε από τον Ευάγγελο Αβέρωφ[4] .

Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος

Ο Αβέρωφ παραιτήθηκε τον Αύγουστο του 1984 για λόγους υγείας και στις εσωκομματικές εκλογές που ακολούθησαν ο Κ. Στεφανόπουλος διεκδίκησε για άλλη μια φορά χωρίς επιτυχία την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, ηττημένος αυτή τη φορά από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Ύστερα από τις βουλευτικές εκλογές του 1985 και την επανεκλογή του ως βουλευτής Αχαΐας αποχώρησε από το κόμμα μαζι με 9 άλλους βουλευτές[5] και στις 6 Σεπτεμβρίου 1985 ίδρυσε τη Δημοκρατική Ανανέωση (ΔΗ.ΑΝΑ.). Σχολιάζοντας την αποχώρηση ο Αβέρωφ είπε την παροιμιώδη φράση "Το πρόβατο που φεύγει απ’ το μαντρί το τρώει ο λύκος".[6] Ο Στεφανόπουλος εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών στις εκλογές του 1989, ενώ παρέμεινε πρόεδρος του κόμματος αυτού μέχρι τον Ιούνιο του 1994, οπότε η ΔΗ.ΑΝΑ. ανέστειλε τη δράση της, καθώς δεν κατόρθωσε να εκπροσωπηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[3].

Ενόψει των προεδρικών εκλογών του 1995, το κόμμα της Πολιτικής Άνοιξης (ΠΟΛ.ΑΝ.) πρότεινε και στήριξε ως υποψήφιο Πρόεδρο Δημοκρατίας τον Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο, ο οποίος με τη στήριξη και του ΠΑΣΟΚ εξελέγη στις 8 Μαρτίου 1995, κατά την τρίτη ψηφοφορία, με 181 ψήφους, ως ο πέμπτος Πρόεδρος Δημοκρατίας μετά τη μεταπολίτευση του 1974 και την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος.[7]

Ο Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος διαδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στις 10 Μαρτίου 1995. Διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας για δύο συνεχόμενες θητείες από το 1995 έως το 2005, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Κάρολος Παπούλιας. Στα χρόνια της θητείας του κατάφερε να προσδώσει νέα αίγλη στο θεσμό του Προέδρου και να συγκεντρώσει πολύ μεγάλη δημοτικότητα από τον ελληνικό λαό. Διατήρησε το σεβασμό πολλών πολιτών και μετά το τέρμα της Προεδρίας του.[8] Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ήταν η πατριωτική στάση του και οι επικριτικές δηλώσεις στις οποίες προέβη έναντι του τότε προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, κατά την επίσκεψη του τελευταίου στην Ελλάδα το 1999.[9]

Έτυχε διαφόρων τιμητικών διακρίσεων και των ανωτάτων παρασήμων ξένων κρατών και είναι επίτιμος δημότης πολλών Δήμων και Κοινοτήτων της Ελλάδας.

Η επανεμφάνισή του ωστόσο στο πολιτικό προσκήνιο το Δεκέμβριο του 2011, ύστερα από πολλά έτη αποχής, με δηλώσεις στήριξης του υπηρεσιακού πρωθυπουργού Λ. Παπαδήμου, όταν υπεραμύνθηκε της ανάγκης εξάντλησης της τετραετίας και τη μη διενέργειας εκλογών [10], προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις.

Τιμές και Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πολωνία : Τάγμα του Λευκού Αετού (1996)
  • Κροατία : Μεγάλο παράσημο του βασιλιά Tomislav (1998)
  • Σλοβακία : Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λευκού διπλού Σταυρού (2000)
  • Ιταλία : Ιππότης Μεγαλόσταυρου με το μεγάλο κορδόνι του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας (2001)
  • Ιταλία : Ιππότης του Τάγματος του Χρυσού Λέοντα της Βουλής του Νασσάου (2001)
  • Νορβηγία : Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αγίου Όλαφ (2004)
  • Εσθονία : Περιδέραιο του Τάγματος του Σταυρού του Terra Mariana (1999)
  • Λετονία : Τάγμα των Τριών Αστέρων, 1η τάξη
  • Ρουμανία : Φύλλο του Τάγματος του Αστέρα της Ρουμανίας (1999)
  • Αλβανία: Ελήφθη ένα αντίγραφο του κλειδιού της πόλης των Τιράνων, με την ευκαιρία της επίσκεψης του στην Αλβανία

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κώστα Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λέξικόν των Παττρών , τόμος Β' Μ-Ω, εκ του τυπογραφείου Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτραι 1995
  2. "Αθλητικά Νέα", φύλλο 7 Μαΐου 1975, αφιέρωμα στο τμήμα υδατοσφαίρισης του Αχιλλέα Πατρών, η εφημερίδα υπάρχει στη Δημοτική βιβλιοθήκη Πατρών
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 «Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος». Διατελέσαντες Πρόεδροι. Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας. http://www.presidency.gr/?page_id=102. 
  4. «Η ιστορία της Νέας Δημοκρατίας». ΣανΣήμερα.gr. http://www.sansimera.gr/articles/473. 
  5. Μαντέλας, Γιώργος (8 Νοεμβρίου 2009). "Υστερα από κάθε ήττα ζητείται αρχηγός". Η Καθημερινή. http://www.kathimerini.gr/375633/article/epikairothta/politikh/ystera-apo-ka8e-htta-zhteitai-arxhgos. 
  6. Σαραντάκος, Νίκος. «Τα πρόβατα και το μαντρί». Προσωπικό ιστολόγιο. Νίκος Σαραντάκος. http://sarantakos.wordpress.com/2012/05/18/mantri/#more-6488. 
  7. "Εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας: Αποστολή εξετελέσθη". Ριζοσπάστης. 5 Μαρτίου 1995. http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3690713&textCriteriaClause=%2B%CE%9A%CE%A9%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%A3+%2B%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%A6%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%9F%CE%A3. 
  8. Μπίστικα, Ελένη (24 Οκτωβρίου 2012). "Παρουσία του συνετού πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας παρουσιάστηκε στην κατάμεστη αίθουσα της Παλαιάς Βουλής, το βιβλίο της Νίτσας Λουλέ «Κωστής Στεφανόπουλος, ο μοναχικός Πρόεδρος»". Η Καθημερινή. http://www.kathimerini.gr/732398/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/paroysia-toy-synetoy-prwhn-proedroy-ths-dhmokratias-paroysiasthke-sthn-katamesth-ai8oysa-ths-palaias-voylhs-to-vivlio-ths-nitsas-loyle-kwsths-stefanopoylos-o-monaxikos-proedros. 
  9. "Κ. Στεφανόπουλος: Αιχμές κατά Κλίντον". Ριζοσπάστης. 26 Μαρτίου 1999. http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=3766358&textCriteriaClause=%2B%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%A6%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%9F%CE%A3+%2B%CE%9A%CE%9B%CE%99%CE%9D%CE%A4%CE%9F%CE%9D. 
  10. Κ. Στεφανόπουλος: "Η χώρα δε χρειάζεται εκλογές"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Προκάτοχος:
Κωνσταντίνος Καραμανλής
Πρόεδρος της Δημοκρατίας Διάδοχος:
Κάρολος Παπούλιας