Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

7ο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Έμβλημα ή λογότυπο.
Είδος
Είδος Κάτω βουλή
Ηγεσία
Πρόεδρος Μάρτιν Σουλτς, ΕΣΚ
από 17 Ιανουαρίου 2012
Αντιπρόεδροι
από 14 Ιουλίου 2009
Ηγέτης του μεγαλύτερου κόμματος Ζοζέφ Ντολ, EPP
από 9 Ιανουαρίου 2007
Ηγέτης του 2ου μεγαλύτερου κόμματος Χάνες Σβόμποντα, S&D
από 17 Ιανουαρίου 2012
Δομή
Μέλη 766 ΜΕΚ
2009 European Parliament Composition.svg
Πολιτικές ομάδες

     ΕΛΚ (274)
     S&D (195)
     ALDE (85)
     Greens – EFA (58)
     ECR (56)
     EEA-BΠA (35)
     EFD (33)

     Μη εγγεγραμμένοι (30)
Επιτροπές
Εκλογή
Εκλογικό σύστημα Proportional representation (List and STV)
Τελευταία εκλογή 22–25 May 2014
Τόπος συσκέψεων
EP Strasbourg hemicycle l-gal.jpg
Ιστοσελίδα
europarl.europa.eu
Το σήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελεί το εκλεγμένο κοινοβουλευτικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκλέγεται κάθε πέντε χρόνια με άμεσες, γενικές εκλογές που διεξάγονται την ίδια περίοδο στα κράτη μέλη. Τον Ιούλιο του 2009 εξελέγη νέος Πρόεδρος του Κοινοβουλίου ο Πολωνός Γιέρζι Μπούζεκ. Εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι ο Jaume Duch Guillot.

Ρόλος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περιλαμβάνει:

  • συμμετοχή στη νομοθετική διαδικασία (νομοθετική παραγωγή),
  • κατάρτιση και έγκριση του κοινοτικού προϋπολογισμού και
  • άσκηση του δημοκρατικού ελέγχου πάνω στη δράση των κοινοτικών οργάνων, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Η Ολομέλεια του κοινοβουλίου συνέρχεται για μία εβδομάδα κάθε μήνα στο Στρασβούργο, ενώ οι συνεδριάσεις των κοινοβουλευτικών επιτροπών και έκτακτες σύνοδοι, πραγματοποιούνται στις Βρυξέλλες. Έδρα της Γενικής Γραμματείας του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου είναι το Λουξεμβούργο.

Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αντιπροσωπεύει περίπου 450 εκατομμύρια πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελείται σήμερα από 754 βουλευτές (ή μέλη). Η Συνθήκη της Λισαβόνας, προβλέπει μέγιστο αριθμό 751 ευρωβουλευτών που θα εφαρμοστεί από το 2014.

Με την ένταξη της Κροατίας, από την 1η Ιουλίου 2013, κατέστη αναγκαία μία ανακατανομή των εδρών που αντιστοιχούν σε κάθε χώρα, καθότι τίθεται παράλληλα σε ισχύ η Συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία προβλέπει μέγιστο αριθμό 751 ευρωβουλευτών έναντι 754 σήμερα και 766 που θα φθάσουν μετά την ένταξη των 12 εκλεγμένων από την Κροατία.

Οι εκλογές για την ανάδειξη των ευρωβουλευτών λαμβάνουν χώρα κάθε πέντε χρόνια, με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία που διεξάγεται την ίδια χρονική περίοδο σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει ένα ενιαίο εκλογικό σύστημα, ωστόσο έχουν προταθεί από το κοινοβούλιο κοινές αρχές για την εκλογή των ευρωβουλευτών. Σύμφωνα με τις κυριότερες από αυτές, εφαρμόζεται:

  • Η αρχή της αναλογικής εκπροσώπησης.
  • Διαίρεση της επικράτειας σε εκλογικές περιφέρειες (για χώρες που υπερβαίνουν τα 20 εκατομμύρια κατοίκων).
  • Θέσπιση ελάχιστου ορίου ψήφων 5%.
  • Θέσπιση ασυμβίβαστου και αδυναμία ταυτόχρονης συμμετοχής ενός ευρωβουλευτή σε εθνικό κοινοβούλιο.

Η κατανομή των εδρών στα κράτη μέλη, στηρίζεται εν μέρει στην πληθυσμιακή κατάσταση των χωρών, έτσι ώστε μικρότερα σε πληθυσμό κράτη να εκπροσωπούνται από λιγότερους βουλευτές. Ωστόσο, δεν τηρείται η αναλογική κατανομή με μοναδικό κριτήριο αυτό του πληθυσμού, καθώς προκειμένου να ενισχυθούν οι μικρότερες χώρες μέλη, εκπροσωπούνται από περισσότερους βουλευτές σε σχέση με τον αριθμό που αντιστοιχεί στην πληθυσμιακή τους κατάσταση. Για παράδειγμα, το Λουξεμβούργο κατέχει έξι έδρες, ενώ με βάση τον πληθυσμό της χώρας θα έπρεπε να κατέχει μόλις μία.

Σημερινή Κατανομή εδρών
Χώρα μέλος Έδρες Χώρα μέλος Έδρες
Γερμανία 99 Δανία 13
Γαλλία 74 Φινλανδία 13
Ηνωμένο Βασίλειο 73 Σλοβακία 13
Ιταλία 73 Ιρλανδία 12
Ισπανία 54 Λιθουανία 12
Πολωνία 51 Λετονία 9
Ολλανδία 26 Σλοβενία 8
Βέλγιο 22 Κύπρος 6
Τσεχία 22 Εσθονία 6
Ελλάδα 22 Λουξεμβούργο 6
Ουγγαρία 22 Μάλτα 6
Πορτογαλία 22 Παρατηρητές 1 Έδρες
Σουηδία 20 Ρουμανία 33
Αυστρία 19 Βουλγαρία 18

1. Οι χώρες παρατηρητές, έγιναν επισήμως μέλη, την 1η Ιανουαρίου 2007.

Κατανομή εδρών από το 2014
Χώρα μέλος Έδρες Χώρα μέλος Έδρες
Γερμανία 96 Δανία 13
Γαλλία 74 Φινλανδία 13
Ηνωμένο Βασίλειο 73 Σλοβακία 13
Ιταλία 73 Κροατία 11
Ισπανία 54 Ιρλανδία 11
Πολωνία 51 Λιθουανία 11
Ρουμανία 32 Λετονία 8
Ολλανδία 26 Σλοβενία 8
Βέλγιο 21 Κύπρος 6
Τσεχία 21 Εσθονία 6
Ελλάδα 21 Λουξεμβούργο 6
Ουγγαρία 21 Μάλτα 6
Πορτογαλία 21 Παρατηρητές 1 Έδρες
Σουηδία 20
Αυστρία 18
Βουλγαρία 17

1. Οι χώρες παρατηρητές, έγιναν επισήμως μέλη, την 1η Ιανουαρίου 2007.

Πολιτικές ομάδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου οργανώνονται σε πολιτικές ομάδες πολυεθνικού χαρακτήρα και δεν ανήκουν σε εθνικούς συνασπισμούς ή εθνικές αντιπροσωπείες. Σήμερα υπάρχουν συνολικά επτά ομάδες, οι οποίες χαρακτηρίζονται από συγκεριμένες πολιτικές και ιδεολογικές τοποθετήσεις, αν και κανένας βουλευτής δεν δεσμεύεται να ακολουθήσει αυστηρά μία πολιτική γραμμή. Μία μειοψηφία μη εγγεγραμμένων βουλευτών, δεν ανήκει σε καμία πολιτική ομάδα. Η σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως διαμορφώθηκε μετά τις Ευρωεκλογές του 2009 φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

Η Ευρωβουλή όπως διαμορφώθηκε τον Ιούλιο του 2009
Πολιτική ομάδα Έδρες
Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (Ομάδα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) (Χριστιανοδημοκράτες) (ΕΛΚ) 265
Ομάδα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΕΣΚ) 184
Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ΣΦΔ) 84
Οι Πράσινοι-Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία(Π-ΕΕΣ) 55
Ομάδα των Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (ECR) 55
Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά/Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών 35
Ευρώπη της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας (EFD) 30
Μη εγγεγραμμένοι 28

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άποψη από το εσωτερικό του κτιρίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο.

Πρόδρομος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπήρξε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), που ιδρύθηκε το 1951, μεταξύ της Γαλλίας, της Δυτικής Γερμανίας, της Ιταλίας, του Βελγίου, του Λουξεμβούργου και της Ολλανδίας. Για πρώτη φορά συνεδρίασε το Σεπτέμβριο του 1952 σχετικά με θέματα συνεργασίας αποκλειστικά στον τομέα του άνθρακα και του χάλυβα. Με δεδομένη την επιτυχία της ΕΚΑΧ, οι ίδιες χώρες ενοποίησαν περισσότερους τομείς της οικονομίας τους και το 1957, με τη Συνθήκη της Ρώμης, ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (EΥΡATOM) και η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ). Το 1967, τα όργανα των τριών Κοινοτήτων συγχωνεύτηκαν και από τότε υπάρχει ένα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]