Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα
Ε.Λ.Κ.
EPP logo.png
Ηγέτης Βίλφριντ Μάρτενς
Γενικός Γραμματέας Αντόνιο Λόπεθ-Ιστουρίθ Ουάιτ
Ιδρύθηκε 8 Ιουλίου 1976
Ιδεολογία Φιλελεύθερος συντηρητισμός
Χριστιανοδημοκρατία
Πολιτική θέση Κεντροδεξιά
Διεθνής προσχώρηση Διεθνής Ένωση Δημοκρατικών
Ομάδα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (Ομάδα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου)
Επίσημα χρώματα Μπλε και Χρυσό
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
269 / 754
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
13 / 27
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
13 / 27
Ιστοσελίδα
epp.eu
Πολιτικό σύστημα Ευρωπαϊκής Ένωσης
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές


Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), είναι ένα κεντρο-δεξιό Ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα που υποστηρίζει την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ιδρύθηκε το 1976 και διέπεται από τις ιδεολογικές αρχές της χριστιανο-δημοκρατίας, του συντηρητισμού και του κοινωνικού φιλελευθερισμού. Το ΕΛΚ είναι το μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999 και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο από το 2002 αφού κατέχει την πλειοψηφία των εθνικών αντιπροσώπων των Κρατών Μελών σε όλα τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Αποτελείται από εθνικά πολιτικά κόμματα τα οποία στο σύνολό τους είναι 73 και προέρχονται από 39 Ευρωπαϊκές χώρες. Επί του παρόντος συμπεριλαμβάνει 15 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων από χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 6 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Στην πολιτική οικογένεια του ΕΛΚ ανήκουν 13 επίτροποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου της), ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και τα 270 μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΕΛΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Στο ΕΛΚ συμμετέχουν μερικά από τα μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα της Ευρώπης, όπως η Ένωση Χριστιανοδημοκρατών στην Γερμανία (CDU), το Γαλλικό Λαϊκό Κίνημα (UMP, το Λαϊκό Κόμμα της Ισπανίας (PP), η Πλατφόρμα Πολιτών της Πολωνίας (PO), καθώς και πολιτικά κόμματα σχεδόν από κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο ΕΛΚ δεν συμμετέχει κάποιο πολιτικό κόμμα από το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς το Συντηρητικό Κόμμα του Ηνωμένου Βασιλείου δεν συμφωνεί με τις πολιτικές του ΕΛΚ για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και προχώρησε στην ίδρυση της Συμμαχίας των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών το 2009.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του, το ΕΛΚ είναι «η πολιτική οικογένεια της κεντρο-δεξιάς, η οποία έχει τις ρίζες της στην ιστορία και τον πολιτισμό της Ευρωπαϊκής ηπείρου και υπήρξε πρωτοπόρος της Ευρωπαϊκής ιδέας από τις πρώτες στιγμές της σύλληψής της».

Το ΕΛΚ ιδρύθηκε στις 8 Ιουλίου 1976 στο Λουξεμβούργο με πρωτοβουλία του τότε Βέλγου Πρωθυπουργού, Jean Seitlinger, του Leo Tindemans, ο οποίος και εκλέγηκε ως ο πρώτος Πρόεδρος του ΕΛΚ και του μετέπειτα πρωθυπουργού του Βελγίου, Wilfried Martens, ο οποίος επίσης εκλέγηκε Πρόεδρος του ΕΛΚ.

Πριν από την ίδρυση του ΕΛΚ προϋπήρχαν διάφοροι κεντροδεξιοί πολιτικοί σχηματισμοί που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως οι προκάτοχοι του ΕΛΚ. Για παράδειγμα, για αρκετούς η ιστορία του ΕΛΚ περνάει μέσα από τις Nouvelles Equipes International που ιδρύθηκαν το 1946 (κατ’ άλλους το 1948) και μετέπειτα από την Ευρωπαϊκή Ένωση Χριστιανοδημοκρατών που ιδρύθηκε το 1965, ενώ ο πιο μακρινός πολιτικός του πρόγονος είναι η Secretariat International des partis democratiques d’inspiration Chretienne που ιδρύθηκε το 1925.

Μια σημαντική εξέλιξη στην ιστορία του ΕΛΚ, πραγματοποιήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990', όταν ο Φινλανδός πολιτικός, Sauli Niinisto, διαπραγματεύθηκε την συγχώνευση της Ευρωπαϊκής Δημοκρατικής Ένωσης (EDU), της οποίας διετελούσε Πρόεδρος, με το ΕΛΚ. Τον Οκτώβριο του 2002, η Ευρωπαϊκή Δημοκρατική Ένωση έπαψε να λειτουργεί ως πολιτική οργάνωσης, αφού προηγουμένως είχε επίσημα απορροφηθεί από το ΕΛΚ, σε μια ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Estoril, στην Πορτογαλλία. Προς αναγνώριση των προσπαθειών του, ο Sauli Niinisto, ανακηρύχθηκε σε Επίτιμο Πρόεδρο του ΕΛΚ την ίδια χρονιά.

Κατά την διάρκεια των 37 χρόνων ζωής του ΕΛΚ, το κόμμα ύπηρέτησαν πέντε Προέδροι.

Leo Tindermans (1976-1985)
Piet Bukman (1985-1987)
Jackues Santer (1987-1990)
Wilfried Martens (1990-2013)
Joseph Daul (2013-  

Πλατφόρμα και Μανιφέστο του ΕΛΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολιτικό μανιφέστο και Πλατφόρμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε Συνέδριό του το 2012 στο Βουκουρέστι, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα ανανέωσε την πολιτική του πλατφόρμα μετά από 20 χρόνια (συνέδριο του ΕΛΚ, Αθήνα 1992) και ενέκρινε το πολιτικό μανιφέστο στο οποίο συνοψίζονται οι βασικές αξίες και τις πολιτικές του ΕΛΚ. Οι κυριότερες από αυτές είναι:

  • Η ελευθερία ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα
  • Ο σεβασμός στις παραδόσεις
  • Αλληλεγγύη σε όσους βρίσκονται σε ανάγκη, οι οποίοι με τη σειρά τους θα πρέπει να καταβάλλουν προσπάθειες για να βελτιώσουν την κατάστασή τους
  • Η διασφάλιση υγιών δημοσίων οικονομικών
  • Η διατήρηση ενός υγιούς περιβάλλοντος
  • Η επικουρικότητα
  • Η Πλουραλιστική δημοκρατία και η κοινωνική οικονομία της αγοράς

Το μανιφέστο περιγράφει επίσης τις προτεραιότητες του ΕΛΚ για την ΕΕ, όπως:

  • Μια πραγματική Ευρωπαϊκή Πολιτική Ένωση
  • Άμεση εκλογή του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
  • Ολοκλήρωση της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς
  • Προώθηση του θεσμού της οικογένειας, βελτίωση της εκπαίδευσης και της υγείας
  • Ενίσχυση της κοινής πολιτικής για τη μετανάστευση και το άσυλο και την ένταξη των μεταναστών
  • Συνέχιση της διεύρυνσης της ΕΕ, ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας και ειδικές σχέσεις με τις χώρες που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να ενταχθούν στην ΕΕ
  • Καθορισμός μιας πραγματικά κοινής ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ
  • Ενίσχυση των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων

Εκλογικό Μανιφέστο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εκλογικό μανιφέστο του κόμματος ψηφίστηκε στο συνέδριο του 2009, στη Βαρσοβία και αποτέλεσε το κεντρικό πολιτικό κείμενο του κόμματος στις Ευρωεκλογές της ίδιας χρονιάς. Μέσα από το μανιφέστο του 2009, το ΕΛΚ υποστηρίζει:

  • Τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας: με μεταρρυθμίσεις και νέες επενδύσεις στην εκπαίδευση, δια βίου μάθηση και απασχόληση με σκοπό τη δημιουργία ίσων ευκαιριών για όλους.
  • Την αποφυγή του προστατευτισμού: οι δημοσιονομικές και νομισματικές πολιτικές πρέπει να είναι συντονισμένες.
  • Την αύξηση της διαφάνειας και την επιτήρηση των χρηματο-οικονομικών αγορών.
  • Την πρωτοπορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην πράσινη ενέργεια και τεχνολογία.
  • Την αύξηση του ποσοστού των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο 20% τουλάχιστον του συνόλου της καταναλισκώμενης ενέργειας έως το 2020.
  • Την φιλική προς την οικογένεια, ευέλικτη ρύθμιση των όρων εργασίας για τους εργαζόμενους γονείς: μέσω αποτελεσματικότερης φροντίδας για τα παιδιά και καλύτερες συνθήκες στέγασης, δημοσιονομικών πολιτικών φιλικών προς την οικογένεια και ευνοϊκότερη ρύθμιση των ωρών εργασίας για τους εργαζόμενους γονείς.
  • Την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής οικονομίας: η Ευρώπη πρέπει να προσελκύει ειδικευμένο εργατικό δυναμικό από τον υπόλοιπο κόσμο ώστε η οικονομίας της να γίνει πιο ανταγωνιστική, πιο δυναμική οικονομία γνώσης.

Δομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προεδρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πρόεδρος του ΕΛΚ είναι ο πρώην Πρωθυπουργός του Βελγίου Wilfried Martens, οποίος επανεκλέχθηκε τον Οκτώβριο του 2012 από το Συνέδριο του Βουκουρεστίου για θητεία 3 ετών. Ο Wilfried Martens εκλέγεται Πρόεδρος του ΕΛΚ από το 1990. Από το 2012, την Προεδρεία του ΕΛΚ αποτελούν οι:

Πολιτική Συνέλευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε κάθε Πολιτική Συνέλευση το ΕΛΚ καθορίζει τις πολιτικές θέσεις του κόμματος. Στις πολιτικές Συνελεύσεις λαμβάνονται αποφάσεις για διάφορα θέματα. Για παράδειγμα, εξετάζονται αιτήσεις κομμάτων που επιθυμούν να ενταχθούν στην οικογένεια του ΕΛΚ, τίθενται οι κατευθυντήριες γραμμές της πολιτικής που θα ακολουθήσει το ΕΛΚ σε διάφορα ζητήματα και συζητείται επίσης ο προϋπολογισμός του κόμματος. Η Πολιτική Συνέλευση απαρτίζεται από αντιπροσώπους των κομμάτων – μελών του ΕΛΚ και συνέρχεται τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο.

Το Ανώτατο Συνέδριο του ΕΛΚ (Congress)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόκειται για το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων του ΕΛΚ και σ’ αυτό συμμετέχουν εκπρόσωποι των μελών του ΕΛΚ, αλλά και των συνδεδεμένων μελώ και διάφορων συλλόγων. Σύμφωνα με το καταστατικού του ΕΛΚ, το Συνέδριο πρέπει να συγκαλείται μια φορά κάθε τρία χρόνια, αλλά συνήθως πραγματοποιείται και ενόψει ευρωεκλογών. Στο παρελθόν έχουν πραγματοποιηθεί ωστόσο και έκτακτα συνέδρια. Στο Συνέδριο αυτό ανωτάτου επιπέδου, εκλέγεται η Προεδρία του ΕΛΚ (κάθε τρία χρόνια), ενώ λαμβάνονται σημαντικές αποφάσεις. Το τελευταίο συνέδριο του ΕΛΚ πραγματοποιήθηκε στο Βουκουρέστη της Ρουμανίας, τον Οκτώβριο του 2012. Το επόμενο συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας τέλη Φεβρουαρίου/αρχές Μαϊου του 2014 ενόψει των ευρωεκλογών του 2014, όπου θα ξεκινήσει και η προεκλογική εκστρατεία του ΕΛΚ.


Δραστηριότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΕΛΚ δραστηριοποιείται στους κυριότερους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έπειτα από πρόσκληση του Προέδρου του ΕΛΚ, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς και όλοι οι πρόεδροι των εθνικών κομμάτων που ανήκουν στην πολιτική οικογένεια του ΕΛΚ, συνεδριάζουν μερικές ώρες πριν από την Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να συζητήσουν και να προετοιμάσουν τις κοινές θέσεις τους.

Το ΕΛΚ διοργανώνει συχνά υπουργικές συναντήσεις των μελών του πριν από τις συνόδους του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι υπουργικές συναντήσεις λαμβάνουν συνήθως χώρα στα κεντρικά γραφεία του ΕΛΚ. Το κόμμα διοργανώνει στο σύνολο τους 12 υπουργικές συναντήσεις:

  • Εξωτερικών Υποθέσεων
  • Οικονομίας
  • Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων
  • Άμυνας
  • Γεωργίας
  • Περιβάλλοντος
  • Δικαιοσύνης
  • Εσωτερικών Υποθέσεων
  • Γενικών Υποθέσεων
  • Μεταφορών
  • Ενέργειας
  • Aνταγωνιστικότητας (βιομηχανίας και η Ενιαίας αγοράς)

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις το ΕΛΚ διοργανώνει ad hoc συναντήσεις με τους Επιτρόπους που ανήκουν στην πολιτική του οικογένεια, τους οποίους ενίοτε καλέι και στις Συνόδους Κορυφής του ΕΛΚ ή στις υπουργικές συναντήσεις.

Μετά την επικύρωση της Συνθήκης της Λισσαβώνας, το ΕΛΚ είναι υπεύθυνο για τη διοργάνωση εκλογικών εκστρατειών για τις Ευρωεκλογές. Σύμφωνα με το κείμενο της Συνθήκης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να λάβει υπόψιν του το αποτέλεσμα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν προτείνει τον υποψήφιο για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επομένως τα Ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα έχουν τη διακριτική ευχέρεια να προτείνουν εκ των προτέρων τον υποψήφιο που προτιμούν για Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σύσκεψη κορυφής του 2011

Το ΕΛΚ κατέχει την προεδρία δύο εκ των κυριοτέρων Ευρωπαϊκών Θεσμών: στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή προεδρεύει ο Jose Manuel Barroso (PSD), ενώ στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προεδρεύει ο Herman van Rompuy (CD&V) – ο οποίος χρίστηκε υποψήφιος από το ΕΛΚ ως ο πρώτος μόνιμος πρόεδρός του.

Ευρωπαϊκό Συμβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την παρούσα περίοδο, οι 13 από τους 28 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ανήκουν στο ΕΛΚ:

Ευρωπαϊκή Επιτροπή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΕΛΚ κατά τη διάρκεια των Ευρωεκλογών του 2009, επανέχρισε τον Jose Manuel Barroso ως υποψήφιο για την επανεκλογή του στη θέση του Προέδρου της Επιτροπής, στην περίπτωση που το κόμμα κέρδιζε της εκλογές. Τό χρίσμα του δόθηκε τον Απρίλιο του 2009 στο συνέδριο του ΕΛΚ στη Βόννη. Το ΕΛΚ τελικά κέρδισε τις εκλογές, η υποψηφιότητα του Jose Manuel Barroso εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικύρωσε με απόλυτη πλειοψηφία τη δεύτερη θητεία του Jose Manuel Barroso ως Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Τον Νοέμβριο του 2009, oΖοζέ Μανουέλ Μπαρόζο προέβη στην ανακοίνωση του νέου κολλεγίου των επιτρόπων (Barroso II Commission) η οποία συμπεριλαμβάνει 13 επιτρόπους (από το σύνολο των 27) που προέρχονται από το ΕΛΚ. Τον Ιανουάριο του 2010 η Ρουμιάνα Γέλεβα αντικαταστάθηκε από την Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα.

Οι Επίτροποι που ανήκουν στο ΕΛΚ είναι οι εξής:


Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το ΕΛΚ έχει τη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα με 269 Ευρωβουλευτές. Σε κάθε Ευρωεκλογές, υποψήφιοι εκλεγμένοι με λίστα από τα πολιτικά κόμματα που είναι μέλη του ΕΛΚ υποχρεούνται να προσχωρήσουν την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΕΛΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στην παρούσα σύνοδο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η Ομάδα του ΕΛΚ είναι η μόνη από τις Κοινοβουλευτικές ομάδες που περιλαμβάνει Ευρωβουλευτές από όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με το καταστατικό του ΕΛΚ, ο Προεδρεύων της κοινοβουλευτικής Όμάδας του ΕΛΚ είναι ταυτόχρονα και ex officio Αντιπρόεδρος του κόμματος. Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΕΛΚ είναι ο Ζοζέφ Ντολ.

Πέρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΕΛΚ, μέσω των μελών του, έχει επίσης 6 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων από χώρες που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα είναι οι:

Το ΕΛΚ έχει επίσης κοινοβουλευτικές ομάδες στις κοινοβουλευτικές συνελεύσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης (με Πρόεδρο τον Luca Volonte – Ιταλία, UDC) και του ΟΑΣΕ (με Πρόεδρο τον Walburga Habsburg Douglas – Σουηδία, MSP).

Τα τελευταία χρόνια, το ΕΛΚ αναπτύσσει διμερείς σχέσεις με τα κυριότερα συντηρητικά κόμματα παγκοσμίως. Λόγω του ισχυρού Ευρωατλαντικού του προσανατολισμού, το ΕΛΚ δινει ιδιαίτερη βαρύτητα στις διεθνείς του δραστηριότητες στη Βόρεια Αμερική. Για τον λόγο αυτό, το ΕΛΚ έχει στενούς δεσμούς με το Διεθνές Ρεπουμπλικανικό Ινστιτούτο (IRI). Τέλος, το ΕΛΚ είναι η Ευρωπαϊκή πτέρυγα των δύο κεντροδεξιών παγκόσμιων οργανισμών – Christian Democrat International (CDI) και International Democrat Union (IDU). Το ΕΛΚ είναι επίσης μέλος της European Movement international.

Σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΕΛΚ έχει στενές σχέσεις με το Διεθνές Ρεπουμπλικανικό Ινστιτούτο (IRI), μια οργάνωση που χρηματοδοτείται από την αμερικανική κυβέρνηση, ειδικά για την προώθηση της δημοκρατίας και τον εκδημοκρατισμό.

Το 2008, στις εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Πρόεδρος του ΕΛΚ Βίλφριντ Μάρτενς στήριξε την υποψηφιότητα του γερουσιαστή Τζον Μακέιν για την προεδρία των Η.Π.Α. ( Ο Τζον Μακέιν είναι Πρόεδρος του IRI από το 1993). Μάλιστα, το 2011, Μάρτενς και Μακέιν είχαν προβεί σε κοινές δηλώσεις στον Τύπο εκφράζοντας τις ανησυχίες τους για την πολιτική κατάσταση στην Ουκρανία και τα πολιτικά κίνητρα πίσω από την προσαγωγή στη δικαιοσύνη της πρώην πρωθυπουργού της Ουκρανίας, Γιούλια Τιμόσενκο.


Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα από την αναθεώρηση του 2008 στον Ευρωπαϊκό κανονισμό περί λειτουργίας των Ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων που επέτρεψε τη σύσταση Ευρωπαϊκών ερευνητικών ινστιτούτων υπαγόμενων στα Ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα, το ΕΛΚ ίδρυσε την ίδια χρονιά το επίσημο πολιτικό ίδρυμα μελετών του, το Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών (Centre for European Studies – CES). To CES περιλαμβάνει ως μέλη τα κυριότερα εθνικά πολιτικά ιδρύματα μελετών που υπάγονται στα πολιτικά κόμματα της Ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς: Konrad Adenauer Foundation (CDU), Hanns Seidel Foundation (CSU), Foundation for Analysis and Social Studies (PP), Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής (ΝΔ), Jarl Hjalmarson Foundation (MOD), the Political Academy of the Austrian People's Party (ÖVP) και άλλα. Κατά τη διάρκεια των Ευρωεκλογών του 2009 το CES διοργάνωσε την επιτυχημένη διαδικτυακή πολιτική εκστρατεία tellbarroso.eu για να υποστηρίξει τον Jose Manuel Barroso, τον υποψήφιο του ΕΛΚ για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.


Οργανώσεις που συνδέονται με το ΕΛΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα συνδέεται με διάφορες οργανώσεις, οι οποίες έχουν έντονη δράση. Συχνά διοργανώνουν σεμινάρια, φόρουμ συζητήσεων, προβαίνουν σε δημοσιεύσεις και σε άλλες δραστηριότητες. Αυτές οι ενώσεις είναι:

Ένωση Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της Ευρώπης (SME Europe)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόκειται για την επίσημη οργάνωση των επιχειρήσεων του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Κύριος στόχος της οργάνωσης αυτής είναι η διαμόρφωση της πολιτικής της ΕΕ, ούτως ώστε αυτή να είναι πιο φιλική προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η σημασία του έργου της Ένωσης Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της Ευρώπης είναι πολύ μεγάλη, αφού οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θεωρούνται η βασική κινητήρια δύναμη για την αειφόρο απασχόληση, την ανάπτυξη και την ευημερία.

Κορυφαία προτεραιότητα της οργάνωσης είναι να μεταρρυθμίσει το νομικό πλαίσιο για τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις σε όλη την Ευρώπη, καθώς και να προωθήσει - υποστηρίξει τα συμφέροντα των μικρών και μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεων, οι οποίες αποτελούν την κινητήρια δύναμη της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Η Ένωση Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της Ευρώπης ιδρύθηκε το Μάιο του 2012 από τρία μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: τους Paul Rübig, Nadezhda Neynsky και Bendt Bendtsen. Η Ένωση Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της Ευρώπης θα βρίσκεται στο κέντρο της πολιτικής εκστρατείας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2014, στοχεύοντας καθαρά σε στρατηγικές για τη διαχείριση και την υπέρβαση της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη.

Ευρωπαίοι Δημοκράτες Φοιτητές (EDS)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόκειται για τη φοιτητική οργάνωση του ΕΛΚ. Από την ίδρυσή της το 1961, η ευρωπαϊκή φοιτητική οργάνωση EDS φέρνει σε επαφή φοιτητές και νέους πολιτικούς ηγέτες από όλη την Ευρώπη, προάγοντας την αδελφοσύνη και την συνεργασία μεταξύ των φοιτητών της Ευρώπης. Η φοιτητική οργάνωση «Ευρωπαίοι Δημοκράτες Φοιτητές» δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην προώθηση αξιών όπως η ελευθερία, η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Με επικεφαλής τον Juraj Antal, το EDS αποτελείται από 40 οργανώσεις-μέλη, που αντιπροσωπεύουν περίπου 1.600.000 μαθητές και νέους σε ολόκληρη την ήπειρο, ενώ εκπροσωπείται σε 31 χώρες. Κάθε χρόνο η φοιτητική οργάνωση EDS διοργανώνει πληθώρα σεμιναρίων και εκστρατειών, ενώ δημοσιεύει τακτικά το περιοδικό "Bullseye" δίνοντας φωνή στους νέους της Ευρώπης.


Ευρωπαϊκή Ένωση Ηλικιωμένων (ESCU)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιδρύθηκε στη Μαδρίτη το 1995 και υπό την ηγεσία του Bernhard Worms, αποτελεί τη μεγαλύτερη πολιτική οργάνωση ηλικιωμένων στην Ευρώπη.

Η "Ευρωπαϊκή Ένωση Ηλικιωμένων" (ESCU) εκπροσωπείται σε 26 χώρες με 45 οργανώσεις και περίπου 500.000 μέλη. Είναι αφοσιωμένη στην προώθηση των δικαιωμάτων των ευρωπαίων ηλικιωμένων πολιτών και στην εξασφάλιση της συμμετοχής τους στην κοινωνία. Μεταξύ άλλων, κάποιοι από τους βασικότερους στόχους της ESCU είναι η προώθηση του ρόλου των ηλικιωμένων στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, η καταπολέμηση των διακρίσεων εις βάρος των ηλικιωμένων, η προώθηση του εθελοντισμού και ο διαγενεαλογικός διάλογος.

Ένωση Χριστιανοδημοκρατικών Συνδικάτων (EUCDW)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ένωση Χριστιανοδημοκρατικών Συνδικάτων (EUCDW) αποτελεί την οργάνωση εργαζομένων του ΕΛΚ με 24 οργανώσεις-μέλη από 18 διαφορετικές χώρες.

Ως η επίσημα αναγνωρισμένη ένωση συνδικάτων του ΕΛΚ, η EUCDW υπό την ηγεσία του ευρωβουλευτή κ. Elmar Brok, έχει ως βασικούς στόχους: την άσκηση πίεσης για πολιτική ενοποίηση μιας δημοκρατικής Ευρώπης, την προώθηση του ΕΛΚ στη βάση της χριστιανικής κοινωνικής διδασκαλίας, την εκπροσώπηση και υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων και περισσότερη συνεργασία με τους εργαζόμενους και τους εκπροσώπους τους για την υλοποίηση του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου. Ως εκ τούτου, τα τελευταία χρόνια η Ένωση Χριστιανοδημοκρατικών Συνδικάτων καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες για τον επηρεασμό της πολιτικής περί απασχόλησης και για την υπεράσπιση του ιδεώδους μια αδιαίρετης Ευρώπης της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ένωση Γυναικών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόµµατος ( EPP Women)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ένωση Γυναικών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόµµατος( EPP Women) αναγνωρίζεται από το ΕΛΚ ως o επίσημος σύνδεσμος των γυναικών από κάθε κόμμα-μέλος της πολιτικής οικογένειας του ΕΛΚ.

Πάνω από 40 οργανώσεις-μέλη συμμετέχουν στην Ένωση Γυναικών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόµµατος, από κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και πέραν αυτής. Η Ένωση Γυναικών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόµµατος, με επικεφαλής την κ. Doris Pack, προωθεί τη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική ζωή της Ευρώπης, όπως προωθεί επίσης σημαντικά ζητήματα που απασχολούν όλες τις γυναίκες.

Η Νεολαία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (YEPP)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Νεολαία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (YEPP) με πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη, έχει δικό της καταστατικό, δικό της το πολιτικό πρόγραμμα και εκλεγμένους αντιπροσώπους. Μέλη του YEPP αποτελούν οι διάφορες οργανώσεις νεολαίας των εθνικών κομμάτων-μελών του ΕΛΚ.

Ο σκοπός των 51 οργανώσεων-μελών του YEPP, καθώς και του YEPP είναι να προσφέρει στους νέους μια οδό, προκειμένου να μπορούν να επηρεάζουν τη διαμόρφωση των κοινωνιών τους με δημοκρατικά μέσα, καθοδηγούμενοι από τις ιδέες της κεντροδεξιάς και τις Χριστιανοδημοκρατικές αξίες. Μέσω των οργανώσεων - μελών του, το YEPP συγκεντρώνει μεταξύ ενός και δύο εκατομμύρια νέους ανθρώπους σε 38 χώρες της Ευρώπης. Το γεγονός αυτό καθιστά το YEPP, τη μεγαλύτερη νεολαία πολιτικού κόμματος στην Ευρώπη.


Μέλη του ΕΛΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Flag of Austria.svg Αυστρία


Βέλγιο Βέλγιο


Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία


Flag of France.svg Γαλλία


Γερμανία Γερμανία


Flag of Denmark.svg Δανία


Flag of Greece.svg Ελλάδα


Εσθονία Εσθονία


Flag of Hungary.svg Ουγγαρία


Flag of Ireland.svg Ιρλανδία


Flag of Spain.svg Ισπανία


Flag of Italy.svg Ιταλία


Κροατία Κροατία


Κύπρος Κύπρος


Flag of Latvia.svg Λετονία


Flag of Lithuania.svg Λιθουανία


Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο


Μάλτα Μάλτα


Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία


Flag of Poland.svg Πολωνία


Flag of Portugal.svg Πορτογαλία


Ρουμανία Ρουμανία


Σλοβακία Σλοβακία


Σλοβενία Σλοβενία


Σουηδία Σουηδία


Τσεχία Τσεχία


Φινλανδία Φινλανδία


Αντεπιστέλλοντα μέλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΠΓΔΜ Π.Γ.Δ.Μ.


Νορβηγία Νορβηγία


Σερβία Σερβία


Ελβετία Ελβετία


Εθνικά Κόμματα με την ιδιότητα του Παρατηρητή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αλβανία Αλβανία


Αρμενία Αρμενία


Λευκορωσία Λευκορωσία


Βοσνία-Ερζεγοβίνη Βοσνία και Ερζεγοβίνη


Φινλανδία Φινλανδία


Γεωργία Γεωργία


Flag of Italy.svg Ιταλία


Μολδαβία Μολδαβία


Νορβηγία Νορβηγία


Άγιος Μαρίνος Άγιος Μαρίνος


Σερβία Σερβία


Flag of Turkey.svg Τουρκία


Ουκρανία Ουκρανία