Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα

Πίνακας περιεχομένων

1 Γενικά
2 Ιστορία
3 Το Μανιφέστο του ΕΛΚ
4 Δομή
- 4.1 Οργάνωση
- 4.2 Δραστηριότητα
5 Θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης
6 Πέρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση
7 Εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων που είναι μέλη του ΕΛΚ
- 7.1 Ευρωπαϊκοί Θεσμοί
8 Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών
9 Μέλη
10 Αντεπιστέλλοντα μέλη
11 Εθνικά Κόμματα με την ιδιότητα του Παρατηρητή

[Επεξεργασία] Γενικά

Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), είναι ένα κεντρο-δεξιό Ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα που υποστηρίζει την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ιδρύθηκε το 1976 και διέπεται από τις ιδεολογικές αρχές της χριστιανο-δημοκρατίας, του συντηρητισμού και του φιλελευθερισμού. Το ΕΛΚ είναι το μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα σε Ευρωπαϊκό επίπεδο αφού κατέχει την πλειοψηφία των εθνικών αντιπροσώπων των Κρατών Μελών σε όλα τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Αποτελείται από εθνικά πολιτικά κόμματα τα οποία στο σύνολό τους είναι 73 και προέρχονται από 39 Ευρωπαϊκές χώρες. Επί του παρόντος συμπεριλαμβάνει 15 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων από χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 6 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Στην πολιτική οικογένεια του ΕΛΚ ανήκουν 13 επίτροποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου της), ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και τα 265 μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΕΛΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

[Επεξεργασία] Ιστορία

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του, το ΕΛΚ είναι «η πολιτική οικογένεια της κεντρο-δεξιάς, η οποία έχει τις ρίζες της στην ιστορία και τον πολιτισμό της Ευρωπαϊκής ηπείρου και υπήρξε πρωτοπόρος της Ευρωπαϊκής ιδέας από τις πρώτες στιγμές της σύλληψής της». Η ιστορία του ΕΛΚ περνάει μέσα από τις Nouvelles Equipes International που ιδρύθηκαν το 1946 (κατ’ άλλους το 1948) και μετέπειτα από την Ευρωπαϊκή Ένωση Χριστιανοδημοκρατών που ιδρύθηκε το 1965, ενώ ο πιο μακρινός πολιτικός του πρόγονος είναι η Secretariat International des partis democratiques d’inspiration Chretienne που ιδρύθηκε το 1925.

[Επεξεργασία] Το Μανιφέστο του ΕΛΚ

Το εκλογικό μανιφέστο του κόμματος ψηφίστηκε στο συνέδριο του 2009, στη Βαρσοβία και αποτέλεσε το κεντρικό πολιτικό κείμενο του κόμματος στις Ευρωεκλογές της ίδιας χρονιάς. Μέσα από το μανιφέστο του 2009, το ΕΛΚ υποστηρίζει:

Τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας: με μεταρρυθμίσεις και νέες επενδύσεις στην εκπαίδευση, δια βίου μάθηση και απασχόληση με σκοπό τη δημιουργία ίσων ευκαιριών για όλους.
Την αποφυγή του προστατευτισμού: οι δημοσιονομικές και νομισματικές πολιτικές πρέπει να είναι συντονισμένες.
Την αύξηση της διαφάνειας και την επιτήρηση των χρηματο-οικονομικών αγορών.
Την πρωτοπορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην πράσινη ενέργεια και τεχνολογία.
Την αύξηση του ποσοστού των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο 20% τουλάχιστον του συνόλου της καταναλισκώμενης ενέργειας έως το 2020.
Την φιλική προς την οικογένεια, ευέλικτη ρύθμιση των όρων εργασίας για τους εργαζόμενους γονείς: μέσω αποτελεσματικότερης φροντίδας για τα παιδιά και καλύτερες συνθήκες στέγασης, δημοσιονομικών πολιτικών φιλικών προς την οικογένεια και ευνοϊκότερη ρύθμιση των ωρών εργασίας για τους εργαζόμενους γονείς.
Την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής οικονομίας: η Ευρώπη πρέπει να προσελκύει ειδικευμένο εργατικό δυναμικό από τον υπόλοιπο κόσμο ώστε η οικονομίας της να γίνει πιο ανταγωνιστική, πιο δυναμική οικονομία γνώσης.

[Επεξεργασία] Δομή

[Επεξεργασία] Οργάνωση

Ο Πρόεδρος του ΕΛΚ είναι ο πρώην Πρωθυπουργός του Βελγίου Wilfried Martens, οποίος επανεκλέχθηκε τον Δεκέμβριο του 2009 από το Συνέδριο της Βόννης για θητεία 3 ετών. Στο ίδιο συνέδριο, οι Επίτροποι Antonio Tajani (PdL) και Michel Barnier (UMP), καθώς επίσης και οι Jyrki Katainen (αναπληρωτής πρωθυπουργός της Φιλανδίας - KOK), Vicro Orban (Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας - Fidesz), Peter Hintze (υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας - CDU), Enda Kenny (Πρωθυπουργός της Ιρλανδίας - Fine Gael), Rumiana Jeleva (Βουλευτής, Βουλγαρία – GERB), και οι Ευρωβουλευτές Jacek Saryusz Wolski (PO), Mario David (PSD), Corien Wortmann-Kool (CDA) εκλέχθηκαν αντι-πρόεδροι του ΕΛΚ. Επίσης, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι ex officio αντι-πρόεδροι του ΕΛΚ. Ταμίας του κόμματος είναι ο Ingo Freidrich (Γερμανία, CSU).

[Επεξεργασία] Δραστηριότητα

Το ΕΛΚ δραστηριοποιείται στους κυριότερους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έπειτα από πρόσκληση του Προέδρου του ΕΛΚ, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς και όλοι οι πρόεδροι των εθνικών κομμάτων που ανήκουν στην πολιτική οικογένεια του ΕΛΚ, συνεδριάζουν μερικές ώρες πριν από την Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να συζητήσουν και να προετοιμάσουν τις κοινές θέσεις τους.

Το ΕΛΚ διοργανώνει συχνά υπουργικές συναντήσεις των μελών του πριν από τις συνόδους του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι υπουργικές συναντήσεις λαμβάνουν συνήθως χώρα στα κεντρικά γραφεία του ΕΛΚ. Το κόμμα διοργανώνει στο σύνολο τους 10 υπουργικές συναντήσεις: Εξωτερικών Υποθέσεων, Οικονομίας, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Βιομηχανίας, Άμυνας, Γεωργίας, Περιβάλλοντος, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, Μεταφορών, Ενέργειας. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις το ΕΛΚ διοργανώνει ad hoc συναντήσεις με τους Επιτρόπους που ανήκουν στην πολιτική του οικογένεια, τους οποίους ενίοτε καλέι και στις Συνόδους Κορυφής του ΕΛΚ ή στις υπουργικές συναντήσεις.

Μετά την επικύρωση της Συνθήκης της Λισσαβώνας, το ΕΛΚ είναι υπεύθυνο για τη διοργάνωση εκλογικών εκστρατειών για τις Ευρωεκλογές. Σύμφωνα με το κείμενο της Συνθήκης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να λάβει υπόψιν του το αποτέλεσμα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν προτείνει τον υποψήφιο για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επομένως τα Ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα έχουν τη διακριτική ευχέρεια να προτείνουν εκ των προτέρων τον υποψήφιο που προτιμούν για Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

[Επεξεργασία] Θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Το ΕΛΚ κατέχει την προεδρία των τριών κυριοτέρων Ευρωπαϊκών Θεσμών: στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή προεδρεύει ο Jose Manuel Barroso (PSD), στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προεδρεύει ο Herman van Rompuy (CD&V) – ο οποίος χρίστηκε υποψήφιος από το ΕΛΚ ως ο πρώτος μόνιμος πρόεδρός του – ενώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προεδρεύει ο Jerzy Buzek (PO).

[Επεξεργασία] Ευρωπαϊκό Συμβούλιο

Κατά την παρούσα περίοδο, οι 15 από τους 27 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ανήκουν στο ΕΛΚ:

Angela Merkel (Γερμανία, CDU)
Nicolas Sarkozy (Γαλλία, UMP)
Silvio Berlusconi (Ιταλία, PdL)
Donald Tusk (Πολωνία, PO)
Frederik Reinfeldt (Σουηδία, MSP)
Yves Leterme (Βέλγιο, CD&V)
Jean-Claude Juncker (Λουξεμβούργο, CSV)
Emil Boc (Ρουμανία, PD-L)
Viktor Orbán (Ουγγαρία, Fidesz)
Boyko Borisov (Βουλγαρία, GERB)
Iveta Radičová (Σλοβακία, SDKU-DS)
Andrius Kubilius (Λιθουανία, TS-LKD)
Valdis Dombrovskis (Λεττονία, JL)
Lawrence Gonzi (Μάλτα, PN)
Enda Kenny (Ιρλανδία, FG)

Το ΕΛΚ συμπεριλαμβάνει επίσης 6 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων οι οποίοι δεν συμμετέχουν στις συνόδους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, εφόσον αυτή η αρμοδιότητα ανήκει σε άλλους πολιτικούς αξιωματούχους των χωρών αυτών. Αυτοί είναι οι: Bronisław Komorowski (Poland, PO), Christian Wulff (Germany, CDU), Pál Schmitt (Hungary, Fidesz), Aníbal Cavaco Silva (Portugal, PSD), François Fillon (France, UMP) and Traian Băsescu (Romania, PD-L).

[Επεξεργασία] Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Το ΕΛΚ κατά τη διάρκεια των Ευρωεκλογών του 2009, επανέχρισε τον Jose Manuel Barroso ως υποψήφιο για την επανεκλογή του στη θέση του Προέδρου της Επιτροπής, στην περίπτωση που το κόμμα κέρδιζε της εκλογές. Τό χρίσμα του δόθηκε τον Απρίλιο του 2009 στο συνέδριο του ΕΛΚ στη Βόννη. Το ΕΛΚ τελικά κέρδισε τις εκλογές, η υποψηφιότητα του Jose Manuel Barroso εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικύρωσε με απόλυτη πλειοψηφία τη δεύτερη θητεία του Jose Manuel Barroso ως Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Τον Νοέμβριο του 2009, ο Jose Manuel Barroso προέβη στην ανακοίνωση του νέου κολλεγίου των επιτρόπων (Barroso II Commission) η οποία συμπεριλαμβάνει 13 επιτρόπους (από το σύνολο των 27) που προέρχονται από το ΕΛΚ. Τον Ιανουάριο του 2010 η Rumiana Jeleva αντικαταστάθηκε από την Kristalina Georgieva.

Οι Επίτροποι που ανήκουν στο ΕΛΚ είναι οι εξής:

Jose Manuel Barroso: Πρόεδρος
Viviane Reding: Justice, Fundamental Rights and Citizenship. Αντιπρόεδρος της Επιτροπής
Antonio Tajani: Industry and Entrepreneurship. Αντιπρόεδρος της Επιτροπής (επίσης Αντιπρόεδρος του ΕΛΚ)
Michel Barnier: Εσωτερικής Αγοράς και Υπηρεσιών (επίσης Αντιπρόεδρος του ΕΛΚ)
Dacian Ciolos: Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης
John Dalli: Υγείας και Πολιτικής Κατανάλωσης
Johannes Hahn: Περιφερειακής Πολιτικής
Connie Hedegaard: Περιβαλλοντικής Δράσης
Kristalina Georgieva: Διεθνούς Συνεργασίας, Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Αντιμετώπισης Κρίσεων
Janusz Lewandowski: Προϋπολογισμού και Οικονομικού Προγραμματισμού
Günther Oettinger: Ενέργειας
Andris Piebalgs: Ανάπτυξης
Algirdas Šemeta: Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης, Οικονομικού Ελέγχου και Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος

[Επεξεργασία] Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Κύριο Άρθρο: Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το ΕΛΚ έχει τη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα με 265 Ευρωβουλευτές. Σε κάθε Ευρωεκλογές, υποψήφιοι εκλεγμένοι με λίστα από τα πολιτικά κόμματα που είναι μέλη του ΕΛΚ υποχρεούνται να προσχωρήσουν την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΕΛΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στην παρούσα σύνοδο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η Ομάδα του ΕΛΚ είναι η μόνη από τις Κοινοβουλευτικές ομάδες που περιλαμβάνει Ευρωβουλευτές από όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με το καταστατικό του ΕΛΚ, ο Προεδρεύων της κοινοβουλευτικής Όμάδας του ΕΛΚ είναι ταυτόχρονα και ex officio Αντιπρόεδρος του κόμματος.

[Επεξεργασία] Πέρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση

Το ΕΛΚ, μέσω των μελών του, έχει επίσης 5 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων από χώρες που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα είναι οι: Jadranka Kosor (Κροατία, HDZ), Recep Tayyip Erdoğan (Τουρκία, AKP), Sali Berisha(Αλβανία, DP), Nikola Gruevski (ΠΓΔΜ, VMRO-DPMNE), and Mikheil Saakashvili (Γεωργία, UNM). Το ΕΛΚ έχει επίσης κοινοβουλευτικές ομάδες στις κοινοβουλευτικές συνελεύσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης (με Πρόεδρο τον Luca Volonte – Ιταλία, UDC) και του ΟΑΣΕ (με Πρόεδρο τον Walburga Habsburg Douglas – Σουηδία, MSP).

Τα τελευταία χρόνια, το ΕΛΚ αναπτύσσει διμερείς σχέσεις με τα κυριότερα συντηρητικά κόμματα παγκοσμίως. Λόγω του ισχυρού Ευρωατλαντικού του προσανατολισμού, το ΕΛΚ δινει ιδιαίτερη βαρύτητα στις διεθνείς του δραστηριότητες στη Βόρεια Αμερική. Για τον λόγο αυτό, το ΕΛΚ έχει στενούς δεσμούς με το Διεθνές Ρεπουμπλικανικό Ινστιτούτο (IRI). Τέλος, το ΕΛΚ είναι η Ευρωπαϊκή πτέρυγα των δύο κεντροδεξιών παγκόσμιων οργανισμών – Christian Democrat International (CDI) και International Democrat Union (IDU). Το ΕΛΚ είναι επίσης μέλος της European Movement international.

[Επεξεργασία] Εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων που είναι μέλη του ΕΛΚ

[Επεξεργασία] Ευρωπαϊκοί Θεσμοί

Κατά την παρούσα περίοδο το ΕΛΚ κατέχει την πλειοψηφία των εδρών στους κυριότερους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς:

Οργανισμός	Θεσμός	Αριθμός Εδρών
Ευρωπαϊκή Ένωση	Ευρωπαϊκή Επιτροπή	13 / 27
Ευρωπαϊκή Ένωση	Ευρωπαϊκό Συμβούλιο	15 / 27
Ευρωπαϊκή Ένωση	Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης	18 / 27
Ευρωπαϊκή Ένωση	Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο	265 / 736
Συμβούλιο της Ευρώπης	Κοινοβουλευτική Συνέλευση	105 / 318

[Επεξεργασία] Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών

Έπειτα από την αναθεώρηση του 2008 στον Ευρωπαϊκό κανονισμό περί λειτουργίας των Ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων που επέτρεψε τη σύσταση Ευρωπαϊκών ερευνητικών ινστιτούτων υπαγόμενων στα Ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα, το ΕΛΚ ίδρυσε την ίδια χρονιά το επίσημο πολιτικό ίδρυμα μελετών του, το Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών (Centre for European Studies – CES). To CES περιλαμβάνει ως μέλη τα κυριότερα εθνικά πολιτικά ιδρύματα μελετών που υπάγονται στα πολιτικά κόμματα της Ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς: Konrad Adenauer Foundation (CDU), Hanns Seidel Foundation (CSU), Foundation for Analysis and Social Studies (PP), Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής (ΝΔ), Jarl Hjalmarson Foundation (MOD), the Political Academy of the Austrian People's Party (ÖVP) και άλλα. Κατά τη διάρκεια των Ευρωεκλογών του 2009 το CES διοργάνωσε την επιτυχημένη διαδικτυακή πολιτική εκστρατεία tellbarroso.eu για να υποστηρίξει τον Jose Manuel Barroso, τον υποψήφιο του ΕΛΚ για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.