Πάνθοος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πάνθοος (συνηρημένη γεν. και δοτική: Πάνθου και Πάνθω αντιστοίχως) είναι γνωστός ένας Ελλαδίτης στην καταγωγή Τρώας της εποχής του Τρωικού Πολέμου. Ο Πάνθοος ήταν στα νιάτα του ιερέας του θεού Απόλλωνα στους Δελφούς. Από εκεί τον έκλεψε ο Τρώας Αντήνορας γοητευμένος από την ομορφιά του και τον έφερε στην Τροία, όπου ο Πρίαμος του ανέθεσε και πάλι χρέη ιερέα του Απόλλωνα εκεί.

Ο Πάνθοος πήρε ως σύζυγό του τη Φρόντιδα και απέκτησαν μαζί δύο γιους, τον Πολυδάμαντα και τον Εύφορβο, οι οποίοι πολέμησαν στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό των Τρώων. Τότε ο Πάνθοος ήταν πλέον σεβάσμιος γέροντας, από τους αρχηγούς και συμβούλους των Τρώων. Ο Πάνθοος αναφέρεται στην Ιλιάδα (Γ 146, Ρ 23, Ρ 40).

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κρουσίου: Λεξικόν Ομηρικόν, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 680