Νέστωρ ο Λαρανδεύς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νέστωρ ο Λαρανδεύς
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση2ος αιώνας
Λυκαονία
Θάνατος3ος αιώνας
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςλατινική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποιητής
Οικογένεια
ΤέκναΠείσανδρος ο Λαρανδινός
Λεπτομέρεια από ρωμαϊκό ψηφιδωτό του 2ου αιώνα μ.Χ. στην περιοχή Σαιντ-Κολόμπ στην κεντρική Γαλλία, όπου αναπαριστάται η τιμωρία του Λυκούργου Δρύαντος, βάσει του μύθου που περιγράφθηκε στο έργο Ἀλεξίκηπος του Νέστωρα.

Ο Λεύκιος Σεπτίμιος Νέστωρ (λατινικά: Lucius Septimus Nestor) ή Νέστωρ ο Λαρανδεύς,[1][2] ήταν Έλληνας ποιητής με καταγωγή από τα Λάρανδα στην Λυκαονία κοντά στην Καππαδοκία της Μικράς Ασίας, ο οποίος έζησε στα τέλη του 2ου με αρχές του 3ου αιώνα. Συνέθεσε αρκετά ποιήματα σχετικά με διάφορα θέματα κατά την παράδοση των ελληνιστικών ποιητών όπως ο Νίκανδρος και ο Παρθένιος, ωστόσο το σημαντικότερο έργο του φαίνεται πως υπήρξε η λειπογραμματική Ιλιάδα στο οποίο έκανε επίδειξη της ποιητικής δεξιότητας του και των γνώσεων του περί των Ομηρικών κειμένων.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και υπήρξε φημισμένος κατά την εποχή που έζησε,[3] διασώζονται πολύ λίγα αποσπάσματα από το συνολικό έργο του, ωστόσο η επιρροή που άσκησε διακρίνεται στα Διονυσιακά του Νόννου ο οποίος υιοθέτησε στοιχεία από τον γιο του Νέστωρα, τον Πείσανδρο, ο οποίος επίσης υπήρξε ποιητής.[4]

Το λεξικό Σούδα (10ος αιώνας) ονομάζει τον Νέστωρα ως τον συγγραφέα 2 ποιημάτων, της λειπογραμματικής Ιλιάδας (Ἰλιὰς λειπογράμματος),[5] και του έργου Μεταμορφώσεις, ενώ σημειώνει πως έγραψε και άλλα ποιήματα τα οποία ωστόσο δεν αναφέρει τους τίτλους τους.[6] Αρκετά αποσπάσματα από τις Μεταμορφώσεις μεταφέρθηκαν στην ποιητικό σώμα κειμένων της Ελληνικής Ανθολογίας.[7] Δεν διασώζονται αποσπάσματα από την λειπογράμματη Ιλιάδα, αλλά θεωρείται πως το ποιήμα αφορούσε την ίδια την Ιλιάδα του Ομήρου, με την διαφορά να είναι πως το γράμμα το οποίο αντιστοιχούσε στην αρίθμηση της κάθε ραψωδίας (π.χ. Α´, Β´ κτλ) απουσίαζε εντελώς από το κείμενο της αντίστοιχης ραψωδίας και γίνονταν χρήση εναλλακτικών λέξεων που δεν το περιείχαν.[8] Ο μεταγενέστερος ποιητής, Τριφιόδωρος (4ος/5ος αιώνας), έγραψε λειπογραμματική Οδύσσεια ακολουθώντας την ίδια πρακτική με τον Νέστωρα.[9]

Υπάρχουν και άλλα έργα που του αποδίδονται από το σύγγραμμα Γεωπονικά (10ος αιώνας), τα οποία αφορούν συγγράματα διδακτικής ιατρικής ποίησης όπως ο Ἀλεξίκηπος (προστατευμένος κήπος), και η Πανάκεια. Συγκεκριμένα σε ότι αφορά τον Αλεξίκηπο εκτιμάται πως ανήκει στην παράδοση του γραπτού των Αλεξιφαρμάκων του Νίκανδρου.[10]Πολύ πιθανώς πρόκειται για το ίδιο άτομο στο οποίο αποδίδεται το έργο Ἀλεξανδρειάς από τον Στέφανο Βυζάντιο ο οποίος το χρησιμοποίησε ως πηγή τοπονυμίων.[11] Ενδεχομένως το έργο αφορά τον Ρωμαίο αυτοκράτορα του 3ου αιώνα, Αλέξανδρο Σεβήρο,[12] αν και είναι επίσης πιθανό να πρόκειται για τον Μέγα Αλέξανδρο, ή και σύγκριση του Αλέξανδρου Σεβήρου με τον Αλέξανδρο τον Μέγα.[13]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «lipogrammatique» (στα γαλλικά). Dictionnaires et Encyclopédies sur 'Academic'. http://encyclopedie_universelle.fracademic.com/52462/lipogrammatique. Ανακτήθηκε στις 2017-09-05. 
  2. Westermann, Anton (1845). Biographoi: vitarum scriptores Graeci minores. G. Westermann, σελ. 77. https://books.google.co.uk/books?id=FwByAAAAIAAJ&pg=PA77&lpg=PA77&dq=%CE%9D%CE%AD%CF%83%CF%84%CF%89%CF%81+%CE%BF+%CE%9B%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%B5%CF%8D%CF%82&source=bl&ots=yYpbn1jd9-&sig=BPPO-GnRylwmP-hwtbVJQOsfO3g&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjIqtSXpo7WAhUoLMAKHY7PDqoQ6AEISTAF#v=onepage&q=%CE%9D%CE%AD%CF%83%CF%84%CF%89%CF%81%20%CE%BF%20%CE%9B%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%B5%CF%8D%CF%82&f=false. 
  3. Hornblower, Simon (2016). «Oxford Classical Dictionary». Oxford Research Encyclopedias. Oxford University Press. 
  4. Maciver, Calum A. (2012-05-10). Quintus Smyrnaeus' Posthomerica: Engaging Homer in Late Antiquity. BRILL, σελ. 19. ISBN 9004230203. https://books.google.co.uk/books?id=An08vRUY1akC&pg=PA19&lpg=PA19&dq=%22Lucius+Septimius+Nestor%22+laranda&source=bl&ots=Kk0a6fXYQ7&sig=PhVVSIVAdbh9JaE6436e4tmg6Zk&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjgk8LvpI7WAhXEA8AKHRHjAaUQ6AEIRjAI#v=onepage&q=%22Lucius%20Septimius%20Nestor%22%20laranda&f=false. 
  5. (στα αγγλικά) Septimius Nestor, Lucius - Oxford Reference. doi:10.1093/oi/authority.20110803100455332. http://www.oxfordreference.com/view/10.1093/oi/authority.20110803100455332. 
  6. Νέστωρ (ν 261)- Suda Online
  7. Denniston (1996)
  8. Νέστωρ (ν 261) - Suda online, καθώς και Denniston (1996), και Latacz (2006).
  9. Swain, S.; Harrison, S.; Elsner, J. (2007), Severan Culture, Cambridge, σελ. 5, ISBN 978-0-521-85982-0 .
  10. Latacz (2006).
  11. Στέφανος ο Βυζάντιος, Ἐθνικά, Ὑστάσπαι - cf. Latacz (2006), Keydell (1935, p. 308), FGrHist 153 F 13.
  12. Latacz (2006).
  13. FGrHist 153 F 13. Keydell (1935, p. 308)

Σχετική βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Denniston, J.D. (1996), «Septimius Nestor, Lucius», στο: S. Hornblower, επιμ., Oxford Classical Dictionary (3rd rev. έκδοση), Oxford, ISBN 9780198661726 .
  • Fornaro, S. (2007), «Peisandor (10)», στο: H. Cancik & H. Schneider (eds.), επιμ., Brill's New Pauly: Antiquity, 10 (Obl-Phe), ISBN 9789004142152 .
  • Hunter, R.L. (1996), «Pisander (3)», στο: S. Hornblower, επιμ., Oxford Classical Dictionary (3rd rev. έκδοση), Oxford, ISBN 9780198661726 .
  • Keydell, R. (1935), «R. Keydell, Die Dichter mit Namen Peisandros», Hermes 70: 301–11 .
  • Latacz, J. (2006), «Nestor (3)», στο: H. Cancik & H. Schneider (eds.), επιμ., Brill's New Pauly: Antiquity, 9 (Mini-Obe), ISBN 9789004122727 .
  • Ma, J., «The Worlds of Nestor the Poet», στο: Swain, Harrison & Elsner (2007), επιμ., Severan Culture, σελ. 83–113 .
  • Miguélez Cavero, L. (2008), Poems in context Greek poetry in the Egyptian Thebaid 200–600 AD, Berlin, ISBN 9783110202731 .
  • Swain, S.; Harrison, S.; Elsner, J. (2007), Severan Culture, Cambridge, ISBN 9780521859820 .