Μονοφθοριούχο χλώριο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μονοφθοριούχο χλώριο
Chlorine-monofluoride-2D-dimensions.png
Chlorine-monofluoride-3D-vdW.png
Γενικά
Όνομα IUPAC Μονοφθοριούχο χλώριο
Άλλες ονομασίες Φθοριούχο χλώριο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος ClF
Μοριακή μάζα 54,45 amu
Αριθμός CAS 7790-89-8
SMILES ClF
InChI 1S/ClF/c1-2
PubChem CID 123266
ChemSpider ID 109879
Δομή
Διπολική ροπή 0,881 D
Είδος δεσμού πολωμένος ομοιοπολικός
Πόλωση δεσμού 16% (Cl+-F-)
Γωνία δεσμού
Μοριακή γεωμετρία γραμμική
Φυσικές ιδιότητες
Σημείο τήξης −155,6°C
Σημείο βρασμού -100,1°C
Πυκνότητα 1.620 kg/m³ (υγρό στους -100°C)
Χημικές ιδιότητες
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες (25°C, 100 kPa).

To μονοφθοριούχο χλώριο[1] (αγγλικά chlorine monofluoride) είναι ανόργανη διατομική χημική ένωση, που περιέχει φθόριο και χλώριο, με χημικό τύπο ClF. Το χημικά καθαρό μονοφθοριούχο χλώριο, σε θερμοκρασία δωματίου, δηλαδή σε θερμοκρασία 20°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο αέριο και είναι σταθερό, ακόμη και σε υψηλές θερμοκρασίες. Όταν ψυχθεί στους −100°C, το φθοριούχο χλώριο συμπυκνώνεται σχηματίζοντας ανοιχτοκίτρινο υγρό. Πολλές από τις ιδιότητές του βρίσκονται ενδιάμεσα από τις αντίστοιχες των μητρικών αλογόνων που το σχηματίζουν, δηλαδή το στοιχειακό χλώριο (Cl2) και το στοιχειακό φθόριο (F2)[2].

Χημική δραστικότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μονοφθοριούχο χλώριο είναι ευέλικτο φθοριωτικό μέσο, που μετατρέπει μέταλλα και αμέταλλα στις αντίστοιχες φθοριούχες ενώσεις, εκλύοντας παράλληλα στοιχειακό χλώριο (Cl2) ως παραπροϊόν. Για παράδειγμα μετατρέπει το βολφράμιο σε εξαφθοριούχο βολφράμιο και το σελήνιο σε τετραφθοριούχο σελήνιο:


Το μονοφθοριούχο χλώριο μπορεί επίσης να σχηματίσει φθοροχλωριούχες ενώσεις με αντιδράσεις προσθήκης σε πολλαπλούς δεσμούς ή και μέσω οξείδωσης. Για παράδειγμα, μπορεί να δώσει αντίδραση προσθήκης στον τριπλό δεσμό του μονοξειδίου του άνθρακα, σχηματίζοντας φθοροχλωροκαρβονύλιο:

Carbonyl-chlorofluoride-2D.png

Αναφορές και παρατηρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
  2. Otto Ruff, E. Ascher (1928). "Über ein neues Chlorfluorid-CIF3". Zeitschrift für anorganische und allgemeine Chemie 176 (1): 258–270. doi:10.1002/zaac.19281760121.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Chlorine monofluoride της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).