Διφθοριούχο θείο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διφθοριούχο θείο
Sulfur-difluoride-2D-dimensions.png
Sulfur-difluoride-3D-vdW.png
Γενικά
Όνομα IUPAC Διφθοριούχο θείο
Άλλες ονομασίες Διφθοριούχο θειοξύλιο
Διφθοριούχο σουλφοξύλιο
Διφθορόθειο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος SF2
Μοριακή μάζα 70,062 ± 0,005 amu
Αριθμός CAS 13814-25-0
SMILES FSF
InChI 1S/F2S/c1-3-2
PubChem CID 139605
ChemSpider ID 123122
Δομή
Μήκος δεσμού 159 pm
Πόλωση δεσμού 39%
Γωνία δεσμού 98°
Φυσικές ιδιότητες
Χημικές ιδιότητες
Επικινδυνότητα
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa).

Το διφθοριούχο θείο[1] (αγγλικά ΗΠΑ: sulfur difluoride, αγγλικά ΗΒ: sulphur difluoride) είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση, με μοριακό τύπο SF2.

Δομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεσμοί[2][3][4]
Δεσμός τύπος δεσμού ηλεκτρονική δομή Μήκος δεσμού Ιονισμός Ισχύς δεσμού
S-F σ 3sp³-2p 159 pm 39% S+ F 284 kJ/mol
Γωνίες
FSF 98°
Στατιστικό ηλεκτρικό φορτίο[5]
F -0,39
S +0,78

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μπορεί να παραχθεί με αντίδραση διχλωριούχου θείου (SCl2) και φθοριούχου καλίου (KF) ή διφθοριούχου υδραργύρου (HgF2), υπό χαμηλές πιέσεις:

Μπορεί ακόμη να παραχθεί με επίδραση διφθοριούχου οξυγόνου (OF2) σε υδρόθειο (H2S):

Αστάθεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ένωση είναι πολύ ασταθής και τείνει να σχηματίζει διμερείς, τριμερείς ή και άλλες ενώσεις:[6][7]

Η ένωση FSSF3 είναι ασύμμετρη ισομερής της F2SSF2, και προτάθηκε ότι παράγεται κατά την προσθήκη ενός μορίου SF2 σε δεσμό S-F ενός άλλου μορίου SF2.[6]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Υποφθοριώδες οξύ (HOF).
  2. Υδροφθοροϋπεροξείδιο (HO2F).
  3. Διφθοριούχο διοξυγόνο (O2F2).
  4. Φθοραμίνη (H2NF).
  5. Διφθοραμίνη (HNF2).
  6. Τριφθοριούχο άζωτο (NF3).
  7. Φθορυδραζίνη (HN2F).
  8. Τετραφθοριούχο θείο (SF4).
  9. Υποχλωριώδες οξύ (HClO).
  10. Μονοξείδιο του διχλωρίου (Cl2O).
  11. Μονοξείδιο του διβρωμίου (Br2O)
  12. Οξείδιο του διιωδίου (I2O)
  13. Διφθοριούχο οξυγόνο (OF2)
  14. Διχλωριούχο θείο (SCl2).

Αναφορές και σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Για εναλλακτικές ονομασίες και συμβολισμούς δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
  2. Τα δεδομένα προέρχονται από τους πίνακες δεδομένων των στοιχείων άνθρακα, πυριτίου και υδρογόνου και τις πηγές«Table of periodic properties of thw Ellements», Sagrent-Welch Scientidic Company και «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982»
  3. «chem.tamu.edu» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 28 Ιανουαρίου 2018. 
  4. Johnson, D. R.; Powell, F. X. (1969). «Microwave Spectrum and Structure of Sulfur Difluoride». Science 164 (3882): 950–1. doi:10.1126/science.164.3882.950. PMID 17775599. 
  5. Υπολογισμένο βάση του ιονισμού από τον παραπάνω πίνακα
  6. 6,0 6,1 Greenwood, Norman N.· Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd έκδοση). Butterworth–Heinemann. ISBN 0080379419. 
  7. Πρότυπο:Holleman-Wiberg