Εκλογικός νόμος 1907/1990: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (To "Εκλογικός νόμος 2004" μετακινήθηκε στο "Εκλογικός νόμος 1907/1990": Νέος πιο επιτυχής τίτλος)
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
**Η Γ' Κατανομή που έχει δύο φάσεις και ευνοεί σημαντικά το κόμμα που πλειοψήφησε.
 
Η λεγόμενη "«[[εξομάλυνση]]"» της αντιστοιχίας ψήφων και εδρών αποτελεί μοναδική καινοτομία του εκλογικού μας συστήματος. Η ρύθμιση αυτή εξασφαλίζει στα κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή΄το 70% των εδρών που θα ελάμβαναν ανάλογα με τους ψήφους που έλαβαν.
 
Το κόμμα που δεν έχει εκλέξει τόσους βουλευτές, όσους αναλογούν στις ψήφους του, λαμβάνει επιπλέον τόσες έδρες, όσες απαιτούνται για να φτάσει το 70%. Η συγκεκριμένη ρύθμιση εφαρμόζεται πρώτα στο μικρότερο κόμμα που εισέρχεται στη Βουλή και οι πρόσθετες έδρες αφαιρούνται από το αμέσως επόμενο. Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία για το μικρότερο, συνεχίζεται για το αμέσως επόμενο κόμμα.
 
Ουσιαστικά ο "«χαμένος"» της εξομάλυνσης είναι το δεύτερο κόμμα, επειδή μικρότερα παίρνουν τις παραπάνω έδρες από το αμέσως επόμενο σε δύναμη κόμμα, η εξομάλυνση δεν εφαρμόζεται στο δεύτερο κόμμα που δεν μπορεί να αναπληρώσει τις απώλειές του σε έδρες.
 
Στις μονοεδρικές περιφέρειες η μοναδική έδρα κερδίζεται από τον υποψήφιο που παίρνει τους περισσότερους σταυρούς από τον πρώτο σε ψήφους συνδυασμό.
 
{{Πρότυπο:Ελληνικές εκλογές}}
 
{{Πρότυπο:Ελληνικές εκλογές}}
[[Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας]]
 
[[Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές]]

Μενού πλοήγησης