Χοσέ Αντόνιο Αμπρό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Χοσέ Αντόνιο Αμπρέου)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χοσέ Αντόνιο Αμπρό
José Antonio Abreu at TED in 2009.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση7  Μαΐου 1939
Βαλέρα
Θάνατος24  Μαρτίου 2018
Καράκας
Χώρα πολιτογράφησηςΒενεζουέλα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Μίσιγκαν
d:Q5839219
Καθολικό Πανεπιστήμιο Αντρές Μπέγιο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπιανίστας
οικονομολόγος
πολιτικός
συνθέτης
μαέστρος
καθηγητής πανεπιστημίου
Εργοδότηςπανεπιστήμιο Σιμόν Μπολιβάρ
Περίοδος ακμής1957 - 24  Μαρτίου 2018
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημαd:Q5650836
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Βενεζουέλας (1963–1969)[1]
ΒραβεύσειςΒραβείο Σωστής Διαβίωσης (2001)
Σταυρός Αξίας 1ης τάξεως του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (2005 και 2005)
Τάγμα του Φρανσίσκο ντε Μιράντα
βραβείο Erasmus (7  Οκτωβρίου 2010)
βραβείο Γκλεν Γκουλντ (2008)
National Music Prize of Venezuela (1978)
Βραβείο Πριγκίπισσα της Αστουρίας για τις τέχνες (2008)
Μεγάλη Κορδέλα της Τάξης του Ανατέλλοντος Ηλίου (2007)
Πολικό Μουσικό Βραβείο (2009)
Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής (24  Οκτωβρίου 2009)
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας
Latin Grammy Trustees Award (2009)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Χοσέ Αντόνιο Αμπρό (ισπανικά: José Antonio Abreu Anselmi, 7 Μαΐου 1939 -24 Μαρτίου 2018) ήταν διευθυντής ορχήστρας, πιανίστας, οικονομολόγος, παιδαγωγός, ακτιβιστής και πολιτικός από την Βενεζουέλα.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννημένος στην πόλη Βαλέρα, ο Αμπρό αποφοίτησε ως οικονομολόγος από το Universidad Católica Andres Bello και ολοκλήρωσε στο ίδιο πανεπιστήμιο το PhD του το 1961.[2] Έκανε επίσης μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.[2] Στα 1959-1964 διετέλεσε αναπληρωτής στην Βουλή των Αντιπροσώπων του Κογκρέσου της Βενεζουέλας. Αργότερα εργάστηκε ως καθηγητής οικονομικών και νομικής στο Πανεπιστήμιο Σιμόν Μπολιβάρ. Επανήλθε στον χώρο της πολιτικής το 1983, αυτή την φορά ως Υπουργός Πολιτισμού και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τον Πολιτισμό. Πέραν αυτών διετέλεσε και πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικού Σχεδιασμού, όμως ένας συνδυασμός παραγόντων τον οδήγησε τελικά στην απόφαση να εγκαταλείψει την πολιτική και αφοσιωθεί στην μουσική.

Ξεκίνησε να μαθαίνει μουσική με την Ντοραλίσα Χιμένες ντε Μεδίνα στο Μπαρκισιμέτο. Αργότερα έμαθε πιάνο με τον Μοϊσές Μολέιρο καθώς εκκλησιαστικό όργανο και τσέμπαλο με τον Εβένσιο Καστελλάνος. Το 1967 τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο Συμφωνικής Μουσικής και το 1975 ίδρυσε το El Sistema, το οποίο επισήμως είναι γνωστό ως Ίδρυμα για το Εθνικό Δίκτυο Ορχηστρών Παιδιών και Νέων της Βενεζουέλας. Στα πλαίσια αυτού η μουσική χρησιμοποιείται ως τρόπος για την κοινωνική και διανοητική βελτίωση των νέων. Ο Αμπρό έλαβε το 1979 το Εθνικό Μουσικό Βραβείο του για το έργο του στο El Sistema, το οποίο υπό την καθοδήγησή του έχει συμμετάσχει σε προγράμματα ανταλλαγής μαθητών και συνεργασίας με τον Καναδά, τις ΗΠΑ, την Ισπανία και διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.el-nacional.com/noticias/entretenimiento/jose-antonio-abreu-toco-las-notas-que-forjan-futuro_228272.
  2. 2,0 2,1 «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2019. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα José Antonio Abreu (έκδοση 677077104) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).