Νικόλαους Χάρνονκουρτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νικόλαους Χάρνονκουρτ
Nikolaus Harnoncourt (1980).jpg
Γέννηση
Βερολίνο
Θάνατος
Σανκτ Γκεόργκεν ιμ Άττεργκαου
Υπηκοότητα Αυστρία
Σπουδές Πανεπιστήμιο Μουσικής και Ερμηνευτικών Τεχνών
Ιδιότητα μαέστρος, μουσικός, διευθυντής χορωδίας, παίκτης βιόλας, τσελίστας, συγγραφέας και συνθέτης
Σύζυγος Alice Harnoncourt
Τέκνα Elisabeth von Magnus
Είδος τέχνης Μπαρόκ μουσική
Βραβεύσεις Τάγμα της Αξίας για τις Τέχνες και Επιστήμες, Δακτυλίδι της Τιμής του αυστριακού κράτους Στύρια, Χρυσή διάκριση για τις υπηρεσίες στην πόλη της Βιένης, βραβείο Erasmus (), Μουσικό Βραβείο Λέονι Σόνινγκ (), Gramophone Award for Lifetime Achievement (), Pour le Mérite, Grammy Award for Best Choral Performance (), Grammy Award for Best Choral Performance (), Royal Philharmonic Society Gold Medal () και Honorary doctor of the University of Edinburgh
Ιστοσελίδα Επίσημη ιστοσελίδα
Commons page Wikimedia Commons

Ο Νικόλαους Χάρνονκουρτ (Johann Nicolaus Graf de la Fontaine und d’Harnoncourt-Unverzagt[1], 6 Δεκεμβρίου 1929 - 5 Μαρτίου 2016[2]) ήταν Αυστριακός μαέστρος, ιδιαίτερα γνωστός για τις ιστορικά τεκμηριωμένες εκτέλέσεις κλασικής και προκλασικής εποχής. Ξεκινώντας ως τσελίστας, ίδρυσε το δικό του σύνολο οργάνων περίοδο, Concentus Musicus Wien, στη δεκαετία του 1950, και έγινε πρωτοπόρος του κινήματος της πρώιμης μουσικής. Περί το 1970, Χάρνονκουρτ άρχισε να διευθύνει όπερες και κλασικές συμφωνίες, και αργότερα διεθνούς φήμης συμφωνικές ορχήστρες, εμφανιζόμενος σε κορυφαίες αίθουσες συναυλιών, όπερες και φεστιβάλ. Το ρεπερτόριο του διευρύνθηκε έκτοτε για να συμπεριλάβει συνθέτες του 19ου και του 20ού αιώνα. Το 2001 και το 2003, διεύθυνε τη Συναυλία της Πρωτοχρονιάς της Βιέννης. Ο Χάρνονκουρτ είναι επίσης ο συγγραφέας πολλών βιβλίων, κυρίως σε θέματα ιστορίας, απόδοσης, και αισθητικής της μουσικής.

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Harnoncourt, Nikolaus. Pauly, Reinhard G. (1997). The Musical Dialogue: Thoughts on Monteverdi, Bach, and Mozart. Portland, OR: Amadeus Press. ISBN 1-57467-023-9. 
  • Harnoncourt, Nikolaus. Pauly, Reinhard G. (1988). Baroque Music Today: Music As Speech. Portland, OR: Amadeus Press. ISBN 978-0-931340-91-8. 
  • Harnoncourt, Nikolaus (1983). Musik als Klangrede: Wege zu einem neuen Musikverständnis. Salzburg: Residenz Verlag. ISBN 978-3-7017-0315-9. 
  • Harnoncourt, Nikolaus (1993). Die Macht der Musik: Zwei Reden. Salzburg: Residenz Verlag. ISBN 978-3-7017-0827-7. 

Παραπομπές σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]