Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μαουρίτσιο Κάγκελ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μαουρίτσιο Κάγκελ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση24  Δεκεμβρίου 1931
Μπουένος Άιρες
Θάνατος18  Σεπτεμβρίου 2008 ή 2008
Κολωνία
Χώρα πολιτογράφησηςΑργεντινή
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυνθέτης
σκηνοθέτης κινηματογράφου
διευθυντής ορχήστρας
διδάσκων πανεπιστημίου
καλλιτέχνης του βίντεο
μουσικός παιδαγωγός
μουσικολόγος
σεναριογράφος
ΕργοδότηςΚολλέγιο Μουσικής και Χορού της Κολωνίας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΣταυρός Αξίας 1ης τάξεως του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
βραβείο Erasmus (1998)
Βραβείο Ρολφ Σοκ για τη μουσική (2005)
βραβείο Ερνστ φον Ζίμενς (2000)
βραβείο Άντολφ Γκρίμε (1970)
βραβείο Άντολφ Γκρίμε (1971)
honorary doctor of the University of Siegen
Τάγμα της Αξίας της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας (1993)
Maurice Ravel Prize (1999)
Ιστότοπος
www.mauricio-kagel.com/gb/biografy.html
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Μαουρίτσιο Κάγκελ (Mauricio Kagel, 24 Δεκεμβρίου 1931 – 18 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν Γερμανοαργεντίνος συνθέτης, λιμπρετίστας, μουσικοπαιδαγωγός και σκηνοθέτης. Επέδειξε ενδιαφέρον στην ανάπτυξης της θεατρικής πλευράς της μουσικής ερμηνείας. Για την προσφορά του τιμήθηκε με βραβείο Εράσμους το 1998.

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής το 1931. Καταγόταν από οικογένεια Εβραίων. Σπούδασε μουσική, ιστορία της λογοτεχνίας και φιλοσοφία στη γενέτειρά του. Το 1957 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κολωνία της Γερμανίας. Εκεί έμεινε μέχρι το θάνατό του. Ως συνθέτης συνετέλεσε στην επινόηση και την καθοριστική διαμόρφωση του Νέου Μουσικού Θεάτρου.[1] Δίδαξε στο Μουσικό Κολέγιο της Κολωνίας όπου ίδρυσε και το "Κoelner Εnsemble για τη Νέα Μουσική".[2]

Απεβίωσε το 2008 σε ηλικία 76 ετών.

Επιλεγμένα έργα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θεατρικά έργα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Staatstheater (1967/70)
  • Mare nostrum, Scenic Play for countertenor, baritone, flute, oboe, guitar, harp, cello and percussion (1975)
  • Kantrimiusik, pastorale for voices and instruments (1975)

Έργα με τραγούδι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Fürst Igor – Strawinsky', ρέκβιεμ για τον Ιγκόρ Στραβίνσκι for bass and instruments (1982)
  • Sankt-Bach-Passion for soloists, choirs and orchestra (premiered in 1985)
  • Mitternachtsstük for voices and instruments on four fragments from the diary of Robert Schumann (1980–81/86)
  • Schwarzes Madrigal (Black madrigal), for choir, trumpet, tuba and 2 percussionists (1998/99)
  • In der Matratzengruft for tenor and ensemble (2008)

Έργα για ορχήστρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Dos piezas for orchestra (1952)
  • Heterophonie for orchestra (1959–61)
  • Zehn Märsche, um den Sieg zu verfehlen (Ten marches in order to miss victory), for brass orchestra (1979)
  • Les idées fixes, rondo for orchestra (1988/89)
  • Opus 1.991 for orchestra (1990)
  • Konzertstück (Concert piece), for timpani and orchestra (1990–92)
  • Études for orchestra (I 1992, II 1995/96, III 1996)
  • Fremde Töne & Widerhall (Strange sounds and echo), for orchestra (2005)

Μουσική δωματίου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • String Sextet (1953–57)
  • Transición II for piano, percussion, and two tapes (1958–59)
  • Sonant for guitar, harp, contrabass, and skin instruments (1960)
  • Match for three players (1964)
  • Musik für Renaissance-Instrumente, for two up to twenty-two instruments (1965–66)
  • String Quartets Nos. 1 and 2 (1965–67)
  • Morceau de concours for 1 or 2 trumpets (1968–72)
  • Pan a tutti i Papagheni, for piccolo and string quartet (1985)
  • Piano Trio No. 1 (1985)
  • String Quartet No. 3 (1986)
  • Phantasiestück for flute and piano (1989)
  • String Quartet No. 4 (1993)
  • Schattenklänge, three pieces for bass clarinet (1995)
  • Art bruit for a percussionist and an assistant (1994/95)
  • Piano Trio No. 2 (2001)

Πειραματική μουσική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Acustica for experimental sound-producers and loud-speakers (1968–70)
  • Dressur, trio for wood percussion (1977)
  • Rrrrrrr..., six duos for two percussionists (1982)

Μουσική για τον κινηματογράφο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Ludwig Van (1969)

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Αφιέρωμα στον Μαουρίτσιο Κάγκελ, newsbeast.gr, 3-1-2014, ανάκτηση 22-11-2015.
  2. ↑ Τα Νέα, ΕΦΥΓΕ ΣΤΑ 76 ΤΟΥ Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΜΑΟΥΡΙΤΣΙΟ ΚΑΓΚΕΛ, 19-9-2008 (ανάκτηση 22-11-2015)

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Anon. n.d. "Mauricio Kagel, 1931–2008". Mauricio Kagel website. (Accessed 21 September 2010).
  • Attinello, Paul. 2001. "Kagel, Mauricio." The New Grove Dictionary of Music and Musicians, second edition, edited by Stanley Sadie and John Tyrrell. London: Macmillan Publishers.
  • Decarsin, François. 1985. "Liszt's Nuages gris and Kagel's Unguis incarnatus est: A Model and Its Issue", translated by Jonathan Dunsby. Music Analysis 4, no. 3:259–63.
  • Griffiths, Paul. 1978. A Concise History of Modern Music: From Debussy to Boulez. London: Thames and Hudson. ISBN 0-500-18167-5. (Originally published as A Concise History of Avant-garde Music: from Debussy to Boulez. New York: Oxford University Press, 1978. ISBN 0-19-520044-6 (cloth), ISBN 0-19-520045-4 (pbk.). Reissued as Modern Music: A Concise History from Debussy to Boulez. New York: Thames and Hudson, 1985. ISBN 0-500-20164-1. Revised edition, as Modern Music: A Concise History. New York: Thames and Hudson, 1994. ISBN 0-500-20278-8.)
  • Griffiths, Paul. 1981. "Unnecessary Music: Kagel at 50". Musical Times 122:811–12.
  • Grimshaw, Jeremy. 2009 "[http://www.allmusic.com/artist/q7525/biography Mauricio Kagel]". Allmusic website (accessed 24 January 2010).
  • Heile, Björn. 2006. The Music of Mauricio Kagel. Aldershot, Hants; Burlington, VT: Ashgate. ISBN 0-7546-3523-6.
  • Kennedy, Michael, and Joyce Bourne Kennedy (eds.). 2006. "Kagel, Mauricio". The Oxford Dictionary of Music, second edition, revised. Oxford, Toronto, New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-861459-4.
  • Klüppelholz, Werner. 1981. Mauricio Kagel 1970–1980. Cologne: DuMont Buchverlag. ISBN 3-7701-1246-6.
  • Nonnenmann, Rainer. 2008. "Komponist Mauricio Kagel gestorben". Kölner Stadt-Anzeiger (18 September). (Accessed September 18, 2008).
  • Reich, Wieland. 1995. Mauricio Kagel: Sankt-Bach-Passion: Kompositionstechnik und didaktische Perspektiven. Saarbrücken: Pfau-Verlag. ISBN 3-930735-21-0.
  • Schnebel, Dieter. 1970. Mauricio Kagel: Musik, Thater, Film. Cologne: M. DuMont Schauberg.
  • Tadday, Ulrich. 2004. Mauricio Kagel. Munich: Edition Text + Kritik. ISBN 3-88377-761-7.
  • Warnaby, John. 1986. "Bach according to Kagel: St Bach Passion". Tempo, no.156:38–39.
  • Zarius, Karl-Heinz. 1977. Staatstheater von Mauricio Kagel: Grenze und Ubergang. Vienna: Universal Edition. ISBN 3-7024-0125-3.

Επιπλέον βιβλιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Kunkel, Michael, and Martina Papiro (eds.). 2009. Der Schall: Mauricio Kagels Instrumentarium. Saarbrücken: Pfau-Verlag.
  • Steenhuisen, Paul. 2009. "Συνέντευξη με τον Μαουρίτσιο Κάγκελ". Στο Sonic Mosaics: Conversations with Composers. Edmonton: University of Alberta Press. ISBN 978-0-88864-474-9.
  • Young, Logan K. 2011. Mauricio Kagel: A Semic Life. Washington, D.C.: T(W)E(L)V(E)! BOOKS. ISBN 1-257-37563-6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Μαουρίτσιο_Κάγκελ&oldid=10332833"