Τζόνι Μίτσελ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τζόνι Μίτσελ

Η Τζόνι Μίτσελ (αγγλ., Joni Mitchell· γεν. 7 Νοεμβρίου 1943, Φορτ ΜακΛέοντ, Αλμπέρτα, Καναδάς) είναι καναδή τραγουδίστρια και συνθέτρια της φολκ, ποπ και ροκ μουσικής. Ασχολείται επίσης με την ζωγραφική και την φωτογραφία.

Ο πατέρας της Τζόνι Μίτσελ ήταν αξιωματικός στην Πολεμική Αεροπορία του Καναδά και η μητέρα της ήταν δασκάλα. Η Μίτσελ, της οποίας το πατρικό όνομα είναι Ρομπέρτα Τζόαν Άντερσον (Roberta Joan Anderson), μεγάλωσε στο Σάσκατουν του Σασκάτσουαν. Ξεκίνησε την μουσική της σταδιοδρομία στα εφηβικά της χρόνια παίζοντας μουσική φολκ στους δρόμους και σε μπαρ του Τορόντο.

Τον Φεβρουάριο του 1965 η Μίτσελ, ανύπαντρη και αδέκαρη, απέκτησε μια κόρη. Λίγες εβδομάδες μετά τον τοκετό, η τραγουδίστρια παντρεύτηκε τον Αμερικανό τραγουδιστή της φολκ Τσακ Μίτσελ (Chuck Mitchell), ο οποίος, αν και δεν ήταν ο πατέρας του παιδιού, της υποσχέθηκε να την βοηθήσει στο να το μεγαλώσει. Ο γάμος όμως δεν ευδοκίμησε και κατέληξε στο διαζύγιο. Έτσι, η Μίτσελ αναγκάσθηκε να δώσει την κόρη της για υιοθεσία. Το γεγονός αυτό τής στοίχισε πάρα πολύ και το αναφέρει και σε ορισμένα τραγούδια της. Με την κόρη της συναντήθηκε τελικά το 1997.

Το 1967 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και έναν χρόνο αργότερα στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ, η μουσική της καριέρα είχε αρχίσει να ανεβαίνει με εμφανίσεις σε κλαμπ φολκ μουσικής και στην τηλεόραση. Το 1969 κέρδισε το Βραβείο Γκράμμυ για την καλύτερη μουσική παρουσία φολκ μουσικής. Αργότερα ακολούθησαν πολλά άλλα βραβεία.

Στην δεκαετία του 1970 άρχισε να πειραματίζεται αναμειγνύοντας φολκ και τζαζ. Ο δίσκος της Blue (1971) έφτασε το Νο. 15 στις λίστες των μεγαλύτερων πωλήσεων και ακολούθησαν οι δίσκοι For the Roses (Νο. 11 το 1972), Court and Spark (Νο. 2 το 1974), Miles of Aisles (Νο. 2 το 1974), The Hissing of Summer Lawns (Νο. 4 το 1975) και Hejira (Νο. 11 το 1976). Την ίδια εποχή, η Μίτσελ εμφανίσθηκε σε συναυλίες παρέα με τον Μπομπ Ντύλαν και την Τζόαν Μπαέζ και αργότερα με τον τζαζίστα Τσαρλς Μίνγκους.

Στα χρόνια του '80, η Μίτσελ έδωσε συναυλίες στην Ιαπωνία, την Αυστραλία, την Δυτική Ευρώπη και τις ΗΠΑ παρέα με μεγάλα ονόματα της ποπ και της ροκ, αλλά οι δίσκοι της δεν είχαν την εμπορική επιτυχία της προηγούμενης δεκαετίας. Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990, η τραγουδίστρια στράφηκε περισσότερο προς την ποπ, αλλά και πάλι το κοινό δεν ανταποκρίθηκε. Ωστόσο, ο δίσκος Turbulent Indigo (1994) της έφερε δύο Βραβεία Γκράμμυ.

Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε στα χρόνια του 2000 με επανειλημμένες βραβεύσεις. Το 2000 επίσης έκανε την πρώτη παρουσίαση ζωγραφικών της έργων στον Καναδά, παρότι για πολλά χρόνια πριν, φιλοτεχνούσε η ίδια τα εξώφυλλα των δίσκων της. Τα τελευταία χρόνια, η Μίτσελ δε δίνει συναυλίες, αλλά έχει εμφανιστεί περιστασιακά σε συναυλίες συναδέλφων της. Τον χρόνο της τον μοιράζει πλέον ανάμεσα στο Λος Άντζελες και την Βρετανική Κολομβία.

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Joni Mitchell (Song to a Seagull), 1968
  • Clouds, 1969
  • Ladies of the Canyon, 1970
  • Blue, 1971
  • For the Roses, 1972
  • Court and Spark, 1974
  • Miles of Aisles (live), 1974
  • The Hissing of Summer Lawns, 1975
  • Hejira, 1976
  • Don Juan's Reckless Daughter, 1977
  • Mingus, 1979
  • Shadows and Light (live), 1980
  • Wild Things Run Fast, 1982
  • Dog Eat Dog, 1985
  • Chalk Mark in a Rain Storm, 1988
  • Night Ride Home, 1991
  • Turbulent Indigo, 1994
  • Hits (ανθολογία), 1996
  • Misses (ανθολογία), 1996
  • Taming the Tiger, 1998
  • Both Sides Now, 2000
  • Travelogue, 2002
  • The beginning of Survival (ανθολογία), 2004
  • Dreamland (ανθολογία), 2004
  • Songs of a Prairie Girl (ανθολογία), 2005
  • Shine, 2007

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βασίλης Κοντόπουλος, Τζόνι Μίτσελ, εκδ. Οδός Πανός – Σιγαρέτα, Αθήνα 2004. ISBN 9608378109.

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]