Βάτσλαβ Χάβελ

Βάτσλαβ Χάβελ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη; μητρική γλώσσα	Václav Havel (Τσεχικά)
Γέννηση	5 Οκτωβρίου 1936; Πράγα
Θάνατος	18 Δεκεμβρίου 2011; Χράντετσεκ
Αιτία θανάτου	αναπνευστική ανεπάρκεια
Συνθήκες θανάτου	φυσικά αίτια
Τόπος ταφής	νεκροταφείο Βινοχράντι
Κατοικία	U dejvického rybníčku; Dům U Dvou tisíc (1936–1971); Dům U Dvou tisíc (1986–1993)
Χώρα πολιτογράφησης	Τσεχοσλοβακία; Τσεχία
Θρησκεία	μη ασκούμενος Καθολικός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα	Τσεχικά
Ομιλούμενες γλώσσες	Τσεχικά
Σπουδές	Τεχνικό Πανεπιστήμιο Πράγας (1955–1957); Faculty of Theatre, Academy of Performing Arts in Prague; Akademické gymnázium Štěpánská (έως 1955)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	συγγραφέας; θεατρικός συγγραφέας; πολιτικός; σκηνοθέτης; ποιητής; σκηνοθέτης κινηματογράφου; αγωνιστής/στρια υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; διαφωνών; δοκιμιογράφος; φιλόσοφος; δημοσιογράφος άποψης; πολιτικός κρατούμενος; δραματουργός
Εργοδότης	Divadlo Na zábradlí (1960–1968); Městská divadla pražská; Brewery Krakonoš; Vysoká škola chemicko-technologická v Praze (1951–1955); Osvobozené divadlo; Divadlo U Nováků; Divadlo ABC; Divadlo satiry; Divadlo státního filmu; Divadlo V + W
Αξιοσημείωτο έργο	Antikódy, The Garden Party, Leaving, The Power of the Powerless, The Memorandum, Audience, Temptation; Largo desolato
Περίοδος ακμής	- 2011
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα	Občanské fórum
Οικογένεια
Σύζυγος	Olga Havlová (1964–1996); Ντάγκμαρ Χαβλόβα (1997–2011)
Γονείς	Václav M. Havel και Božena Havlová
Αδέλφια	Ivan M. Havel
Συγγενείς	Dagmar Havlová (κουνιάδα), Hugo Vavrečka (παππούς) και Vácslav Havel (παππούς)
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	Πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας (1989–1992); Πρόεδρος τής Δημοκρατίας της Τσεχίας (1993–2003); spokesperson of Charter 77
Βραβεύσεις	βραβείο Καρλομάγνος (9 Μαΐου 1991); Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής (Μάρτιος 1990); Κολάρο του Τάγματος του Λευκού Λέοντος (Οκτώβριος 2003); Order of Tomáš Garrigue Masaryk, 1st class (Οκτώβριος 2003); Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας (Ιουλίου 2003); Μεγαλόσταυρος του Τάγματος Λευκού Διπλού Σταυρού (29 Ιανουαρίου 2003); Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Βυτάουτας του Μέγα (Σεπτέμβριος 1999); Περιδέραιο του Τάγματος του Σταυρού της Τέρρα Μαριάνα (30 Μαΐου 1996); Τάγμα του Λευκού Αετού (Οκτώβριος 1993); Διοικητής του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων (Φεβρουάριος 2001); Gottlieb Duttweiler Prize (1990); Αυστριακή Διάκριση για την Επιστήμη και την Τέχνη (Νοέμβριος 2005); Grand Collar of the Order of the Southern Cross (Οκτώβριος 1990); Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λουτρού (Μάρτιος 1996); κολάρο του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (Ιουλίου 1995 και 1995); Παγκόσμιο Βραβείο Τσίνο ντελ Ντούκα (1997); Τάγμα του Αγίου Γεωργίου της Νίκης (Οκτώβριος 2011); Τάγμα του Πρίγκηπα Γιάροσλαβ του Σοφού, 3η τάξη (Οκτώβριος 2006); Τάγμα του Λαμπρού Αστέρα (Νοέμβριος 2004); βραβείο ειρήνης Γκάντι (Αύγουστος 2003); Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας (27 Μαρτίου 2002); Μεγαλόσταυρος με Αλυσίδα του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας (Σεπτέμβριος 2001); Τάγμα του Κράτους της Δημοκρατίας της Τουρκίας (Οκτώβριος 2000); Τάγμα του Αλ Χουσεΐν μπιν Άλι (Σεπτέμβριος 1997); Τάγμα του Ρίο Μπράνκο (Σεπτέμβριος 1996); Τάγμα του Απελευθερωτή Στρατηγού Σαν Μαρτίν (Σεπτέμβριος 1996); Order of the Oriental Republic of Uruguay (Σεπτέμβριος 1996); Τάγμα της Ελευθερίας (Νοέμβριος 1993); βραβείο Erasmus (1986); βραβείο Φραντς Κάφκα (2010); βραβείο Κονκόρντια; Εταίρος του Τάγματος του Καναδά (8 Μαΐου 2003); βραβείο ειρήνης των γερμανικών εκδοτικών οίκων (15 Οκτωβρίου 1989); βραβείο Πάλμε (1989); βραβείο Ίντιρα Γκάντι (1993); βραβείο Πριγκίπισσα της Αστουρίας για την Επικοινωνία και την Ανθρωπιστική Δράση (1997); Geuzenpenning (1995); βραβείο των τεσσάρων ελευθεριών - μετάλλιο Ελευθερίας (1990); Μετάλλιο ελευθερίας της Φιλαδέλφειας; βραβείο Ελευθερίας (2003); Μετάλλιο Τζιουζέπε Μότα (2008); Βραβείο Φωτός της Αλήθειας (2004); βραβείο Monismanien (2005); Μετάλλιο Υπηρεσίας στη Δημοκρατία; Delta Prize for Global Understanding; Μετάλλιο ελευθερίας της Φιλαδέλφειας (1994); Βραβείο Πρεσβευτή Συνείδησης (2003); μεγαλόσταυρος του Τάγματος των τριών αστέρων; Bridge Prize of the City of Regensburg (2006); διεθνές βραβείο της Καταλωνίας (1995); Lagun Onari (2001); J. William Fulbright Prize (1997); Κουαντρίγκα (2009); Διεθνές Βραβείο Σιμόν Μπολιβάρ (1990); Τάγμα του Αστέρα της Ιορδανίας; βραβείο Σόνινγκ (1991); honorary doctor of the Dresden University of Technology; επίτιμος διδάκτωρ του Ελεύθερου Πανεπιστημίου Βρυξελλών (1991); επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Λιέγης (2007); honorary doctor of the Bar-Ilan University; επίτιμος διδάκτωρ του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ; επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας; Jaroslav Seifert Prize (2008); Βραβείο Κάρελ Τσάπεκ (2008); επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Χάιφα; 1st of June Award (2009); Επίτιμος πολίτης του Πίλζεν (6 Μαΐου 1990); Theodor Heuss Award (1993); Επίτιμος πολίτης της Βουδαπέστης (2013); επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Πάδοβας; Μεγαλόσταυρος Ειδικής Τάξης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Μαΐου 2000); Εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας Λογοτεχνίας; Κρατικό Βραβείο της Αυστρίας για την Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία (1968); Επίτιμος πολίτης της Πράγας; επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Μάζαρυκ (1995); Deutscher Nationalpreis (2003); Μεγάλο Κολάρο του Τάγματος της Ελευθερίας; Point Alpha Prize (2008); μετάλλιο Αγίου Γεωργίου; Čestná medaile T. G. Masaryka; επίτιμος διδάκτωρ του Ελεύθερου Πανεπιστημίου Βρυξελλών (1990); participant in the resistance and resistance against communism; German citizenship award (2000); Order Ecce Homo; τάγμα του Χρυσάνθεμου; βραβείο Πριγκίπισσα της Αστούριας; Eugen Kogon Award (2012); Evelyn F. Burkey Award; επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Νέας Σορβόνης (3 Ιουνίου 1992); επίτιμος διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο Παρισιού-Σορβόννης (8 Αυγούστου 1991); honorary doctor of the University of Toulouse-II (14 Μαΐου 1984); honorary doctorate from Sciences Po (2009); honorary doctor of Comenius University (31 Οκτωβρίου 1990); επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Βικτώρια του Ουέλινγκτον (1995); Planetary Consciousness Prize (1996); Annual award ACFK (2006); honorary doctorate of the University of Lleida (2002); Μετάλλιο της Ανατολικής Δημοκρατίας της Ουρουγουάης; Karel Kramář Medal; Βραβείο Ειρήνης της Βεστφαλίας (1998)
Ιστότοπος
	www.vaclavhavel.cz
Υπογραφή
	Σχετικά πολυμέσα
	δεδομένα

Ο Βάτσλαβ Χάβελ (τσεχικά: Václav Havel, Πράγα, 5 Οκτωβρίου 1936 – Χράντετσεκ, 18 Δεκεμβρίου 2011)^[1] ήταν Τσέχος πολιτικός, συγγραφέας και δραματουργός. Υπήρξε ο τελευταίος πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας και πρώτος Πρόεδρος της Τσεχίας, από τις 2 Φεβρουαρίου 1993 ως τις 2 Φεβρουαρίου 2003. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη λεγόμενη "Άνοιξη της Πράγας" του 1968 και τη "Βελούδινη επανάσταση" του 1989 (ως αρχηγός του λεγόμενου Πολιτικού Φόρουμ.) Η επαναστατική εκείνη κίνηση σήμανε την ανατροπή δηλαδή του σοσιαλισμού στην Τσεχοσλοβακία.^[2]

Λογοτεχνία

Ο Χάβελ έγραψε θεατρικά έργα, τα οποία απαγορεύτηκαν στη χώρα του μετά το 1968.^[3] Το θεατρικό του έργο Memorandum (Το υπόμνημα) μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον Φώντα Κονδύλη (εκδ. «Δωδώνη») και τον Κανέλλο Αποστόλου (εκδ. «Ύψιλον», 2009).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Commons logo

Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Βάτσλαβ Χάβελ

Václav Havel Επίσημη ιστοσελίδα
αρχείο του Βάτσλαβ Χάβελ από το The New York Review of Books
"Havel at Columbia: Bibliography: Human Rights Archive
Φεστιβάλ Χάβελ Αρχειοθετήθηκε 2015-01-08 στο Wayback Machine.
The Committee for the Defence of the Unjustly Persecuted (VONS) (ιστότοπος για την ιστορία του VONS)
Václav Havel στην Εγκυκλοπαίδεια της Λογοτεχνίας

Παραπομπές

↑ Webb, W. L. (18-12-2011). «Václav Havel obituary». The Guardian. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
↑ Dan Bilefsky· Jane Perlez (18-12-2011). «Václav Havel, Former Czech President, Dies at 75». The New York Times. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
↑ «Václav Havel». Telegraph. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2013.

Αυτό το λήμμα σχετικά με ένα πολιτικό πρόσωπο χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το.

[1] Webb, W. L. (18-12-2011). «Václav Havel obituary». The Guardian. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)

[2] Dan Bilefsky· Jane Perlez (18-12-2011). «Václav Havel, Former Czech President, Dies at 75». The New York Times. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)

[3] «Václav Havel». Telegraph. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2013.

[1]

[2]

[3]

π σ ε Κάτοχοι του Βραβείου Erasmus
1958-1959	Αυστριακός λαός (1958) Ρομπέρ Σουμάν / Καρλ Γιάσπερς (1959)
1960-1969	Μαρκ Σαγκάλ / Όσκαρ Κοκόσκα (1960) Ρομάνο Γκουαρντίνι (1962) Μάρτιν Μπούμπερ (1963) Διεθνής Ακαδημαϊκή Ένωση (1964) Τσάρλι Τσάπλιν / Ίνγκμαρ Μπέργκμαν (1965) Χέρμπερτ Έντουαρντ Ριντ/Ρενέ Ουίγκ (1966) Γιαν Τίνμπεργκεν (1967) Χένρυ Μουρ (1968) Καρλ Φρίντριχ φον Βάιτσεκερ/Γκαμπριέλ Μαρσέλ (1969)
1970-1979	Χανς Μπέρναρντ Σάρουν (1970) Ολιβιέ Μεσιάν (1971) Ζαν Πιαζέ (1972) Κλοντ Λεβί-Στρος (1973) Μωρίς Μπεζάρ / Νινέτ ντε Βαλουά (1974) Ερνστ Γκόμπριχ / Βίλεμ Σάντμπεργκ (1975) Διεθνής Αμνηστία / Ρενέ Νταβίντ (1976) Βέρνερ Κέγκι / Ζαν Μονέ (1977) Αδελφοί Νάπολι / Πήτερ Σούμαν / Υβ Ζολί / Μαργκαρέτα Νικουλέσκου (1978) Die Zeit / Neue Zürcher Zeitung (1979)
1980-1989	Νικόλαους Χάρνονκουρτ / Γκούσταβ Λέονχαρτ (1980) Ζαν Προυβέ (1981) Έντουαρντ Σκίλεμπεκς (1982) Λέζεκ Κολακόφσκι / Ραϋμόν Αρόν / Μαργκερίτ Γιουρσενάρ / Αϊζάια Μπερλίν (1983) Μάσσιμο Παλλοττίνο (1984) Πωλ Ντελουβριέ (1985) Βάτσλαβ Χάβελ (1986) Αλεξάντερ Κινγκ (1987) Ζακ Λεντού (1988) Διεθνής Επιτροπή Νομικών (1989)
1990-1999	Γκράχαμ Κλαρκ (1990) Μπέρναντ Χάιτινκ (1991) Γενικό Αρχείο των Ινδιών / Σίμον Βίζενταλ (1992) Πέτερ Στάιν (1993) Ζίγκμαρ Πόλκε (1994) Ρέντσο Πιάνο (1995) Ουίλιαμ Χάρντι Μακνήλ (1996) Ζακ Ντελόρ (1997) Μαουρίτσιο Κάγκελ / Πίτερ Σέλαρς (1998) Μαίρη Ρόμπινσον (1999)
2000-2009	Χανς βαν Μάνεν (2000) Άνταμ Μίτσνικ / Κλάουντιο Μάγκρις (2001) Μπερντ και Χίλα Μπέχερ Άλαν Ντέιβιντσον (2003) Φατίμα Μερνίσι / Αμπντουλκαρίμ Σορούς / Σαντίκ Τζαλάλ αλ-Αζίμ (2004) Σάιμον Σέιφερ / Στήβεν Σέιπιν (2005) Πιερ Μπερνάρ (2006) Πήτερ Φόργκατς (2007) Ίαν Μπορουμά / Μπέντζαμιν Φέρεντς (2008) Αντόνιο Κασέσε (2009)
2010-	Χοσέ Αντόνιο Αμπρό (2010) Γιοάν Μπουσκέτς (2011) Ντάνιελ Ντένετ (2012) Γιούργκεν Χάμπερμας (2013) Φρίε Λέιζεν (2014) Κοινότητα της Βικιπαίδειας (2015) Α. Σ. Μπάιατ (2016) Μισέλ Λαμόν (2017) Μπάρμπαρα Έρινραϊκ (2018) Τζον Άνταμς (2019) Γκρείσον Πέρι (2021) Νταβίντ Γκρόσμαν (2022) Τρέβορ Νόα (2023) Αμιτάβ Γκος (2024) Ντόνα Χάραγουεϊ (2025)
Κατηγορία Κοινά

π σ ε Παραλήπτες του Βραβείου Καρλομάγνος
1950-1969	Ρίχαρντ Νικολάους Γκραφ Κουντενχόβε- Καλλέργης (1950) Χέντρικ Μπρούγκμανς (1951) Αλτσίντε ντε Γκάσπερι (1952) Ζαν Μονέ (1953) Κόνραντ Αντενάουερ (1954) Ουίνστον Τσώρτσιλ (1956) Πολ Ανρί Σπάακ (1957) Ρομπέρ Σουμάν (1958) Τζορτζ Μάρσαλ (1959) Γιόζεφ Μπεκ (1960) Βάλτερ Χαλστάιν (1961) Έντουαρντ Χιθ (1963) Αντόνιο Σένι (1964) Γιενς Ότο Κραγκ (1966) Τζόζεφ Λουνς (1967) Ευρωπαϊκή Επιτροπή (1969)
1970-1989	Φρανσουά Σεϊντού ντε Κλοζόν (1970) Ρόι Τζένκινς (1972) Ντον Σαλβαδόρ ντε Μανταριάγα (1973) Λέο Τίντεμανς (1976) Βάλτερ Σέελ (1977) Κωνσταντίνος Καραμανλής (1978) Εμίλιο Κολόμπο (1979) Σιμόν Βέιλ (1981) Χουάν Κάρλος Α' της Ισπανίας (1982) Καρλ Κάρστενς (1984) Λαός του Λουξεμβούργου (1986) Χένρυ Κίσινγκερ (1987) Φρανσουά Μιτεράν \ Χέλμουτ Κολ (1988) Αδερφός Ροζέ (1989)
1990-2009	Γκιούλα Χορν (1990) Βάτσλαβ Χάβελ (1991) Ζακ Ντελόρ (1992) Φελίπε Γκονθάλεθ (1993) Γκρο Χάρλεμ Μπρούντλαντ (1994) Φραντς Βρανίτσκι (1995) Βεατρίκη της Ολλανδίας (1996) Ρόμαν Χέρτσογκ (1997) Μπρόνισλαβ Γκέρεμεκ (1998) Τόνι Μπλερ (1999) Μπιλ Κλίντον (2000) Γκιόργκι Κόνραντ (2001) Ευρώ (2002) Βαλερί Ζισκάρ ντ'Εσταίν (2003) Πατ Κοξ \ Ειδικό Βραβείο: Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ (2004) Κάρλο Ατσέλιο Τσάμπι (2005) Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ (2006) Χαβιέρ Σολάνα (2007) Άνγκελα Μέρκελ (2008) Αντρέα Ρικάρντι (2009)
2010-σήμερα	Ντόναλντ Τουσκ (2010) Ζαν-Κλοντ Τρισέ (2011) Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (2012) Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε (2013) Χέρμαν βαν Ρομπέι (2014) Μάρτιν Σουλτς (2015) Πάπας Φραγκίσκος (2016) Τίμοθι Γκάρτον Ας (2017) Εμανουέλ Μακρόν (2018) Αντόνιο Γκουτέρες (2019) Κλάους Γιοχάνις (2020) Σβιατλάνα Τσιχανόφσκαγια (2021) Μαρία Κολεσνίκοβα (2022) Βερόνικα Τσέπκαλο (2023)