Γεχούντι Μενουχίν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γεχούντι Μενουχίν
YehudiMenuhinStageDoorCanteen.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Yehudi Menuhin (Αγγλικά)
Γέννηση 22  Απριλίου 1916[1][2][3][4][5][6]
Νέα Υόρκη[7][8]
Θάνατος 12  Μαρτίου 1999[1][3][4][5][6][9]
Βερολίνο[10]
Αιτία θανάτου βρογχίτιδα
Χώρα πολιτογράφησης Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής[11]
Ηνωμένο Βασίλειο (από 1985)
Ελβετία (από 1970)
Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας (έως 1927)
Σπουδές San Francisco Conservatory of Music
Ιδιότητα μαέστρος, πολιτικός, αυτοβιογράφος, μουσικός της τζαζ, συγγραφέας και βιολιστής[12]
Σύζυγος Diana Gould (1947–1999)
Τέκνα Gerard Menuhin
Όργανα Βιολί
Είδος τέχνης κλασική μουσική
Βραβεύσεις Μέγας Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής, Ιππότης του Εθνικού Τάγματος της Τιμής, Τάγμα της Αξίας του Ηνωμένου Βασιλείου, Ταξιάρχης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, Βραβείο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού, Μετάλλιο Έρνστ Ρόιτερ, Μουσικό βραβείο της πόλης του Ντούισμπουργκ, βραβείο ειρήνης των γερμανικών εκδοτικών οίκων, Βραβείο Πριγκίπισσα της Αστουρίας για την ομόνοια, Μουσικό Βραβείο Λέονι Σόνινγκ, βραβείο Γκλεν Γκουλντ, Gramophone Award for Lifetime Achievement, Ότο Χαν Μετάλλιο Ειρήνης, χρυσό μεττάλιο της Βασιλικής Φιλαρμονικής Εταιρείας, Kennedy Center Honors, Buber-Rosenzweig-Medal, Moses-Mendelssohn-Preis, Μετάλλιο Άλμπερτ, Brahms-Preis, Ernst von Siemens Music Prize, Hans von Bülow Medal, Μεγαλόσταυρος 1ης κλάσης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, honorary doctorate of the University of Valencia και Fellow of the of the Sangeet Natak Akademi
Ιστοσελίδα Επίσημος ιστότοπος
Υπογραφή
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Γεχούντι Μενουχίν, Βαρόνος Μενουχίν (Yehudi Menuhin, 22 Απριλίου 191612 Μαρτίου 1999), μέλος του Τάγματος της Αξίας, ιππότης-διοικητής του Τάγματος της Βρετανικής αυτοκρατορίας, ήταν Αμερικανός βιολονίστας και διευθυντής κλασικής ορχήστρας.

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη από Ρωσοεβραίους μετανάστες. Διετέλεσε αρχικά μαθητής του Πέρσιγκερ, του Αδόλφου Μπους και του Ενέσκου. Είχε πολύ πρώιμη εξέλιξη, με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί «παιδί θαύμα». Σε ηλικία μόλις 7 ετών ήταν το «πρώτο βιολί» στη συμφωνική ορχήστρα του Σαν Φρανσίσκο. Το 1927 πήγε με τους γονείς του στη Χάβρη και από το 1929 αρχίζει να ερμηνεύει έργα των μεγάλων κλασσικών Μπαχ και Μπετόβεν υπό τη διεύθυνση ορχήστρας του Βάλτερ. Ακολουθεί τότε μια αλματώδης καλλιτεχνική εξέλιξη οπότε αναδείχθηκε από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες στο είδος του. Το 1959 εγκαθίσταται μόνιμα στην Αγγλία όπου και ίδρυσε την περίφημη «Σχολή Γεχούντι Μενουχίν». Έδωσε πολλές διαλέξεις και διηύθυνε συμφωνικές ορχήστρες περισσότερο από 40 χρόνια. Το 1964 επισκέφτηκε την Αθήνα[13].

Περί το τέλος της ζωής του υπήρξε οπαδός της ειρήνης στη Μέση Ανατολή. Η αγαπημένη του φράση «κάθε γέννα πρέπει να τη σφραγίζει ένας θάνατος» παραμένει μέχρι σήμερα διφορούμενη, ιδιαίτερα όταν εκλαμβάνεται σε αναφορά διαφορετικών εθνοτήτων.

Ο Γεχούντι Μενουχίν πέθανε στις 12 Μαρτίου 1999 στο Βερολίνο από καρδιακό επεισόδιο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. (Αγγλικά) Internet Movie Database. nm0579903. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουλίου 2015.
  3. 3,0 3,1 (Αγγλικά) SNAC. w60c4t1h. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 (Αγγλικά) Find A Grave. 23277. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 The Peerage. p19161.htm#i191603. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 (Αγγλικά) Discogs. 532086. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  8. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  9. filmportal.de. cb75707eb8c349d089c704baa9124664. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  11. LIBRIS. 18  Σεπτεμβρίου 2012. libris.kb.se/katalogisering/wt79b5jf3bpb7s8. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
  12. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  13. Ιστορικό Λεύκωμα 1964, εκδ. Η Καθημερινή (1997), σελ. 152