Οθωμανική Μεσοβασιλεία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Οθωμανική Μεσοβασιλεία ή Οθωμανικός εμφύλιος πόλεμος (20 Ιουλίου 1402 - 5 Ιουλίου 1413) (τούρκικα: Fetret Devri) ήταν ένας εμφύλιος πόλεμος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ανάμεσα στους γιους του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄, που ξεκίνησε μετά την ήττα του στην Μάχη της Άγκυρας στις 20 Ιουλίου 1402 από τον Ταμερλάνο. Παρά το γεγονός ότι ο Ταμερλάνος αναγνώρισε ως νέο σουλτάνο τον Μεχμέτ Τσελεμπή, τα αδέρφια του (Ίσα Τσελεμπή, Μουσά Τσελεμπή, Σουλεϊμάν Τσελεμπή και αργότερα Μουσταφά Τσελεμπή) αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τον Μεχμέτ ως σουλτάνο και ο καθένας άρχισε να διεκδικεί τον θρόνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα ήταν ένας εμφύλιος πόλεμος που κράτησε 11 χρόνια μέχρι τη Μάχη του Τσαμουρλού στις 5 Ιουλίου 1413, όταν ο Μεχμέτ Τσελεμπή αναδείχτηκε νικητής και στέφτηκε σουλτάνος ως Μωάμεθ Α΄.

Ο εμφύλιος πόλεμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ίσα και Μεχμέτ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε ανάμεσα στους δύο γιου του Βαγιαζήτ Α΄, μετά τον θάνατό του, το 1403. Ο μεγαλύτερος γιος του, Σουλεϊμάν, με πρωτεύουσα την Αδριανούπολη, κυβέρνησε την Βόρεια Ελλάδα, τη Βουλγαρία και τη Θράκη. Ο δεύτερος γιος του, Ίσα, εγκαταστάθηκε ως ανεξάρτητος ηγεμόνας στην Προύσα και ο Μεχμέτ Τσελεμπή ίδρυσε βασίλειο στην Αμάσεια. Σύντομα ξέσπασε πόλεμος μεταξύ του Μεχμέτ και του Ίσα και μετά τις μάχες του Ερμενί-Μπελί και Ουλουμπάντ (Μάρτιος - Μάιος 1403), ο Ίσα κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη και ο Μεχμέτ κατέλαβε την Προύσα. Η επόμενη μάχη στο Καρασί μεταξύ του Μεχμέτ και του Ίσα, οδήγησε τον Μεχμέτ στην νίκη και τον Ίσα να φύγει προς το Καραμάν. Αργότερα ο Ίσα δολοφονήθηκε στο λουτρό του, από πράκτορες του Μεχμέτ.

Ο Σουλεϊμάν εισέρχεται στον εμφύλιο πόλεμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εν τω μεταξύ, ο άλλος επιζών γιος του Βαγιαζήτ, ο Μουσά, ο οποίος συνελήφθη στην Μάχη της Άγκυρας από τον Ταμερλάνο, ελευθερώθηκε, αφού ο Μεχμέτ είχε κάνει αίτημα για την απελευθέρωσή του. Μετά τον θάνατο του Ίσα, ο Σουλεϊμάν πέρασε με πολύ στρατό τον Ελλήσποντο. Αρχικά ο Σουλεϊμάν νικούσε. Εισέβαλε στην Ανατολία, κατέλαβε την Προύσα (Μάρτιος 1404) και αργότερα, τον ίδιο χρόνο την Άγκυρα.

Απεικόνιση του Μουσά και του Σουλεϊμάν να κοιτάζονται, τέλος 16ου αι.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ανατολία, που διήρκεσε από το 1405 έως το 1410, ο Μεχμέτ έστειλε τον Μουσά σε όλη την Μαύρη Θάλασσα προς την Θράκη, για να κατακτήσει τα εδάφη του Σουλεϊμάν, στην νοτιοανατολική Ευρώπη. Αυτή η κίνηση έκανε τον Σουλεϊμάν να επιστρέψει στην Θράκη, ώσπου ακολούθησε μια σύντομη, αλλά αιματηρή μάχη μεταξύ αυτού και του Μουσά. Στην αρχή, ο Σουλεϊμάν είχε το πλεονέκτημα, κερδίζοντας στην Μάχη του Κοσμιδίου το 1410, αλλά το 1411, ο στρατός του λιποτάκτησε και ο Σουλεϊμάν εκτελέστηκε με διαταγή του Μουσά. Ο Μουσά ήταν πλέον ο κύριος των οθωμανικών κτήσεων της Θράκης.

Μεχμέτ και Μουσά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος, ήταν σύμμαχος του Σουλεϊμάν Τσελεμπή. Έτσι ο Μουσά πολιόρκησε την Κωνσταντινούπολη το 1411. Ο Μανουήλ κάλεσε για βοήθεια τον Μεχμέτ και τον στρατό του εναντίον των στρατιωτών του Μουσά. Ο Μεχμέτ έκανε πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες εναντίον των στρατευμάτων του αδερφού του και ήταν υποχρεωμένος να περάσει τον Βόσπορο για να καταστείλει μια εξέγερση στα εδάφη του. Ο Μουσά πίεσε την πολιορκία. Ο Μεχμέτ γύρισε στην Θράκη, όπου έλαβε την βοήθεια του Δεσπότη της Σερβίας Στέφαν Λαζάρεβιτς.

Οι στρατοί των δύο αδερφών συναντήθηκαν στην πεδιάδα του Τσαμουρλού (Çamurlu) στην σημερινή Βουλγαρία. Ο Χασάν, ο αγάς των Γενιτσάρων, πριν από την σύγκρουση, προσπάθησε να αλλάξει θέσεις στα στρατεύματα. Ο Μουσά πέτυχε τον Χασάν και τον σκότωσε, αλλά τραυματίστηκε από τον άντρα που συνόδευε τον Χασάν. Ο Μουσά και οι στρατιώτες του πολέμησαν καλά, αλλά ηττήθηκαν. Ο στρατός του Μουσά υποχώρησε, αλλά ο ίδιος έπεσε από το άλογό του και σκοτώθηκε από έναν διοικητή του Μεχμέτ. Με τον Μουσά νεκρό, ο Μεχμέτ ήταν ο μόνος επιζών γιος του Βαγιαζήτ Α΄ και έγινε σουλτάνος. Η περίοδος αυτή ήταν ένα εντυπωσιακό παράδειγμα αδερφοκτονίας, που ήταν κοινή στην Οθωμανική διαδοχή.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο της Οθωμανικής Μεσοβασιλείας, ο Μεχμέτ έκοψε νομίσματα, που αποκαλούσαν τον εαυτό του Σουλτάνο, τα νομίσματα του Σουλεϊμάν τον αποκαλούσαν Εμίρ Σουλεϊμάν β. Βαγιαζήτ, ενώ του Μουσά Μουσά β. Βαγιαζήτ. Τα νομίσματα του Ίσα δεν έχουν διασωθεί.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Fine, John Van Antwerp, The Late Medieval Balkans, University of Michigan Press, 1994.
  • Finkel, Caroline, Osman's Dream, Basic Books, 2004.
  • Harris, Jonathan, The End of Byzantium. New Haven and London: Yale University Press, 2010. ISBN 978-0-300-11786-8.
  • Imber, Colin, The Ottoman Empire. London: Palgrave/Macmillan, 2002. ISBN 0-333-61387-2.
  • Kastritsis, Dimitris, The Sons of Bayezid: Empire Building and Representation in the Ottoman. Civil War of 1402-1413, Brill, 2007. ISBN 978-90-04-15836-8.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ottoman Interregnum της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).