Αϊζάια Μπερλίν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ιζάια Μπερλίν)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αϊζάια Μπερλίν
Γέννηση 6 Ιουνίου 1909
Ρίγα, Κυβερνείο της Λιβονίας, Ρωσική Αυτοκρατορία (σημερινή Λετονία)
Θάνατος 5 Νοεμβρίου 1997 (88 ετών)
Οξφόρδη, Αγγλία
Περίοδος Δυτική φιλοσοφία
Περιοχή Φιλοσοφία 20ου αιώνα
Σχολή Φιλελευθερισμός, Αναλυτική φιλοσοφία
Κύρια Ενδιαφέροντα Πολιτική φιλοσοφία
Ιστορία των ιδεών
Φιλοσοφία της ιστορίας
Φιλελευθερισμός · Ηθική · Μαρξισμός · Ρωσική ιστορία · Ρωσική λογοτεχνία · Μοντέρνα ιστορία · Ρομαντισμός
Αξιοσημείωτες Ιδέες Δύο Έννοιες της Ελευθερίας

Ο Αϊζάια Μπερλίν (Иса́йя Бе́рлин, 6 Ιουνίου 19095 Νοεμβρίου 1997) ήταν εβραϊκής καταγωγής Ρώσος θεωρητικός της κοινωνικής και πολιτικής σκέψης και διακεκριμένος ιστορικός των ιδεών. Υπήρξε μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, μέλος του Τάγματος της Αξίας και ένας εκ των ιδρυτών και πρώτος πρόεδρος του Wolfson College του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους στοχαστές του εικοστού αιώνα και κυρίαρχος μελετητής της γενιάς του.[1] Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για την διάλεξή του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1958 πάνω στο θέμα «Δύο Έννοιες της Ελευθερίας» και για τις διαλέξεις A.W. Mellon (Καλές τέχνες) που έδωσε στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον το 1965. Ανέπτυξε τη θεωρία της ύπαρξης δύο ειδών ελευθερίας, της θετικής και της αρνητικής προσδιορίζοντας την πρώτη ως δυνατότητα του πράττειν απρόσκοπτα και τη δεύτερη ως την προστασία από τις παρεμβάσεις άλλων, είτε των ανθρώπων είτε της κυβέρνησης. Είναι ενάντιος όχι μόνον σε σε κάθε μορφή απολυταρχισμού και ολοκληρωτισμού, αλλά και σε κάθε μελλοντική Ουτοπία θεωρώντας ότι ο άνθρωπος πρέπει να βιώνει το παρόν και να μην το αμελεί, προσδοκώντας μια μακροπρόθεσμη χίμαιρα. Για την προσφορά του ως ιστορικού των ιδεών, έχει τιμηθεί με τα βραβεία Erasmus, Lippincott και Agnelli, αλλά και με το βραβείο Jerusalem για τη δια βίου προάσπιση των πολιτικών ελευθεριών.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιγραφή στο σπίτι στην Ρίγα της Λετονίας, όπου ο Αϊζάια Μπερλίν πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του

Ο Αϊζάια Μπερλίν ήταν το μοναχοπαίδι μιας ευκατάστατης Εβραϊκής οικογένειας. Ο πατέρας του, Μέντελ Μπερλίν, ήταν έμπορος ξυλείας. Ο Μπερλίν πέρασε την παιδική του ηλικία στην Ρίγα της Λετονίας (τότε ανήκε στη Σοβιετική Ένωση - πρωτεύουσα της Λετονίας). Πριν εγκατασταθεί η οικογένειά του στη Λετονία το 1920 έζησε στην Πετρούπολη, όπου έγινε μάρτυρας των επεισοδίων που προκάλεσε η Ρωσική Επανάσταση του 1917. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η οικογένεια του μετανάστευσε στη Ρίγα, αλλά και εκεί είχε δυσκολίες με τις αρχές της Λετονίας με αποτέλεσμα να φύγουν στην Αγγλία το 1921, όταν ο Μπερλίν ήταν δώδεκα ετών και έζησαν αρχικά στο Νότιο Κένσιγκτον και αργότερα στο Χάμπστεντ. Παρακολούθησε μαθήματα στο σχολείο του Αγίου Παύλου (St. Paul΄s School) του Λονδίνου, και μετέπειτα στο Corpus Christi College της Οξφόρδης, όπου σπούδασε Κλασσικές Σπουδές, Φιλοσοφία, Πολιτική Επιστήμη και Οικονομική Επιστήμη. Από το 1957 έως το 1967 ήταν καθηγητής της κοινωνικής και πολιτικής θεωρίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το 1966 έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην ίδρυση του Wofson College της Οξφόρδης και επίσης διετέλεσε πρόεδρος της Βρεταννικής Ακαδημίας 1974-1978.

Πέθανε το 1997, σε ηλικία 88 ετών.

Πρώιμα έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

" «Πολλ΄οίδε (γνωρίζει) αλώπηξ, αλλ΄ εχῖνος (σκαντζόχοιρος) έν μέγα»


Είναι ένα απόσπασμα που αποδίδεται στον αρχαίο Έλληνα λυρικό ποιητή Αρχίλοχο πάνω στο οποίο εξέδωσε το 1953 το πρώτο του δοκίμιο «The Hedgehog and the Fox- An Essay on Tolstoy΄s View of History».[2] Ήταν ένα από τα πιο δημοφιλή δοκίμια που γνώρισε συνεχείς εκδόσεις 1967, 1979,1988. Όταν κάποτε ρωτήθηκε είπε: «Ποτέ δεν το είχα πάρει σοβαρά·το εννοούσα ως ένα είδος πνευματικής ενασχόλησης, αλλά τελικά ήταν σοβαρό»[3]

Με βάση την παραπάνω διαφωτιστική αλληγορία, οι άνθρωποι εντάσσονται στις δύο παραπάνω κατηγορίες. Ο Σίγκμουντ Φρόυντ και το ασυνείδητο, ο Κάρολος Δαρβίνος και η φυσική επιλογή, ο Καρλ Μαρξ και η ταξική πάλη, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν και σχετικότητα, ο Άνταμ Σμιθ και ο καταμερισμός της εργασίας ήταν όλοι σκαντζόχοιροι. Συνομιλία μεταξύ Jim Collins και Marvis Bressler, Indep. Οκτώβριος 2002

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η εποχή του Διαφωτισμού (The age of Enlightenment) 1956
  • Τέσσερα δοκίμια για την ελευθερία (Four Essays on Liberty) 1969
  • The sence of Reality, εκδ. John Murray 1993
  • Οι ρίζες του ρομαντισμού (The roots of Romanticism) 1999 (μεταθανάτια), Ελλην. έκδ. Scripta ISBN 960-7909-22-4
  • The Magus of the North, edited by H.Hardy 1997
  • The proper study of Mankind, edited by H.Ηardy 1998 ISBN 9780712673228
  • Τρεις κριτικοί του Διαφωτισμού: Βίκο, Χάμαν, Χέρντερ (Three Critics of thw Enlightenment: Vico, Hamann, Herder 2000
  • Καρλ Μαρξ, η ζωή και το έργο του, Εκδ. Scripta
  • Κόντρα στο ρεύμα,εκδ. Scripta


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Henry Hurdy, Sir Isaiah Berlin, The Independent, 7 Νοεμβρίου 1997 (νεκρολογία)
  2. A PHOENIX PAPERBACK, First published by George Weidenfeld & Nicolson Limited 1953 ISBN 1857990404
  3. Ramin Jahanbegloo, Συνομιλίες με τον Ισαάκ Μπερλίν σ.188

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • John Gray, Princeton University Press, 1996