Εκκλησία της Εφέσου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
"Άγιος Παύλος", Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, 1608-1614, Museo del Greco, Τολέδο

Σύμφωνα με την χριστιανική εκκλησιαστική ιστορία η Εκκλησία της Εφέσου είναι μία από τις πρώτες "επτά εκκλησίες" αποκληθείσες επτά Εκκλησίες της Αποκάλυψης.

Στην αρχαία Έφεσο φέρονταν να είχαν εγκατασταθεί από προ Χριστού πολλοί Ιουδαίοι έχοντας δημιουργήσει εβραϊκή συναγωγή. Έτσι, όταν άρχισε η διάδοση του Χριστιανισμού, την πόλη αυτή επισκέφθηκαν μαθητές του Ιωάννη του Βαπτιστή οι οποίοι κατόρθωσαν να προσηλυτίσουν πολλούς Ιουδαίους και όχι μόνο, εκμεταλλευόμενοι ασφαλώς τις ελευθερίες διακίνησης ιδεών που επικρατούσαν στην πόλη και στην ευρύτερη περιοχή. Μεταξύ δε αυτών ήταν και ο από Αλεξανδρείας Απελλής.
Λίγο αργότερα, το 54 (μ.Χ.) έφθασε στην Έφεσο ο Απόστολος Παύλος συνοδευόμενος από τον Ακύλα και τη σύζυγό του Πρισκίλλα όπου και άρχισε να κηρύττει τη χριστιανική θρησκεία στην συναγωγή της Εφέσου. Παραμένοντας δε στην Έφεσο αρχικά έστω και για λίγο διάστημα κατόρθωσε ο Απόστολος Παύλος να καταστήσει την πόλη κέντρο κηρύγματος της νέας θρησκείας και του "ευαγγελίου" (με την γενικότερη έννοια του όρου) σ΄ όλη τη Μικρά Ασία. Επανερχόμενος δε στη πόλη παρέμεινε σ΄ αυτή μέχρι το 57 (μ.Χ.) όταν τότε αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει την πόλη μετά από εξέγερση που είχε συνεγείρει και οργανώσει ο εθνικός Δημήτριος. Αργότερα ο απόστολος Παύλος όρισε ως προϊστάμενο της εκκλησίας της Εφέσου τον Τιμόθεο. Έτσι βαθμηδόν η εκκλησία της Εφέσου κατέστη μητρόπολη πολλών άλλων εκκλησιών - πρώην συναγωγών της Μικράς Ασίας καθώς και σε παραπλήσιες νήσους του Αιγαίου.

Σήμερα στην Έφεσο σώζονται πολλά μνημεία που υπενθυμίζουν τόσο τη διέλευση του Αποστόλου Παύλου από την περιοχή καθώς και διάφορα χριστιανικά γεγονότα, μεταξύ των οποίων είναι οι λεγόμενες "φυλακές του Παύλου" καθώς και η πλατεία του αρχαίου θεάτρου όπου σ΄ αυτόν τον χώρο το πλήθος της αρχαίας Εφέσου υποκινούμενο υπό τον Δημήτριο κραύγαζε την ιστορική φράση "Μεγάλη είναι η Άρτεμις η Εφεσία", εξοβελίζοντας έτσι οποιαδήποτε άλλη διδασκαλία και προσηλυτισμό.
Μετά δε την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. η Έφεσος κατέστη μέγα κέντρο του Χριστιανισμού και της εξ αυτού δράσης όταν ήλθαν και εγκαταστάθηκαν πολλοί μαθητές των Αποστόλων καθώς και κάποιοι επιζώντες από τους πρώτους εξ αυτών, όπως και ο λεγόμενος επιστήθιος μαθητής του Ιησού Χριστού, ο Απόστολος Ιωάννης συνοδεύοντας, κατά την τοπική παράδοση, την Παναγία. Κατά δε τους διωγμούς του Δομιτιανού που ακολούθησαν ο Ιωάννης εξορίσθηκε το 96 στην Πάτμο όπου εκεί και συνέγραψε την Αποκάλυψη. Μετά όμως ένα έτος, όταν πέθανε ο Δομιτιανός, ο Ιωάννης επέστρεψε στην Έφεσο όπου και συνέγραψε το Ευαγγέλιό του. Τέλος αναφέρεται ότι ο Ιωάννης πέθανε στην Έφεσο και ετάφη εκεί το 98 ή κατ΄ άλλους το 100. Οι δε Χριστιανοί της Εφέσου ανήγειραν στη συνέχεια επί του τάφου του ναό τον οποίο αργότερα ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός ανοικοδόμησε μεγαλοπρεπέστερο.

Σημειώνεται ότι τα λείψανα του παραπάνω ναού ανευρέθηκαν από τον Έλληνα αρχαιολόγο Γ. Σωτηρίου κατά το διάστημα της Μικρασιατικής Εκστρατείας το 1922.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.8ος, σελ.583.