Αριθμητική

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Αριθμητική (από την ελληνική λέξη:"αριθμός") είναι ο παλαιότερος και πιο στοιχειώδης κλάδος των μαθηματικών, χρησιμοποιείται σχεδόν από όλους, από απλές καθημερινές δραστηριότητες μέτρησης ως προχωρημένους επιστημονικούς ή οικονομικούς υπολογισμούς. Στη συνήθη της χρήση, η λέξη αναφέρεται σε ένα κλάδο του προκατόχου των σύγχρονων μαθηματικών, που καταγράφει βασικές ιδιότητες ορισμένων πράξεων μεταξύ αριθμών.

Η λέξη Αριθμητική χρησιμοποιείται σπάνια πια, ενώ τη θέση της την πήρε η λέξη Μαθηματικά. Μία απάντηση που δίνουν, είναι, ότι η Αριθμητική ασχολείται με την εκμάθηση αριθμών και των πράξεών τους, ενώ τα Μαθηματικά ασχολούνται και με τη Γεωμετρία. Στη συνέχεια στον κλάδο προστέθηκε και η Άλγεβρα, η οποία στις πράξεις της εκτός από αριθμούς χρησιμοποιεί και γράμματα, σε αντίθεση με την Αριθμητική που χρησιμοποιεί μόνο αριθμούς. Επίσης αναπτύχθηκε και ο κλάδος της Μαθηματική Ανάλυση μέσα από την άλγεβρα και την αριθμητική. Οι όροι Αριθμητική και Ανώτερη αριθμητική χρησιμοποιήθηκαν μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα ως συνώνυμα για την θεωρία αριθμών και μερικές φορές ακόμα χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε ένα ευρύτερο τμήμα της θεωρίας αριθμών

Ιστορία της Αριθμητικής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η προϊστορία της αριθμητικής περιορίζεται σε έναν μικρό αριθμό αντικειμένων που μπορεί να υποδεικνύουν την αντίληψη της πρόσθεσης και αφαίρεσης, το πιο γνωστό είναι το Ishango των οστών[1] από την κεντρική Αφρική, που χρονολογείται από κάπου μεταξύ 20.000 και 18.000 π.Χ., αν και η ερμηνεία του αμφισβητείται.

Tις πρώτες γραπτές μαρτυρίες δείχνουν οι Αιγύπτιοι και οι Βαβυλώνιοι οι οποίοι χρησιμοποιούσαν όλες τις στοιχειώδεις αριθμητικές πράξεις, ήδη από το 2000 π.Χ.. Αυτά τα αντικείμενα δεν αποκάλυπταν πάντοτε την ειδική διαδικασία που χρησιμοποιείται για την επίλυση των προβλημάτων, αλλά τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου συστήματος αρίθμησης επηρεάζουν έντονα την πολυπλοκότητα των μεθόδων.Το Ιερογλυφικό σύστημα για του Αιγυπτιακούς αριθμούς, όπως και για τους μετέπειτα λατινικούς αριθμούς, καταγόταν από τα ψηλά σήματα που χρησιμοποιούνταν για τη μέτρηση. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτή η καταγωγή οδήγησε σε αξίες που χρησιμοποιούσαν ως βάση δεκαδικό, αλλά δεν περιλάμβανε την Σημειογραφία της θέσης. Πολύπλοκοι υπολογισμοί με λατινικούς αριθμούς απαιτούσαν την συνδρομή ενός πίνακα καταμέτρησης ή τη ρωμαϊκή άβακα για να ληφθούν τα αποτελέσματα.

Έγκαιρα συστήματα αριθμών που περιλαμβάνανε Σημειογραφία της θέσης,δεν ήταν δεκαδικά, συμπεριλαμβανομένου του εξηκονταδικού (βάση 60) συστήματος για τους Βαβυλωνιακούς αριθμούς και το εικοστό σύστημα (20 βάση) που όριζε τους αριθμούς των Μάγια. Λόγω αυτής της έννοιας θέσης-αξίας, η ικανότητα να επαναχρησιμοποιήσουν τα ίδια ψηφία για διαφορετικές τιμές συνέβαλε σε απλούστερες και πιο αποτελεσματικές μεθόδους υπολογισμού.

Η συνεχής ιστορική εξέλιξη της σύγχρονης αριθμητικής ξεκινά με τον ελληνιστικό πολιτισμό της αρχαίας Ελλάδας, παρά το γεγονός ότι προήλθε πολύ αργότερα από τα παραδείγματα της Βαβυλώνας και της Αιγύπτου. Πριν από τα έργα του Ευκλείδη γύρω στο 300 π.Χ., οι ελληνικές σπουδές επικαλύπτονται στα μαθηματικά με φιλοσοφικές και μυστικιστικές πεποιθήσεις. Για παράδειγμα,ο Νικόμαχος συνόψισε την άποψη της προηγούμενης πυθαγόρειας προσέγγισης σε αριθμούς, και τις σχέσεις που είχαν μεταξύ τους, στην εισαγωγή του για την αριθμητική.

Υπάρχουν διάφορα είδη αριθμών, για κάθε κλάδο των μαθηματικών. Για την Αριθμητική είναι οι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ακέραιοι: Αποτελούν το άθροισμα ακέραιων μονάδων
  • Κλασματικοί: Αποτελούνται από τμήματα ακέραιων μονάδων
  • Μικτοί: Αποτελούνται και από ακέραιους και από κλασματικούς αριθμούς
  • Δεκαδικοί: Αποτελούνται από έναν ακέραιο μέρος(Ακέραιο αριθμό) και ένα δεκαδικό μέρος(τα ψηφία πίσω απο την υποδιαστολή " , " είναι το δεκαδικό μέρος)

Επίσης έχουμε τους Περιττούς αριθμούς δηλ. τους μονούς 1, 3, 5, 7,… και τους Άρτιους δηλ. τους ζυγούς 2, 4, 6, 8,…

Οι βασικές πράξεις στην Αριθμητική είναι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αριθμομηχανή του Λάιμπνιτζ ήταν η πρώτη αριθμομηχανή που μπορούσε να κάνει και τα τέσσερα είδη πράξεων.
Οι αριθμοί που προστίθενται λέγονται προσθεταίοι και το αποτέλεσμα της πράξης λέγεται άθροισμα.
Η απλούστερη μορφή της πρόσθεσης είναι όταν συνδυάζει δύο μόνο προσθετέους.
π.χ. 2+4=6.
Μπορούν όμως να προστεθούν και απείρως πολλοί αριθμοί σε μια άπειρη σειρά.
π.χ. 2+4+6+8+7+3+1...
Η συνεχής προσθήκη του αριθμού 1 χρησιμοποιείται για την καταμέτρηση.
π.χ. 1+1=2, 2+1=3, 3+1=4,...
Στην πρόσθεση ισχύει η αντιμεταθετική ιδιότητα, κατά την οποία οι αριθμοί μπορούν να αλλάξουν σειρά χωρίς να επηρεαστεί το αποτέλεσμα.
π.χ. 2+4=6 ή 4+2=6.
Ουδέτερο στοιχείο στην πρόσθεση είναι ο αριθμός 0. Προσθέτοντας κάποιους αριθμούς με το 0, δεν αλλάζει το αποτέλεσμα.
π.χ. 4+5=9 και 4+5+0=9
Επίσης αντίθετος κάποιου αριθμού, είναι ο αρνητικός του. Η πρόσθεση αυτών των δύο, δίνει αποτέλεσμα 0.
π.χ. 3+(-3)=0
Η αφαίρεση βρίσκει τη διαφορά δύο αριθμών. Οι ο πρώτος αριθμός λέγεται μειωτέος, ο δεύτερος αφαιρετέος και το αποτέλεσμα της πράξης λέγεται διαφορά.
π.χ. 4-3=1.
Αν ο μειωτέος είναι μεγαλύτερος από τον αφαιρετέο, η διαφορά είναι θετική.
π.χ. 8-3=5.
Αν ο μειωτέος είναι μικρότερος από τον αφαιρετέο, η διαφορά είναι αρνητική.
π.χ. 3-5=-2.
Αν είναι ίσα, η διαφορά είναι μηδέν.
π.χ. 3-3=0.
Στην αφαίρεση δεν ισχύει η αντιμεταθετική ιδιότητα
π.χ. 4-3=1 και 3-4=-1.
Οι αριθμοί που πολλαπλασιάζονται λέγονται παράγοντες και το αποτέλεσμα της πράξης λέγεται γινόμενο.
π.χ. 4x3=12.
Σον Πολλαπλασιασμό ισχύει η αντιμεταθετική ιδιότητα, κατά την οποία οι αριθμοί μπορούν να αλλάξουν σειρά χωρίς να επηρεαστεί το αποτέλεσμα.
π.χ. 2x4=8 ή 4x2=8.
Ουδέτερο στοιχείο στον Πολλαπλασιασμό είναι ο αριθμός 1. Προσθέτοντας κάποιους αριθμούς με το 1, δεν αλλάζει το αποτέλεσμα.
π.χ. 4x5=20 και 4x5x1=20
Οι ο πρώτος αριθμός λέγεται διαιρέτης, ο δεύτερος διαιρεταίος και το αποτέλεσμα της πράξης λέγεται πηλίκο.
π.χ. 8:4=2
Η διαίρεση είναι η αντίστροφη πράξη του Πολλαπλασιασμού.
π.χ Όταν 5x8=40 τότε 40:5=8 και 40:8=5
Η διαίρεση λέγεται τέλεια όταν το υπόλοιπο είναι 0 και ατελής όταν το υπόλοιπο είναι διάφορο του 0. Δεκαδικός αριθμός είναι ο αριθμός που προκύπτει από μια ατελή διαίρεση.

Αριθμητική παράσταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια σειρά αριθμών που συνδέονται μεταξύ τους με τα σύμβολα των πράξεων λέγεται Αριθμητική παράσταση και το αποτέλεσμα αυτών των πράξεων λέγεται τιμή της Αριθμητικής παράστασης.

π.χ 2+9+4-8+3(5-2)=16

Προτεραιότητα των πράξεων στις αριθμητικές παραστάσεις: οι πράξεις γίνονται από τα αριστερά προς τα δεξιά με μια ορισμένη σειρά:

  1. πρώτα οι πολλαπλασιασμοί και οι διαιρέσεις
  2. έπειτα οι προσθέσεις και οι αφαιρέσεις

Αν όμως υπάρχουν παρενθέσεις, κάνουμε πρώτα τις πράξεις μέσα στις παρενθέσεις με την ίδια σειρά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει σχετικό λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα



  1. «Ishango bone» (στα en). Wikipedia, the free encyclopedia. 2015-12-19. https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ishango_bone&oldid=695938028.