Η Κλασική Μηχανική ξεκίνησε ως μελέτη της παρατηρούμενης συμπεριφοράς των υλικών σωμάτων. Εκ της μελέτης αυτής, αναζητήθηκαν και αναζητούνται οι αιτίες που προκαλούν την όποια συμπεριφορά και που ονομάσθηκαν Δυνάμεις. Έτσι σήμερα η Κλασική Μηχανική μελετά τόσο τις αρχές αυτών των δυνάμεων, όσο και τα αποτελέσματα που επιφέρουν αυτές οι δυνάμεις όταν ασκούνται πάνω στα υλικά σώματα, καθώς ακόμη και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συμβαίνουν αυτά. Η Κλασική Μηχανική διακρίνεται σε δύο κυρίως κλάδους, στην δυναμική (που μελετά τη κίνηση των σωμάτων υπό την επίδραση δυνάμεων) και τη στατική (που μελετά τη συμπεριφορά των δυνάμεων όταν ασκούνται σε ακίνητα σώματα).
Η μελέτη κινουμένων συστημάτων αναφέρεται συχνά και ως "Νευτώνεια Μηχανική" (εκ του Ισαάκ Νεύτωνα και τους νόμους του).
Η κλασική μηχανική παράγει πολύ ακριβή αποτελέσματα στο πεδίο της καθημερινής ζωής. Την αντικαθιστά η Ειδική Θεωρία Σχετικότητας για συστήματα που κινούνται με μεγάλες ταχύτητες, κοντά στην ταχύτητα του φωτός, η Κβαντική Μηχανική για συστήματα σε μικρές κλίμακες αποστάσεων και η Κβαντική Θεωρία Πεδίου για συστήματα και με τις δύο ιδιότητες. Παρ'όλα αυτά, η κλασική μηχανική εξακολουθεί να είναι χρήσιμη γιατί: (i) είναι πολύ απλούστερη και ευκολότερη στην χρησιμοποίησή της από τις άλλες θεωρίες και (ii) έχει μεγάλο πεδίο όπου μπορεί να εφαρμοστεί κατά προσέγγιση δίδοντας αποτελέσματα πολύ κοντά στο πείραμα. Η κλασική μηχανική μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει την κίνηση σωμάτων στην ανθρώπινη κλιμακα (όπως σβούρες και μπάλες), πολλά αστρονομικά σώματα (όπως πλανήτες και γαλαξίες), ακόμα και ορισμένα μικροσκοπικά αντικείμενα (όπως οργανικά μόρια).
Τον κυρίαρχο ρόλο στην ανάπτυξη της Κλασικής Μηχανικής έπαιξαν οι μετασχηματισμοί του Γαλιλαίου.
Οι εξής τομείς διαμορφώνουν την Κλασική μηχανική:
- Νευτώνεια μηχανική, η θεωρία της κίνησης (κινηματική) και δυνάμεις (δυναμική)
- Λαγκραντζιανή μηχανική, ένας θεωρητικός φορμαλισμός
- Χαμιλτωνιανή μηχανική, ένας ακόμα θεωρητικός φορμαλισμός
- Ουράνια μηχανική, οι κινήσεις των αστέρων, γαλαξιών, κλπ
- Αστροδυναμική, έλεγχος διαστημικών σκαφών κλπ
- Μηχανική στερεών, ελαστικότητα, πλαστικότητα
- Ακουστική, ήχος σε στερεά, υγρά, κλπ
- Στατική, ημι-στερεά σώματα σε μηχανική ισορροπία.
- Ρευστομηχανική, η κίνηση και η δυναμική των ρευστών
- Μηχανική συνεχών μέσων, μηχανική των συνεχών (και στερεά και υγρά)
- Υδραυλική, υγρά σε ισορροπία
- Εφαρμοσμένη μηχανική (φυσική)
- Τεχνική μηχανική
- Εμβιομηχανική, στερεά, υγρά, κλπ στην βιολογία
- Σχετικιστική μηχανική
.
