Νόμοι κίνησης του Νεύτωνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οι δύο πρώτοι νόμοι του Νεύτωνα, στα Λατινικά, από την αυθεντική 1687 έκδοση του Principia Mathematica.
Οι δύο πρώτοι νόμοι του Νεύτωνα, στα Λατινικά, από την αυθεντική 1687 έκδοση του Principia Mathematica.

Οι νόμοι της κίνησης του Νεύτωνα, πρωτοδημοσιεύθηκαν στο έργο του Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica (1687). Οι νόμοι αυτοί αποτελούν τη βάση για την κλασική μηχανική.


Οι τρεις νόμοι της κίνησης του Νεύτωνα διατυπώνονται ως εξής:

[Επεξεργασία] 1ος Νόμος του Νεύτωνα

  • Κάθε σώμα, που βρίσκεται μέσα σε ένα αδρανειακό σύστημα, διατηρεί την κατάσταση ηρεμίας, ή ευθύγραμμης και ομαλής κίνησής του, εφόσον καμία εξωτερική δύναμη δεν επιδρά για τη μεταβολή της.

Ο νόμος αυτός ονομάζεται και "Νόμος της Αδράνειας".

[Επεξεργασία] 2ος Νόμος του Νεύτωνα

\sum \vec F = m \vec a

Ο νόμος αυτός ονομάζεται και "Θεμελιώδης νόμος της μηχανικής". Σημειώνεται ότι πρόκειται για πειραματικό νόμο.

[Επεξεργασία] 3ος Νόμος του Νεύτωνα

  • Οι δυνάμεις που εξασκούνται από την αλληλεπίδραση δύο σωμάτων (1 και 2) είναι πάντα ίσες κατά το μέτρο και αντίθετες κατά τη φορά.
\vec F_{12} = -\vec F_{21}

Ο νόμος αυτός, που είναι απόρροια της "αρχής διατήρησης της ορμής", λέγεται και "Νόμος δράσης-αντίδρασης.