Σταθερά του Πλανκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η σταθερά του Πλανκ, αναφερόμενη ως h, είναι μία φυσική σταθερά που χρησιμοποιείται για να περιγράψει το μέγεθος των κβάντα. Παίζει κεντρικό ρόλο στή θεωρία της κβαντικής μηχανικής, και πήρε την ονομασία της από τον Μαξ Πλανκ, έναν από τους θεμελιωτές της κβαντικής θεωρίας. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην εργασία του Πλανκ για τη μελέτη της ακτινοβολίας του μέλανος σώματος. Η τιμή της είναι:

h=6.626\ 069\ 3(11) \times10^{-34}\ \mbox{J}\cdot\mbox{s}

ή με ηλεκτρονιοβόλτ σαν μονάδα ενέργειας:

h=4.135\ 667\ 43(35) \times10^{-15}\ \mbox{eV}\cdot\mbox{s}.

Η σταθερά του Πλανκ έχει μονάδα ενέργεια πολλαπλασιαζόμενη επί μονάδα χρόνου, η οποία είναι και η μονάδα της δράσης. Μαζί με την ταχύτητα του φωτός, είναι οι δυο θεμελιώδεις φυσικές σταθερές.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]