Κατάλογος μοναρχών της Βρετάνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δουκικός θυρεός την περίοδο μεταξύ 1316 και 1514.

Το λήμμα αυτό αποτελεί έναν κατάλογο των μοναρχών της Βρετάνης (βασιλείς και δούκες) που βασίλεψαν στην Βρετάνη (Βασίλειο και Δουκάτο της Βρετάνης) ως το 1547, με εξαίρεση τρεις περιόδους : τους πολέμους διαδοχής μεταξύ του Οίκου της Βαν και αυτού της Ρεν, από το 874 ως το 890, τη νορμανδική εισβολή στη Βρετάνη κατά το πρώτο μισό του 10ου αιώνα και τον πόλεμο της βρετονικής διαδοχής από το 1341 ως το 1365.

Ο τελευταίος κάτοχος του τίτλου του ηγεμόνα της Βρετάνης ήταν ο δελφίνος και δούκας Ερρίκος της Γαλλίας, γιος του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας. Η στέψη του ως βασιλιάς της Γαλλίας, στις 31 Μαρτίου 1547, κατέστησε οριστική, πλέον, την ένωση του δουκάτου με το βασίλειο της Γαλλίας. Ωστόσο, η ημερομηνία ίδρυσης μιας ενιαίας και ανεξάρτητης Βρετάνης παραμένει συζητήσιμη. Η ημερομηνία που είναι αποδεκτή από τον περισσότερο κόσμο είναι η μάχη του Μπαλόν, η οποία κερδήθηκε από τις δυνάμεις του Νομινόη στις 22 Νοεμβρίου 845. Ακόμη, το σύμφωνο του Ανζέ το 851 που υπεγράφη μεταξύ του Ερισπόη και του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού, θεωρείται από αρκετούς και ως η επίσημη « ληξιαρχική πράξη του Βασιλείου της Βρετάνης ».

Βασιλείς και πρίγκιπες της Βρετάνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βασιλείς κατά τον ύστερο Μεσαίωνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πορτραίτο Βασιλεία Κάτοχος Σημειώσεις
Morvan περίπου 818 Μορβάν Λεζ-Μπρέιζ
Βασιλιάς των Βρετόνων της περιοχής του Πριζιάκ
Wiomarc'h περίπου 822 - περίπου 825 Βιομάρκ
Αρχηγός ή βασιλιάς των Βρετόνων των νοτιοανατολικών

Βασιλείς της Βρετάνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πορτραίτο Βασιλεία Κάτοχος Σημειώσεις
Nominoe 845 - 851 Νομινόης
Κόμης της Βαν
Μίσος
Erispoe 851 - 857 Ερισπόης
Γιος του προηγούμενου
Αναγνωρίστηκε ως βασιλιάς το 851
Salomon 857 - 874 Σολομών Στέφτηκε βασιλιάς της Βρετάνης το 857, αφού πρώτα δολοφόνησε τον ξάδερφό του Ερισπόη, του οποίου δεν ενέκρινε τις στενές διπλωματικές σχέσεις με την Δυτική Φραγκία. Υπό την βασιλεία του, η Βρετάνη έφτασε στο απόγειο της γεωγραφικής της επέκτασης. Αφού πολέμησε επί περίπου δεκαπέντε χρόνια ενάντια στους Βίκινγκ στη διάρκεια των Νορμανδικών Επιδρομών, κατάφερε να τους εκδιώξει από την Βρετάνη, ενώ βοήθησε, μάλιστα, τον Κάρολο τον Φαλακρό να τους εκδιώξει από την Ανζέ το 873. Στο τέλος της βασιλείας του, αποσύρθηκε σε μοναστήρι ώστε να εξιλεωθεί για τον φόνο του Ερισπόη. Το 874, ο γαμπρός του Πασκουέτεν και ο γαμπρός του Ερισπόη, Γκυρβάν τον παρέδωσαν στους Φράγκους οι οποίοι τον δολοφόνησαν.
Πόλεμος Διαδοχής (874-876) : μεταξύ του Πασκουέτεν, κόμη της Βαν, και του Γκυρβάν, κόμη της Ρεν.
Πόλεμος Διαδοχής (876-890) : μεταξύ του Αλαίν, κόμη της Βαν και του Ζουντικαέλ, πρίγκιπα του Ποέρ.
Alain 890 - 907 Αλαίν Α΄ ο Μέγας
Κόμης της Βαν
Μόνος βασιλιάς κατά το 890
Gourmaëlon 908 - 913 Γκουρμαελόν
Κόμης της Κορνουάλης (πριν από το 907)
Βασιλεύον πρίγκηπας το 908

Νορμανδική κατοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ημερομηνίες Σημειώσεις
913 - 931 Κατοχή της Βρετάνης από τους Βίκινγκ υπό τους αρχηγούς Ρόγκνβαλντ και Φελεκάν.
931 Οι Αλαίν Μπαρμπετόρτ και Ζυέλ Μπερανζέ, Κόμης της Ρεν επιχείρησαν να απελευθερώσουν την Βρετάνη, χωρίς όμως επιτυχία. Ο Φελεκάν σκοτώθηκε στη διάρκεια των συγκρούσεων.
931 - 937 Κατοχή της Βρετάνης από τους Βίκινγκ υπό τον αρχηγό Ινκόν, ο οποίος διαδέχτηκε τον Ρόγκνβαλντ.
931 - 937 Ο Γουλιέλμος ο Μακρύσπαθος, δούκας της Νορμανδίας, ο οποίος είχε καταλάβει το Κοταντέν και το Αβρανσάν, αυτοανακηρύσεται « VVILEIM DUX BRI(TONUM) » δηλαδή « Γουλιέλμος, δούκας των Βρετόνων », όπως αναφέρεται επιγραφή πάνω σε δηνάριο-αρχαιολογικό εύρημα.

Δούκες της Βρετάνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οίκος της Ναντ (936-990)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάταξη Πορτραίτο Όνομα Βασιλεία Δυναστεία Σημειώσεις
1 Alain Αλαίν Μπαρμπετόρτ
(910 - 952)
936 - 952 Ναντ Δούκας της Βρετάνης
Μοιρασμένη αντιβασιλεία (952 - 958) : Τιμπώ ο Κλέφτης, Κόμης της Μπλουά και Φούλκων Β΄, Κόμης του Ανζού
2 Drogon Δρόγων
(περίπου 950 - 958)
952 - v.958 Ναντ Δούκας της Βρετάνης στη διάρκεια της μοιρασμένης αντιβασιλείας μεταξύ του θείου του, Τιμπώ του Κλέφτη, Κόμης του Μπλουά, του οποίου ανέθεσε την διοίκηση στον αρχιεπίσκοπο του Ντολ, Βικοχέν, και του Ζυέλ Μπερανζέ, Κόμη της Ρεν και του γαμπρού του τελευταίου, Φούλκων του Καλού, Κόμη του Ανζού (ο οποίος νυμφεύθηκε την χήρα του Αλαίν Β΄).
3 Hoel Οέλ Α΄
(? - ?)
v.960 - 980 Ναντ Δούκας της Βρετάνης, Κόμης της Ναντ.
4 Guerech Γκερέκ
(? - 988)
v.980 - 988 Ναντ Δούκας της Βρετάνης και Επίσκοπος της Ναντ.
5 Sin foto.svg Αλαίν Β΄
(περίπου 981 - 990)
988 - 990 Ναντ Δούκας της Βρετάνης, Κόμης της Ναντ.

Οίκος της Ρεν (990-1066)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάταξη Πορτραίτο Όνομα Βασιλεία Δυναστεία Σημειώσεις
6 Conan Κόναν Α΄
(? - 27 Ιουνίου 992)
990 - 992 Ρεν Δούκας της Βρετάνης - Κόμης της Ρεν
7 Geoffroy Γοδεφρείδος Α΄ Μπερανζέ
(? - 1008)
992 - 1008 Κατάλογος κομήτων της Ρεν Δούκας της Βρετάνης
Αντιβασιλεία (1008 - 1012) : Αβουάζ της Νορμανδίας (χηρεύουσα δούκισσα), εν ονόματι του ανήλικου γιου της Αλαίν Γ΄
8 Alain Αλαίν Γ΄
(997- 1η Οκτωβρίου 1040)
1008 - 1040 Κατάλογος κομήτων της Ρεν Δούκας της Βρετάνης - σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούσε τον τίτλο του Βασιλιά της Βρετάνης.
Αντιβασιλεία (1040 - 1047) : Εόν Α΄ της Παντιέβρ εις όνομα του ανιψιού του Κόναν Β΄
9 Conan Κόναν Β΄
(1030 - 11 Δεκεμβρίου 1066)
1040 - 1066 Κατάλογος κομήτων της Ρεν Δούκας της Βρετάνης.

Οίκος της Κορνουάιγ (1066-1156)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάταξη Πορτραίτο Όνομα Βασιλεία Δυναστία Σημειώσεις Λάβαρο
10 Hoël Οέλ Β΄
(περίπου 1030 - 13 Απριλίου 1084)
1066 - 1084 Κορνουάιγ Δούκας της Βρετάνης, Κόμης της Κορνουάιγ - Κόμης της Ναντ. Σύζυγος της Αβουάζ της Βρετάνης, κόρης του Αλαίν Γ΄ και αδερφής του Κόναν Β΄. Bannière Maison Cornouaille.svg
11 Alain Αλαίν Δ΄ Φερζάν
(περίπου 1060 - 13 Οκτωβρίου 1119)
1084 - 1115 Κορνουάιγ Δούκας της Βρετάνης.
12 Conan Κόναν Γ΄ ο Παχύς
(1095 - 17 Σεπτεμβρίου 1148)
1115 - 1148 Κορνουάιγ Δούκας της Βρετάνης.
Αντιβασιλεία (1148 - 1156) : Εντόν ντε Ποροέ εις όνομα της δούκισσας Μπερτ.
13 Berthe Μπερτ
(1114 - 1156)
1148 - 1156 Κορνουάιγ Κληρονομική Δούκισσα της Βρετάνης, καθώς ο πατέρας της Κόναν Γ΄ αποκλήρωσε τον γιο του Οέλ Γ΄ λόγω του ότι επρόκειτο για εκτός γάμου τέκνο του και όρισε ως διάδοχο τον εγγονό του Κόναν Δ΄, υπό την αντιβασιλεία του γαμπρού του, Εντόν ντε Ποροέ. Με τον θάνατό του, ο Εντόν απομάκρυνε τον γαμπρό του και ο Οέλ Γ΄ επιχείρησε να διεκδικήσει τα δικαιώματά του επί του θρόνου. Ο Κόναν Δ΄ κατέφυγε στην Αγγλία και ο Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας τον απεκατέστησε στον θρόνο του Δουκάτου το 1156.

Οίκος της Παντιέβρ - Πλανταγενέτες (1156-1221)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάταξη Πορτραίτο Όνομα Βασιλεία Δυναστεία Σημειώσεις Λάβαρο
14 Conan Κόναν Δ΄ ο Μικρός
(v. 1138 - 20 Φεβρουαρίου 1171)
1156 - 1166 Παντιέβρ Κόμης του Ρίτσμοντ από το 1146, ανακυρήχτηκε Δούκας το 1156 σε βάρος του αντιβασιλέα του, Εντόν Β΄ ντε Πορροέ. Το 1166, υποχρεώθηκε να παραιτηθεί σε όφελος της κόρης του Κωνσταντίας, την οποία είχε υποσχεθεί στον Γοδεφρείδο, γιο του Ερρίκου Β΄, βασιλιά της Αγγλίας. Πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου 1171. Conan IV et Constance
Αντιβασιλεία (1166 - 1181) : Ερρίκος Β΄ Πλανταγενέτης, βασιλιάς της Αγγλίας, πατέρας του Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη
15 Constance Κωνσταντία
(περίπου 1161 - Σεπτέμβριος 1201)
1166 - 1201 Παντιέβρ Κόρη του Κόναν Δ΄, με τον πατέρα της να παραιτείται υπέρ της το 1166. Ο σύζυγός της, Γοδεφρείδος Πλανταγενέτης ανακηρύχτηκε Δούκας της Βρετάνης το 1181, όμως πέθανε πρόωρα στις 19 Αυγούστου 1186. Πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1201.
16 Geoffroi II Γοδεφρείδος Β΄ Πλανταγενέτης
(23 Σεπτεμβρίου 1158 - 19 Αυγούστου 1186)
1181 - 1186 Πλανταγενέτες Γιος του Ερρίκου Β΄ Πλανταγενέτη, ανακηρύχτηκε Δούκας της Βρετάνης ως σύζυγος της δούκισσας Κωνσταντίας. Πέθανε στις 19 Αυγούστου 1186.
17 Arthur I Αρθούρος Α΄
(29 Μαρτίου 1187 – 3 Απριλίου 1203)
1196 - 1203 Πλανταγενέτες Γιος της Κωνσταντίας και του Γοδεφρείδου Β΄ Πλανταγενέτη, αναγνωρίστηκε ως δούκας το 1196. Μεταξύ 1196 και 1198, ο βασιλιάς της Αγγλίας, Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος κατέλαβε την Βρετάνη, ενώ απήγαγε την Κωνσταντία. Ο νεαρός δούκας Αρθούρος Α΄ οδηγήθηκε στην αυλή του Φίλιππου Αύγουστου από τον επίσκοπο της Βαν, μέχρι την απελευθέρωση της μητέρας του. Πέθανε στις 3 Απριλίου 1203. Bannière Arthur Ier de Bretagne.svg
Αντιβασιλεία (1203 - 1213) : Γκι ντε Τουάρ, τρίτος σύζυγος της δούκισσας Κωνσταντίας, βαγίστρος εις όνομα της ανήλικης κόρης του, Αλίκης[1]
18 Alix Αλίκη
(1200 - 21 Οκτωβρίου 1221)
1203 - 1221 Παντιέβρ Κόρη της Κωνσταντίας και του Γκι ντε Τουάρ, αναγνωρίστηκε ως δούκισσα το 1213 με τον θάνατο του αδερφού της, βαγίστρου της Βρετάνης. Πέθανε στις 21 Οκτωβρίου 1221.

Καπετιανός Οίκος του Ντρε (1221-1341)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάταξη Πορτραίτο Όνομα Βασιλεία Δυναστεία Σημειώσεις Θυρεός
- Pierre I Αντιβασιλεία (1213 - 1237) : Πέτρος Α΄ του Ντρε Μωκλέρκ

Βαγίστρος της Βρετάνης εις όνομα της συζύγου του, δούκισσας Αλίκης μεταξύ 1213 και 1221
Βαγίστρος της Βρετάνης εις όνομα του ανήλικου γιου του, Ιωάννη Α΄ του Κοκκινομάλλη μεταξύ 1221 και 1237
.
[2]
French heraldic crowns - duc v2.svg
Blason Pierre Ier de Bretagne.svg
19 Jean I Ιωάννης Α΄ ο Κοκκινομάλλης
(1217 ή 1218 – 8 Οκτωβρίου 1286)
1221 - 1286 Ντρε Γιος του Πιέρ Μωκλέρκ και της δούκισσας Αλίκης. Έγινε δούκας της Βρετάνης το 1221, με τον θάνατο της μητέρας του, όμως, καθώς ήταν ηλικίας μόλις τεσσάρων ετών, ο πατέρας του ανέλαβε την αντιβασιλεία του έως τον θάνατό του το 1237. Πέθανε στις 8 Οκτωβρίου 1286.
20 Jean II Ιωάννης Β΄
(3 Ιανουαρίου 1239 – 18 Νοεμβρίου 1305)
1286 - 1305 Ντρε Κόμης του Ρίτσμοντ από το 1268, έγινε δούκας το 1286 με τον θάνατο του πατέρα του, του δούκα Ιωάννη Α΄. Συμμαχώντας με τον βασιλιά της Γαλλίας, το Δουκάτο έγινε μέλος της Βουλής των Ομοτίμων της Γαλλίας το 1297 από τον Φίλιππο Δ΄ τον Ωραίο. Πέθανε στην Ρώμη στις 18 Νοεμβρίου 1305 [3]
French heraldic crowns - duc et pair.svg
Blason Pierre Ier de Bretagne.svg
21 Arthur II Αρθούρος Β΄
(25 Ιουλίου 1261 - 27 Αυγούστου 1312)
1305 - 1312 Ντρε Γιος του Ιωάννη Β΄ και της Βεατρίκη της Αγγλίας, έγινε δούακς της Βρετάνης με τον θάνατο του πατέρα του. Πέθανε στις 27 Αυγούστου 1312.
22 Jean III Ιωάννης Γ΄ ο Καλός
(8 Μαρτίου 1286 - 30 Απριλίου 1341)
1312 - 1341 Ντρε Έγινε δούκας το 1312 με τον θάνατο του πατέρα του, Αρθούρου Β΄. Το 1316, τροποποίησε οριστικά τον θυρεό του, αντικαθιστώντας το σύνολο του θυρεού του με αναπαραστάσεις ερμίνων. Η άρνησή του να προετοιμάσει την διαδοχή του, καθώς και το γεγονός ότι δεν απέκτησε απογόνους οδήγησε στον πόλεμο της βρετονικής διαδοχής. Πέθανε στις 30 Απριλίου 1341. [4]
French heraldic crowns - duc et pair.svg
Armoiries Bretagne - Arms of Brittany.svg

Πόλεμος Διαδοχής (1341-1365)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πόλεμος της Βρετονικής Διαδοχής (1341 - 1364) ή πόλεμος των δύο Ζαν είναι μία από τις δευτερεύουσες πολεμικές συγκρούσεις που έλαβαν χώρα στη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου. Στις 30 Απριλίου 1341, ο δούκας Ιωάννης Γ΄ της Βρετάνης πέθανε χωρίς απογόνους παρά τους τρεις γάμους του, με την Ισαβέλλα των Βαλουά, την Ισαβέλλα της Καστίλης και την Ιωάννα της Σαβοΐας, και χωρίς να έχει ορίσει διάδοχο.

Η Ζαν ντε Παντιέβρ και η Ιωάννα της Φλάνδρας μπήκαν σε διαμάχη για την κληρονομιά, ωθώντας τους συζύγους τους, Ζαν ντε Μονφόρ και Σαρλ ντε Μπλουά να διεκδικήσουν το δουκάτο. Όμως, η Γαλλία και η Αγγλία βρίσκονταν σε πόλεμο από το 1337 και ο Εδουάρδος Γ΄ είχε ανακηρυχτεί βασιλιάς της Γαλλίας. Έτσι, ο Ζαν ντε Μονφόρ του δήλωσε πίστη, ενώ ο Κάρολος του Μπλουά έκανε το ίδιο για λογαριασμό του θείου του, Φίλιππου ΣΤ΄ της Γαλλίας.

Οι Γάλλοι αιχμαλώτισαν τον Ζαν ντε Μονφόρ και εγκατέστησαν στην εξουσία τον Κάρολο του Μπλουά το 1341, όμως ο Εδουάρδος Γ΄ αποβιβάστηκε στην Μπρεστ το 1342. Ενώ ο Ζαν ντε Μονφόρ ήταν σιδεροδέσμιος και η Ιωάννα της Φλάνδρας βρισκόταν εν μέσω κρίσης σχιζοφρένειας, μία ανακωχή συμφωνήθηκε το 1343. Το 1365, μέσω του πρώτου Συμφώνου της Γκεράντ, η Ζαν ντε Παντιέβρ παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της από το δουκάτο προς όφελος του Ιωάννη Δ΄.

Κατάταξη Πορτραίτο Όνομα Ημερομηνίες Δυναστεία Σημειώσεις Θυρεός
- CarlosIdebritania.jpg Κάρολος του Μπλουά
(1319 - 29 Σεπτεμβρίου 1364)
1341 - 1364 Μπλουά Σύζυγος της Ζαν ντε Παντιέβρ, ο Κάρολος του Μπλουά ανακηρύχτηκε δούκας από τον βασιλιά της Γαλλίας, τον θείο του, Φίλιππο ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ο Κάρολος του Μπλουά σκοτώθηκε στην μάχη του Ωραί το 1364 Blason Blois-Châtillon.svg
- Joanna of Penthievre.jpg Ζαν ντε Παντιέβρ
(1319 - 10 Σεπτεμβρίου 1384)
1341 - 1364 Παντιέβρ Κόμισσα της Παντιέβρ, ανιψιά του Ιωάννη Γ΄ της Βρετάνης Blason Jeanne de Penthièvre.svg
εναντίον
- Jean de Montfort (1294-1345) Philip VI of France.jpg Ζαν Β΄ ντε Μονφόρ
(περίπου 1294 - 26 Σεπτεμβρίου 1345)
1341 - 1345 Μονφόρ Κόμης του Μονφόρ, ετεροθαλής αδερφός του Ιωάννη Γ΄ της Βρετάνης Armoiries Jean de Montfort.svg
- Joanna-of-Flanders-History-of-France-Guizot-1869.jpg Ιωάννα της Φλάνδρας
(1295 - 1374)
1341 - 1364 Φλάνδρα
- Sceau de Jean IV - Duc de Bretagne.png Ζαν Γ΄ ντε Μονφόρ
(1339 - 1399)
1357 - 1364 Μονφόρ Γιος του Ζαν Β΄ ντε Μονφόρ, ήταν η μητέρα του, Ιωάννα της Φλάνδρας, που συνέχισε τον πόλεμο μετά τον θάνατο του πατέρα του. Ξεκίνησε να λαμβάνει μέρος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις το 1357. Το 1364, πολιόρκησε το Ωραί, βοηθούμενος από ενισχύσεις που είχαν σταλεί από τον Μαύρο Πρίγκιπα, ενώ κατανίκησε και σκότωσε τον Κάρολο του Μπλουά στην μάχη του Ωραί. Εκκίνησε διαπραγματεύσεις με την δούκισσα Ζαν ντε Παντιέβρ, οι οποίες κατέληξαν στο πρώτο σύμφωνο της Γκεράντ το 1365, το οποίο τον αναγνώριζε ως μόνο δούκα της Βρετάνης.

Καπετιανός Οίκος του Μονφόρ (1365-1514)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάταξη Πορτραίτο Όνομα Βασιλεία Δυναστεία Σημειώσεις Θυρεός
23 Jean IV Ιωάννης Δ΄ ο Κατακτητής[5]
(1339 - 1η Νοεμβρίου 1399)
1365 - 1399 Μονφόρ Γιος του Ζαν ντε Μονφόρ, ο Ιωάννης Δ΄ ήταν ο νικητής του πολέμου της βρετονικής διαδοχής. Έχοντας δεχτεί έντονη κριτική για την φιλοαγγλική του στάση, δέχτηκε την επίθεση του βασιλιά Καρόλου Ε΄ της Γαλλίας που κατέλαβε για σύντομη διάρκεια του δουκάτο, ενώνοντάς το με τις υπόλοιπες κτήσεις του Γαλλικού Στέμματος. Επανέκτησε την Βρετάνη το 1379 έπειτα από κάλεσμα των ίδιων ευγενών που λίγο καιρό νωρίτερα των είχαν υποχρεώσει σε αυτοεξορία. French heraldic crowns - duc et pair.svg
Armoiries Bretagne - Arms of Brittany.svg
24 Jean V Ιωάννης Ε΄ ο Σοφός[6]
(24 Δεκεμβρίου 1389 - 29 Αυγούστου 1442)
1399 - 1442 Μονφόρ Γιος του Ιωάννη Δ΄
25 François I Φραγκίσκος Α΄ ο Αγαπητός
(11 Μαΐου 1414 - 18 Ιουλίου 1450 )
1442 - 1450 Μονφόρ Γιος του Ιωάννη Ε΄ και της Ιωάννας της Γαλλίας
26 Pierre II Πέτρος Β΄ ο Απλός
(7 Ιουλίου 1418 - 22 Σεπτεμβρίου 1457)
1450 - 1457 Μονφόρ Γιος του Ιωάννη Ε΄ και της Ιωάννας της Γαλλίας
27 Arthur III Αρθούρος Γ΄ ο Δικαιοδότης ή ο Σταβλάρχης του Ρισμόν
(24 Αυγούστου 1393 - 26 Δεκεμβρίου 1458)
1457 - 1458 Μονφόρ Γιος του Ιωάννη Δ΄ και της Ιωάννας της Ναβάρρας
28 François II Φραγκίσκος Β΄
(23 Ιουνίου 1433 - 9 Σεπτεμβρίου 1488)
1458 - 1488 Μονφόρ Γιος του Ρισάρ ντ'Ετάμπ, εγγονός του Ιωάννη Δ΄
29 Anne Άννα
(25 Ιανουαρίου 1477 - 9 Ιανουαρίου 1514)
1488 - 1514 Μονφόρ Βασίλισσα των Ρωμαίων και αρχιδούκισσα της Αυστρίας μέσω του γάμου της με τον Μαξιμιλιανό Α΄, υπήρξε επίσης Βασίλισσα της Γαλλίας, της Σικελίας και της Ιερουσαλήμ μέσω του γάμου της με τον Κάρολο Η΄ και εκ νέου βασίλισσα της Γαλλίας και δούκισσα του Μιλάνου μέσω του γάμου της με τον Λουδοβίκο ΙΒ΄.

Καπετιανός Οίκος των Βαλουά-Ορλεάν (1514-1547)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τρεις τελευταίοι δούκες της Βρετάνης δεν ασκούσαν ουσιαστικά διοικητικά καθήκοντα, καθώς ο έλεγχος του δουκάτου ανήκε στον βασιλιά Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας. Μετά το έδικτο της Ένωσης της Βρετάνης με την Γαλλία το 1532, ο πληθυσμός της Ναντ υποδέχτηκε πάνω από μια φορά τον Γάλλο μονάρχη με την επευφημία: « Vive le Duc ! » (« Ζήτω ο Δούκας ! »).

Κατάταξη Πορτραίτο Όνομα Βασιλεία Δυναστεία Σημειώσεις Θυρεός
30 Claude Κλαυδία της Γαλλίας
(13 Οκτωβρίου 1499 - 20 Ιουλίου 1524)
1514 - 1524 Βαλουά-Ορλεάν Κόρη της Άννας της Βρετάνης και του Λουδοβίκου ΙΒ΄ της Γαλλίας, Δούκισσα της Βρετάνης με τον θάνατο της μητέρας της. Βασίλισσα της Γαλλίας, Δούκισσα του Μιλάνου, Κόμισσα του Σουασόν, του Μπλουά, του Κουσί, της Ετάμπ και του Μονφόρ, μέσω του γάμου της με τον βασιλιά Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας Blason Claude de France 1515.svg
31 François III Φραγκίσκος Γ΄
(28 Φεβρουαρίου 1518 - 10 Αυγούστου 1536)
1524 - 1536 Βαλουά-Ορλεάν-Ανγκουλέμ Ο Φραγκίσκος Γ΄, δελφίνος της Γαλλίας, ήταν ο τελευταίος εστεμμένος δούκας. Ο πατέρας του ο βασιλιάς Φραγκίσκος Α΄ κυβερνούσε απευθείας του δουκάτο. Κάτι που συνέβαινε σε πλήρη αντίθεση με το σύμφωνο που συνέδεε την Βρετάνη με την Γαλλία, καθώς η Βρετάνη όφειλε να δοθεί ως κτήση στο μικρότερο γιο του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας. Blason dauphine fr Bretagne.svg
32 Henri II Ερρίκος
(31 Μαρτίου 1519 - 10 Ιουλίου 1559)
1536 - 1547 Βαλουά-Ορλεάν-Ανγκουλέμ Μικρότερος γιος του Φραγκίσκου Α΄, έγινε Δελφίνος και Δούκα της Βρετάνης με τον θάνατο του αδερφού του το 1536. Έφερε τον τίτλο του δούκα χωρίς να έχει στεφθεί τέτοιος στη Ρεν, σύμφωνα με την παράδοση. Με τον θάνατο του πατέρα του το 1547, έγινε βασιλιά της Γαλλίας υπό την ονομασία Ερρίκος Β΄. Το δουκάτο, τότε, ενσωματώθηκε οριστικά στις βασιλικές κτήσεις Blason province fr Dauphine.svg

Άλλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεκδικητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πορτραίτο Όνομα Ημερομηνίες Δυναστεία Σημειώσεις Θυρεός
Sin foto.svg Ολιβιέ ντε Μπλουά 1420 Μπλουά Κόμης του Παντιέβρ - Γιος του Ζαν ντε Μπλουά και της Μαργκερίτ ντε Κλισσόν - Εγγονός της δούκισσας Ζαν ντε Παντιέβρ και του Καρόλου του Μπλουά. Blason Blois-Châtillon.svg
Charles VIII de france.jpg Κάρολος Η΄ της Γαλλίας 1488 Βαλουά Βασιλιάς της Γαλλίας - Το 1480, ο πατέρας του, Λουδοβίκος ΙΑ΄ είχε αγοράσει έναντι του ποσού των 50.000 λιρών από τη Νικόλ του Μπλουά-Βρετάνης, κόμισσας της Παντιέβρ και κληρονομικής διαδόχου του Ολιβιέ ντε Μπλουά, τα δικαιώματα επί της Βρετάνης που διατηρούσε. COA Charles VIII of France.svg
Sin foto.svg Ζαν Β΄ ντε Ροάν 1488 Ροάν Υποκόμης του Ροάν - σύζυγος της Μαρίας της Βρετάνης, κόρης του δούκα Φραγκίσκου Α΄ - όσο η Άννα της Βρετάνης ήταν ακόμη ανήλικο κορίτσι (και παρά το γεγονός ότι ο Φραγκίσκος Β΄ την είχε αναγνωρίσει ως διάδοχο μέσω του Συμβουλίου των Ευγενών), ο Ζαν διεκδίκησε το δουκάτο λόγω της ύπαρξης του Συμφώνου της Γκεράντ το οποίο απέκλειε την διαδοχή από τις γυναίκες όσο υπήρχε διάδοχος αρσενικού γένους - Έλαβε πάνω από μια φορά τον τίτλο του δούκα, κάτι που ο Κάρολος Η΄ του απαγόρευσε στη συνέχεια. Blason fam fr Rohan.svg
Sin foto.svg Ζαν ντε Σαλόν 1488 Σαλόν-Αρλαί Πρίγκιπας της Οράγγης - Αν και ποτέ δεν διεκδίκησε επισήμως τα δικαιώματά του επί του συγκεκριμένου τίτλου, υποχρέωσε τον Κάρολο Η΄ να τον πληρώσει ώστε να παραιτηθεί αυτών. Γιος της Αικατερίνης της Βρετάνης, η ίδια αδερφή του τελευταίου δούκα Φραγκίσκου Β΄, τα δικαιώματά του σύμφωνα με τους βρετονικούς νόμους (Σύμφωνο της Γκεράντ) ήταν, δίχως αμφιβολία, τα καλύτερα δυνατά για να μπορέσει να διαδεχτεί τον Φραγκίσκο Β΄. Blason famille fr Chalon Orange.svg
Isabelle d'Espagne.jpg Ισαβέλλα της Ισπανίας 1590 - 1598 Αψβούργοι Ινφάντα της Ισπανίας - μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας και της Ελισάβετ του Βαλουά, η ίδια μεγαλύτερη κόρη του Ερρίκου Β΄, είχε κληρονομήσει τα δικαιώματα για την διαδοχή του δουκάτου, σύμφωνα με τον νόμο περί διαδοχής προγενέστερο του Εδίκτου της Ενώσεως, καθώς ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ της Γαλλίας ήταν αδερφός του τελευταίου δούκα. Αρνούμενος να αναγνωρίσει το Έδικτο της Ενώσεως του 1532, ο Φίλιππος Β΄ απέστειλε τις στρατιωτικές του δυνάμεις στην Βρετάνη ώστε να υποστηρίξει τις διεκδικήσεις της δούκισσας Ισαβέλλας του και να δημιουργήσει μια γέφυρα προς τις κτήσεις του στις Κάτω Χώρες. COA Archiduques Alberto e Isabel.svg
Philippe-emmanuel-de-mercoeur (détail).png Φίλιππος-Εμμανουήλ της Λωρραίνης 1590 - 1598 Λωρραίνη Δούκας του Μερκέρ - Κυβερνήτης της Βρετάνης - σύζυγος της Μαρίας του Λουξεμβούργου, κόμισσας της Παντιέβρ (διεκδικήτρια βάση δικαίου). Armoiries ducs de Mercœur.svg

Τίτλος ευγένειας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πορτραίτο Όνομα Ημερομηνίες Δυναστεία Σημειώσεις Θυρεός
Sin foto.svg Λουδοβίκος της Γαλλίας
( 25 Ιουνίου 1704 - 13 Απριλίου 1705)
1704 - 1705 Βουρβόνοι Γιος του Λουδοβίκου της Γαλλίας, Δελφίνος, δισέγγονος του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας - Έλαβε τον τίτλο από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ κατά την γέννησή του, πέθανε σε ηλικία εννέα μηνών. Blason province fr Dauphine.svg
Louis de Bourbon Λουδοβίκος της Γαλλίας
(8 Ιανουαρίου 1707 - 8 Μαρτίου 1712)
1707 - 1712 Βουρβόνοι Αδερφός του προηγούμενου - Έλαβε τον τίτλο από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ κατά την γέννησή του, με τον Λουδοβίκο της Γαλλίας να γίνεται στη συνέχεια δελφίνος, με τον θάνατο του πατέρα του.
Sin foto.svg Φραγκίσκος των Βουρβόνων
(22 Νοεμβρίου 1972 - 7 Φεβρουαρίου 1984 )
1973 - 1984 Βουρβόνοι Γιος του Αλφόνσου των Βουρβόνων, δούκα του Κάδιξ και δούκα του Ανζού, νόμιμου διεκδικητή του γαλλικού θρόνου - Έλαβε τον τίτλο από τον παππού του, Ιάκωβο Ερρίκο των Βουρβόνων στις 13 Οκτωβρίου 1973 - Δούκας της Βουρβόνης μετά τον θάνατο του παππού του το 1975.

Υποτέλεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1169 με τον δούκα Γοδεφρείδο Β΄, οι δούκες της Βρετάνης ορκίζονταν πίστη στον βασιλιά της Γαλλίας (ορισμένες φορές ορκίζονταν πίστη στους βασιλείς της Αγγλίας όταν οι τελευταίοι διεκδικούσαν τον τίτλο του βασιλιά της Γαλλίας) για την Βρετάνη. Αυτό γινόταν ως συνήθεια έως και τον Ιωάννη Δ΄, είτις για διάρκεια 176 ετών. Οι επόμενοι δούκες έδιναν απλό όρκο, παρά τις επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες και αιτιάσεις της γαλλικής βασιλικής αυλής.

Οι δούκες όφειλαν, επίσης, να δίνουν όρκο πίστης και για τις άλλες κτήσεις που διέθεταν:

Ο δούκας Αρθούρος Γ΄, που είχε γίνει σταβλάρχης της Γαλλίας πριν από την άνοδό του στον δουκικό θρόνο, όταν και δεν ήταν παρά μονάχα κόμης του Ρίτσμοντ — ήταν γνωστός υπό την ονομασία connétable de Richemont — ο οποίος, ορκιζόμενος πίστη στις 14 Οκτωβρίου 1457, είχε έναν βαστάζο να προηγείται ο οποίος έφερε δύο σπαθιά : το ένα έξω από την θήκη του με την λεπίδα προς τα πάνω, λόγω του δουκικού του τίτλου, το άλλο στην θήκη, λόγω της θέσης του ως σταβλάρχη.

Το 1366, ο Ιωάννης Δ΄ απέφυγε να δώσει όρκο πίστης υποστηρίζοντας ότι επιθυμούσε να το κάνει, αν και αμέσως μετά έδωσε όρκο πίστης για το φέουδό του της κομητείας του Μονφόρ-Λ'Αμωρί. Οι δισταγμοί αυτοί στο να δοθεί όρκος πίστης στον βασιλιά ήταν χαρακτηριστικοί μιας περιόδου κατά την οποία η βασιλική εξουσία είχε δεχθεί ισχυρό πλήγμα από τον Εκατονταετή Πόλεμο και όπου οι μεγαλύτεροι και πιο ισχυροί φεουδάρχες επιχειρούσαν να ισχυροποιήσουν την θέση τους και να μην είναι υποχρεωμένοι να λογοδοτούν στον βασιλιά της Γαλλίας. Ένα από τα πλέον σημαντικά θέματα της διαμάχης αυτής για την εξουσία ήταν ο Τρελός Πόλεμος στον οποίο ο Φραγκίσκος Β΄ οδήγησε την Βρετάνη, ερχόμενος σε μετωπική σύγκρουση με την βρετονική αριστοκρατία η οποία στην πλειοψηφία της ήταν πιστή στον βασιλιά της Γαλλίας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Μεταξύ 1206 και 1207, ο βασιλιάς της Γαλλίας, Φίλιππος Αύγουστος αφαίρεσε την διοίκηση του δουκάτου από τον Γκι ντε Τουάρ και ανέλαβε ο ίδιος τα διοικητικά καθήκοντά του, προτού του τα επιστρέψει.
  2. Μέχρι το 1297
  3. Από το 1297
  4. Από το 1316
  5. Ορισμένοι ιστορικοί τον αναφέρουν υπό την ονομασία "Ιωάννης Ε΄", καθώς ο πατέρας του, Ζαν ντε Μονφόρ, έφερε τον τίτλο "Ιωάννης Δ΄".
  6. Ορισμένοι ιστορικοί τον αναφέρουν υπό την ονομασία "Ιωάννης ΣΤ΄", καθώς ο πατέρας του έφερε τον τίτλο "Ιωάννης Ε΄".
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Liste des souverains de Bretagne της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).