Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κάρολος του Μπλουά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κάρολος του Μπλουά
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Charles de Blois (Γαλλικά)
Γέννηση1319[1][2][3]
Μπλουά
Θάνατος29  Σεπτεμβρίου 1364[4][5][6]
Ωραί
Συνθήκες θανάτουθάνατος στη μάχη
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Eορτασμός αγίου29 Σεπτεμβρίου
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΠαλαιά Γαλλικά[7]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
αριστοκράτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΙωάννα του Παντιέβρ (από 1337)[8]
ΤέκναΜαρία του Μπλουά
Ιωάννης Α΄ του Παντιέβρ
Margaret of Châtillon[9]
ΓονείςΓκυ Α΄ του Μπλουά και Μαργαρίτα του Βαλουά (1295-1342)
ΑδέλφιαΛουδοβίκος Α΄ του Μπλουά-Σατιγιόν
Μαρία του Σατιγιόν
ΟικογένειαΟίκος του Σατιγιόν
Θυρεός
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κάρολος, δούκας της Βρετάνης ή Κάρολος του Μπλουά-Σατιγιόν ή Κάρολος ο Άγιος (Μπλουά 1319 - 29 Σεπτεμβρίου 1364) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν ο νόμιμος δούκας της Βρετάνης. Ήταν ο δεύτερος γιος του Γκυ Α΄ των Σατιγιόν, κόμη του Μπλουά και της Μαργαρίτας του Βαλουά, αδελφής του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας. Αγιοποιήθηκε από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία για την μεγάλη του πίστη· η αγιοποίηση αργότερα ακυρώθηκε, αλλά ο Κάρολος εξακολουθούσε να αναφέρεται ως Άγιος. Η πίστη του ήταν τόσο μεγάλη, που δεν δίσταζε να βασανίζει την σάρκα του για να σώσει την ψυχή του· τοποθετούσε βότσαλα στα παπούτσια του, και έδενε κόμπους στο δέρμα του, ενώ κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί, εξομολογείτο, από φόβο μην κοιμηθεί αμαρτωλός. Πάντως παρά την μεγάλη του πίστη, ήταν δυναμικός και γενναίος στρατιωτικός αρχηγός στο πεδίο της μάχης.

Στις 4 Ιουνίου 1337 νυμφεύτηκε στο Παρίσι την Ιωάννα του Παντιέβρ, ανιψιά και διάδοχο του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Βρετάνης. [10] Ο Κάρολος και η σύζυγός του Ιωάννα ήταν πρωταγωνιστές στον Πόλεμο Διαδοχής της Βρετάνης με αντιπάλους τον Οίκο του Μονφόρ, ιδιαίτερα τον Ιωάννη του Μονφόρ (1341 - 1364). Είχαν την υποστήριξη και του Γαλλικού στέμματος. Ο Κάρολος, παρά την υπερβάλλουσα πίστη του, δεν δίστασε καθόλου να διατάξει την σφαγή 1400 αμάχων στην πολιορκία του Κουιμπέ.[11] Μετά από μερικές επιτυχίες στην αρχή, συνελήφθη αιχμαλωτος από τον Τόμας Ντάγκγουορθ για λογαριασμό των Άγγλων (1347).[12] Απελευθερώθηκε ύστερα από εννιά χρόνια, αφού πρώτα πλήρωσε το μεγάλο ποσό μισού εκατομμυρίου εκύ ως λύτρα· με τον τρόπο αυτό έληξε ο Πόλεμος Διαδοχής της Βρετάνης, υπέρ των Μονφόρ.

Ο Κάρολος απεβίωσε πολεμώντας στην μάχη του Αουράι (1364). Με την δεύτερη συνθήκη του Γκεραντέ (1381) ορίστηκε το τέλος στον Πόλεμο Διαδοχής της Βρετάνης υπέρ των Μονφόρ (1381).[13] Ο Κάρολος του Σατιγιόν ανακηρύχθηκε άγιος από την Καθολική εκκλησία, αλλά η αγιοποίησή του ακυρώθηκε από τον πάπα Γρηγόριο ΙΑ΄ ύστερα από αίτημα τού αντιπάλου του στον πόλεμο διαδοχής της Βρετάνης Ιωάννη Δ' δούκα της Βρετάνης, γιου του Ιωάννη του Μονφόρ. Ωστόσο το 1904 αναφέρεται σαν Άγιος από την Καθολική Εκκλησία, και η μνήμη του εορτάζεται στις 30 Σεπτεμβρίου.

Με τον γάμο του με την Ιωάννα του Παντιέβρ απέκτησε:

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γκυ Γ΄ του Σαιν-Πολ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ούγος Β΄ του Μπλουά
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ματθίλδη της Βραβάντης, κόμισσα του Αρτουά
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γκυ Α΄ του Μπλουά
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γκυ, κόμης της Φλάνδρας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Βεατρίκη του Νταμπιέρ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ισαβέλλα του Λουξεμβούργου
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Κάρολος του Σατιγιόν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φίλιππος Γ΄ της Γαλλίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Κάρολος του Βαλουά
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ισαβέλλα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Γαλλίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαργαρίτα του Βαλουά (1295-1342)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Κάρολος Β΄ της Νάπολης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαργαρίτα του Ανζού (1273-1299)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαρία της Ουγγαρίας (1257-1323)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  1. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 119270048. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. British Museum person-institution thesaurus. 170863. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. Faceted Application of Subject Terminology. 395435. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Charles-duke-of-Brittany. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p11364.htm#i113636. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. GCatholic.org. 68188.
  7. «Identifiants et Référentiels» (Γαλλικά) Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. 034599320. Ανακτήθηκε στις 1  Μαΐου 2020.
  8. p11364.htm#i113636. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  9. Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  10. Michael Prestwich, The Three Edwards: War and State in England, 1272-1377, (Routledge, 1993), 174.
  11. Jonathan Sumption, The Hundred Years War, Volume 1: Trial by Battle, (Faber & Faber, 1999), 434.
  12. Michael Jones, Creation of Brittany: A Late Medieval State, (The Hambledon Press, 1988), 265.
  13. France under Charles V and Charles VI, Francoise Autrand, The New Cambridge Medieval History: Volume 6, C.1300-c.1415, ed. Michael Jones, (Cambridge University Press, 2000), 441.
  • Michael Prestwich, The Three Edwards: War and State in England, 1272-1377, (Routledge, 1993)
  • Jonathan Sumption, The Hundred Years War, Volume 1: Trial by Battle, (Faber & Faber, 1999)
  • Michael Jones, Creation of Brittany: A Late Medieval State, (The Hambledon Press, 1988), 265.
  • France under Charles V and Charles VI, Francoise Autrand, The New Cambridge Medieval History: Volume 6, C.1300-c.1415, ed. Michael Jones, (Cambridge University Press, 2000)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]