Πέτρος Α΄ της Βρετάνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πέτρος Α' της Βρετάνης
Peter I of Brittany2.jpg
Περίοδος
εξουσίας
1213 - 1221
Προκάτοχος Γκυ του Τουάρ
Διάδοχος Ιωάννης Α΄ της Βρετάνης
Σύζυγος Αλίκη της Βρετάνης
Νικόλ
Μαργαρίτα
Επίγονοι Ιωάννης Α΄ της Βρετάνης
Γιολάντα της Βρετάνης
Αρθούρος
Ολιβιέ Α'
Οίκος Οίκος των Καπέτων
Πατέρας Ροβέρτος Β΄ του Ντρε
Μητέρα Γιολάντα του Κουσί
Γέννηση 1187
Ντουρντάν, Γαλλία
Θάνατος 26 Μαΐου 1250 (63 ετών)
στη θάλασσα
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )
Ο θυρεός του Πέτρου της Βρετάνης και των απογόνων του

Ο Πέτρος Α΄ της Βρετάνης ή Πέτρος του Ντρε (Pierre Ier de Bretagne, 1187 - 26 Μαΐου 1250) ήταν δούκας της Βρετάνης από το 1213 έως το 1221 και αντιβασιλιάς του δουκάτου για τον ανήλικο γιο του, Ιωάννη Α' της Βρετάνης, από το 1221 έως το 1237. Δεύτερος γιος του Ροβέρτου Β΄ του Ντρε.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1212, ο βασιλιάς της Γαλλίας Φίλιππος Β΄ αναζήτησε έναν πιστό και αδύναμο κυβερνήτη για την Βρετάνη. Το δουκάτο βρισκόταν διαγώνια στην θάλασσα ανάμεσα στην Αγγλία και τις Αγγλικές κτήσεις της Γασκώνης, ενώ δεν συνόρευε με το Ανζού και την Νορμανδία, όπου οι Άγγλοι είχαν πρόσφατα χάσει και ήθελαν να επανακτήσουν. Ο Φίλιππος Β΄ έσπασε τον δεσμό της διαδόχου του θρόνου της Βρετάνης Αλίκης με τον Ερρίκο του Πεντιέβρ, προκειμένου αυτή να παντρευτεί τον ξάδελφό της, Πέτρο (Ιανουάριος 1213).

Ο πάπας τον χαρακτήριζε κόμη, ενώ ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζονταν δούκας. Το 1214, ο βασιλιάς της Αγγλίας Ιωάννης ο Ακτήμων ετοίμαζε συμμαχικό συνασπισμό κατά της Γαλλίας, οπότε στρατοπέδευσε στο Πουατού, ενώ ο βασιλιάς Όθων Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν έτοιμος να επιτεθεί από τα βόρεια. Ο Ιωάννης μετακινήθηκε στο νοτιότερο άκρο της Βρετάνης απέναντι από την Ναντ και στην συνέχεια απέναντι απ' την κοιλάδα του Λίγηρα, όπου κατέλαβε πολλά φρούρια των Βρετόνων. Είναι ανεξήγητο γιατί ο Ιωάννης επιχείρησε να κυριεύσει την Ναντ μέσω της καλά φυλασσόμενης γέφυρας κατά μήκος του ποταμού Λίγηρα. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι ίσως ο Ιωάννης να ήθελε συμφωνία μαζί του, προκειμένου να εγκαταλείψει την Βρετάνη χωρίς να εμποδιστεί ο δρόμος επιστροφής του.

Πραγματικά ο Ιωάννης πρόσφερε στον Πέτρο την κομητεία του Ρίτσμοντ, με αντάλλαγμα την στήριξή του στον αγώνα που έκανε στην Αγγλία κατά των βαρώνων. Ο Πέτρος θεώρησε το δώρο αβέβαιο, ενώ σε λίγο ο πρίγκηπας Λουδοβίκος ήρθε ξανά σε σύγκρουση με την Αγγλία και ηττήθηκε. Ο Πέτρος στάλθηκε στην Αγγλία σαν ένας από τους διαπραγματευτές της ειρηνικής συνθήκης. Όταν οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν (1218) ο Γουλιέλμος Μάρσαλ, αντιβασιλιάς του ανήλικου Ερρίκου Γ΄, όρισε τον Πέτρο κόμη του Ρίτσμοντ.

Αναμορφώσεις στο δουκάτο της Βρετάνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την επιτυχία αυτή, ο Πέτρος στράφηκε στο δικό του δουκάτο της Βρετάνης, προκειμένου να αποκαταστήσει τις εξασθενημένες εξουσίες του δούκα σε σχέση με τους ευγενείς του. Έως τότε, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, δεν μπορούσε να τους περιορίσει στο κτίσιμο των κάστρων, ούτε να διατελέσει προστάτης τους. Αυτό επιχείρησε αμέσως να καταργήσει. Αρχικά συνάντησε αντιδράσεις, αλλά από το 1223 οι βαρόνοι αποδέχθηκαν τις αλλαγές του.

Στη συνέχεια, προσπάθησε να περιορίσει την δύναμη των 6 επισκόπων της Βρετάνης, που κατείχαν τεράστιες εκτάσεις γης και να τις φορολογήσει, όμως αφορίστηκε και αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει. Η σύζυγος του Αλίκη της Βρετάνης πέθανε πρόωρα (1221) σε ηλικία 21 ετών, αφού του είχε αφήσει ήδη τέσσερα παιδιά. Μετά τον πρόωρο θάνατο της, ο Πέτρος δεν μπορούσε πια να είναι δούκας, παρά μονάχα επίτροπος του ανήλικου γιου τους Ιωάννη μέχρι την εποχή της ενηλικίωσης του.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τη σύζυγό του Αλίκη του Θουάρ, δούκισσα της Βρεττάνης, είχε τα εξής παιδιά:

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Peter I, Duke of Brittany της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).