Φραγκίσκος Β΄ της Βρετάνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Φραγκίσκος.
Φραγκίσκος Β΄ της Βρετάνης
François II de Bretagne priant.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση23  Ιουνίου 1435[1]
Château de Clisson[1]
Θάνατος9  Σεπτεμβρίου 1488
Couëron
Αιτία θανάτουπτώση από άλογο
Συνθήκες θανάτουατύχημα
Τόπος ταφήςNantes Cathedral
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[2]
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός[3]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαργαρίτα της Βρετάνης[4]
Μαργαρίτα της Φουά (από 1471)[5][4]
ΣύντροφοςΑντουανέτα ντε Μαινιελαί
ΤέκναΆννα της Βρεττάνης[5]
Isabeau of Brittany
Francesc I d'Avaugour
François de Dreux[6]
ΓονείςΡιχάρδος, κόμης του Ετάμπ και Μαργαρίτα του Βερτύ και του Ετάμπ
ΑδέλφιαMarie de Bretagne
ΟικογένειαΟίκος ντε Μονφόρ
Θυρεός
Arms of Jean III de Bretagne.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Φραγκίσκος Β΄ (François II de Bretagne, 23 Ιουνίου 14359 Σεπτεμβρίου 1488) από τον Οίκο του Ντρε-Μονφόρ ήταν δούκας της Βρετάνης από το 1458 έως το 1488.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο μόνος γιος του Ριχάρδου κόμη του Μονφόρ και της Μαργαρίτας των Βαλουά, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ δούκα της Ορλεάνης. Ήταν ανιψιός των Ιωάννη Ε΄ και |Αρθούρου Γ΄ δουκών της Βρετάνης και ο τελευταίος δούκας της από τον κλάδο των Καπετιδών-Ντρε.

Η ζωή του χαρακτηρίζεται από συνεχείς συγκρούσεις με τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας και τον γιο του, Κάρολο Η΄.

Αγώνες του κατά της Γαλλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην μάχη του Μπόσγουορθ, έστειλε στρατεύματα προς υπεράσπιση του Άγγλου βασιλιά Ερρίκου Ζ΄. Κατά τη διάρκεια της ανηλικότητας του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Η΄, συμμάχησε με τον δούκα της Ορλεάνης και τον δούκα του Ανγκουλέμ κατά της αντιβασιλείας της Άννας της Γαλλίας. Παρεμβαίνοντας συνέχεια στην Γαλλική πολιτική, παραμέρισε τις φροντίδες του δικού του δουκάτου. Οι αυταρχικές μέθοδοι του πρωθυπουργού του, Γουλιέλμου Σωβέν, έφεραν εξέγερση στο δουκάτο, υποκινούμενη από την αντιβασίλισσα Άννα. Οι παραδοσιακοί του σύμμαχοι, οι Άγγλοι, ήταν απασχολημένοι με τον πόλεμο των Ρόδων χωρίς να μπορούν να τον βοηθήσουν. Το εξαγριωμένο πλήθος συνέλαβε και κρέμασε τον Πιέρ Λαντέ, θησαυροφύλακα που είχε ανατρέψει τον πρωθυπουργό Σωβίν, και από τότε το σύνολο του λαού έβλεπε με καχυποψία και τον ίδιο τον δούκα, που μειώθηκε σημαντικά η δύναμη του.

Στην συνέχεια, εξασφάλισε τη διαδοχή του δουκάτου στην κόρη του, Άννα, αγνοώντας τον Σαλικό νόμο (1486). Με τη Συνθήκη του Σατωμπριάν (1487) αναγνωρίστηκε σαν ανεξάρτητος ηγεμόνας από την Γαλλία. Συμμάχησε με τον αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α΄ κατά της Γαλλίας, αλλά ο στρατός της Βρετάνης συνετρίβη από τους Γάλλους και αναγκάστηκε να υπογράψει την ειρηνική Συνθήκη του Σαμπλέ. Σύμφωνα με την Συνθήκη, ο Φραγκίσκος δήλωνε υποτέλεια στον Γάλλο βασιλιά, ενώ η κόρη του δεν μπορούσε να παντρευτεί χωρίς την συγκατάθεση του.

Φραγκίσκος Β΄ της Βρετάνης (λεπτομέρεια από τον τάφο του)

Πέθανε σύντομα από πτώση από το άλογο του. Η κόρη του απειθάρχησε απέναντι στους Γάλλους και ο βασιλιάς Κάρολος Η΄ της Γαλλίας επιτέθηκε στην Βρετάνη και την ανάγκασε να τον παντρευτεί.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύθηκε δύο φορές, την πρώτη με την εξαδέλφη του Μαργαρίτα των Ντρε-Μονφόρ, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Βρετάνης και είχε τέκνο:

  • Ιωάννης 1463, έζησε δύο μήνες.

Το 1469 απεβίωσε η Μαργαρίτα και ο Φραγκίσκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μαργαρίτα της Φουά, κόρη του Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και απέκτησε παιδιά:

Πρόγονοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]