Καβούσι Ρεθύμνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°18′39″N 24°36′33″E / 35.31083°N 24.60917°E / 35.31083; 24.60917

Καβούσι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καβούσι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΡεθύμνης
ΔήμοςΡεθύμνης
Δημοτική ΕνότηταΑρκαδίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
ΝομόςΡεθύμνης
Υψόμετρο560
Πληθυσμός16 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.74100
Τηλ. κωδ.+30 28310

Το Καβούσι είναι ορεινό χωριό της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης σε υψόμετρο 560 μέτρα.[1]

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Καβούσι βρίσκεται σε απόσταση 20 χλμ. ΝΑ. από την πόλη του Ρεθύμνου (μέσω Άδελε) και ανάμεσα στα Χάρκια (Δ.) και τη Μονή Αρκαδίου (Α.). Η ονομασία του χωριού προέρχεται από την τουρκική λέξη Kavouz που σημαίνει πηγή, ενώ ο Φραντσέσκο Μπαρότσι, το 1577, το αναφέρει ως Cavussi. Αξιοθέατό του είναι η εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου που χρονολογείται από την εποχή της ενετοκρατίας με την καμπάνα της να προέρχεται από το Τριέστι και το διπλανό δάσος βελανιδιάς με το σπάνιο είδος Αριές (Quercus ilex).[2] Οι ντόπιοι το ονόμαζαν "του Μαναρή το δάσος" από την οικογένεια του χωριού Μαναρή. Από αυτήν καταγόταν ο ηγούμενος της μονής Αρκαδίου Γαβριήλ Μαναρής.[3] Επί τουρκοκρατίας, υπήρξε από τα χωριά της Κρήτης που υπέστησαν μεγάλες καταστροφές από τους Τούρκους λόγω της αντίστασης τους. Ο ποιητής Μαρίνο Τζανέ Μπουνιαλή αναφέρει: "...Αλιάκες, Χάρκια παίρνουσι, Καβούσι και Κυριάννα...".

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμνάτου.[4] Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Χάρκια, αποτελούν την τοπική κοινότητα Χαρκίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαδίου του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 16 κατοίκους.[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 210, τομ. 15. 
  2. «Καβούσι | Χαρκίων | Δήμος». www.rethymno.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2020. 
  3. «ΑΠΟ Η ΖΩΗ ΤΗΣ Ι. Μ. ΑΡΚΑΔΙΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟ 1900». Πολιτιστικό Ρέθυμνο. 7 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2020. 
  4. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2020. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10888 (σελ. 414 του pdf)