Πηγιανός Κάμπος Ρεθύμνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°22′44″N 24°34′10″E / 35.37889°N 24.56944°E / 35.37889; 24.56944

Πηγιανός Κάμπος
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Πηγιανός Κάμπος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΡεθύμνης
ΔήμοςΡεθύμνης
Δημοτική ΕνότηταΑρκαδίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
ΝομόςΡεθύμνης
Υψόμετρο15
Πληθυσμός279 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.74100
Τηλ. κωδ.+30 28310

Ο Πηγιανός Κάμπος είναι παραθαλάσσιο χωριό της βόρειας Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης σε υψόμετρο 15 μέτρα.[1]

Γεωγραφία - Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πηγιανός Κάμπος βρίσκεται στον κόλπο του Αλμυρού (Ρεθύμνου) σε απόσταση 7 χλμ. ανατολικά από την πόλη του Ρεθύμνου. Το χωριό είναι ανάμεσα στους οικισμούς Σφακάκι (Α.), Πηγή (Ν.) και Αδελιανό Κάμπο (Α.) ενώ μέσα από αυτό περνάει η ΕΟ90 ή Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης (Β.Ο.Α.Κ.). Η παραλία του, η οποία βρίσκεται περίπου στο μέσο του κόλπου και παλιότερα ήταν τα παραθαλάσσια κτήματά της Πηγής, έχει αναπτυχθεί σε τουριστικό θέρετρο. Έχει αμμώδεις ακτές αλλά και μικρούς κόλπους με βραχάκια ενώ εμφανίζονται θαλάσσιες χελώνες που γεννούν τα αυγά τους. Στην περιοχή υπάρχουν αρκετά μεγάλα ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα καταλύματα, παραθεριστικές κατοικίες και κέντρα εστίασης.[2][3]

Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Πηγής[4]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Πηγή και τον Άγιο Δημήτριο, αποτελούν την τοπική κοινότητα Πηγής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαδίου του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 279 κατοίκους.[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 95, τομ.32. 
  2. «Πηγιανός Κάμπος | Πηγής | Δήμος». www.rethymno.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020. 
  3. «Παραλία Πηγιανού Κάμπου - Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης». www.cretanbeaches.com. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020. 
  4. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10888 (σελ. 414 του pdf)