Άνω Μαλάκι Ρεθύμνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°16′38″N 24°24′33″E / 35.27722°N 24.40917°E / 35.27722; 24.40917

Άνω Μαλάκι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Άνω Μαλάκι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΡεθύμνης
ΔήμοςΔήμος Ρεθύμνης
Δημοτική ΕνότηταΝικηφόρου Φωκά
ΚοινότηταΜαλακίων
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
ΝομόςΡεθύμνης
Υψόμετρο420 μέτρα
Πληθυσμός77 (2011)
Ταχ. κωδ.741 00
Τηλ. κωδ.2831

Το Άνω Μαλάκι[1] ή Επάνω Μαλάκι[2] (επίσημο: το Άνω Μαλάκιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης με υψόμετρο 420 μέτρα.[1]

Γεωγραφία - Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Άνω Μαλάκι βρίσκεται προς το κέντρο του νομού και σε απόσταση 20 χλμ. ΝΔ. από την πόλη του Ρεθύμνου. Σε ενετικές απογραφές του 16ου και του 17ου αιώνα αναφέρεται το χωριό με 2 οικισμούς (Πάνω και Κάτω). Στο χωριό υπάρχει κτιριακό συγκρότημα από την Ενετοκρατία (17ος αιώνας), που οι ντόπιοι αποκαλούν "Πύργος του Συγγέλω", ο οποίος αποτελεί σημαντικό δείγμα ενετικής αρχιτεκτονικής αγροτικής φεουδαρχικής έπαυλης και έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται "για τριώροφο πύργο ορθογωνίου κατόψεως και διώροφο κτίσμα, στο ισόγειο του οποίου σώζεται ελαιοτριβείο παλαιού τύπου. Στον άμεσο περιβάλλοντα χώρο του βρίσκεται λαξευτό πατητήρι της ίδιας περιόδου".[3] Το κτίριο του δημοτικού σχολείου έχει κηρυχθεί ως μνημείο γιατί "είναι χαρακτηριστικό κτίριο ειδικής λειτουργίας (διδακτήριο) πολύτιμο για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής στην Κρήτη. Επίσης, έχει συνδεθεί με την ιστορία του τόπου και αποτελεί σημείο αναφοράς και ιστορικής μνήμης των κατοίκων της περιοχής"[4]. Στις 3 Νοεμβρίου κάθε χρόνο πανηγυρίζει το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή το οποίο είναι βυζαντινού ρυθμού και χρονολογείται γύρω στο 1000. Ταυτόχρονα οι κάτοικοι της περιοχής γιορτάζουν το "άγγιγμα", δηλ. το άνοιγμα, των κρασιών της νέας σοδειάς με παραδοσιακούς μεζέδες και μουσική.[5][6]

Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Άνω Βαρσαμονέρου[2]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Κάτω Μαλάκι αποτελούν την Κοινότητα Μαλακίων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 77 κατοίκους.[7]

Κοινότητα Μαλακίων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Μαλακίων περιλαμβάνει και τον οικισμό Κάτω Μαλάκια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

  • Άνω Μαλάκιον, το (77)
  • Κάτω Μαλάκιον, το (61)

Συνολικά η κοινότητα έχει 138 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Παναγιώτη Λαμπιθιανάκη.

Κοινοτάρχες Μαλακίων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μαλακίων.

Πρόεδροι Κοινότητος Μαλακίων
περίοδος όνομα
1978–1982 Μαραγκουδάκης Εμμανουήλ
1982–1986 Ηλιάκης Γεώργιος
1986–1990 Νικολιδάκης Νικόλαος
1990–1994 Παπαδονικολάκης Αντώνιος
1994–1998 Πατεράκης Ανδρέας
2010–2019
2019– Λαμπιθιανάκης Παναγίωτης

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 237, τομ.4. 
  2. 2,0 2,1 «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020. 
  3. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020. 
  4. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020. 
  5. «Γιορτάζουν τον Άη Γιώργη το Μεθυστή στο Άνω Μαλάκι Ρεθύμνου!». Γιορτάζουν τον Άη Γιώργη το Μεθυστή στο Άνω Μαλάκι Ρεθύμνου!. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020. 
  6. «Ο Αη Γιώργης ο Μεθυστής στο Άνω Μαλάκι και τα λαξευτά πατητήρια της περιοχής - Ιστορίες, Ρεπορτάζ, Σχολιασμός Κρήτης Blog | e-storieskritis.gr». www.e-storieskritis.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020. 
  7. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10889 (σελ. 415 του pdf)