Πετρές Ρεθύμνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°21′18″N 24°22′01″E / 35.35500°N 24.36694°E / 35.35500; 24.36694 Για συνώνυμους οικισμούς δείτε το λήμμα: Πετρές (αποσαφήνιση)

Πετρές
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Πετρές
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΡεθύμνης
ΔήμοςΡεθύμνης
Δημοτική ΕνότηταΝικηφόρου Φωκά
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
ΝομόςΡεθύμνης
Υψόμετρο2
Πληθυσμός62 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.74100
Τηλ. κωδ.+30 28310

Ο Πετρές είναι παραθαλάσσιο χωριό της βόρειας Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης[1] με υψόμετρο 2 μέτρα[2].

Γεωγραφία - Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βελονάδο βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων στα παράλια του κόλπου του Αλμυρού (Ρεθύμνου) και σε απόσταση 13 χλμ. Δ. του Ρεθύμνου. Μέσα από τον οικισμό περνά η ΕΟ 90 ή Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης (Β.Ο.Α.Κ.) και στα δυτικά καταλήγει το φαράγγι του Πετρέ με το ομώνυμο ποτάμι, στο οποίο οφείλει την ονομασία του. Το χωριό είναι γνωστό για την αμμώδη παραλία του και τον βραχώδη βυθό της. Στην περιοχή υπάρχουν ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες, σχολή κατάδυσης.[3] Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Γερανίου.[4] Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Γεράνι αποτελούν την τοπική κοινότητα Γερανίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 62 κατοίκους.[5]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Τοπική Κοινότητα Γερανίου | Γερανίου | Δήμος». www.rethymno.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2020. 
  2. «Πετρές ΡΕΘΥΜΝΟΥ, Δήμος ΡΕΘΥΜΝΗΣ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2020. 
  3. «Παραλία Πετρές - Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης». www.cretanbeaches.com. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2020. 
  4. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2020. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10889 (σελ. 415 του pdf)