Καβούσι Λασιθίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°07′21″N 25°51′27″E / 35.12259°N 25.857452°E / 35.12259; 25.857452

Καβούσι Λασιθίου
Kavoussi Lasithi church Agia Triada.JPG
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Καβούσι Λασιθίου
35°7′0″N 25°51′0″E
ΧώραΕλλάδα
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Ιεράπετρας
Πληθυσμός559 (2011)
Ταχ. κωδ.72200
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Καβούσι (επίσης: Καβούσιον) είναι χωριό και Κοινότητα του δήμου Ιεράπετρας (πρώην Επαρχία Ιεράπετρας), της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου, ανατολικής Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 559 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 140 μέτρων, στους πρόποδες του υψώματος Αφέντης,[1] 19 χιλιόμετρα βορειο-ανατολικά από την Ιεράπετρα και 26 χιλιόμετρα ανατολικά από τον Άγιο Νικόλαο. Το κύριο προϊόν που παράγεται στην περιοχή είναι το ελαιόλαδο, ενώ υπάρχει επίσης και παραγωγή αιθέριων ελαίων από τα αρωματικά φυτά της περιοχής.[1][2] Το όνομά του στην κρητική διάλεκτο σημαίνει λάκκος όπου μαζεύεται νερό.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χωριό περιβάλλεται από πολλές τοποθεσίες με αρχαιολογικό ενδιαφέρον, όπως ο Βροντάς, το πλάι Κάστρο (ακι οι δύο είναι προμινωικοί οικισμοί) και ο Αζοριάς, ένας λόφος στον οποίο έχει ανακαλυφθεί πόλη των αρχαϊκών χρόνων. Επίσης, στη γύρω περιοχή έχουν βρεθεί βυζαντινές εκκλησίες, όπως αυτή των Αγίων Αποστόλων, με τοιχογραφίες του 1456. Η παλαιότερη μνεία του χωριού γίνεται το 1577 από τον Φραγκίσκο Μπαρότσι. Το Καβούσι ήταν μεγάλο χωριό κατά την Ενετοκρατία. Στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 αναφέρεται ως Cavussi με 637 κατοίκους. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 είχε 100 οικογένειες Χριστιανών και Τούρκων. Το 1881 είχε 636 Χριστιανούς κατοίκους και 310 Τούρκους.[1]

Η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Απογραφή 1900 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός[1] 745 899 869 999 1013 961 823 715 684 604 559

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Σπανάκης, Στέργιος (1993). Πόλεις και χωριά της Κρήτης στο πέρασμα των αιώνων, τόμος Α. Ηράκλειο: Γραφικές Τέχνες Γ. Δετοράκης. σελ. 322. 
  2. Νίκος Πετάσης (21 Οκτωβρίου 2013). «Η... "Σειρήνα" των αρωματικών φυτών». Νέα Κρήτη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-06-05. https://web.archive.org/web/20150605143023/http://www.neakriti.gr/?page=newsdetail. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2015.