Αλλαγές

Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
μ
μβελτιώσεις
 
Το [[1932]] ο Χάγιεκ δήλωσε ότι ο καλύτερος δρόμος για την ευημερία και τον οικονομικό συντονισμό στη [[Ηνωμένο Βασίλειο|Βρετανία]] ήταν οι ιδιωτικές επενδύσεις στις δημόσιες αγορές και όχι τα προγράμματα δημοσίων δαπανών, όπως επιχειρηματολόγησε σε μια επιστολή που συνέγραψε με τον Λίονελ Ρόμπινς και άλλους σε μια αλληλογραφία με τον [[Τζων Κέυνς]], που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''Τάιμς''<ref>
{{cite news|author=T.E.Gregory, F.A.von Hayek, A.Plant, L.Robbins|title=Letters to the editor|url=http://thinkmarkets.files.wordpress.com/2010/06/keynes-hayek-1932-cambridgelse.pdf|newspaper=The Times|pages =10|date=19 Οκτωβρίου 1932|accessdate =7 Ιουνίου 2013}}</ref><ref>{{cite book|author=Malcolm Perrine McNair, Richard Stockton Meriam|title=Problems in business economics|publisher =McGraw-Hill|year=1941|pages=504}}</ref>.
 
Η παγκόσμια ύφεση της δεκαετίας του 1930 έθεσε ένα πλαίσιο στο οποίο ο Χάγιεκ κωδικοποίησε τις θέσεις του, ειδικά σε ότι αφορά την αντίθεση στις απόψεις του Κέυνς. Οι οικονομολόγοι που φοίτησαν με τον Χάγιεκ στο LSE κατά τις δεκαετίες του 1930 και του 1940 συμπεριλαμβάνουν τους: Arthur Lewis, Ronald Coase, [[Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ]], Abba Lerner, Nicholas Kaldor, George Shackle, Thomas Balogh, Vera Smith, L. K. Jha, Arthur Seldon, Paul Rosenstein-Rodan και Oskar Lange<ref>{{cite book|first=J. K. |last=Galbraith|chapter=Nicholas Kaldor Remembered|title=Nicholas Kaldor and Mainstream Economics: Confrontation or Convergence?|location=New York|publisher=St. Martin's Press|isbn=0312053568|year=1991}}</ref><ref>{{cite web|url=http://nobelprize.org/nobel_prizes/economics/laureates/1979/lewis-autobio.html |title=Sir Arthur Lewis Autobiography |publisher=Nobelprize.org |date= |accessdate=2011-09-14}}</ref><ref>{{Cite book|last= Ebenstein|first=Alan|title=Friedrich Hayek: a biography|place=Palgrave, New York|publisher=University Of Chicago Press|year=2001|edition=1st|pages=62, 248, 284|isbn=9780312233440}}</ref>. Επίσης ο Χάγιεκ δίδαξε ή επέβλεψε πολλούς άλλους φοιτητές στο LSE, όπως ο David Rockefeller<ref>[http://www.mskousen.com/Speeches/rockefeller.html Interview with David Rockefeller]{{Dead link|date=September 2011}}</ref>.
 
===Επιρροή στην κεντρο-ευρωπαϊκή πολιτική===
O Πρόεδρος των ΗΠΑ [[Ρόναλντ Ρέηγκαν]] είχε αναφέρει τον Χάγιεκ ως έναν από τους δύο-τρεις ανθρώπους που είχαν επηρεάσει περισσότερο τη φιλοσοφία του και καλωσόρισε το Χάγιεκ στο Λευκό Οίκο ως επίτιμο προσκεκλημένο<ref>{{cite book|author =Martin Anderson|title=Revolution|publisher=Harcourt Brace Jovanovich|year=1988|pages=164}}</ref>. Τις δεκαετίες του 1970 και 1980 τα γραπτά του Χάγιεκ άσκησαν επίσης μεγάλη επιρροή σε πολλούς από τους ηγέτες της «[[Βελούδινη επανάσταση|Βελούδινης Επανάστασης]]» στην Κεντρική Ευρώπη κατά την κατάρρευση της παλαιάς [[ΕΣΣΔ|Σοβιετικής]] αυτοκρατορίας. Ιδού μερικά παραδείγματα που υποστηρίζουν αυτή τη θέση:
 
::Δεν υπάρχει καμία μορφή που να είχε μεγαλύτερη επιρροή, κανένα πρόσωπο που να είχε μεγαλύτερη επιρροή στους διανοούμενους πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα απ’ ό,τι ο Φρίντριχ Χάγιεκ. Τα βιβλία του μεταφράστηκαν και κυκλοφόρησαν σε μυστικές εκδόσεις και στη μαύρη αγορά, διαβάστηκαν ευρέως, και αναμφισβήτητα επηρέασαν το κλίμα που τελικά επέφερε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.
 
===Αναγνώριση===
Το [[1980]], ο (μη θρησκευόμενος) [[Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία|Ρωμαιοκαθολικός]] Φρίντριχ Χάγιεκ<ref>{{cite web|url=http://www.cato.org/events/transcripts/010508et.pdf |title=CATO INSTITUTE BOOK FORUM – FRIEDRICH HAYEK: A BIOGRAPHY|format=PDF |date=2001-05-08|accessdate=2011-09-14|archiveurl=http://web.archive.org/web/20030314150247/http://www.cato.org/events/transcripts/010508et.pdf|archivedate=2003-03-14}}</ref> ήταν ένας απο τους 12 βραβευθέντες με Νόμπελ που συναντήθηκαν με τον [[Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄|Πάπα Ιωάννη Παύλο τον 2οΒ΄]], «για να συνδιαλεχθούν, να αναλύσουν τις σκέψεις τους για τους τομείς τους, να ανταλλάξουν απόψεις αναφορικά με την σχέση ανάμεσα στον Καθολικισμό και την επιστήμη» καθώς και «να θέσουν υπ'όψιν του Ποντίφικα τα προβλήματα τα οποία οι Νομπελίστες θεωρούν ως τα πιεστικότερα για τον σύγχρονο άνθρωπο στους αντίστοιχους τομείς των σπουδών τους<ref>{{Cite book|last= Ebenstein|first=Alan|title=Friedrich Hayek: a biography|place=Palgrave, New York|publisher=University Of Chicago Press|year=2001|edition=1st|pages=301|isbn=9780312233440}}</ref>.
 
Το [[1984]] αναγορεύτηκε μέλος του Τάγματος των Συντρόφων της Τιμής από την Βασίλισσα [[Ελισάβετ Β' του Ηνωμένου Βασιλείου]], κατόπιν προτάσεως της βρετανής πρωθυπουργού [[Μάργκαρετ Θάτσερ]], για τις «υπηρεσίες του στην μελέτη των οικονομικών»<ref name="Ebenstein">{{Cite book|last= Ebenstein|first=Alan|title=Friedrich Hayek: a biography|place=Palgrave, New York|publisher=University Of Chicago Press|year=2001|pages=305|isbn=9780312233440}}</ref>. Ο Χάγιεκ ήλπιζε να του απονεμηθεί ο τίτλος του [[Βαρώνος|βαρώνου]], και έπειτα από την αναγόρευσή του ως μέλος του Τάγματος έστειλε ένα γράμμα στους φίλους του με το οποίο ζητούσε να τον προσφωνούν στο εξής με την αγγλική εκδοχή του ονόματός του (''Frederick''). Ύστερα απο την εικοσάλεπτη ακρόασή του από τη Βασίλισσα, ήταν απόλυτα συνεπαρμένος, σύμφωνα με την νύφη του, Έσκα Χάγιεκ. Ο ίδιος είπε έναν χρόνο αργότερα ότι η Βασίλισσα «τον είχε εντυπωσιάσει. Τέτοια άνεση κι επιδεξιότητα, σαν να με γνώριζε όλη μου την ζωή». Την ακρόαση από την Βασίλισσα ακολούθησε δείπνο σε οικογενειακό και φιλικό κύκλο στο Ινστιτούτο Οικονομικών Υποθέσεων (''Institute of Economic Affairs''). Όταν, αργότερα εκείνο το βράδυ, ο Χάγιεκ επέστρεψε στη Λέσχη Μεταρρύθμισης (''Reform Club''), σχολίασε: «Μόλις πέρασα την ευτυχέστερη ημέρα της ζωής μου»<ref>{{Cite book|last= Ebenstein|first=Alan|title=Friedrich Hayek: a biography|place=Palgrave, New York|publisher=University Of Chicago Press|year=2001|pages=305|isbn=9780312233440}}</ref>.
 
Η ανάλυση του Χάγιεκ βασίστηκε στην έννοια της «μέσης περιόδου παραγωγής» (''average period of production'')<ref>{{cite book
|author=Heinz D. Kurz και Neri Salvadori|title=Critical Essays on Piero Sraffa's Legacy in Economics|chapter=Piero Sraffa's contributions to economics, The collaboration with Keynes and the controversy with Hayek|publisher=H. D. Kurz, Cambridge University Press|url=http://books.google.com/books?id=fkVHIn8y8qkC&pg=PA7|year=2000|pages=3–24|isbn=9780521580892}}</ref> του Böhm-Bawerk και των επιπτώσεων που μπορεί να επιφέρει σε αυτή η νομισματική πολιτική. Σύμφωνα με τη λογική που αργότερα επισημάνθηκε στην εργασία του The Use of Knowledge in Society (1945), ο Χάγιεκ ισχυρίστηκε πως ένας μονοπωλιακός κυβερνητικός θεσμός όπως μια κεντρική τράπεζα δεν μπορεί ούτε να έχει την σχετική ροή πληροφοριών που θα έπρεπε να ελέγχει την προσφορά του χρήματος ούτε και την ικανότητα να την χρησιμοποήσει σωστά<ref>{{cite book|title=The Collected Works of F.A. Hayek |last=Hayek|first=Friedrich|year=1989|publisher=University of Chicago Press|isbn=9780226320977|page=202}}</ref>.
 
Το [[1929]], ο Lionel Robbins ανέλαβε τα ηνία του [[London School of Economics]] (LSE). Πρόθυμος να προωθήσει εναλλακτικές στην κατά τη γνώμη του κοντόφθαλμη προσέγγιση της οικονομικής σκέψης που τότε επικρατούσε στον αγγλόφωνο ακαδημαϊκό κόσμο (με επίκεντρο το [[Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ]] και με πηγή σε μεγάλο βαθμό το έργο του Alfred Marshall), ο Robbins κάλεσε τον Χάγιεκ να γίνει μέλος του διδακτικού προσωπικού του LSE, πράγμα το οποίο έγινε το [[1931]]. Σύμφωνα με τον Nicholas Kaldor, η θεωρία του Χάγιεκ περί της χρονικής δομής του κεφαλαίου και του επιχειρηματικού κύκλου αρχικά «γοήτευσε τον ακαδημαϊκό κόσμο» και φάνηκε να δίνει μια λιγότερο «απλοϊκή και επιφανειακή» εξήγηση για τα μακροοικονομικά από ό,τι η Σχολή του Κέμπριτζ<ref name="Kaldor1942">{{cite journal|author=Nicholas Kaldor|title=Professor Hayek and the Concertina-Effect|journal=Economica|volume=9|year=1942|pages=359–382|jstor=2550326|doi=10.2307/2550326|issue=36}}</ref>.
 
===The economic calculation problem (Το πρόβλημα του οικονομικού υπολογισμού)===
Ο Χάγιεκ ήταν από τους κύριους ακαδημαϊκούς επικριτές του [[κολλεκτιβισμός|κολλεκτιβισμού]] του [[20ός αιώνας|20ού αιώνα]]. Ο Χάγιεκ ισχυριζόταν ότι όλες οι μορφές του κολλεκτιβισμού (ακόμη και αυτές που θεωρητικά βασίζονται στην εθελοντική συνεργασία) μπορούν να επιτευχθούν μόνο με κάποιας μορφής κεντρική εξουσία. Κατά την άποψη του Χάγιεκ, ο βασικός ρόλος μιας κυβέρνησης θα έπρεπε να είναι η εφαρμογή των νόμων, με όσο το δυνατόν μικρότερη αυθαίρετη παρέμβαση. Στο διάσημο έργο του «Ο Δρόμος προς την δουλεία» (''The Road to Serfdom'', 1944) και στις επιστημονικές εργασίες του που ακολούθησαν, ο Χάγιεκ ισχυρίστηκε ότι ο [[σοσιαλισμός]] απαιτεί κεντρικό οικονομικό σχεδιασμό και πως ένας τέτοιος σχεδιασμός στη συνέχεια οδηγεί στην απολυταρχία.
 
Ο Χάγιεκ υποστήριξε ότι η εξουσία για κεντρικό οικονομικό σχεδιασμό θα πρέπει να ενισχυθεί και με εξουσίες που θα έχουν αντίκτυπο και εν τέλει θα ελέγχουν την κοινωνική ζωή, επειδή η γνώση που απαιτείται για τον κεντρικό αυτό σχεδιασμό είναι εγγενώς αποκεντρωμένες και θα πρέπει να τεθούν υπό έλεγχο. Συνεχίζοντας στο προηγούμενο έργο του Λούντβιχ φον Μίζες και άλλων, ο Χάγιεκ επίσης υποστήριζε ότι καθώς σε κεντρικά ελεγχόμενες οικονομίες ένα άτομο ή μια συγκεκριμένη ομάδα ατόμων πρέπει να καθορίσουν την κατανομή των πόρων, αυτοί οι κεντρικοί σχεδιαστές δεν θα έχουν ποτέ αρκετή πληροφόρηση για να ολοκληρώσουν αυτή την κατανομή αποτελεσματικά.
Αυτό το επιχείρημα, που αρχικά τέθηκε από τον [[Μαξ Βέμπερ]], υποστηρίζει ότι η αποτελεσματική ανταλλαγή και χρήση των πόρων μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω του μηχανισμού των τιμών σε ελεύθερες αγορές.
 
Στο έργο του The Use of Knowledge in Society (1945), ο Χάγιεκ υποστηρίζει πως ο μηχανισμός των τιμών εξυπηρετεί την διανομή και τον συγχρονισμό της γνώσης που βρίσκεται κατακερματισμένη σε τοπικό και ατομικό επίπεδο, επιτρέποντας στα μέλη της κοινωνίας να επιτύχουν διαφορετικούς, πολύπλοκους σκοπούς μέσω της αρχής μιας αυθόρμητης αυτο-οργάνωσης. Αντιπαράθεσε τη χρήση του μηχανισμού των τιμών με τον κεντρικό σχεδιασμό, επιχειρηματολογώντας ότι ο πρώτος επιτρέπει γρηγορότερη προσαρμογή στις αλλαγές σε συγκεκριμένες περιστάσεις τόπου και χρόνου<ref>{{cite book|author=S. Lindenberg et Hein Schreuder, dir.|title =Interdisciplinary Perspectives on Organization Studies|chapter=Coase, Hayek and Hierarchy|publisher =Pergamon Press}}</ref>. Έτσι, έθεσε τις βάσεις για τη μεταγενέστερη θεωρία του Oliver Williamson για την αντίθεση αγορών και ιεραρχιών ως εναλλακτικών μηχανισμών συντονισμού για οικονομικές συναλλαγές<ref>{{cite book|author=Douma, Sytse and Hein Schreuder|title=Economic Approaches to Organizations|publisher=Pearson|year=2013|isbn=9780273735298}}</ref>. Χρησιμοποίησε τον όρο ''catallaxy'' (από το καταλλάσσω: ανταλάσσω, συναλλάσομαι, έρχομαι σε συμβιβασμό) για να περιγράψει ένα «σύστημα αυτο-οργάνωσης και εθελοντικής συνεργασίας». Η ερευνητική δραστηριότητα του Χάγιεκ για αυτή την θέση του επισημάνθηκε ειδικά στο δελτίο τύπου της Επιτροπής των βραβείων Νόμπελ κατά την απονομή του τίτλου σε αυτόν<ref name="Economics Prize For Works In Economic Theory And Inter-Disciplinary Research"/>.
 
Ο Χάγιεκ επίσης έγραψε για τον ρόλο που το κράτος έχει να διαδραματίσει σε μια οικονομία και ειδικότερα τον ρόλο του να δημιουργήσει ένα «δίχτυ ασφάλειας». Έγραφε, «Δεν υπάρχει κανένας λόγος γιατί, σε μια κοινωνία που έχει φτάσει σε ένα γενικό επίπεδο πλούτου, όπως η δική μας, το πρώτο επίπεδο ασφάλειας να μην είναι εγγυημένο για όλους χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την ελευθερία. Αυτό σημαίνει: ένα ελάχιστο επίπεδο τροφής, στέγασης και ένδυσης, ικανό να διατηρήσει την υγεία. Ούτε υπάρχει κανένας λόγος να μην μπορεί το κράτος να οργανώσει ένα συνεκτικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης απέναντι στους πιο κοινούς κινδύνους για την ζωή, κινδύνους για του οποίους λίγοι μπορούν να έχουν επαρκείς πόρους<ref>{{cite news| url=http://voices.washingtonpost.com/ezra-klein/2010/07/hayek_on_social_insurance.html | work=The Washington Post | title=Hayek on Social Insurance}}</ref>.
 
===Κοινωνική και πολιτική φιλοσοφία===
Στο δεύτερο μισό της καριέρας του ο Χάγιεκ είχε σειρά συνεισφορών στην κοινωνική και πολιτική φιλοσοφία, οι οποίες βασίστηκαν στις απόψεις του σχετικά με τα όρια της ανθρώπινης γνώσης<ref>{{cite web|author=|url=http://www.econlib.org/library/Essays/hykKnw1.html |title=The Use of Knowledge in Society – A selected essay reprint |publisher=Econlib.org |date= |accessdate=2011-09-14}}</ref> και στην ιδέα της αυθόρμητης τάξης στους κοινωνικούς θεσμούς. Επιχειρηματολογεί υπέρ μίας κοινωνίας η οποία οργανώνεται γύρω από την αγορά και στην οποία ο κρατικός μηχανισμός χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά (αλλά όχι εντελώς) για την επιβολή της νομικής τάξης (αποτελούμενης από γενικούς/αφηρημένους κανόνες, και όχι συγκεκριμένες εντολές) η οποία είναι απαραίτητη προκειμένου να λειτουργεί μια αγορά που αποτελείται από ελεύθερα άτομα. Οι ιδέες αυτές ήταν επηρεασμένες από μία ηθική φιλοσοφία που προέρχεται από επιστημολογικές ανησυχίες σχετικά με τα εγγενή όρια της ανθρώπινης γνώσης. Ο Χάγιεκ υποστήριζε ότι η ιδανική ατομικιστική, «φιλελεύθερη» πολιτεία του, θα ήταν αυτορυθμιζόμενη σε τέτοιο βαθμό που θα ήταν «μία κοινωνία ή οποία δεν θα βασίζεται για τη λειτουργία της στην αναζήτηση ενάρετων ανδρών για την διοίκηση της»<ref>{{cite book|author=F.A.Hayek|title=Individualism and Economic Order|publisher=Routledge & Kegan Paul|url=http://mises.org/books/puretheory.pdf|year=1948|pages=11|isbn=9780226320939}}</ref>.
 
O Χάγιεκ απέρριπτε την έννοια της «κοινωνικής δικαιοσύνης». Σύγκρινε την αγορά με ένα παιχνίδι για το οποίο «δεν είχε νόημα να αποκαλέσει κανείς το αποτέλεσμα δίκαιο ή άδικο»<ref>{{cite book|author=F.A.Hayek|title=The Mirage of Social Justice|publisher=Routledge & Kegan Paul|year=1976|chapter=10}}</ref> και υποστήριζε ότι «η κοινωνική δικαιοσύνη είναι μία κενή νοήματος φράση με απροσδιόριστο περιεχόμενο»<ref name=hayek1948ch12>{{cite book|author=F.A.Hayek|title=The Mirage of Social Justice|publisher=Routledge & Kegan Paul|year=1976|chapter=12}}</ref>, όπως επίσης ότι «τα αποτελέσματα της προσπάθειας του ατόμου είναι αναγκαστικά απρόβλεπτα και το ερώτημα του κατά πόσον η απορρέουσα διανομή των εισοδημάτων είναι δίκαιη δεν έχει κανένα νόημα»<ref>{{cite book|author=F.A.Hayek|title=The Constitution of Liberty|publisher=Routledge & Kegan Paul|year=1960|chapter=6}}</ref>. Θεωρούσε γενικά την αναδιανομή του εισοδήματος και του κεφαλαίου από την κυβέρνηση ως μία απαράδεκτη παραβίαση της ατομικής ελευθερίας: «Aπό τη στιγμή που θα εισαχθεί ως αρχή η δικαιοσύνη στη διανομή, αυτή δεν θα έχει εκπληρωθεί μέχρις ότου το σύνολο της κοινωνίας να οργανωθεί σύμφωνα με τις επιταγές της. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα ένα είδος κοινωνίας η οποία σε όλες τις ουσιαστικές πτυχές της θα βρίσκονταν στον αντίποδα μίας ελεύθερης κονωνίας»<ref name=hayek1948ch12 />.
 
Αναφορικά με το δίχτυ ασφαλείας, ο Χάγιεκ υποστήριζε ότι «κάποια πρόνοια για εκείνους που απειλούνται από την ένδεια και την πείνα είναι προς το συμφέρον εκείνων οι οποίοι χρειάζονται προστασία από πράξεις απελπισίας από την πλευρά των ενδεών»<ref>{{cite book|author=F.A.Hayek|title=The Constitution of Liberty|publisher=Routledge & Kegan Paul|year=1960|chapter=19}}</ref>. Όπως αναφέρεται [[#The economic calculation problem (Το πρόβλημα του οικονομικού υπολογισμού)|πιο πάνω]] στο τμήμα «Το πρόβλημα του οικονομικού υπολογισμού», Ο Χάγιεκ έγραψε ότι «Δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο [...] το κράτος δεν θα έπρεπε να βοηθά στην οργάνωση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου κοινωνικής ασφάλισης [...]» Συνοψίζοντας επί αυτού του θέματος, ο Wapshott<ref>{{cite book|author=N. Wapshott|title=Keynes Hayek|publisher=Norton|year=2011|pages=291}}</ref> γράφει «[ο Χάγιεκ] υποστήριζε την υποχρεωτική καθολική περίθαλψη και την ασφάλιση από την ανεργία τις οποίες θα επέβαλε το κράτος, αν δεν τις παρείχε απευθείας». Στο έργο του «Nόμος, Νομοθεσία και Ελευθερία» που εκδόθηκε το 1973, ο Χάγιεκ γράφει:
 
===Απόψεις για τον Πινοσέτ===
Ο Χάγιεκ επισκέφτηκε τη [[Χιλή]] τη δεκαετία του 1970 και του 1980 κατά τη διάρκεια της Χούντας του στρατηγού [[Αουγούστο Πινοσέτ]] και δέχθηκε τον τίτλο του Επίτιμου Προέδρου του Κέντρου Δημοσίων Σπουδών (''Centro de Estudios Públicos''), του [[think tank]] που ίδρυσαν οι οικονομολόγοι που μετασχημάτισαν την Χιλή σε οικονομία της ελεύθερης αγοράς. Σύμφωνα με τον ακαδημαϊκό Corey Robin: «ο Χάγιεκ θαύμαζε την Χιλή του Πινοσέτ τόσο πολύ που αποφάσισε να πραγματοποιήσει τη συνάντηση της Mont Pelerin Society στη Viña del Mar, ένα παραθαλάσσιο θέρετρο στο οποίο είχε σχεδιαστεί το πραξικόπημα κατά του Αλιέντε. Το [[1978]] έγραψε στους Times ότι «δεν κατάφερε να βρει ούτε έναν άνθρωπο στην τόσο επικριμένη Χιλή που να μη συμφωνεί ότι οι προσωπικές ελευθερίες ήταν ευρύτερες υπό τον Πινοσέτ από ότι υπό τον [[Αλιέντε]]<ref>{{cite web|author=Robin, Corey|title =The First Counter-revolutionary|url=http://www.thenation.com/article/first-counter-revolutionary?page=full|publisher=The Nation|date=19 Οκτωβρίου 2009|accessdate=11 Ιουνίου 2013}}</ref>».
 
Ερωτηθείς από έναν Χιλιανό δημοσιογράφο για τη φιλελεύθερη, μη δημοκρατική διακυβέρνηση (της Δικτατορίας της Χιλής, 1973-1990), ο Χάγιεκ μεταφράζεται από τα Γερμανικά στα Ισπανικά και μετά στα Αγγλικά να έχει πει: «Ως μακροπρόθεσμο θεσμό, είμαι κάθετα αντίθετος στη [[δικτατορία]]. Αλλά η δικτατορία μπορεί να είναι ένα απαραίτητο σύστημα σε μια μεταβατική περίοδο. [...] Προσωπικά προτιμώ έναν φιλελεύθερο δικτάτορα από μια μη φιλελεύθερη δημοκρατική κυβέρνηση. Η προσωπική μου εντύπωση – και αυτό ισχύει και για τη Νότια Αμερική – είναι ότι στη Χιλή, για παράδειγμα, θα γίνουμε μάρτυρες μιας μετάβασης από μια δικτατορική σε μια φιλελεύθερη κυβέρνηση<ref>{{cite book|author=Greg Grandin, καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης|title=Empire's Workshop: Latin America, the United States, and the Rise of the New Imperialism
 
==Κληρονομιά και τιμητικές διακρίσεις==
[[Αρχείο:Neustifter Friedhof - Friedrich August Hayek (cropped).jpg|thumb|right|Ο τάφος του Φρίντριχ Χάγιεκ στο νεκροταφείο Neustift am Wald της Βιέννης.]]
Ακόμη και μετά το θάνατό του, η πνευματική παρουσία του Χάγιεκ παραμένει αξιοσημείωτη, ιδίως στα Πανεπιστήμια στα οποία δίδαξε: το London School of Economics, το Πανεπιστήμιο του Σικάγο και το Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Πολλά αφιερώματα προέκυψαν, πολλά από αυτά μετά θάνατον:
* Το 1993 ιδρύθηκε στην Αυστρία τον Ιστιτούτο Χάγιεκ (F. A. v. Hayek Institute) για να τιμήσει τη δουλειά του Χάγιεκ και να διαδώσει τις ιδέες της [[Αυστριακή Σχολή Οικονομικής Σκέψης|Αυστριακής Σχολή Οικονομικής Σκέψης]].<ref>{{cite web | url=http://www.hayek-institut.at/index.php?popup=0&id=13 | title=Mission statement | accessdate=2013-06-13 | publisher=Hayek Institute}}</ref>
*[[Ο δρόμος προς τη δουλεία]] έκδ. ([[ΚΠΕΕ]])(Κέντρο Πολιτικής Ερεύνης και Επιμορφώσεως), 1985, Πρόλογος - επιμ. Γιάννης Λούλης.
* Ατομισμός και οικονομική τάξη (''Individualism and Economic Order''), 1948, ISBN 978-0-226-32093-9<ref>{{cite web|author=F. A. Hayek|title=Individualism and Economic Order|url=http://mises.org/books/individualismandeconomicorder.pdf|publisher=mises.org|accessdate=11 Ιουνίου 2013}}</ref>
* Η μετάδοση των ιδανικών της οικονομικής ελευθερίας (''[http://econjwatch.org/articles/the-transmission-of-the-ideals-of-economic-freedom The Transmission of the Ideals of Economic Freedom]''), 1951
* Η αντεπανάσταση της επιστήμης (''The Counter-revolution of Science: Studies on the Abuse of Reason''), 1952, ISBN 978-0-913966-67-9
* Το Σύνταγμα της Ελευθερίας (''The Constitution of Liberty''), 1960, ''...: The Definitive Edition'', 2011. [http://www.press.uchicago.edu/ucp/books/book/chicago/C/bo9253956.html Description] and [http://books.google.com/books?id=SrAJFwL1j0YC&printsec=find&pg=PR7=#v=onepage&q&f=false preview] {{en}}.
::Τόμος II. Η οφθαλμαπάτη της Κοινωνικής Δικαιοσύνης (''The Mirage of Social Justice''), 1976<ref>{{cite book|url=http://books.google.com/?id=qq6p11NPdOoC&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false |title=Law, Legislation and Liberty, Volume ... – Google Books |publisher=Books.google.com |date=1978-10-15 |accessdate=2011-09-14|isbn=978-0-226-32083-0}}</ref>
::Τόμος III. Η πολιτική τάξη ενός ελεύθερου λαού (''The Political Order of a Free People''), 1979<ref>{{cite book | title=Law, Legislation and Liberty, Volume 3: The Political Order of a Free People | year=1981 | publisher=University of Chicago Press | isbn=0226320901 | publication=4η |url = http://books.google.com/books?id=0HzIUyFkwlYC&printsec=frontcover&dq=law+legislation+and+liberty+hayek&source=bl&ots=0pQBWX4oBe&sig=rjIlbP9uRDe5hAQyHr21EMyAOYI&hl=en&ei=lURgTN6mOcaAlAfT-eiZCA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=9&ved=0CEMQ6AEwCA#v=onepage&q&f=false}} Από το Google Βιβλία</ref>
* Η μοιραία αλαζονεία: τα λάθη του Σοσιαλισμού (''The Fatal Conceit: The Errors of Socialism''), 1988. Σημ.: Ο συγγραφέας αμφισβητείται.<ref>{{cite web|author=Alan Ebenstein|title=Έρευνα: «Η μοιραία αλαζονεία»|url=http://libertyunbound.com/archive/2005_03/ebenstein-deceit.html|archiveurl=http://web.archive.org/web/20080212040658/http://libertyunbound.com/archive/2005_03/ebenstein-deceit.html|archivedate=2008-02-12|publisher=Liberty|date=Μάρτιος 2005|accessdate =11 Ιουνίου 2010}}</ref> Το βιβλίο, στη μορφή που δημοσιεύτηκε, ενδέχεται να έχει γραφτεί εξ ολοκλήρου από τον εκδότη του William W. Bartley και όχι από τον Χάγιεκ.<ref>{{cite book|author=Ian Jarvie (Editor), Karl Milford (Editor), David Miller (Editor)|title=Karl Popper: a Centenary Assessment Vol. 1: Life and Times, and Values in a World of Facts
|year=2006|pages=120, 295|isbn=9780754653752}}</ref>
 
'''Βιβλιογραφία στα ελληνικά'''
26.113

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης