Πυροβολικό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το πυροβολικό είναι το τμήμα του στρατού που αναλαμβάνει αποστολές υποστήριξης των δυνάμεων "πρώτης γραμμής" (ελιγμού) ή/και την προσβολή εχθρικών στόχων πάσης φύσεως, συνήθως σε μεγάλες αποστάσεις. Το βασικό μέσο του πυροβολικού είναι τα πυροβόλα.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορικά, για την προσβολή στόχων από μεγάλη απόσταση δεν χρησιμοποιούνταν πάντα πυροβόλα. Ως "πυροβολικό" μπορούν να χαρακτηριστούν και μερικές πολεμικές μηχανές της αρχαιότητας και του Μεσαίωνα, όπως οι καταπέλτες, κι ας μη χρησιμοποιούσαν "πυρ" για την εκτόξευση των βλημάτων τους.

Η πρώτη γνωστή εικόνα πυροβόλου της Ευρώπης, Αγγλία, 1326

Το πραγματικό όμως, με την σύγχρονη έννοια του όρου, πυροβολικό γεννήθηκε με τη χρήση της πυρίτιδας στην εκτόξευση βλημάτων. Τέτοιου είδους όπλα χρησιμοποιήθηκαν πρώτη φορά στην μεσαιωνική Κίνα. Από εκεί, αυτή η τεχνολογία έγινε γνωστή στον μουσουλμανικό κόσμο, και, μέσω αυτού, στην Ευρώπη. Τα πρώτα ευρωπαϊκά κανόνια εμφανίστηκαν στα πεδία της μάχης της δυτικής Ευρώπης τον 13ο ή 14ο αιώνα. Η αρχική τους χρήση ήταν σποραδική, καθώς ο χειρισμός τους ήταν δύσκολος και επικίνδυνος, και η εμβέλεια και η ευστοχία τους μικρή. Ωστόσο, σταδιακά βελτιωνόταν η αποτελεσματικότητά τους, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται σε μάχες. Έτσι, τον 15ο αιώνα θεωρούντο σχεδόν απαραίτητα για την πολιορκία οχυρωμένων πόλεων, με γνωστότερο παράδειγμα τα τεράστια κανόνια που χρησιμοποίησαν οι Οθωμανοί κατά την τελική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης, το 1453.

Κατά τους επόμενους αιώνες, εξαιτίας της σταθερά αυξανόμενης σημασίας των πυροβόλων, και της ειδίκευσης που απαιτείτο για τη χρήση τους, συγκροτήθηκε σταδιακά ένα νέο συλλογικό όπλο, το πυροβολικό. Σημαντικές καινοτομίες στις τακτικές του πυροβολικού εισήγαγε και ο Ναπολέων (ο οποίος εξάλλου ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως αξιωματικός του πυροβολικού).

Αποκορύφωμα της δράσης του Πυροβολικού ως <<βασιλιά του πεδίου της μάχης>> είναι η Μάχη του Βερολίνου, όπου ο Σοβιετικός Στρατάρχης του Πυροβολικού Βορονώφ παρέταξε 25.000 πυροβόλα[1]

Το σύγχρονο πυροβολικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σύγχρονο πυροβολικό χρησιμοποιεί όπλα που χαρακτηρίζονται από μεγάλο διαμέτρημα(η διάμετρος της κάννης), βλήματα εκρηκτικά, κρουστικά ή εγκαιροφλεγή, κατά προσωπικού, καπνογόνα ή ρουκέτες και έχουν διαστάσεις και βάρος τέτοια, ώστε να απαιτείται ειδικό μέσο για τη μεταφορά τους. Τέτοια όπλα είναι τα οβιδοβόλα, τα πυροβόλα, οι όλμοι και τα ρουκετοβόλα. Ο καθορισμός των παραμέτρων σκόπευσης καί βολής(παρεκτροπή καί κλίση) γίνεται από τό προσωπικό του Κέντρου Διευθύνσεως Πυρός της Μονάδας. Το Ελληνικό Πυροβολικό ἐθεσε σέ χρήση το 1978 ηλεκτρονικούς υπολογιστές χειρός γιά τον σκοπό αυτό[2]. Το βεληνεκές της βολής ρυθμίζεται τοποθετώντας στο βλήμα το ανάλογο γέμισμα[εκκρεμεί παραπομπή].

Στο πυροβολικό ανήκουν και συστήματα που χρησιμοποιούν κατευθυνόμενα βλήματα.

Τύποι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τεθωρακισμένο Ολμοβόλο Εφόδου Sturmtiger Β΄Π.Π.,Γερμανικό Μουσείο Τεθωρακισμένων, Μούνστερ

Ο διαχωρισμός μεταξύ οβιδοβόλου, πυροβόλου και όλμου γίνεται, κυρίως, από τη σχέση μεταξύ του μήκους του σωλήνα της κάννης και του διαμετρήματος του όπλου.

Τα πυροβόλα έχουν μήκος σωλήνα μεγαλύτερο από 25 φορές το διαμέτρημά τους.

Τα οβιδοβόλα έχουν μήκος σωλήνα μεταξύ 15 και 25 φορές το διαμέτρημά τους.

Οι όλμοι έχουν μήκος σωλήνα μικρότερο από 15 φορές το διαμέτρημά τους.

Επίσης, τα όπλα του πυροβολικού διακρίνονται, αναλόγως του μέσου με το οποίο μεταφέρονται, σε ρυμουλκούμενα(επί κιλλίβαντος συρόμενου από όχημα) και αυτοκινούμενα( επί πήγματος, συνήθως τεθωρακισμένου)π.χ. Sturmtiger(φωτο).

Αποστολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο πυροβολικό δίνονται αποστολές ανάλογα με το είδος των επιχειρήσεων που διεξάγονται και ανάλογα με τον τύπο του πυροβολικού.

- ΑΥ: Η κλασική αποστολή του πυροβολικού λέγεται Άμεση Υποστήριξη και είναι η αποστολή κατά την οποία μια μονάδα ή μικρότερο κλιμάκιο ΠΒ αναλαμβάνει να υποστηρίζει μία συγκεκριμένη δύναμη ελιγμού (Πεζικό ή Τεθωρακισμένα). Το πυροβολικό οφείλει να ακολουθεί τους υποστηριζόμενους και να είναι συνεχώς σε θέση να εκπέμψει πυρά κατά παραγγελία των υποστηριζομένων σε σύντομο χρονικό διάστημα.

- ΕΝ: Ενίσχυση είναι η αποστολή κατά την οποία το συγκεκριμένο τμήμα πυροβολικού αναλαμβάνει να "ξαλαφρώνει" ένα άλλο τμήμα πυροβολικού που έχει αποστολή ΑΥ (και μεγάλο φόρτο αιτήσεων ή "Αποστολών Βολής").

- ΓΥ: Γενική Υποστήριξη είναι η αποστολή κατά την οποία ικανοποιούνται οι αιτήσεις διαφόρων μονάδων ελιγμού, σύμφωνα με την κρίση του Διοικητή ή του Αξιωματικού Επιχειρήσεων του πυροβολικού και όχι σύμφωνα με τις απαιτήσεις των υποστηριζομένων.

Επίσης πραγματοποιούνται βολές κανονισμού, δραστικές, παρενοχλήσεως καί αντιπυροβολικού(προσβολή των χώρων τάξεως του αντιπάλου πυροβολικού).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. BAUER, EDDY (1964). Ο Πόλεμος των Τεθωρακισμένων, α΄τόμος. Αθήνα: Γενικό Επιτελείο Στρατού. σελ. 443. 
  2. Ιστορία του Πυροβολικού, Γενικό Επιτελείο Στρατού, σελ.169

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]